ปรับความเข้าใจกันใหม่

“ดึกแล้วไปนอนพักเถิด ข้าวของทั้งหมดข้าจะจัดการขนเอาไว้ในนี้ให้”

“...ไม่ต้องเอามาให้ก็ได้ ความจริงต้องเป็นข้าที่คืนให้” เหยียนหรานท้วงติง เมื่อคลื่นเห็นความตึงเครียดผ่านพ้นไป “เงินที่ทิ้งไว้ก่อนจะออกจากบ้านไปหากไม่ถูกหลอกข้าคงตั้งหลักได้ไม่ยากเย็น”

“ถูกหลอกหรือ?”

“ใช่” ความจริงอีกเรื่องที่นางเพิ่งจะเรียบเรียงได้หลังจากได้ยินคำบอกเล่าจากจางต้าเหลียนคือนางถูกหลอกอย่างสิ้นท่าไม่ต่างจากผู้เป็นสามีที่หวงตี้หลอกเลย “ตอนที่ท่านจากไปได้สามเดือนมีบุรุษผู้หนึ่งมาหาข้าบอกว่าท่านติดหนี้เขาเอาไว้ และได้ไปเจอท่านที่ต่างเมืองแล้วบอกให้มาเอาเงินที่ติดไว้กับข้า”

หลานหลินอ๋องนิ่วหน้า เขาน่ะหรือจะไปติดหนี้ใครเข้ามิหนำซ้ำยังให้มาเอาเงินจากภรรยาที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอีก

“อ้อ... บุรุษผู้นั้นยังบอกอีกว่าเจอท่านกับสตรีนางหนึ่งกำลังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ด้วยกัน พร้อมกับคำเสี้ยมอีกนักต่อนัก จนข้าต้องให้เงินจำนวนหนึ่งไปเพราะไม่อาจทนฟังคนผู้นั้นป่าวประกาศเรื่องของเจ้าให้ข้าหรือชาวบ้านในเมืองฉุ่ยเฉียงได้