ท่านประธานขา(ได้โปรด)อย่าใจร้าย

ท่านประธานขา(ได้โปรด)อย่าใจร้าย

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-05-08
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
10Bab
340Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

'แพรไหม' เลขาสาวสุดสวยของนักธุรกิจหนุ่ม 'จอมทัพ' ความสัมพันธ์ระหว่างเลขาสาวและเจ้านายหนุ่มจอมเนี้ยบต้องเปลี่ยนแปลงไปในชั่วข้ามคืนเพียงเพราะการไปดูงานต่างจังหวัด...

Lihat lebih banyak

Bab 1

1 ฉันไม่อยากได้ยินเสียงเธอ

これは杉田琴子(すぎた ことこ)と新田知樹(にった ともき)の結婚式が三十三回目に延期された理由だ。式の前夜、彼女は車に撥ねられた。全身十九か所の骨折、三度もICUに運ばれ、ようやく命が安定した。

体調が少し落ち着いたある日、彼女は壁を支えにしながら廊下を歩こうとした。だが角を曲がった瞬間、婚約者である知樹と友人の会話が耳に飛び込んできた。

「前は溺れさせて、今回は車か。おかげで結婚式がまた二か月延びたな。次はどんな手を使うつもりだ?」

その言葉に、琴子の血の気が一気に引く。

白衣姿の知樹は、手にしたスマホを弄びながら淡々と答える。「もう延ばさない」

友人が驚いたように言う。「じゃあ観念して杉田琴子を娶るのか?お前が目をかけてる研修医の大木夕菜はどうする?」

「琴子が子どもの頃、うちに引き取られた時、父から彼女を大事にするように言われた。将来結婚する相手だからとな。それで俺はずっと妻のように世話をしてきた。世話をするのが習慣になっていたんだ。夕菜に出会うまでは」そこで彼の目がふっと緩み、微かな笑みが滲む。「夕菜は境遇は恵まれなかったけど、自分の運命に決して屈しない。ずっと強く生きてきた。初めて会った瞬間、俺は彼女に気づいたんだ」

「そこまで好きなら追えばいいだろう」友人は首を傾げる。

数秒の沈黙の後、知樹は目を伏せて言った。「琴子の母親は新田家に恩がある。彼女は俺の責任だ。三十三回の延期は俺の葛藤だった。もう責任を果たす時だ。夕菜のことは、遠くから見守るだけでいい。それ以上は望まない」

その一言一句が鋭い刃のように琴子の心を貫いた。彼女が壁にすがって、やっとの思いで立っていられる。頬に痒みを感じて手を伸ばすと、それが涙だと気づいた。

彼女はそれ以上聞くことができず、よろめきながら病室へと戻り、声にならない涙が顔を覆った。

思いもよらなかった。三十三回の事故はすべて知樹の仕業だった。

最初は乱闘に巻き込まれて刺され、次は庭で蛇に咬まれて中毒死しかけ、三度目は山登りで転落し、ICUで半月も寝たきりになった。

すべては、彼が結婚したくなかったから。

琴子と知樹の婚約は、彼女が十歳の時に決まった。当時、新田家は摘発され、牢に繋がれる寸前だった。会計士だった琴子の母がすべての罪を被り、新田家を救った。

その恩義から、新田家の当主は琴子を引き取り、知樹との婚約を結んで彼女の将来を保障した。

幼い頃から新田家の人々は優しく、知樹も同じだった。彼女のやりたいことをすべて支え、上流社会に軽んじられたバンド活動さえ応援してくれた。

だから琴子は、互いに愛し合っていると信じて疑わなかった。だが、すべては責任で、彼の心には別の人がいたとは思わなかった。

鈍い痛みが鋭利な刃に変わり、胸の奥を抉りながら全身の傷を刺激する。

十分後、知樹が処置のために病室に入ってきた。琴子の赤く腫れた目を見て一瞬止まり、問いかける。「どうした?傷がまた痛むのか?」

その気遣わしげな姿に、彼女の頭には「責任」という言葉だけが突き刺さる。心臓が締め付けられるように痛んだ。

琴子は人より痛覚が敏感で、処置には必ず麻酔が必要だ。

知樹が麻酔を手にしたその時、スマホが鳴る。彼は麻酔を置いて電話を取った。

ぶら下がっているアニメのマスコットが揺れて琴子の目に入る。思い出したのは昔のこと。

それは彼女のバンドが初めて優勝した時のことだった。賞品のペンダントを、彼女は嬉しそうに彼に贈ったが、彼はさして気にも留めず、引き出しの奥に放り込んだ。

「子供っぽい」彼はそう言って、眉をひそめた。

だが今、同じマスコットを大木夕菜(おおき ゆうな)とお揃いで付けている。揺れる度に胸が締め付けられた。

静かな病室に、電話の声が響く。夕菜の声が聞こえてきた。「先生、ちょっと判断に迷う患者さんがいて……来ていただけませんか?」

その言葉を聞いた瞬間、琴子は知樹の周りの空気が一気に楽しげになったのを感じ取った。

「わかった、すぐ行く」彼の声は軽やかだ。

かつては研修医への気配りだと思っていたが、今なら分かる。そこには感情があった。

電話を切った彼は麻酔を無視し、直接処置を始めた。

鋭い痛みが全身を駆け巡り、琴子はうめき声を漏らす。意識が朦朧とし、冷や汗が滝のように流れる。

彼女は震える声で訴える。「知樹、まだ麻酔してない……」

彼は手を止めず、気のない調子で言った。「この方が効果が出やすい。麻酔は薬を邪魔するんだ。少し我慢して」

痛みに身体が痙攣し、シーツを握り締める手が破れんばかりに震える。彼女は懇願した。「お願い、麻酔して本当に痛いの」

「いい子だ、もう少しだ」彼は手早く作業を進めた。

数分後、処置が終わり、彼は道具をトレーに放り込む。

琴子は痛みに耐え切れず、ベッドに崩れ落ち、傾いた視界の中で彼の急ぎ足を見送った。

麻酔が効き目を妨げることなどない。彼が使わなかったのは、早く夕菜のもとへ行きたかったからだ。わずか五分さえ待てなかった。

胸が裂かれるような思いに、涙が頬を伝い、白いシーツを濡らした。

痛みはなお全身を苛み続け、やがて視界が真っ暗に閉ざされ、彼女は意識を失った。
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
10 Bab
1 ฉันไม่อยากได้ยินเสียงเธอ
เสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์ส่งเสียงดังสนั่นห้องเช่าคับแคบ มือเรียวควานหาต้นตอของเสียงก่อนกดอะไรสักอย่างให้เสียงมันเงียบลงไปหญิงสาวที่อยู่ในชุดนอนผ้าบางสีขาวพลิกตัวไปอีกฝั่ง ดึงผ้าห่มผืนเล็กขึ้นมาคลุมหัวเพราะผ้าม่านที่ไม่ป้องกันแสงสาดส่องนั้นทำเอาเธอรำคาญใจ“ฮือ อยากลาออก” แพรไหมพูดออกมาทั้ง ๆ ที่ยังไม่ลืมตาเลยสักนิดกว่าจะทำใจให้เอาตัวออกมาจากผ้าห่ม ลุกจากเตียงเล็กก็กินเวลาไปหลายนาที แพรไหมยืนอยู่ข้างเตียง หลับตาอยู่อย่างนั้นจนเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้งแต่ครั้งนี้ไม่ใช่เสียงนาฬิกาปลุกเหมือนเมื่อสักครู่ เสียงเรียกเข้าที่ทำเอาแพรไหมหวาดผวาและจิตตกทุกครั้งที่ได้ยิน แพรไหมรีบร้อนในการไปหยิบมันก่อนกดรับสายทันที กระแอมไอเล็กน้อยและกรอกเสียงผ่านปลายสาย“สวัสดีค่ะบอส” แพรไหมทักทาย[นี่เธอเพิ่งตื่นงั้นเหรอ] จอมทัพเจ้านายหนุ่มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงดุ“เปล่าค่ะบอส! ฉันตื่นตั้งแต่ตีห้าแล้วค่ะ ฉันตื่นมารดน้ำต้นไม้ที่ริมระเบียง เล่นโยคะแล้วตอนนี้ก็...” แพรไหมไม่เว้นช่องไฟ เธอพูดยาวเหยียด[ฉันไม่ได้อยากรู้] แต่เจ้านายหนุ่มก็ตอบกลับมาทำเอาหญิงสาวที่ร้อนรนหยุดพูดเกือบไม่ทัน“ค่ะ” แพรไหมจงใจใช้โทนเสียง
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-05-08
Baca selengkapnya
2 ผัวเหรอ?
หลังจากโดนตวาดเลขาส่วนตัวก็เอาแต่นั่งเงียบไม่พูดไม่จา บนตักเธอมีถุงที่ภายในบรรจุกล่องอาหารวางอยู่“ผัวเหรอ” จอมทัพเอ่ยถาม แพรไหมหันไปขมวดคิ้วใส่แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป “ฉันถามเธอ”“ฉันพูดได้แล้วเหรอคะ” แพรไหมไม่ได้ตั้งใจจะกวนประสาทแต่ก่อนหน้านี้เจ้านายของเธอเพิ่งบอกไปว่าไม่อยากได้ยินเสียงเธอไม่ใช่หรือไง“ฉันถามว่าคนนั้นผัวเธอเหรอ”“คนไหนคะ”“เธอมีหลายคนหรือไง”แพรไหมได้แต่นั่งนับหนึ่งถึงสิบอยู่ในใจ หากคนข้างกายไม่ใช่เจ้านายเธอ เธอคงตะโกนด่าออกไปแล้ว!“ถ้าบอสหมายถึงคนที่เอาของให้ฉันไม่ใช่ค่ะ เขาเป็นเพื่อนข้างห้องที่ย้ายมาอยู่ใหม่”“ทำไมเธอถึงพูดเหมือนกับว่าเธอมีคนอื่นอีก”“แหม บอสคะ ฉันออกจะสาวและสวยขนาดนี้ มันก็ต้องมีบ้างที่...” แพรไหมร่ายยาวเอี๊ยดอยู่ ๆ จอมทัพก็เหยียบเบรกกะทันหัน ยังดีที่ไม่มีรถตามหลังไม่อยากนั้นคงเกิดอุบัติเหตุ“อย่ารับของจากคนแปลกหน้า” จอมทัพพูดแค่นั้นก่อนถือวิสาสะหยิบถุงกล่องอาหารที่วางอยู่บนตักของแพรไหมไป เปิดกระจกฝั่งของแพรไหมก่อนโยนมันทิ้งลงถังขยะต่อหน้าต่อตาเธอ“บอสคะ!” แพรไหมเรียกเจ้านายของตัวเองด้วยความตกใจจอมทัพไม่ได้ตอบอะไร เขาออกรถไปในทันทีและไม่ได้หัน
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-05-08
Baca selengkapnya
3 โมโห
หลังจากที่จอมทัพประกาศลั่น แพรไหมก็ได้แต่นั่งสงบปากสงบคำ แม้จะอึดอัดแต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรออกมา แพรไหมนั่งตัวตรงอยู่บนโซฟา โดยที่โซฟาอีกฝั่งมีจอมทัพนั่งอ่านเอกสารในมืออยู่อีกประมาณหนึ่งชั่วโมงก่อนจะถึงเวลานัด แพรไหมสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “บอสคะ ฉันจะไปเปิดห้องนะคะ” นั่นคือทางออกที่เธอนึกออกในตอนนี้จอมทัพเงยหน้าจากเอกสารในมือขึ้นมาสบตา ดวงตาคมกำลังจ้องเธอนิ่ง คิ้วหนาขมวดเป็นปม ไม่ใช่ว่าเธอและเขาคุยเรื่องนี้กันจบแล้วหรือไง ทำไมแพรไหมถึงพูดมันขึ้นมาอีกแพรไหมเห็นจอมทัพเอาแต่มองหน้า เธอเลยหลบสายตาและแสร้งมองไปทางอื่นก่อนเอ่ย “พอดีฉันนอนกรนน่ะค่ะ กลัวบอสรำคาญและฉันก็นอนดิ้นมาก ๆ ๆ ด้วย” นี่คือเหตุผลที่แพรไหมพอจะคิดออกในตอนนี้จอมทัพยิ้มมุมปากและก้มลงไปสนใจเอกสารในมือต่อ“บอสเงียบแปลว่าบอสอนุญาตใช่ไหมคะ” แพรไหมวางมือลงบนโซฟา ยื่นหน้าเข้าไปใกล้“…” จอมทัพไม่ตอบเอาแต่จ้องตาของอีกคนไม่วางตา“ขอบคุณค่ะ” แพรไหมยิ้มหวาน ยกมือขึ้นมาหว่างอกก่อนไหว้อย่างนอบน้อมและจังหวะนั้นเธอกำลังลุกขึ้นยืน“นั่งลง” จอมทัพพูดเสียงเรียบ“…” แพรไหมที่กำลังจะก้าวเท้าเดินออกไปก็ได้แต่หยุดนิ่ง
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-05-08
Baca selengkapnya
4 เดินเล่นหรือไปอ่อยผู้ชาย
จอมทัพโมโหจนเก็บอารมณ์ไว้ไม่อยู่ เขาตวาดดังลั่นก่อนอุ้มแพรไหมขึ้นมาแนบอกและพาเธอเดินผ่านลูกค้าสาวขึ้นห้องโดยไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย“บอสคะ” แพรไหมเรียกเจ้านายของตัวเองเสียงผะแผ่ว...“…”“ปล่อยฉันลงเถอะค่ะ ฉันเดินเองได้” เมื่อเห็นว่าจอมทัพไม่พูดอะไรแพรไหมจึงเอ่ยมาอีกครั้ง“…”“บอสคะ”“เงียบ!” และครั้งนี้จอมทัพก็ยอมเอ่ยปากพูด ใบหน้าที่ตอนนี้นั้นน่ากลัวกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา แพรไหมเลยไม่กล้าเอยอะไรออกไป“…”“อยู่นิ่ง ๆ แล้วหุบปากของเธอไปซะ!” จอมทัพใช้เสียงดุ ไม่แม้แต่ก้มมองคนที่อยู่ในอ้อมอกของตัวเอง“…” แพรไหมเม้มริมฝีปากแน่น เจ้านายของเธอในตอนนี้นั้นน่ากลัวเกินไปทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ ความอึดอัดก่อตัว แพรไหมนั่งตัวเปียกอยู่บนเก้าอี้ตรงโต๊ะทานข้าว จอมทัพเดินไปก้มหาอะไรในกระเป๋าตัวเองก่อนเดินกลับมาหาลูกน้องของเขา“เธอไปทำอะไรอยู่ตรงนั้น” จอมทัพวางเสื้อยืดตัวบางไว้บนโต๊ะทานข้าว เขาเดินเข้ามาใกล้เก้าอี้ที่แพรไหมนั่งอยู่ เขาใช้สองแขนค้ำลงไปบนพนักพิง ก้มหน้าลงไปใกล้ตำแหน่งสายตาของเขาในตอนนี้นั้นมันเหมาะเจาะเสียเหลือเกิน...“ฉันไปเดินเล่นค่ะ”“ไปเดินเล่นหรือไปอ่อยผู้ชาย”“คะ? บอสเห็นไหมคะว่า
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-05-08
Baca selengkapnya
5 คนของผม
“บอสคะ ตอนไหนชุดของฉันจะมาคะ” แพรไหมทนไม่ไหว เอ่ยถามครั้งที่เท่าไรเธอก็ไม่แน่ใจ“กำลังมา” แพรไหมคิดไว้อยู่แล้วว่าจอมทัพต้องตอบเธอมาแบบนี้“บอสพูดแบบนี้มาหลายชั่วโมงแล้วนะ” เลขาคนสวยผ่อนลมหายใจออกอย่างเบื่อหน่าย“ทำไมล่ะ” จอมทัพแสร้งเป็นไม่รู้“ฉันไม่ชอบนี่ มันเหมือนฉันกำลังแก้ผ้าต่อหน้าบอสเลย” ประโยคนี้แพรไหมพูดเสียงเบาหวิว“ฉันไม่ถือ” จอมทัพยักไหล่เล็กน้อย“ถ้าไม่ติดว่าบอสเป็นเจ้านายฉันจะด่าบอสแล้วนะคะ”“ฮึ” เจ้านายหนุ่มหัวเราะในลำคอไม่นานนักเสียงเคาะประตูหน้าห้องก็ดังขึ้น แพรไหมรีบลุกขึ้นยืนตั้งใจจะเดินไปยังประตูห้องแต่มือหนาก็ดึงรั้งแขนของเธอเอาไว้“เธอจะไปไหน”“ไปเอาเสื้อผ้าไงคะบอส”“ออกไปสภาพนี้เหรอ” จอมทัพใช้สายตาไล่มองแพรไหม“ไม่เป็นอะไรค่ะ ฉันไม่ถือ ฉันยังกล้าให้บอสดูเลยนี่นา” แพรไหมตอบออกไปตามตรง เดินห่อไหล่ไม่ให้ยอดอกเด่นสง่าก็น่าจะเพียงพอแล้ว“นั่งลง”“คะ?”“นั่งลงไป”“แต่ว่า”“ฉันบอกให้เธอนั่งลงไป” จอมทัพเอ่ยเสียงดุ ออกคำสั่งกับเลขาสาว แพรไหมไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยเถียง เธอพยักหน้าและนั่งลงตรงที่เดิมเมื่อหญิงสาวทำตามที่เขาสั่ง จอมทัพก็ก้าวเท้าไปยังบานประตูนั้น แพรไหมมองตามหล
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-05-08
Baca selengkapnya
6 เรียกพี่
จอมทัพเอาแต่ทำหน้าดุ ไม่พูดไม่จา ไม่ปล่อยให้แพรไหมอยู่ห่างตัวเองเกินสามก้าว ตอนที่จอมทัพคุยกับลูกค้าแต่สายตาก็ยังคงจดจ้องไปที่เลขาสาวจนแพรไหมทำตัวไม่ถูกอยู่ในงานได้ไม่นาน จอมทัพก็ขอตัวกลับก่อน แพรไหมได้แต่งุนงงแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรกลับ เจ้านายของเธออยู่ในงานสังคมเก่ง เพราะทุกครั้งจอมทัพก็มักจะได้ลูกค้าจากในงานสังคมที่ไป แต่ทำไมวันนี้จอมทัพถึงพาเธอกลับห้องเร็วขนาดนี้กันนะแพรไหมไม่ได้เอ่ยถาม เธอรู้สึกว่าก็ดีเหมือนกันเพราะรองเท้าที่เธอใส่ในตอนนี้มันเริ่มทำเธอเจ็บเสียแล้ว ไม่ต้องก้มลงไปมองก็รู้ว่าหลังเท้าของเธอคงเป็นแผลไปเป็นที่เรียบร้อยเจ้านายหนุ่มเดินเข้าห้องไป แพรไหมเดินตามเข้าไปติด ๆ แม้ในใจจะอยากหาทางรอดไปนอนที่อื่นแต่อีกใจก็คิดว่าแค่นอนคงไม่เป็นอะไร คงไม่มีอะไรเสียหาย อีกอย่างจอมทัพก็มองเธอเป็นลูกน้องคนหนึ่งเท่านั้นเองจอมทัพเดินไปหยุดอยู่กลางห้อง ถอดเสื้อสูทตัวนอกลงบนโซฟา มือดึงรั้งเนกไท เป็นภาพที่แพรไหมชอบมองทุกครั้ง บอสของเธอในตอนนี้นั้นดูเซ็กซี่จนเธอแอบกรี๊ดอยู่ในใจแพรไหมถอดรองเท้าส้นสูง “ซี้ด” ส่งเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บแสบจอมทัพมองไปที่เธอ ขมวดหัวคิ้วเข้าหากัน “เป็นอะไร”“
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-05-08
Baca selengkapnya
7 ใจดีกับหนูหน่อยสิคะ NC 100%
แพรไหมจะปฏิเสธ แต่เธอก็โดนจอมทัพอุ้มในท่าเจ้าสาวมาวางบนเตียงเสียอย่างนั้น ครั้งนี้จอมทัพไม่ได้นั่งตรงปลายเตียงหรือลุกหนี เจ้านายหนุ่มใช้สองแขนล็อกแพรไหมให้อยู่ใต้ร่างของเขา“บอสจะทำอะไรคะ”“พี่จะทำให้หนูเป็นของพี่”“ฮะ”“พี่หวง”“หวง? หวงอะไรคะ”“พี่หวงหนู พี่อยากรอให้หนูชอบพี่ให้มากกว่านี้แต่พี่ทนไม่ไหว...หนูสวยมันจึงไม่แปลกเลยที่จะมีคนมาชอบหนู...เพราะพี่ก็ชอบหนู”“คะ?” แพรไหมเสียงดัง“พี่ถึงถามหนูไงว่าหนูชอบพี่หรือเปล่า”“…”“ว่าไงครับเด็กดี...หนูชอบพี่หรือเปล่า” จอมทัพโน้มหน้าลงไปใกล้มากกว่าเดิม กระซิบถามเสียงแหบพร่าข้างหูของแพรไหมเลขาสาวขนลุกชูชันไปทั่วร่างกาย ขบเม้มริมฝีปากเอาไว้แน่น เธอกำลังชั่งใจว่าเธอควรพูดมันออกไปดีหรือเปล่า หากพูดออกไปแล้วมันจะกระทบกับงานของเธอหรือไม่ หากตอนนี้จอมทัพแค่เมา ตื่นเช้าขึ้นมาเรื่องนี้มันจะเป็นอย่างไรต่อ“บะ...บอสคะ” แพรไหมสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อริมฝีปากของจอมทัพค่อย ๆ จูบซับทั่วกรอบหน้าสวย“พี่ชอบหนู ชอบมานานแล้ว...หนูชอบพี่เหมือนกันหรือเปล่า”“…”“ถ้าหนูไม่ชอบพี่จะหยุด” จอมทัพไม่อยากฉวยโอกาส หากแพรไหมไม่ได้รู้สึกแบบเดียวกันกับเขา เขาก็พร้อมจะหยุดทุ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-05-08
Baca selengkapnya
8 เสื้อผัว NC 50%
ตื่นเช้ามาด้วยความเมื่อยล้า ปวดร้าวไปที่ช่วงล่าง แพรไหมนั่งมองจอมทัพที่กำลังแต่งตัวเพื่อออกไปพบกับลูกค้า แพรไหมเพิ่งจะทราบตอนนี้ว่าวันนี้จอมทัพนั้นนัดคุยงานกับลูกค้าอีกราย เธอเสนอที่จะไปด้วยแต่จอมทัพก็เอาแต่ห้ามและออกคำสั่ง“พี่จอมทัพจะไม่ให้หนูไปด้วยจริง ๆ เหรอคะ” แพรไหมที่นั่งอยู่บนเตียงดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมอกมองหน้าเจ้านายหนุ่มที่กำลังผูกเนกไท“หนูพักผ่อนเถอะ”“แต่นั่นมันหน้าที่ของหนูนี่”“หน้าที่ของหนูตอนนี้คือทำตัวเป็นเมียที่ดีก็พอครับ” จอมทัพไม่พูดเปล่า เขาสาวเท้ามาหาแพรไหม นั่งลงข้างกายยื่นเนกไทไปตรงหน้าเลขาคนสวยเขินอายกับประโยคที่จอมทัพพูดไปก่อนหน้า ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อยแต่มือเรียวก็ยอมยื่นไปเพื่อหยิบเอาเนกไทมาผูกให้กับเจ้านายหนุ่ม“อาบน้ำได้แต่ห้ามใส่เสื้อผ้านะ” จอมทัพใช้มือข้างหนึ่งลูบไล้ไปบริเวณหัวไหล่มนของแพรไหม“ทะ...ทำไมล่ะคะ”“พี่ชอบเวลาที่หนูไม่ใส่อะไรเลย”“แต่หนูไม่ชอบ”“อย่าดื้อ ฟังที่พี่บอกก็พอ” ไม่ใช่น้ำเสียงดุเหมือนเวลาออกคำสั่งเรื่องงาน แต่เป็นน้ำเสียงทุ้มที่กล่อมให้แพรไหมคล้อยตามได้อย่างง่ายดาย“สะ...เสร็จแล้ว” แพรไหมต้านสายตาของผู้ชายตรงหน้าไม่ไหว“เดี๋
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-05-08
Baca selengkapnya
9 อย่าไปฟังเรื่องไร้สาระ Ending
ความสัมพันธ์ของเจ้านายและเลขาเลื่องลือไปทั้งบริษัท อันที่จริงแพรไหมไม่ได้อยากให้เรื่องมันเป็นแบบนี้ เธอบอกกับจอมทัพไปแล้วด้วยซ้ำว่าเรื่องความสัมพันธ์ของเธอและจอมทัพอยากให้ปิดเป็นความลับก่อน ถึงแพรไหมจะยังไม่รู้ก็ตามว่ามันควรเรียกว่าอะไร แฟนก็ไม่ใช่เพราะจอมทัพไม่เคยขอ จอมทัพก็เอาแต่พูดว่าเธอและเขานั้นเป็นผัวเมียกันแพรไหมไม่รู้ว่าจอมทัพนั้นจริงจังกับเธอมากแค่ไหน แต่ยิ่งเห็นจอมทัพเปิดเผยเรื่องราวของเธอนั้นต่อหน้าคนอื่น จับมือ ถือของให้เวลาเดินไปไหนหรือแม้แต่เดินเพื่อเข้าประชุม ตอนแรกเธอไม่ค่อยชินเท่าไรนัก แต่ตอนนี้ก็ถือว่าทำใจยอมรับได้บ้างมีคนหลายคนพูดถึงเธอด้วยเรื่องเสีย ๆ หาย ๆ อย่างเช่นตอนนี้ที่เธอกำลังจะเดินออกจากห้องน้ำแต่พอได้ยินเสียงคนคุยกันในเรื่องของเธอ เธอเลยเลือกที่จะยังไม่ออกไปปรากฏตัว“เฮ้อ โชคหล่นทำจริง ๆ เลยนะยัยแพรไหมนั่นน่ะ”“ทำไงได้ล่ะแก ก็อยู่ใกล้บอสขนาดนั้นนี่”“แกว่าที่ยัยนั่นได้เป็นเลขาทั้ง ๆ ที่อายุยังน้อยขนาดนี้เป็นเพราะมันเอาตัวเข้าแลกป่ะ”“เฮ้ย แกก็คิดเหมือนฉันเหรอ”แพรไหมนิ่งเงียบและไม่ลืมที่จะบันทึกเสียงเอาไว้เป็นหลักฐาน“ท่านประธานก็นะ ฉันทำงานมาตั้งนาน สวย
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-05-08
Baca selengkapnya
ตอนพิเศษ OT ร้อนรัก NC
แพรไหมโค้งหัวลาพนักงานที่เดินผ่านไปผ่านมาบริเวณหน้าห้อง เลขาสาวที่นั่งก้มหน้าก้มตาทำงาน รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ทุกคนต่างทยอยออกจากออฟฟิศ ไม่ต้องเดินเข้าไปถามก็รู้ว่าวันนี้เธอคงต้องอยู่ทำโอทีกับเจ้านายอีกเช่นเคย แม้จะอยู่ด้วยกัน ไปทำงานด้วยกันกลับบ้านด้วยกันทุกวันก็ตามแต่แพรไหมก็ยังไม่ชินสักเท่าไร ชีวิตที่พลิกผันในชั่วข้ามคืน จากพนักงานธรรมดาที่อยู่ในห้องเช่าโทรม ๆ กลับได้ไปอยู่ในบ้านหลังใหญ่ของเจ้านายและคนในบ้านต่างเรียกเธอว่าคุณนาย แม้จะเป็นแบบนี้แต่แพรไหมก็ยังคงเจียมตัว ไม่ทำอะไรที่มันเกินตัวเลยสักครั้ง คนในชั้นบริหารแทบบางตา จะเหลือก็เพียงแค่คนที่อยู่ในห้องทำงาน คงทำงานล่วงเวลาเหมือนเจ้านายของเธอ แพรไหมลุกขึ้นยืน บิดกายไล่ความล้าไปมา เธอตั้งใจจะเข้าไปถามจอมทัพว่ามีอะไรที่อยากทานหรือเปล่า เธอจะได้ลงไปซื้อขึ้นมาให้ ก๊อก ๆ ๆ เสียงเคาะประตูหยุดลงพร้อมกับประตูที่เปิดเข้าไปภายใน “บอสคะ หิวหรือเปล่า” เสียงหวานเอ่ยถามพร้อมกับเดินเข้าไปหยุดอยู่ตรงกันข้าม มีเพียงโต๊ะทำงานตัวใหญ่เพียงเท่านั้นที่คั่นกลางเอาไว้
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-05-08
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status