Se connecterเขตถกรซุกลงที่ซอกคอของเด็กสาว เขาสูดดมกลิ่นหอมที่ทำให้ลุ่มหลงจนหลุดเข้าไปในภวังค์อย่างไม่สามารถผละออกมาได้ ลิ้นร้อนเลียที่ต้นคอสวยอย่างที่เขาไม่เคยทำให้ใครมาก่อน สายตาของเขายังคงเฉียบแหลม เด็กคนนี้ไม่ได้ดูธรรมดาตั้งแต่แรกแล้ว ถือว่าคืนนี้เขาเลือกเป้าหมายได้ดีเยี่ยม
"กะจะใส่เอาไว้อย่างนี้ ไม่ยอมขยับเลยหรือไง" เขาผละออกมาแล้วเอ่ยปากถาม เด็กสาวยิ้มมุมปากแล้วจับมือเขาก่อนจะใช้ริมฝีปากหยักนั้นครอบครองนิ้วของเขาแล้วดูดดุนมันอยู่สองสามที ท่าทางของเด็กสาวในตอนนี้ชายคนไหนได้เห็นไม่มีทางเลยที่จะอดใจเอาไว้ได้
"คุณกำลังดุหนูหรอคะ?" คนบนตักมองเขาตาแป๋วแล้วเอามือเขาแนบที่แก้มไว้ สายตาออดอ้อนเพียงไหนมีแค่เขาเท่านั้นที่รู้ เขตถกรใช้แขนข้างที่เป็นอิสระอยู่รั้งเอวบางของเธอมาแนบชิด เขาขยับสะโพกสวนขึ้นไป
"ฉันไม่ใช่พวกชอบดุคนน่ารักหรอกนะรู้ไหม"
"อ๊ะ ฮือ หนูอายลูกน้องคุณนะคะ"
"ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกน่า ถ้าฉันไม่สั่งให้มันหันมา พวกมันก็จะไม่มองหรอก" เขตถกรเอ่ยให้คนบนตักเขาได้สบายใจแล้วก็ไม่รอช้าที่จะขยับสะโพกตัวเองสวนไปให้อีกคนรู้สึกเสียวซ่านขึ้นมา ริมฝีปากหยักที่ถูกเจ้าของมันกัดเอาไว้อย่างนั้นเพื่อกลบเสียงยามที่เขาครอบครองร่างกายเธอช่างเป็นภาพที่น่ามองเสียจนเขตถกรไม่อยากละสายตาไปไหน
เขาส่งเรียวนิ้วไปลูบไล้ริมฝีปากเล็กนั่นก่อนจะถูกมือบางของเธอจับมือเขาไว้แล้วเอาแต่ใช้ปากครอบครองนิ้วของเขาอยู่อย่างนั้น ดูท่าแล้วคงจะเอาไว้ช่วยให้เสียงครางหวานนั่นไม่เล็ดรอดออกมาสินะ
"ทำไมถึงขี้ยั่วขนาดนี้"
"เพราะหนูอยากได้คุณ" คำพูดแสนตรงไปตรงมาไม่ไดทำให้เขตถกรรู้สึกตกใจแม้สักนิด แต่เขากลับยิ่งถูกใจเสียมากกว่า
"งั้นก็ทำให้มันสมกับที่บอกว่าอยากได้หน่อย" แขนเรียวของเด็กสาวตรงหน้ายกขึ้นคล้องคอเขตถกรทันทีหลังเขาพูดจบ สะโพกมลขยับบดเบียดจนเขายิ้มพอใจ ถึงจะไม่ได้ร้อนแรงมากนัก แต่ทุกจังหวะที่เธอขยับโยกก็ทำให้หัวใจของเขาลุ่มหลงขึ้นมา ดูเหมือนว่าคงจะปล่อยให้เธอหลุดมือไปไม่ได้
มือเล็กจับเอามือหนาของเขาวางไว้ที่เนินอกอิ่ม เขตถกรมองด้วยแววตาเจ้าเล่ห์แล้วบีบขยำอย่างสนุกมือ ขนาดที่แสนจะพอดีกับขนาดมือเขานี่มัน....อยากบีบอยากขยำอย่างนี้ไปทั้งคืนเลย
"ไม่อยากขยับให้เร็วกว่านี้หรอ?"
"คุณรีบหรอคะ? หนูก็แค่อยากอยู่กับคุณให้นานหน่อย" เขตถกรก้มมองมือที่กำลังปลดกระดุมเสื้อเขาลง นิ้วเรียวไล้ตั้งแต่กลางอกเขาไปจนถึงหน้าท้อง เด็กสาวคงจะไม่รุ้ว่าอารมณ์ของเขาในตอนนี้มันกำลังจะถึงจุดสูงสุดเต็มทีแล้ว ถ้าเธอยังเอาแต่ยั่วกันไม่เลิก เขาก็คงปล่อยผ่านไปไม่ได้
"ไอเก่ง มึงจอดรถก่อน"
เอี๊ยดดด!!! แรงเหยียบเบรคที่กะทันหันทำให้เด็กสาวบนตักเขาเกือบหงายหลังแต่โชคดีที่เขตถกรโอบรั้งเอาไว้ได้ทัน ใบหน้าน่ารักซุกลงมาที่กลางอกแล้วทำเป็นตกอกตกใจกับเหตุการณ์ก่อนหน้าจนเขาต้องเอ่ยปากด่าลูกน้องคนสนิทไปด้วยความหงุดหงิด
"เป็นอะไรไหม?"
"หนูแค่ตกใจ"
ลูกน้องที่นั่งมาด้วยลงไปจากรถทันทีตามเขาสั่ง ประตูรถปิดลงทั้งไม่ได้ดับเครื่อง เขตถกรหันมามองคนที่ยังซุกหน้าออดอ้อนเขาอยู่ ทั้งที่ร้อนแรงขนาดนี้แต่ใบหน้าก็แสดงออกราวกับใสซื่อ ทำได้ยังไงกันนะ
"ดูท่าคงรอไปถึงโรงแรมไม่ไหว ขอเอาตอนนี้เลยก็แล้วกันนะ" เขตถกรไม่พูดเปล่าเขาขยับสะโพกทั้งเร็วและแรง ในยามนี้คนบนตักสามารถส่งเสียงได้ตามใจเพราะไม่มีใครอยู่ในรถ ยิ่งร้องครางออกมาอย่างไม่ปกปิดก็ยิ่งเร้าอารมณ์ของเขตถกรได้ดี
เขาดึงเอาแขนเสื้อเดรสสีขาวล่นลง เสื้อชั้นในแบบถอดจากด้านหน้านี่ทำให้อะไรง่ายขึ้นเยอะ ทันทีที่อกอวบอิ่มปรากฏให้เห็นในสายตา ลิ้นร้อนก็ทั้งเลยทั้งดูดเม็ดบัวสีชมพูสวยอย่างสนุก
"อ๊ะ อื้อ หนูเสียวนะ"
"ก็ตั้งใจให้เสียวไง" เขตถกรพูดไปตามตรง แม้เด็กสาวคนนี้ดูจะเชี่ยวชาญการยั่วยวน แต่กลีบกุหลาบสวยก็ยังคงแน่นแถมตอดรัดเขาเป็นอย่างดี เขาขึ้นชื่อเรื่องตาดีกว่าใคร ผู้หญิงทุกคนที่เขาเลือกส่วนใหญ่ก็ไม่ธรรมดา โดยเฉพาะผู้หญิงคนนี้
ภายนอกแสนหวานแต่ภายในร้อนแรง ไม่ใช่ว่าเป็นผู้หญิงแบบที่หายากคนหนึ่งเลยหรอ เขตถกรไม่เคยมีความสัมพันธ์กับคนที่อายุน้อยกว่าเขามากขนาดนี้มาก่อน แต่ยอมรับว่าเธอคนนี้ทำให้เขารู้สึกชอบการกินเด็กขึ้นมาแล้วสิ
เขตถกรหยุดขยับสะโพกแล้วเปลี่ยนให้อีกคนนอนลงบนเบาะ กระโปรงชุดเดรสถูกถกขึ้นมากองที่เอง กางเกงชั้นในเปียกชื้นไปหมดทำเอาเขายกยิ้ม มือหนาดึงเอากางเกงชั้นในออกมากองไว้ที่ข้อเท้า แล้วจับขาเรียวอ้าออกกว้าง
"ขอเลียหน่อยนะ"
"เดี๋ยวก่อน" เขตถกรที่กำลังจะขยับหน้าเข้าไปใกล้หยุดชะงักเมื่ออีกคนร้องห้าม
"ถ้าเลียไม่เสร็จ หนูไม่อนุญาตให้คุณเงยหน้าขึ้นมานะคะ"
เขตถกรเดินเข้ามาในห้องนอนพร้อมกับถาดอาหารมื้อกลางวัน เขาได้ยินเสียงถอนหายใจของนิลินที่มองดูไอแพดก็พอจะรู้ว่าเธอถอนหายใจเรื่องอะไร เมื่อช่วงเช้าพึ่งมีข่าวใหญ่เกิดขึ้นที่ภัครวัตร นิราหลังจากเห็นว่าใครเป็นคนที่มีความสัมพันธ์ด้วยคืนนั้นก็ถึงกลับฆ่าดนัยทิ้ง สุดท้ายแล้วก็ถูกตามตัวเจอและจะต้องติดคุกเขาดึงไอแพดในมือเธอออกมาเพราะไม่อยากให้เธออ่านข่าวมากนัก แผลของนิลินยังไม่หายสนิทและต้องการเวลาในการพักฟื้น เขตถกรวางถาดอาหารมื้อเที่ยงสำหรับสองคนลงบนเตียง เมนูส่วนใหญ่เป็นเมนูที่แม่เขาตั้งใจทำเพื่อฟื้นฟูสภาพร่างกายของเธอ“ทานมื้อเที่ยงกันนะ”“คุณเขตก็ทานด้วยกันนะคะ”“แน่นอน ฉันเตรียมมานี่ไงมาทานพร้อมเธอ แต่เดี๋ยวจะป้อนเธอก่อนนะ” เขาตักอาหารขึ้นมาแล้วเป่าแผ่วเบาให้คลายความร้อนลงมือหนาประคองใต้ช้อนเพื่อกันอาหารหกเลอะเทอะแล้วป้อนเธอ เขาเห็นว่าเธอยิ้มรับกับรสชาติก็ทำให้เขายิ้มออกมาด้วยเหมือนกัน“คุณเขตพอตะรู้ไหมคะว่าคุณพ่อหายไปไหน หนูเห็นในข่าวมีแต่เรื่องของพี่นิรา” เขตถกรวางมือที่ถือช้อนลงก่อนจะรอบถอนหายใจ เขาบอกกลับเธอถึงการหายไปของนภัทรอย่างตรงไปตรงมา เราะทันทีที่นิราเกิดเรื่องอื้อฉาว นภัทรก็ใช้เ
โกดังลับตระกูลพิพัตรตรา“ปล่อยกู!!!” เขตถกรแค่นยิ้มเมื่อได้ยินเสียงตะโกนของปราณตั้งแต่เขายังไม่เดินก้าวเข้าประตู เขาเดินไปนั่งลงด้วยใบหน้าเรียบแต่ดวงตากลับแฝงไปด้วยความแข็งกร้าว เขารับเอาขวดที่ให้คนหาไว้มาถือในมือแล้วแตะลงที่กรอบหน้าของปราณแทนการข่มขู่“มึงคิดจะทำอะไร!!?”“แล้วมึงทำอะไรไว้ละ!” เพล้ง!!! เขาไม่อธิบายอะไรเพียงแค่ฟาดขวดในมือลงบนหัวของคนตรงหน้าเต็มแรง เขตถกรไม่ได้สนใจมือที่มีรอยขีดข่วนจากการถูกบาดแม้สักนิด ก่อนเขาจะรับเอาขวดแก้วอีกใบจากกิตติธรมาแล้วตบลงกับมือตัวเองไม่แรงนักเพื่อเร้าให้คนตรงหน้ารู้สึกกลัวขึ้นมา“กูตีไปแค่ทีเดียวเองนะ” เพล้ง!!! เขาฟาดขวดในมือลงไปที่หัวของมันอีกครั้ง มือหนากระชากผมของคนตรงหน้าเต็มแรงจนปราณร้องออกมาอย่างเจ็บปวด เขาไม่ได้สนใจเลือดที่ไหลนองเต็มกรอบหน้าของอีกคนแม้สักนิด“ไม่ว่ามึงจะทำไปเท่าไหร่ กูจะเอาคืนให้มากกว่านั้นอีก” น้ำเสียงเย็นยะเยือกของเขตถกรทำเอาปราณชาวาบไปทั้งตัว กิตติเดินเข้าไปกระชากคอเสื้อจนคนที่นั่งอยู่ถูกลากไปกับพื้น เชือกสีดำในมือของกิตติธรมัดเป็นปากปราณเอาไว้แน่นเพื่อไม่ให้ส่งเสียง“หึ ตอนมึงทำนิลิน นิลินก็คงดิ้นขอร้องมึงแบบน
เขตถกรทิ้งให้สองพ่อลูกยืนโกรธตัวสั่นอยู่ในสถานที่จัดงาน เงินหลายล้านที่เขาลุงทุนไปไม่ได้ทำเสียเปล่า ครั้งก่อนนิราเคยทำลายชีวิตนิลินด้วยข่าวปลอมในโลกออนไลน์ ครั้งนี้เขาก็จะทำเหมือนก่อน แตกต่างกันตรงที่ทุกสิ่งที่เขาเปิดเผยเป็นสิ่งที่นิราทำด้วยตนเองจริงกิตติธรกับนพดลกเาวขึ้นรถไปก่อน ส่วนเขาแค่กำลังจะก้าวขาก็ถูกนิรากระชากให้หันไปเต็มแรง เขาถอนหายใจแล้วมองคนตรงหน้าอย่างไม่สบอารมณ์"ถ้าพี่ทำกับนิแบบนี้ นิจะฟ้องหย่าพี่ พี่มีนังนิลินเป็นชู้ ยังไงนิก็ชนะ แล้วสุดท้ายของทั้งหมดที่เป็นสินสมรสก็ต้องแบ่งครึ่ง""ถ้าเธอฟ้อง ฉันก็จะฟ้องว่าเธอมีคนอื่น แถมยังมีลูกกับมันอีก อ่อ แล้วก็ก่อนจะฟ้องคิดให้ดีก่อนนะ เธอกำลังจะไม่เหลืออะไรอยู่แล้ว จะเอาเงินที่ไหนมาฟ้องฉัน" เขายื่นเอกสารอีกฉบับให้นิราดู มันเป็นเอกสารเกี่ยวกับการกู้ยืม และมีหลักฐานเป็นใบสลีปที่กิตติธรโอนเงินเข้าบัญชี"นี่พี่.... พี่คิดแผนมานานแล้วใช่ไหม!!""ความจริงฉันก็ไม่ได้จะเล่นแรงขนาดนี้หรอก แต่เพราะเธอยังคอยทำร้ายนิลิินอยู่เรื่อย ฉันก็เลยแค่อยากจะทำให้เธอรู้ว่าไม่ควรมาแตะคนของฉัน" เขาสะบัดนิราเต็มแรงจนนิราล้มลงที่พื้น แล้วก้าวขึ้นรถไป เขตถ
เขตถกรเดินออกมาที่หน้ากระจกแล้วดูความเรียบร้อยของตัวเอง สูทตัวหรูถูกเขากระชับเอาไว้แน่น ก่อนจะหันไปมองดูคนตัวเล็กที่ผลอยหลับอยู่บนเตียง เขาเผยรอยยิ้มเล็กน้อยตอนเห็นว่าเธอนอนคุดคู้อย่างน่ารัก คนตัวสูงเดินลงไปนั่งที่เตียงแผ่วเบาอย่างระวังไม่ให้รบกวนการนอนของเธอเขากระชับผ้าห่มให้คลุมกายเธออย่างมิดชิด กดปรับอุณหภูมิของเคริ่องปรับอากาศให้เป็นไปแบบที่เธอชอบ เขาลูบแก้มเนียนแล้วไม่ลืมที่จะก้มลงไปหอมเธอฟอดใหญ่ ขยับไล้ปลายจมูกมาหอมลงที่หน้าผากมลอยู่ครู่หนึ่ง“พักผ่อนนะ อีกแค่นิดเดียว ทุกอย่างก็จะจบแล้ว” เขาก้าวเดินออกไปหน้าประตูแล้วกดปิดไฟให้เหลือเพียงแสงสลัวหัวเตียงเพื่อให้เหมาะสำหรับการพักผ่อนทันทีที่ได้ยินเสียงรถเคลื่อนตัวออกไปจากตระกูลพิพัตรตราสักพักใหญ่ ความเงียบก็ถูกปกคลุมรอบบริเวณ นิลินลืมตาตื่นขึ้นในทันที เธอก้าวเดินลงไปที่ชั้นล่างของตัวบ้านอย่างระวัง แม่กับพี่สาวของเขาบินไปที่มาเก๊าตั้งแต่เมื่อเช้า ตอนนี้ในบ้านมีเพียงแค่เธอกับคนของเขาเท่านั้นคนตัวเล็กค่อยๆ เดินหลบไปทางหลังบ้าน โชคดีที่ในบ้านเหลือคนไม่มากนัก เพราะเขาต้องพาคนไปจัดการเรื่องใหญ่ที่งานเลี้ยงเปิดตัวโปรเจคในคืนนี้ ขาเรียวก
กระเป๋าเงินถูกวางลงก่อนกิตติธรและนพดลจะเปิดให้สองพ่อลูกตระกูลภัครวัตรได้ดู แววตาเป็นประกายยามมองเห็นเงินนั้นทำให้เขตถกรแค่นยิ้มเหยียดหยามแต่เพียงชั่วครู่เขาก็ทำสีหน้าเป็นปกติเพื่อไม่ให้ดูน่าสงสัยเขตถกรยื่นเอกสารสองฉบับให้กับสองพ่อลูกแล้วรอดูปฏิกิริยา ทันทีที่เห็นว่าทั้งสองคนกำลังพยายามอ่านรายละเอียดของเอกสารอย่างรอบคอบเกินไปเขาก็พยักหน้าส่งสัญญาณกับเพื่อนทันที กิตติธรดึงเอกสารสองฉบับคืนมาแล้วนั่งไขว้ห่างก่อนจะตีหน้าเรียบเฉย“อ่านนานขนาดนี้ ไม่ไว้ใจพวกผมหรอครับ?”“เอ่อ…ไม่ใช่นะคะพี่กิต พอดีนิกับคุณพ่อก็แค่อยากอ่านให้แน่ใจ”“พวกพี่ชวนคนร่วมทุนมาก็เยอะนะครับน้องนิริน ไม่เคยมีใครอ่านเอกสารนานเหมือนกับไม่ไว้ใจกันขนาดนี้มาก่อนเลย” นพดลพูดเสริมเข้าไปอีกจนนภัทรกับนิราแทบหน้าเสีย เขตถกรมองดูทั้งสองคนอย่างพิจารณาความคิด ก่อนจะทำทีจับไปที่ไหล่ของนพดลแล้วตบแผ่วเบา“พวกมึงก็ใจเย็นดิว่ะ เมียกูกับคุณพ่อก็แค่อยากอ่านเอกสารนิดหน่อย กูก็ลืมบอกไปว่ามึงไม่ชอบให้ใครทำเหมือนไม่ไว้ใจแบบนี้” นิรากับนภัทรรีบพยักหน้าตามที่เขตถกรพูดราวกับว่าเขาแก้ต่างได้อย่างถูกต้อง กิตติธรหยิบเอาเงินปึกใหญ่ออกมาวางตรงหน้า“
ไออุ่นจากแสงดาดสาดกระทบผิวกายเร้าให้เขตถกรลืมตาตื่นขึ้นมาก่อน เขาหรี่ตาปรับการมองเห็นก่อนจะหันมองคนตัวเล็กที่นอนอยู่ในอ้อมกอดทั้งร่างกายเปลือยเปล่า ปลายจมูกโด่งกดลงบนกลุ่มผมนุ่มของคนหลับไหลอย่างรักใคร่ มือหนาลูบแก้มนิ่มแล้วขยับไปใกล้หูจนลมหายใจรกรินทำให้เธอเริ่มขยับตัว“ตื่นได้แล้วคนดี สายแล้วนะ ไปทานมื้อเช้ากันเถอะ”“อื้อ คุณเขต….หนูขอนอนอีกหน่อยนะคะ” เธอขยับมานอนทาบทับตรงอกเขา ใบหน้าหวานถูไปมาราวกับออดอ้อนของเวลานอนต่อเพิ่มขึ้นอีกหน่อย จนเขตถกรอดไม่ได้ที่จะยิ้มเอ็นดู“อ้อนแบบนี้ก็แย่สิ”“วันนี้ต้องไปหาพี่นิราอีกแล้วหรอคะ?”“ใช่ แต่ไปไม่นาน…แล้วจะรีบกลับมา เธอไม่ต้องกังวลนะ วันนั้นก็บอกแล้วไงว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริงๆ” เขาย้ำคำแล้วหอมลงบนผมนุ่ม กลิ่นแชมพูกลิ่นโปรดของเขาที่ติดอยู่ที่ผมเธอมันทำให้เขาสูดดมความหอมนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าคนในอ้อมกอดเงยขึ้นมามองเขาก่อนจะขยับลุกขึ้นนั่งทั้งกระชับผ้าห่มให้ปกคลุมร่างกายเอาไว้ เขตถกรยังคงไล้มือไปตามแผ่นหลังเปลือยเปล่า มองดูใบหน้าง้ำงอนั้นด้วยความเอ็นดูที่มีเต็มอก“งอแงอะไร หืม?”“หนูรู้ค่ะว่าคุณคงไม่ทำอะไรแบบนั้นกับพี่นิรา แต่พอได้ยินคุณพูดหวานๆ แบ






![พี่รหัสจอมซึนอ้อนรักหวานใจยัยซูเปอร์โมเดล [ nc 20+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
