ข้ากลายเป็นตัวประกอบที่ตื่นมาในอ้อมกอดของพระรอง

ข้ากลายเป็นตัวประกอบที่ตื่นมาในอ้อมกอดของพระรอง

last update최신 업데이트 : 2025-09-02
작가:  Tuk Kung완결
언어: Thai
goodnovel12goodnovel
10
3 평가 순위. 3 리뷰
91챕터
10.8K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

มีน สาวดวงซวยที่อยู่ ๆ ก็ถูกดึงวิญญาณไปยังปรโลก เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นความผิดพลาดอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อกลไกแห่งชีวิตเกิดขัดข้องทำให้ทุกอย่างแปรปรวน เจ้าแห่งปรโลกจึงขอโทษและรับผิดชอบเรื่องทั้งหมดด้วยตนเอง เพื่อจะได้เฝ้าดูพระรองและส่งเขาไปให้ถึงปลายทางของตอนจบ มีนจึงเลือกที่จะไปเกิดใหม่ในมังงะเรื่องโปรดแทนการกลับเข้าร่างเดิม เจ้าแห่งปรโลกเห็นว่าสิ่งที่ขอไม่ได้มากเกินไปจึงได้ตอบตกลงแล้วส่งเธอไปยังที่ชอบ ๆ แต่เอ๊ะ! เหตุใดไม่เหมือนที่คุยกันไว้ ไฉนท่านส่งข้ามาเป็นตัวประกอบที่ต้องตายด้วยมือพระรองเล่า... . . . “เลิกกั๊กแล้วรักก่อนนะ... ตะ ๆ เตงมาได้ไง” ทว่าเมื่อเปิดประตูห้องได้ก็ถึงกับยิ้มค้าง เมื่อมีใครอีกคนนั่งไขว้ขากอดอกอยู่บนเตียงนุ่มคอยท่าอยู่ก่อนแล้ว ดาบที่กอดอยู่นั่นก็ไม่น่าไว้ใจเอาเสียเลย เกรงว่าจะลอยมาบั่นคอได้ทุกเมื่อ แล้วยังรอยยิ้มอีกเล่าเพียงเท่านี้ก็ทำเอาขนหัวลุกซู่ “ฮึ! กลับมาสักทีนะ ข้าก็นึกว่าจะเอาแต่เต้นแร้งเต้นกาไม่ยอมกลับบ้านเสียอีก” **เนื้อเรื่องไม่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ เป็นเพียงสิ่งที่สมมุติขึ้น ทุกตัวละครทุกเหตุการณ์ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น**

더 보기

1화

1: มังงะเล่มโปรด [1]

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기

리뷰

Nattery
Nattery
สนุกดี ขำขัน พระเอกธงเขียว ขอบคุณที่อัพเดทจนจบ
2025-12-14 01:54:04
0
0
Neena Yin
Neena Yin
ตอนที่ 82 หายไปจ้า
2025-09-01 18:41:00
2
1
สายชล แก้วเบี่ยง
สายชล แก้วเบี่ยง
สนุกมากค่ะ
2025-08-29 01:10:40
3
0
91 챕터
1: มังงะเล่มโปรด [1]
อนิจจังชีวิตไม่เที่ยงเมื่อครั้นเกิดมาลืมตาดูโลก มีน ถูกแม่แท้ ๆ เอามาทิ้งไว้หน้าวัดแห่งหนึ่งตั้งแต่อายุหนึ่งขวบ ด้วยความสงสารและเวทนาในชะตาชีวิตของเด็กสาว หลวงตาจึงรับอุปการะเลี้ยงดูร่วมกับเด็กวัดอีกหลายคน ยังดีที่ตอนนั้นแม่ของเธอทิ้งใบสูติบัตรไว้ให้ จึงรู้ที่ไปที่มาของตนและรู้ด้วยว่าพ่อแม่เป็นใคร แต่มีนกลับไม่เคยคิดอยากเจอพวกเขาเลยแม้แต่นิดเดียวทั้งชีวิตนี้เธอมีแค่หลวงตาผู้คอยเลี้ยงดูเท่านั้น พ่อแม่ก็แค่คนให้อาศัยร่างกายให้เกิดมา จึงไม่มีความผูกพันใด ๆ ต่อกัน ในเมื่อไม่ต้องการกันแต่แรก มีนก็ไม่ต่างกับพวกเขาไม่จำเป็นต้องมีพ่อแม่ก็ได้ หลวงตาต่างหากที่เปรียบเสมือนพ่อแม่ที่แท้จริงด้วยเป็นเพียงวัดเล็ก ๆ ในชุมชนต่างจังหวัดแห่งหนึ่ง หลวงตาจึงไม่มีกำลังส่งเรียนมากนัก ปัจจัยที่ญาติโยมถวายมานั้นก็ตามกำลังของแต่ละคนเช่นกัน ทว่าโชคไม่ดีนักเมื่อตอนมีนขึ้นมัธยมปลายหลวงตาท่านมรณภาพ เมื่อผู้มีพระคุณเพียงหนึ่งเดียวจากไปจึงไม่ได้เรียนต่อให้จบ ม.6 เด็กวัดมิใช่มีเพียงเธอคนเดียว หญิงสาวจึงสละสิทธิ์ให้เด็กที่เล็กกว่า เพราะเธอนั้นโตมากพอจะออกมาหางานทำเลี้ยงตนเองได้แล้วแต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นก็ใช่ว่ามีนจะไ
더 보기
2: มังงะเล่มโปรด [2]
ติ๊งเสียงแจ้งเตือนจากระบบแอปพลิเคชันอัปเดตตอนใหม่ ทำให้มีนที่กำลังนอนเลื้อยอยู่บนเตียงถึงกับดีดตัวลุกขึ้นอย่างดีใจ หญิงสาวรีบคว้าเอาโทรศัพท์มือถือแล้วเปิดหน้ามังงะเรื่องโปรด เพื่อหวังว่าจะได้อ่านตอนต่อไปด้วยตอนก่อนหน้าทำให้เธออารมณ์ค้างมาก ฮ่องเต้แคว้นฉินยื่นข้อเสนอหากไม่อยากให้เกิดการล้มตายจากการสู้รบ ให้คนของแคว้นเป่ยแต่งงานเชื่อมสัมพันธไมตรี โดยให้องค์หญิงเป็นผู้เลือกราชบุตรเขยด้วยตนเอง พร้อมทั้งต้องจ่ายบรรณาการจำนวนมหาศาลทุก ๆ สามปี ซึ่งแคว้นเป่ยจะไม่มีสิทธิ์ค้านใด ๆ ทั้งสิ้น ไม่เช่นนั้นแคว้นเป่ยคงไม่พ้นแพ้สงครามประชาชนเดือดร้อนล้มตาย ราชวงศ์ถึงขั้นล่มสลายทว่าสิ่งที่มีนได้ตอนนี้นั้น....“หา!...งดอัปเดตสามเดือนเนื่องจากนักวาดมีอาการบาดเจ็บที่ข้อมือ” หญิงสาวถึงกับหมดแรง เป็นแบบนี้เธอต้องค้างไปอีกสามเดือนเลยหรือ มิหนำซ้ำหากนักวาดอาการไม่ดีขึ้นก็จะต้องรอต่อไปอีกอย่างไม่มีกำหนดฝันร้าย นี่มันฝันร้ายของเธอชัด ๆ อุตส่าห์รอมาตั้งหนึ่งสัปดาห์เต็ม ๆ เติมเหรียญไว้รอเรียบร้อยเพื่อหวังจะได้อ่านให้หนำใจ แล้วคืนนี้จะนอนหลับได้อย่างไร“ทำร้ายจิตใจกันมาก ทำให้ค้างแล้วก็จะหายไปสามเดือนแบบนี้เนี่
더 보기
3: สิ่งตอบแทน [1]
หลังจากลืมตาตื่นที่นี่ที่ไหน นั่นคือคำแรกที่อยู่ในใจของมีน เธอไม่รู้จะถามกับใครดีถึงจะได้คำตอบ ภาพตรงหน้าเป็นพื้นที่กว้างปกคลุมไปด้วยหมอกสีขาวระพื้นดิน แต่ละคนยืนต่อแถวกันยาวเหยียด สวมใส่เครื่องแต่งกายแปลกไม่คุ้นตาครั้นจะบอกว่าเป็นกองละครซีรีส์จีนโบราณมาถ่ายทำก็คงจะไม่ใช่ เพราะเธอจำได้ว่าตัวเองกำลังจะจับเจ้าหัวขโมยแต่โชคไม่ดีดันเจอผีเสียได้ จากนั้นเธอก็จำอะไรไม่ได้เลย กระทั่งมาโผล่ในสถานที่อันไม่คุ้นเคยแห่งนี้ ฉะนั้นนอกจากความฝันแล้วคิดเป็นอื่นไม่ได้เลยหญิงสาวถึงกับทำหน้าเหวอยืนหันรีหันขวางเกาศีรษะทำตัวไม่ถูก ภายในหัวเต็มไปด้วยความงุนงง เพราะภาษาที่คนเหล่านั้นใช้เธอฟังไม่รู้เรื่องสักนิด ยืนทำหน้าเหลอหลาอยู่นานก็ถูกพาตัวไปนั่งลงกับพื้นตรงหน้าชายรูปร่างใหญ่ยักษ์ หนวดเครายาวเฟื้อยผิวสีแดง ทว่าดวงตาคู่นั้นเธอจำได้ดี มันเหมือนกับที่เจอในห้องเช่าไม่มีผิด“หวอ หวออะไรวะ” มีนทำปากงึมงำออกเสียงตามชายตรงหน้า พยายามออกเสียงตามก็แล้ว ตั้งใจฟังก็แล้ว แต่ทุกอย่างเหมือนไม่เป็นผล ยังคงสื่อสารกันไม่รู้เรื่องเช่นเดิมชายร่างยักษ์ตรงหน้าก็ดูเหมือนจะหัวเสียกับการสื่อสารครั้งนี้ไม่ต่างกัน กระทั่งเขาได้ช
더 보기
4: สิ่งตอบแทน [2]
“หนูขอเกิดใหม่ค่ะ แต่ขอไปในที่ที่หนูอยากไปได้ไหมคะท่าน” ในเมื่อชีวิตเก่าก็ไม่ได้ดีจนถึงขั้นเสียดายทิ้งไม่ลง ถ้าอย่างนั้นก็ขอใช้ชีวิตใหม่ไปหวีดพระรองที่รักก็แล้วกัน“เจ้าจะไปที่ใด”“หนูอยากไปเกิดในโลกการ์ตูนมังงะที่หนูชอบค่ะ” ทว่าคำพูดของเธอนั้นทำให้ชายตรงหน้างุนงง ก่อนจะคิดได้ว่าท่านผู้นั้นอาจจะไม่รู้ก็ได้ว่ามังงะคืออะไร “ท่านมองเห็นสิ่งที่หนูคิดในหัวได้ไหมคะ หนูอยากไปเกิดที่นั่นค่ะ”เจ้าแห่งปรโลกมองลึกเข้าไปในความคิดของหญิงสาว บัดนี้เขารู้แล้วว่านางต้องการสิ่งใด แต่กระนั้นก็อดประหลาดใจไม่ได้ หากเป็นผู้อื่นคงจะขอให้ตนไปเกิดในที่ร่ำรวยมีชีวิตใหม่อยู่อย่างสุขสบายไปแล้ว แต่นี่กระไรอยากไปเกิดเพราะชอบบุรุษที่ไม่มีในโลกแห่งความเป็นจริง มิหนำซ้ำยังอยู่ในยุคสงครามหาความสงบสุขไม่ได้“ได้ ข้าจะให้เจ้าไปที่นั่น”“ไปได้จริงเหรอคะ ขอบคุณท่านมาก ๆ ค่ะ” หญิงสาวดีใจเสียจนยิ้มไม่หุบ นอกจากจะได้ไปเห็นพระรองตัวเป็น ๆ แล้ว เธอก็อยากรู้ว่าเส้นเรื่องทั้งหมดจะดำเนินไปอย่างไร“จะไม่ถามหน่อยหรือว่าข้าจะให้เจ้าไปเกิดเป็นใคร หรือว่าเจ้ามีผู้ที่อยู่ในใจหรือไม่” เจ้าแห่งปรโลกอดไม่ได้ที่จะถามออกไปด้วยความสงสัย ให้
더 보기
5: ถูกที่ผิดเวลา [1]
อีกฟากหนึ่งไป๋เหลียนสตรีที่ถูกคนเกือบทั้งหมูบ้านเหม็นเบื่อขี้หน้า นางบังเอิญพบกับติงเฉิงชายคนรักกำลังระเริงรักกับสตรีอื่นกลางลำธาร รู้ว่าเขาหักหลังยังไม่เจ็บเท่าคำพูดดูถูกเหยียดหยาม ราวกับว่าที่ผ่านมามันเป็นแค่เรื่องโกหก“อืม... อย่าสิเจ้าคะ มันจักจี้นะ คิก คิก”“อันใดเล่า เจ้าชอบละสิไม่ว่า”“พี่ติงเฉิงข้าละไม่ชอบนังไป๋เหลียนเลยเจ้าค่ะ เหตุใดท่านไม่บอกปฏิเสธไปตรง ๆ ข้าเห็นท่านดีกับนางทีไรก็ปวดใจเหลือเกิน ข้าหึงนะรู้ไหม” ซูหนี่เบือนหน้าหนีเพื่อหลบการปล้ำจูบของอีกฝ่าย อย่างไรเสียครั้งนี้จะต้องคุยกันให้รู้เรื่อง ให้เขารีบไปจัดการให้เรียบร้อย มิเช่นนั้นได้เห็นดีกันแน่“เจ้าก็รู้นี่ว่านางดื้อด้านแค่ไหน เห็นข้าดีด้วยเข้าหน่อยก็คิดไปเองจนกู่ไม่กลับ เหตุใดพี่จะไม่เคยบอกเล่าคนไร้ยางอายเช่นนั้นพูดจารู้เรื่องเสียที่ไหน แต่ไม่เป็นไรพี่คิดแผนจัดการไว้แล้วยอดรักไม่ต้องห่วง” สิ่งที่เขาพูดล้วนเป็นเรื่องโกหกทั้งสิ้น ไป๋เหลียนนั้นรูปร่างหน้าตางดงามกว่าซูหนี่เป็นไหน ๆ แต่ติดที่นอกจากความงดงามแล้วไม่มีอะไรเทียบเท่าซูหนี่ได้เลย เพื่ออนาคตที่ดีตนจึงเลือกบุตรสาวผู้นำหมู่บ้าน แต่ครั้นจะปล่อยไป๋เหลียนไปก็เสีย
더 보기
6: ถูกที่ผิดเวลา [2]
อย่างไรเสียชายชาติทหารมักหยิ่งในศักดิ์ศรี พวกเขาถือเอาหน้าตาเป็นหลักหากมีเรื่องทำให้เสื่อมเสีย ไม่ว่าในฐานะอนุหรือบ่าวรับใช้ก็ช่าง ขอแค่ออกไปจากความบัดซบนี้ได้นางก็ยอม คิดแล้วก็แค้นนักหากไม่ถูกติงเฉิงหลอกเงินไปเกือบหมดตัว ตนก็คงไม่อับจนหนทางถึงขั้นทำเรื่องน่าอับอายเสียศักดิ์ศรีกระนั้นความเขินอายก็ยังคงมีมากนัก หากจะให้ใจกล้าขืนใจบุรุษทั้งที่สติครบถ้วนก็คงไม่อาจทำได้ หญิงสาวจึงเทยาที่ยึดมาได้กรอกปากบุรุษตรงหน้าในขณะที่เขาไม่ได้สติ ส่วนที่เหลืออีกเกินครึ่งนางจัดการกระดกรวดเดียวหมดขวด หลังจากดื่มเข้าความร้อนรุ่มบังเกิด ใจเต้นแรงกว่าปกติเริ่มหายใจไม่ออก กระทั่งจังหวะการเต้นของหัวใจหยุดลงในเวลาเดียวกันผู้หนึ่งจากไปอย่างไม่รู้ตัว ทว่าผู้หนึ่งกลับมาอย่างไม่ตั้งใจ กระนั้นก็ไม่อาจฝืนฤทธิ์ของยาปลุกกำหนัดที่ดื่มเข้าไปก่อนหน้าได้ ความนึกคิดและสมองขัดแย้งกับร่างกาย สองฝ่ายต่อต้านแต่ก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับอาการกำหนัด สุดท้ายแล้วก็ถูกฤทธิ์ยาครอบงำ ทำตามความต้องการของร่างกายอย่างช่วยไม่ได้หญิงสาวชาวบ้านแต่งกายด้วยชุดเก่า ๆ เมื่ออารมณ์ได้ที่อาการกำหนัดแทนที่ความเขินอาย นางจัดการถอดกางเกงชายผู้นั้นออกอย
더 보기
7: ถูกที่ผิดเวลา [3]
“แม่ทัพแดนใต้หลี่มู่กวาจริงด้วย” ร่างบางเผลอเอ่ยนามของอีกฝ่ายออกมาอย่างเลื่อนลอย พลันก็จำได้ว่าก่อนที่อ๋องซิงเยี่ยนออกตามหาแม่ทัพคู่ใจพบ เป็นตอนสุดท้ายที่นักวาดมังงะลงค้างไว้แค่นั้น ก่อนจะแจ้งพักงานวาดสามเดือนเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บที่ข้อมือนั่นก็เท่ากับว่าเธออยู่ในตัวประกอบสตรีบ้าเช่นนั้นหรือ มิหนำซ้ำยังกระทำชำเราพระรองในดวงใจจนสำเร็จความใคร่ไปแล้วด้วยมิรู้ว่าจะดีใจหรือเสียใจกันแน่ ส่งมาถูกที่ก็จริงแต่มันใช่เวลาหรือไร และนางยังต้องเป็นสตรีบ้าในสายตาผู้อื่นไปอีกนานแค่ไหน สตรีบ้าที่ไม่ใช่เสียสติ แต่เป็นบ้าที่แปลว่าบ้าผู้ชาย มันหนักหนาเกินกว่าจะแก้ไขอะไรได้แล้ว เลือกเกิดครั้งนี้ช่างเป็นอะไรที่เปล่าประโยชน์โดยแท้เกิดมาจนเช่นเดิม... เพิ่มเติมคือดวงซวยต้องถูกพระรองตามฆ่าอีก ชีวิตนี้น่าอนาถกว่าชีวิตเก่าเสียอีก ข้าเรียกร้องกับผู้ใดได้บ้างอีกทั้งไม่กี่ชั่วยามซิงเยี่ยนก็จะนำกำลังคนค้นหามาถึงที่นี่ หากพวกเขาพบว่านางทำอะไรลงไปบ้าง มีหวังได้ถูกเชือดก่อนจะได้อยู่จนกว่ามังงะเรื่องโปรดจะจบลงแน่ ฉะนั้นต้องหนี เธอต้องหนีเอาตัวรอดก่อน เรื่องอื่นต่อจากนี้ค่อยว่ากันทีหลังทว่าในตอนที่กำลังจะหนี เธอกลั
더 보기
8: ถูกใจแต่ไม่ถูกต้อง [1]
หลังจากหนีออกมาจากเพิงพักในป่าได้ มีนก็ได้ตรงกลับบ้านของหญิงเจ้าของร่างทันที ยังดีที่ไป๋เหลียนผู้นี้พอมีสมบัติติดตัวอยู่บ้าง แม้ไร้ญาติขาดมิตรใช้ชีวิตตัวคนเดียวมานาน แต่นางก็ยังมีบ้านหลังน้อยและที่ดินอีกนิดหน่อยที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ก่อนตาย ถือว่าไป๋เหลียนมีชีวิตที่ดีกว่าตนในโลกเดิมเป็นไหน ๆหญิงสาวฝืนร่างกายเดินมาจนถึงเตียงนอน ก่อนจะล้มตัวลงแล้วหลับไปทั้งอย่างนั้น ตอนนี้นอนพักเอาแรงก่อนไว้ตื่นเช้ามาค่อยคิดว่าจะทำอะไรต่อไป แต่อย่างไรก็คงต้องทำใจยอมรับให้ได้ว่าตอนนี้ตนคือไป๋เหลียนไปแล้ว คนต้นเรื่องจากไปแล้วแต่คนที่ต้องแบกรับผลทั้งหมดคือเธอมิใช่ไป๋เหลียนตัวจริงนี่สิ จะทำอย่างไรดีหลังจากนี้จะกล้ามองหน้าหลี่มู่กวาได้อย่างไร ขออย่าให้เขาจำนางได้เลยหญิงสาวหลับไปจนกระทั่งถึงยามสาย นางต้องนอนซมเพราะพิษไข้ทั้งคืน อาศัยกินกล้วยที่เหลือหนึ่งหวีประทังความหิวไปก่อน ในบ้านพอมีขิงแห้งจึงต้มน้ำขิงร้อน ๆ ดื่มลดไข้ให้ร่างกายสดชื่น กว่าจะฟื้นตัวได้ก็ต้องทนกินแต่หัวเผือกหัวมันตลอดสี่วันที่ไม่สามารถออกไปข้างนอกได้หลังจากร่างกายฟื้นนางจึงออกเดินสำรวจรอบบ้านหลังน้อย ในพื้นที่ขนาดไม่ใหญ่มากแต่ยังดีที่มีรั้วร
더 보기
9: ถูกใจแต่ไม่ถูกต้อง [2]
“ก็ได้เจ้าค่ะ” หญิงสาวถึงกับหน้ามุ่ย เมื่อคาดหวังว่าจะได้เงินทองของมีค่า กลายเป็นคุณนายเศรษฐินีไม่ต้องทำงานให้เหนื่อย แต่กลับไม่ได้อย่างที่หวัง แต่กระนั้นก็มิใช่ปัญหาแค่หาเงินจะไปอยากอะไร มีมิติวิเศษให้ก็เท่ากับนางมีของดีในมือ ทั้งยังสามารถเอาของจากโลกปัจจุบันมาใช้ได้ จะทำอะไรกาลข้างหน้าเท่านี้ก็สบายแล้ว“จำเอาไว้เล่า จงระวังตัวให้มาก อย่าได้เปิดเผยเรื่องนี้ให้ผู้ใดรู้เด็ดขาด ยกเว้นก็แต่คนผู้นั้นยอมรับในตัวเจ้าได้ มิเช่นนั้นสิ่งที่ข้าให้จะนำภัยมาสู่เจ้า”ยังไม่ทันจะได้ถามถึงการใช้งานมิติวิเศษ เสียงเจ้าแห่งปรโลกค่อย ๆ เลือนหายไป นั่นเท่ากับว่านางจะไม่สามารถสื่อสารอะไรได้อีกแล้ว การมาครึ่ง ๆ กลาง ๆ เช่นนี้ นางคาดเดาไว้ว่าคงไม่พ้นเครื่องกลไกขนาดใหญ่พังอีกแล้วเป็นแน่ มีปัญหาบ่อยเช่นนี้สมควรซ่อมแล้วหรือไม่ ประเดี๋ยวก็ได้มีคนดวงซวยเช่นนางอีกหลังจากการสื่อสารของเจ้าแห่งปรโลกขาดหาย ไป๋เหลียนจึงมิได้สนใจอีก นางอยากรู้ว่ามิติที่ว่ามันใช้อย่างไร ทั้งของที่เอาออกมาได้มีอะไรบ้าง ข้อจำกัดมีมากน้อยแค่ไหนในการใช้งานนางในฐานะนักอ่านที่เคยอ่านนิยายแนวทะลุมิติมามากมายนับไม่ถ้วน จากประสบการณ์จะต้องมีบา
더 보기
10: หาเลี้ยงปากท้อง [1]
กว่าจะทำใจยอมรับว่าต้องใช้ชีวิตในนามไป๋เหลียนก็มิใช่เรื่องง่าย ทั้งต้องปรับตัวกับสภาพแวดล้อมที่ไม่น่าอภิรมย์นัก ไหนจะเรื่องต้องคอยหวาดระแวงว่าเมื่อไรพระรองจะตามมาล้างแค้น ครั้นจะโทษเจ้าของร่างทั้งหมดก็มิได้ ในเมื่อเจ้าตัวสิ้นลมก่อนส่วนคนที่สานต่อก็คือตนเองหญิงสาวใช้ชีวิตในโลกการ์ตูนมาแล้วสิบวัน เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกหาเรื่องจากชาวบ้านและการตามรังควานของติงเฉิง นางก็ได้แต่เก็บตัวเงียบอยู่ในบ้านไม่ออกไปที่ใด ทว่าเมื่อนานวันเข้าทำให้เริ่มเบื่อหน่าย ครั้นจะให้อยู่บ้านโดยที่ไม่ทำอะไรก็คงจะเป็นไปไม่ได้ จึงลุกขึ้นเตรียมตัวหางานทำดูสักตั้งหากต้องการใช้ของจากมิติวิเศษได้ตามใจ อย่างน้อยก็ต้องออกไปทำมาหากินเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง ให้คนภายนอกเห็นว่าตนทำงานจึงมีกินมีใช้ เพื่อลดข้อครหาจากบุคคลไม่หวังดี ที่สำคัญจะต้องลบภาพความจำเก่าของทุกคนให้ได้ ไป๋เหลียนที่คอยเอาแต่ก้มหน้ายอมคนอื่นไปเสียหมด นับแต่นี้จะกลายเป็นไป๋เหลียนคนใหม่ คนที่ไม่ว่าใครหน้าไหนก็จะรังแกไม่ได้อีกทว่าหมู่บ้านในชนบทห่างไกลความเจริญจะมีอะไรทำได้ คงต้องเริ่มอาชีพแรกด้วยการเข้าป่าหาของป่าไปขายในเมือง เอาไว้ให้คุ้นชินกับที่นี่สักหน่อยแล้
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status