Masukวันสุดท้าย เป็นวันที่แม่จะกลับมาถึงช่วงตอนเย็น
หลังจากที่ทั้งคู่อาบน้ำและทำกิจกรรมเข้าจังหวะในช่วงเช้าเสร็จ แต่เปลวไฟในกายของทั้งคู่กลับยิ่งโหมกระหน่ำ สิงหราชอุ้มพิมพ์ที่ตัวเปียกโชกออกมาวางบนเตียงกว้าง กลิ่นครีมอาบน้ำหอมฟุ้งยั่วยวนอารมณ์ พิมพ์พธูไม่ได้นอนราบลงไปเหมือนทุกครั้ง แต่เธอกลับยันกายลุกขึ้นนั่งคุกเข่า เส้นผมที่เปียกชื้นลู่ไปตามแผ่นหลังเนียน สองมือเล็กค่อยๆ รวบผมขึ้นเผยให้เห็นลำคอระหง"พี่เสือคะ ตลอดหลายวันที่ผ่านมา พี่เป็นคนสอนพิมพ์มาตลอด" เธอเอ่ยเสียงพร่า ดวงตาฉ่ำวาวจ้องมองความยิ่งใหญ่ของเสือร้ายที่ยังไม่ยอมสงบ "คืนนี้... ให้พิมพ์เป็นคนคุมเกมบ้างได้ไหมคะ?"
สิงหราชเลิกคิ้ว ล้มตัวลงนอนพิงหัวเตียง พลางกอดอกมองน้องสาวนอกไส้ด้วยสายตาท้าทาย "หึ คิดว่าไหวเหรอพิมพ์?"
"ไม่ลองก็ไม่รู้นี่คะ"
พิมพ์คลานเข่าหาเขาช้าๆ ท่าทางเหมือนแมวยั่วสวาท เธอไม่เริ่มที่ส่วนกลางกายทันที แต่กลับเริ่มใช้ปลายลิ้นแตะไล้ที่ปลายนิ้วเท้าของเขาแล้วลากผ่านหน้าแข้งขึ้นมาตามมัดกล้ามขาหนุ่ม สิงหราชถึงกับต้องสูดปากเมื่อความนุ่มหยุ่นสัมผัสกับผิวกาย
เธอกดร่างเล็กลงหมอบราบกับหน้าท้องแกร่งของเขา ก่อนจะช้อนสายตามอง "พี่เสือรู้ไหม วันแรกตอนที่พิมพ์อยู่ห้องข้างๆ แล้วช่วยตัวเอง พิมพ์จินตนาการถึงของพี่ตลอดเลยนะคะ ว่ามันจะใหญ่และร้อนแค่ไหน"
พูดจบ พิมพ์ก็อ้าปากอิ่มงับเข้าที่ส่วนหัวเห็ดที่บานแฉ่งเปียกเยิ้ม สิงหราชครางฮึ่ม มือหนาขยุ้มลงบนกลุ่มผมเปียกชื้นของเธอทันที พิมพ์เริ่มทำหน้าที่อย่างช่ำชอง เธอใช้โพรงปากอุ่นร้อนโอบรัดความแข็งขรึมนั้นไว้จนสุดโคน สลับกับการใช้ลิ้นตวัดวนรอบหัวหยักที่กำลังสั่นระริก
จ๊วบ... แพล่บ...
เสียงดูดดึงดังก้องห้องนอนที่เงียบสงัด พิมพ์พธูใช้มือทั้งสองข้างช่วยกอบกุมฐานที่แน่นตึง พลางขยับศีรษะเข้าออกเป็นจังหวะที่เนิบนาบแต่หนักแน่น สิงหราชหลับตาพริ้ม กรามขบเข้าหากันจนเป็นสันนูน ความเสียวซ่านมันพุ่งทะลุปรอทเมื่อลิ้นเล็กๆ ของเธอพยายามจะชอนไชเข้าที่รอยแยกตรงปลายยอด
"อืมม... พิมพ์... อย่างนั้นแหละ... ซี้ดดด"
พิมพ์แกล้งเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นจนสิงหราชต้องแอ่นสะโพกสวนกลับ เธอถอนปากออกมาครู่หนึ่งเพื่อมองผลงานตัวเอง น้ำลายใสผสมกับน้ำหล่อลื่นอาบชุ่มไปทั่วแท่งร้อนจนมันขึ้นเงาวับภายใต้แสงไฟ
"ฉ่ำพอหรือยังคะพี่เสือ? หรืออยากให้พิมพ์กลืนให้หมดเลย?"
เธอไม่รอคำตอบ แต่กลับก้มลงครอบครองความดุดันนั้นอีกครั้ง คราวนี้เธอใช้เทคนิคการดูดเน้นๆ ราวกับจะสูบเอาวิญญาณของเขาออกมาให้ได้ สิงหราชทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาคว้าเอวบางของเธอไว้แล้วพลิกกลับให้เธอลงไปอยู่ใต้ร่างแทน
"พอก่อน... ก่อนที่พี่จะระเบิดใส่ปากเธอ" เขาคำราม "ถ้าอยากคุมเกม... เตรียมรับแรงกระแทกจากพี่ให้ดีก็แล้วกัน!"
สิงหราชไม่รอช้า เขากดแทรกลำกายใหญ่ยักษ์เข้าไปในร่องรักที่เปียกชุ่มรวดเดียวจนสุดทาง! พิมพ์เบิกตาโพลง หวีดร้องออกมาด้วยความจุกปนเสียว ร่างเล็กเกร็งกระตุกเพราะความคับแน่นที่แทบจะปริแตก
"อื้อออ! พี่เสือ... มัน... มันใหญ่เกินไป..."
"แน่นชะมัด... พิมพ์... เธอตอดพี่แรงมาก"
ตับ! ตับ! ตับ!
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นหวั่นไหว พิมพ์พธูหัวสั่นหัวคลอนไปตามแรงโถม ทุกครั้งที่เขาส่งตัวเข้าสุด ยอดเกสรของเธอก็ถูกบดขยี้จนน้ำหวานกระเซ็น สิงหราชก้มลงดูดเลียยอดอกที่ชูชัน สลับกับการพรมจูบไปตามผิวเนื้อที่อาบไปด้วยเหงื่อ
"อาาา พี่เสือ... แรงอีกค่ะ... พิมพ์จะ... อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ!"
สิงหราชเร่งเครื่องราวกับพายุคลั่ง เขาจงใจเน้นย้ำตรงจุดกระสันซ้ำๆ จนพิมพ์ต้องแอ่นสะโพกรับอย่างบ้าคลั่ง บทเพลงรักถูกบรรเลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า เปลี่ยนท่วงท่าจากบนเตียงไปยันปลายเตียง จนกระทั่งแสงรำไรของเช้าวันใหม่เริ่มมาเยือน
ร่างสูงกระแทกกระทั้นเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะปลดปล่อยหยาดธารสีขาวขุ่นเข้าไปในตัวพิมพ์จนล้นปรี่ออกมาเคลือบโคนขา เขาซบหน้าลงกับอกอวบ หอบหายใจอย่างหมดแรง ร่างกายของทั้งคู่ยังสั่นสะท้านจากจุดสุดยอดที่พึ่งผ่านพ้นไป
"พี่เสือ... พิมพ์รักพี่นะคะ" เธอพูดเสียงแผ่วขณะที่ดวงตากำลังจะปิดลงด้วยความอ่อนเพลีย
สิงหราชจูบขมับเธอเบาๆ "พี่ก็เหมือนกัน... แต่ความรักของเรา... มันจะยุ่งยากนิดนึงนะเมื่อแม่กลับมาน่ะ"
เช้าที่ยาวนานจบลงด้วยความสุขที่ล้นทะลัก แต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่ต้องแอบซ่อน...
ตกตอนเย็น
เสียงเครื่องยนต์รถตู้ที่คุ้นเคยจอดสนิทที่หน้าบ้าน สิงหราชและพิมพ์พธูสะดุ้งตื่นจากอ้อมกอดของกันและกัน ทั้งคู่รีบจัดการตัวเองและจัดระเบียบห้องหับให้เรียบร้อยที่สุดก่อนที่ประตูบ้านจะถูกเปิดออก
“เสือ! พิมพ์! แม่กลับมาแล้วจ้า!”
เสียงแม่ตะโกนเรียกมาแต่ไกล สิงหราชในชุดหนุ่มเนิร์ดสวมแว่นตาหนาเตอะเดินลงมาข้างล่างด้วยท่าทางนิ่งสงบ ส่วนพิมพ์ก็ตามลงมาในชุดนักศึกษาเรียบร้อย ดูเป็นเด็กดีที่ตั้งใจเตรียมสอบสุดๆ
“เป็นยังไงบ้างลูก อยู่กันได้ใช่ไหม?” แม่วางของฝากพะรุงพะรัง พลางมองสำรวจลูกชายและลูกสาวเพื่อนรัก
“ได้ครับแม่ พิมพ์เขาก็ตั้งใจอ่านหนังสือดี” สิงหราชตอบเสียงเรียบ แต่สายตากลับลอบสบกับพิมพ์ที่แอบอมยิ้มอยู่ข้างหลังแม่
“จริงค่ะแม่ พี่เสือ สอนพิมพ์หลายอย่างเลยค่ะ วิชาที่พิมพ์ไม่เข้าใจ พี่เสือก็เน้นจนพิมพ์กระจ่างเลยค่ะ” พิมพ์พธูพูดด้วยน้ำเสียงใสซื่อแต่คำว่าเน้นของเธอทำเอาสิงหราชต้องกระแอมไอแก้เขิน
ชีวิตหลังจากนั้นดูเหมือนจะกลับเข้าสู่ภาวะปกติในสายตาของแม่ แต่สำหรับคนสองคน มันคือการเริ่มต้นของความสัมพันธ์ลับที่ตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิม
ทุกครั้งที่แม่เผลอ หรือยามที่ไฟในบ้านดับมืดลง สิงหราชจะกลายร่างจากหนุ่มเนิร์ดเป็นเสือร้ายที่หิวกระหาย เข้าไปบดเบียดและเชยชมเกสรดอกไม้ที่เขาหลงใหลในห้องข้างๆ เสียงครางที่เคยเล็ดลอดผ่านผนังห้อง บัดนี้มันไม่ได้เป็นเพียงจินตนาการอีกต่อไป แต่มันคือเสียงที่เขาสร้างมันขึ้นมาด้วยตัวเอง
“พี่เสือ... อ๊ะ อย่าทำรอยนะคะ เดี๋ยวแม่เห็น” พิมพ์กระซิบเสียงสั่นขณะถูกสิงหราชรวบเอวไว้ในครัวตอนที่แม่ไปอาบน้ำ
“ก็เธอมันน่ากินขนาดนี้... ใครจะอดใจไหว” สิงหราชซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น พลางบีบเฟ้นสะโพกแน่นอย่างหมั่นเขี้ยว
หลังจากที่พิมพ์พธูสอบติดคณะที่ตั้งใจไว้หลังจากที่พากเพียรและโดนติวเข้มมาถึงสองปีเต็ม ทว่าแทนที่จะอยู่บ้านสบายๆ เธอกลับเลือกเช่าหอพักที่อยู่ห่างออกไปไม่กี่กิโลเมตร โดยให้เหตุผลกับแม่ว่าอยากฝึกใช้ชีวิตด้วยตัวเอง แต่นั่นเป็นเพียงฉากหน้า เพราะเหตุผลที่แท้จริงคือที่นี่สิงหราชสามารถแวะมาเยี่ยมเยียนและสอนบทเรียนพิเศษให้เธอได้ทุกค่ำคืน โดยไม่ต้องคอยระแวงว่าประตูห้องจะถูกเคาะโดยคุณนายอร "ติ๊ด" เสียงกดรหัสหน้าห้องดังขึ้นในช่วงดึก สิงหราชเดินเข้ามาพร้อมถุงมื้อดึกในมือ แต่ยังไม่ทันที่เขาจะวางของลง ร่างเล็กในชุดนักศึกษาที่เพิ่งผ่านการรับน้องมาหมาดๆ ก็โผเข้ากอดคอเขาแน่น กลิ่นแป้งเด็กผสมกลิ่นกายสาวที่เขาโหยหามาตลอดทั้งวันทำเอาสติกระเจิง "พี่เสือ... พิมพ์รอตั้งนาน คิดว่าคืนนี้จะไม่มาซะแล้ว" เธออ้อน เสียงหวานกระซิบชิดใบหู พลางจงใจบดเบียดหน้าอกอวบอัดเข้ากับแผงอกแกร่งใต้เสื้อเชิ้ต "จะไม่มาได้ยังไง... ก็เด็กแถวนี้บอกว่ามีการบ้านยากจนทำเองไม่ได้" สิงหราชวางของทิ้งอย่างไม่ใยดี ก่อนจะรวบเอวคอดกิ่วดึงเข้ามาจูบอย่างโหยหา รสจูบที่ร้อนแรงดั่งไฟป่าพุ่งพ
วันสุดท้าย เป็นวันที่แม่จะกลับมาถึงช่วงตอนเย็น หลังจากที่ทั้งคู่อาบน้ำและทำกิจกรรมเข้าจังหวะในช่วงเช้าเสร็จ แต่เปลวไฟในกายของทั้งคู่กลับยิ่งโหมกระหน่ำ สิงหราชอุ้มพิมพ์ที่ตัวเปียกโชกออกมาวางบนเตียงกว้าง กลิ่นครีมอาบน้ำหอมฟุ้งยั่วยวนอารมณ์ พิมพ์พธูไม่ได้นอนราบลงไปเหมือนทุกครั้ง แต่เธอกลับยันกายลุกขึ้นนั่งคุกเข่า เส้นผมที่เปียกชื้นลู่ไปตามแผ่นหลังเนียน สองมือเล็กค่อยๆ รวบผมขึ้นเผยให้เห็นลำคอระหง "พี่เสือคะ ตลอดหลายวันที่ผ่านมา พี่เป็นคนสอนพิมพ์มาตลอด" เธอเอ่ยเสียงพร่า ดวงตาฉ่ำวาวจ้องมองความยิ่งใหญ่ของเสือร้ายที่ยังไม่ยอมสงบ "คืนนี้... ให้พิมพ์เป็นคนคุมเกมบ้างได้ไหมคะ?" สิงหราชเลิกคิ้ว ล้มตัวลงนอนพิงหัวเตียง พลางกอดอกมองน้องสาวนอกไส้ด้วยสายตาท้าทาย "หึ คิดว่าไหวเหรอพิมพ์?" "ไม่ลองก็ไม่รู้นี่คะ" พิมพ์คลานเข่าหาเขาช้าๆ ท่าทางเหมือนแมวยั่วสวาท เธอไม่เริ่มที่ส่วนกลางกายทันที แต่กลับเริ่มใช้ปลายลิ้นแตะไล้ที่ปลายนิ้วเท้าของเขาแล้วลากผ่านหน้าแข้งขึ้นมาตามมัดกล้ามขาหนุ่ม สิงหราชถึงกับต้องสูดปากเมื่อความนุ่มหยุ่นสัมผัสกับผิวกายเธอกดร่างเล็กลงหมอบ
แม้บทเรียนบนโต๊ะอาหารจะจบลงด้วยความฉ่ำแฉะ แต่สายตาของสิงหราชที่มองร่างเล็กซึ่งนอนระทดระทวยอยู่บนเนื้อไม้นั้น กลับไม่ได้ลดราวาศอกลงเลยสักนิด เขาลากปลายนิ้วที่ชุ่มไปด้วยหยาดอารมณ์ไล้ไปตามเรียวขาขาวสั่นระริก ก่อนจะรวบเอวบางขึ้นมาประจันหน้ากันอีกครั้ง “พี่เสือ... พิมพ์จะตายอยู่แล้วนะ...” เธอประท้วงเสียงพร่า ใบหน้าแดงก่ำหอบหายใจจนอกอวบสะท้อนขึ้นลง “หิวไม่ใช่เหรอ? พี่จำได้ว่าเธอบอกว่าอยากทานของหวาน...” สิงหราชยิ้มเจ้าเล่ห์ เขาอุ้มเธอในท่าเดิมมุ่งหน้าตรงไปยังเคาน์เตอร์ครัวที่อยู่ไม่ไกล สายตาของเขาเหลือบไปเห็น 'วิปปิ้งครีม' และ 'แยมสตรอว์เบอร์รี' ที่วางทิ้งไว้จากการทำมื้อเช้า เขาางร่างเปลือยเปล่าของพิมพ์พธูลงบนเคาน์เตอร์หินอ่อนที่เย็นเฉียบกว่าโต๊ะไม้หลายเท่า ร่างเล็กสะดุ้งสุดตัวเมื่อแผ่นหลังสัมผัสความเย็น ทว่าความเย็นนั้นกลับถูกทดแทนด้วยความร้อนระอุจากฝ่ามือหนาที่เริ่มซุกซนอีกครั้ง “พี่จะทำอะไรคะ... อ๊ะ!” พิมพ์พธูอุทานเสียงหลง เมื่อสิงหราชเขย่ากระป๋องวิปครีมแล้วฉีดละเลียดลงบนยอดปทุมถันสีหวานทั้งสองข้าง ก่อนจะป้ายแยมสตรอว์เบอร์รีสีแดง
วันต่อมา บรรยากาศในบ้านเริ่มอบอวลไปด้วยความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งจนเกินกว่าคำว่าพี่น้อง “พี่เสือขา... ช่วยติวภาษาอังกฤษให้พิมพ์หน่อยได้ไหมคะ? พิมพ์ลองทำข้อสอบเก่าแล้วพาร์ท Reading พิมพ์ไม่ได้เลย” เด็กสาวเดินถือหนังสือเล่มหนาเข้ามาหาผมที่โซฟา เธอนั่งลงข้างๆ จนต้นขาเนียนละเอียดแนบชิดกับขาของผม พิมพ์อยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวพอดีตัวที่ขับเน้นหน้าอกอวบอัดให้ดูเด่นชัดขึ้นมา และกางเกงขาสั้นผ้าเนื้อนิ่มที่รั้นขึ้นจนแทบปิดความขาวโพลนไว้ไม่มิด“ ไหน... เอามาดูซิ ข้อไหนที่ทำไม่ได้” ผมแสร้งทำขรึม คว้าหนังสือมาเปิดดูเพื่อกลบเกลื่อนอาการใจสั่น ขณะที่ผมกำลังอธิบายไวยากรณ์อย่างตั้งใจ พิมพ์กลับไม่ได้สนใจตัวหนังสือเลยแม้แต่นิดเดียว เธอนั่งเท้าคางมองใบหน้าของผมด้วยสายตาหยาดเยิ้ม พลางใช้นิ้วเรียวม้วนปลายผมตัวเองเล่นไปด้วย “พี่เสือเวลาตั้งใจสอนเนี่ย... เซ็กซี่จังเลยนะคะ” ผมชะงัก หันไปมองหน้าเด็กแสบที่จงใจขยับเข้ามาใกล้จนได้ยินเสียงลมหายใจ “พิมพ์ ตั้งใจเรียนสิ ถ้าสอบไม่ติดคุณน้าจะว่าพี่เอาได้นะ” “ก็มันไม่มีสมาธินี่คะ พิมพ์อยากรู้มากกว่าว่า คำว่า ‘
“ในเมื่ออยากระบายสี... พี่ก็จะลงสีให้ทั่วทุกซอกทุกมุมเลย!” สิงหราชคำรามก่อนจะโถมกายขยับขับกดตัวตนเข้าสู่ความคับแน่นอย่างรุนแรงและรวดเร็ว จนสุดทางรัก พิมพ์พธูอ้าปากค้างพลางแอ่นอกรับความกระสันที่ถาโถมเข้าใส่ไม่ยั้ง เสียงโต๊ะทำงานไม้เนื้อดีสั่นสะเทือนกึกก้องไปตามจังหวะการโถมกายของสิงหราช แรงกระแทกกระทั้นที่หนักหน่วงนั้น ทำให้ร่างเล็กของพิมพ์พธูสั่นคลอนไปทั้งตัว มือหนาของเสือร้ายขยุ้มสะโพกมนไว้แน่นจนเกิดรอยนิ้วมือแดงจางๆ บนผิวขาวจัด เขาจงใจถอนตัวตนออกจนเกือบสุดก่อนจะ กระแทกกลับเข้าไปจนมิดลำเอ็นร้อนผ่าว ย้ำลงบนจุดกระสันภายในซ้ำๆ จนเกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังเฉอะแฉะน่าอาย "อื้อออ... พี่เสือ... แรงไปแล้ว... พิมพ์จะ... อ๊ะ! อ๊า!" เสียงหวานครางระงมไม่เป็นภาษา พิมพ์พธูแอ่นอกรับความกระสันขีดสุด ขาเรียวสวยเกี่ยวกระหวัดรอบเอวสอบของเขาไว้แน่น พยายามบดเบียดร่างกายเข้าหาความอุ่นร้อนที่เติมเต็มเธอจนจุกเสียด ทว่ายิ่งเธอรัดรึงเขามากเท่าไหร่ สิงหราชก็ยิ่งทวีความป่าเถื่อนมากขึ้นเท่านั้น "ตอดรัดแน่นขนาดนี้... อยากให้พี่ปล่อยข้างในใช่ไหมพิมพ์?" สิง
หลังผ่านค่ำคืนอันเร่าร้อนที่ทำให้ผนังห้องดูบางลงถนัดตา สิงหราชตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นปนร้อนรุ่ม พิมพ์พธูยังคงนอนขดตัวอยู่ในอ้อมกอด ใบหน้าใสซื่อในยามหลับใหลทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะลูบไล้เส้นผมดำขลับของเธอเบาๆ ใครจะคิดว่ายัยเด็กตัวเล็กขี้มูกโป่งในวันนั้น จะกลายเป็นสาวสะพรั่งที่เร่าร้อนและยั่วยวนได้ถึงเพียงนี้ หลังมื้อเช้าจบลง พิมพ์ก็เดินตามเขาต้อยๆ เข้ามาในห้องทำงานอีกครั้ง “พี่เสือคะ วันนี้ไม่ทำงานเหรอ?” เธอถามพลางทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ตัวเดิมที่เคยเป็น 'เวทีรัก' เมื่อคืนนี้ “ทำสิ แต่วันนี้พี่อยากเปลี่ยนจากนางแบบในจินตนาการ มาเป็นนางแบบที่มีชีวิตจริงๆ บ้าง” สิงหราชตอบพลางหันจอคอมพิวเตอร์ไปทางเธอ รอยยิ้มกรุ้มกริ่มปรากฏบนใบหน้าคมคาย “นางแบบมีชีวิต? ใครคะ?” พิมพ์แกล้งทำหน้างง “ก็เธอไง พิมพ์พธู” เขาชี้ปากกาเลเซอร์ไปที่เธอ พิมพ์ตาโตก่อนจะหัวเราะคิกคัก “ว้าย! พี่เสือลามก! จะให้พิมพ์เป็นแบบชุดไหนคะ? ชุดนักศึกษาหรือชุดไหนดีคะ?” “ไม่จำเป็น พี่อยากวาดภาพความงามที่บริสุทธิ์แบบที่เห็นตอนเธอนอนเปลือยเปล่าในอ้อมกอดพี่มากกว่า”
ร่างสูงจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่บัดนี้ฉ่ำวาวด้วยแรงอารมณ์ เขาสะบัดมือออกเพียงนิดก่อนจะรวบเอวบางของเด็กแสบดึงเข้าหาตัวจนร่างกายทุกส่วนบดเบียดกันไร้ช่องว่าง “พี่เสือ... ใจร้อนจังเลยนะคะ” พิมพ์กระซิบชิดริมฝีปากหนา มือซนของเธอลูบไล้ไปตามแผงอกกว้างที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อเชิ้ตเนื้อดี
เช้าวันจันทร์บรรยากาศในบ้านดูวุ่นวายกว่าปกติ แม่ของผมกำลังจัดกระเป๋าใบใหญ่ พลางกำชับสั่งเสียเรื่องงานบ้านงานเรือนราวกับจะไปเป็นปี ทั้งที่จริงแกแค่จะไปทัวร์ทำบุญเก้าวัดกับกลุ่มเพื่อนสนิทที่ต่างจังหวัดเพียงหนึ่งสัปดาห์ “เสือ แม่ฝากดูแลน้องด้วยนะ กับข้าวในตู้เย็นมีเยอะแยะ อย่าพาน้องอดล่ะ” แม
แสงไฟจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ยังคงสว่างโร่ในห้องทำงานของสิงหราช แต่วันนี้สมาธิของเขากลับไม่ได้อยู่ที่หน้าจอตรงหน้าแล้ว ปากกาเลเซอร์ที่ใช้สำหรับวาดภาพถูกวางทิ้งไว้อย่างไม่ใยดี เมื่อหูของเขากำลังจดจ่ออยู่กับเสียงที่เล็ดลอดมาจากผนังห้องนอนที่กั้นกลางระหว่างเขากับพิมพ์พธู บ้านไม้กึ่งปูนหลังเก่าขอ
สายตาของผมพร่าเบลอไปหมดจากการจ้องหน้าจอคอมฯมาทั้งคืน 'สิงหราช' หรือ 'เสือ' คือชื่อของผม หนุ่มเนิร์ดวัย 26 ที่ชีวิตวนเวียนอยู่กับการปั่นงานภาพวาดประกอบนิยายส่งสำนักพิมพ์และนักเขียนนิยาย ผมเป็นคนรักสันโดษ ชอบความเงียบ และที่สำคัญ... ผมชอบอยู่ในโลกจินตนาการที่มีแต่สาวสวยในลายเส้นฝีมือของตัวเอง







