Se connecterPartager
23
Date de publication:
2026-01-13 21:49:46จนแล้วจนรอดภาคินก็ยังไม่รู้เรื่องรู้ราว เขาเอาแต่สนใจโทรศัพท์ในมือนั่งส่งข้อความหาแฟนสาวว่าจะให้ไปเที่ยวหาหล่อนไหม ขณะที่สองคนทำกะหนุงกะหนิงพากันไปล้างจาน เปิดโทรทัศน์ดูในห้องรับแขก
ห้องรับประทานอาหารกับห้องนั่งเล่นเชื่อมติดกัน ด้วยพื้นที่ห้องห้าสิบกว่าตารางเมตร คนอีกฝั่งได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักน่ารำคาญ ไม่นานนักเขาจึงตัดสินใจเดินไปหา พอดีกับที่ทั้งสองคนลุกจากโซฟาในสภาพปากติดกันหนึบหนับ!
นี่มัน... อะไร!!
ดวงตาคู่คมเบิกกว้างมองพี่ชายเดินผ่านไปไว ๆ พร้อมคุณหนูของบ้านที่ยกสองขาลอยโหวงหนีบเอวสอบยังกับว่าเป็นแม่ตั๊กแตนสาวในวัยพร้อมเข้าผสมพันธุ์
ร่างสูงในเชิ้ตสีเดียวกันกับเขา เม็ดเหงื่อขึ้นแซมเรือนผมและขมับ อุ้มสาวในอ้อมแขนอย่างหวงแหน เหมือนกลัวว่าเธอจะตกตุบลงพื้นจึงประคองก้นเต่งตึงไว้ด้วยมืออีกข้าง ปากไม่ปล่อยปลายลิ้นเกี่ยวพัน สองคนตะบมจูบกันจนเกิดเสียงน่ารังเกียจ นั่นทำให้ส่วนเกินในห้องไม่สามารถละวางตาไปจากพวกเขา
ภาคินหวังดีว่าควรต้องไปส่งคุณหนูกลับบ้าน มือหนาสั่นเทากำจอสี่เหลี่ยมในมือด้วยความสับสน คล้ายคนถูกตีหัวจนเบลอ ทั่วทั้งห้องเงียบเชียบราวกับว่ามีแค่ตัวเขา
ชายหนุ่มไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นและไม่อยากรับรู้เรื่องราวใด ๆ อีก ในเมื่อเป็นไปไม่ได้เลย...
เด็กในอุปการะอย่างพวกเขาไม่เคยคิดกลืนคำพูดของตัวเองว่าจะไม่แตะต้องคุณหนูแม้ปลายผม แต่เล็กจนโตมาเขาเทิดทูนเธอไว้เหนือทุกสิ่งอย่าง
หรือจะเป็นวีณาต่างหากที่โยนน้ำมันลงกองไฟซึ่งเจ้าตัวตั้งใจก่อสุมมันจนลุกโชติช่วงมานาน!
กริ่งประตูดังในเวลาสองทุ่มกว่า ๆ ภาคินหน้าตาคร่ำเครียดหนัก กว่าจะเลิกคิดเสียใจเรื่องนั้น เมื่อเพื่อนรักมาชักชวนไปปาร์ตี้นารี ดื่มเหล้าก่อนเข้านอน ส่วนตัวเขาเลยถือโอกาสรับนาเดียร์กลับมาด้วยกันอยู่เป็นเพื่อนแก้เหงา มีเซ็กส์วันเว้นวันจนกลายเป็นกิจวัตร
ตัวเขาไม่ได้มีงานเยอะแยะมากมายเหมือนเมื่อก่อนตอนดูแลคุณหนู ปรนนิบัตรเธอถึงห้าทุ่มเที่ยงคืน อยู่เป็นเพื่อนคุยบ้างช่วยงานจุกจิกยิบย่อยคอยเป็นที่ปรึกษา เธอเข้านอนแล้วเขาถึงนอนได้ บางวันก็ช่วยงานเจ้าของบริษัทแทนเลขาฯ ตอนนี้เขาได้ออกเที่ยวเตร็ดเตร่ ในขณะที่ยังรับเงินเดือนเท่าเดิมจากคุณอา คอยสอดส่องดูแลบ้าน ประสานงานกับพนักงานคนอื่น ๆ อยู่
สำคัญที่สุดคือเขาจะต้องโทรไปไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบของเธอทุกวัน ในสถานะที่เป็นมากกว่าบัตเลอร์ เป็นทุก ๆ อย่างของเธอแล้ววันนี้... ทำไม?
ประตูบานหนาที่จ้องมองผ่านแววตาเจ็บปวด ลึกลงคงเหลือเพียงความคับแค้นใจ น้อยเนื้อต่ำใจ ริษยา
ภาคินยังคงมองประตูไม้สีโอ๊คเข้มอยู่อย่างนั้น จนคนข้างนอกห้องเริ่มโทรจิก กดกริ่งรัว ๆ ด้วยนิสัยช่างเซ้าซี้วันไหนไม่ได้ออกเที่ยวคงได้ลงแดงตาย! เขาจึงลุกจากเก้าอี้หยิบกระเป๋าสะพายหนัง ตัดใจออกจากห้องไป
เสียงประตูปิดดังปัง! พาสองหนุ่มสาวผละออกจากกันอย่างลืมตัว ชายหนุ่มเลื่อนมือขึ้นลูบแผ่นหลังบางผ่านเดรสตัวสวย ตบเบา ๆ ปลอบขวัญคนตัวเล็กที่เผลอสะดุ้งตกใจบนหน้าตักของเขา
“น้องวี... จูบพี่ประชดภามหรือว่ายังไงครับ?”
“เปล่านี่คะ... จะทำไปทำไมล่ะ วีไม่สนใจเขาซะหน่อย” ตอบหน้าใสซื่อ ในอ้อมกอดหลวม ๆ ของเขา อุณหภูมิในร่างกายเพิ่มสูงขึ้นเมื่อสองขาเรียวขาวแหวกออกกว้างใต้เดรสตัวฟูฟ่องลายดอกไม้ เธอกำลังนั่งทับไอ้จ้อนน้อยของพี่ภีมอย่างไร้ยางอาย! เขาฉีกยิ้มมุมปากเหมือนจะลายร่างเป็นหนุ่มซุกซนเช่นคืนนั้น
“ดูสารคดีไดโนเสาร์อยู่ดี ๆ ทำไมมาจูบพี่ครับ?”
“วีคิดถึงพี่ภีมต่างหาก...”
“หืม? ไม่ม้างง... พี่ว่ามีจุดประสงค์แอบแฝง”
ชายหนุ่มย่นคิ้วเข้าหากันทำเสียงฮึฮะอย่างมันเขี้ยว เธอวางพักมือไว้บนบ่าของเขาไม่มีวี่แววว่าจะปล่อย แพนตี้สีขาวเปียกปอนรับรู้ได้ถึงความแข็งขึงกระตือรือร้นจากกลางกายที่สัมผัสกันผ่านป้อมปราการ
วีณาไม่สามารถปฏิเสธตัวเองได้เลยหลังได้เรียนรู้บทเรียนแปลกใหม่
“ก็... ขอสานงานเสียวแบบเมื่อคืนก่อนได้ไหม?”
“ออ... แบบนี้นี่เอง ชวนพี่ไปดูสารคดีสัตว์โลก ทำกับข้าวให้พี่ทานเพราะอยากได้พี่?”
“วีอยากได้พี่ภีมสั่งเอาก็ได้เปล่า เรียกคำเดียวมาอย่างน่ารักแล้วค่ะ จะเสียเวลาลงไปซื้อของเข้าครัวเองเพื่อ...?”
“ผู้หญิงนิสัยไม่ดี” ถึงปากต่อว่า เขากลับหัวเราะอย่างอารมณ์ดีเพราะแววตาประกายเร่าร้อนเบื้องหน้า ดวงตาของเขาและเธอจรดมองริมฝีปากบวมเจ่อหลังพิษจูบด้วยความรู้สึกแบบเดียวกัน
“นิสัยไม่ดีแล้วรักไหมคะ? พี่ภีม...”
พอมือเรียวขยับมาล้อมรอบกรามแกร่งไว้ด้วยท่าทีเชิญชวน เขาจึงเคลื่อนใบหน้าเข้าหา หลุบตาลงมองเรียวปากคู่งาม ขณะที่เธอผลักรั้งอกแกร่งไว้
“ตอบมาก่อนค่ะ... รักวีไหม?” แล้วแตะปลายนิ้วชี้ลงปิดปรามไม่ปล่อยให้เขาได้ทำตามใจอยาก “ตอบมา ห้ามบ่ายเบี่ยง... ถ้าไม่ยอมพูด คืนนี้อย่าฝันจะได้เห็นแม้ขาอ่อนน้อง”
แววตาเด็ดขาดคาดคั้นพาเสียงลอบกลืนน้ำลายลงคอดัง ภากรไม่คิดว่าเธอจะถามหาความรักจากเขาจริง ๆ จัง ๆ เขาก็คงใจอ่อนยอมตามเคย
“รักสิครับ พี่ดูแลวีมาตั้งกี่ปีจะไม่รักวีได้ไง” เสียงสั่นพร่าสารภาพผ่านสีหน้าเร่าร้อนทรมาน พอเรียวปากคู่งามสีชมพูอ่อนน่าชิมชมขยับยิ้ม เขาจับนิ้วของเธอออกไม่ให้ขวางทาง เลื่อนมือขึ้นประคองแก้มร้อนผ่าวของเธอไว้แทน
“อย่าใจร้ายกับพี่ภีมเลยนะครับ พี่มีน้องวีคนเดียวมาตั้งนานแล้วนะ...”
นั่นเป็นความจริงที่สุด แววตารักใคร่หลงใหลคู่นี้เฝ้ามองเธอมาตลอด
Dernier chapitre
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 41
ภากรไม่ว่าอย่างไรก็รัก ต่อให้เธอมีความคิดอยากนอนกับผู้ชายสองคนพร้อมกัน! เธอกอดเขาขอโทษเขาที่มีความคิดแบบนั้น และเธอรักภาคินมากแค่ไหน ก่อนขยับไปกอดแฝดคนน้องด้วยท่าทางเหมือนแมวอ้อน“นี่... น้องวีไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้นะครับ พี่ไม่โกรธอะไรมันแล้ว เรากลับไปนอนห้องเราเถอะนะ”ถ้าเธออยู่ต่อก็คงทนไม่ไหวแน่ ตาคมจรดมองอกอวบอัด ลอบกลืนน้ำลายลงคอแห้งผาก แต่ไม่วายว่าประสาเขาที่เคยเห็นเธอเป็นเด็กสาวตัวน้อย“ใครสั่งชุดนี้มา มันน่าตีนักนะ ไอ้ภีมใช่ไหม?”“วีซื้อมาเอง... อย่าเห็นวีเป็นเด็กเล็ก ๆ สิคะพี่ภาม”วีณาไม่ใช่เด็กอีกต่อไป ภาคินรับรู้ความจริงนั้นเมื่อเธอผละจากอกของเขาเพื่อไปหาอีกคน คืบคลานไปอย่างเสือสาว ส่ายก้นงอนขึ้นสูงแต่ก้มตัวและใบหน้าลง เธอรู้หน้าที่ของตัวเองเมื่อก้มหน้าลงงับอาวุธร้ายผ่านกางเกงนอนลายสก็อตสีน้ำเงินเข้ม ร่างกำยำสะดุ้งเฮือกชนหัวคิ้วเข้าหากัน “น้องวี... อู้ยย อาาาส์... ซนอีกแล้วนะเรา...”โพรงปากนุ่มแทบทำให้ภากรสิ้นสติ ยิ่งเธอไม่ใช่คนชอบรีรออะไรมาก มือล้วงเข้าไปจับตัวการได้ก็เอาออกมาลิ้มเลียจากโคนถึงปลายหัวบานฉ่ำต่อหน้าชายอีกคน ซึ่งคงมองไม่เห็นอะไรนอกจากช่องทางเปียกชุ่
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 40
กูรักน้องมากกว่ามึงด้วยซ้ำ!“น้องวี...”เสียงพึมพำเรียกพาพี่ชายมองขวับ ภากรอยากจะคุยกับน้องชายให้รู้เรื่อง! ทันใดนั้นเอง“เฮ้ย!”“ไอ้เชี้ยภามไปไกล ๆ กูเลยนะมึง!”เสียงสบถด่ากร้าวเมื่อมือสัมผัสเย็นวาบสะกิดเข้าต้นขาด้านในผ่านเสื้อกางเกงนอน ต่างคนแยกห่างจากกันคนละมุมเตียง มือยื้อแย่งผ้าห่มผืนโตลายปลานีโม่น่ารักตรงข้ามหน้าตาตื่นตะลึง“อะไรของมึงไอ้ภีม กูนอนของกูดี ๆ”“มึงจับ... ขาอ่อนกูทำไม?”“เปล่า... ไม่ได้จับ”เถียงกันได้ไม่ทันไร เจ้าปลาน้อยก็ปรากฏเป็นคนคุ้ยเคยที่โผล่หัวออกมาจากผ้าห่ม“เฮ้ย! น้องวี!”“เบา ๆ ค่ะ พี่ภีมพี่ภาม...” เธอจุปากปรามสองหนุ่มด้วยท่าทางซุกซน สองหนุ่มมองหน้ากันแล้วเลิกส่งเสียงแต่ตกใจเสียแทนพอผ้าห่มโผล่พ้นแค่ศีรษะน้อย เส้นผมดำขลับส่งกลิ่นหอมของแชมพูหลังอาบน้ำใหม่ ๆ“น้องวีมาทำอะไรครับ คุณอาบอกแล้วว่าอย่ามามุดผ้าห่มพวกพี่รู้มั้ย?” ภาคินบอก เขาเกือบที่จะเอื้อมมือไปเลิกผ้าขึ้นแต่พอสบนัยน์ตาคู่สวยสีน้ำตาลอ่อน เสียงหวานออดอ้อนของคนตรงกลางระหว่างพวกเขาทั้งสอง“ขอน้องวีนอนด้วยคนนะคะ... พี่ภีมขา... พี่ภามขา...”แล้วเธอก็คืบคลานออกมาจากผ้านวมหนาสีส้มแปร๋นเข้าไปใกล้ ๆ พวกเขาท
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 39
“วีก็รักพี่ภามค่ะ...”วีณาเป็นผู้เสียสละเสมอในเมื่อเขายืนยันว่าจะไม่ทำ เธอปล่อยให้เขาพักพิงศีรษะ นั่งทำตาปรือเตรียมรับสิ่งที่จะเกิดเมื่อจับมือหนาขึ้นวางบนหน้าขา ให้เขาเลิกกระโปรงบานขึ้นช้า ๆ พ่นลมหายใจร้อนและเสียงพร่าหวาน“ใส่เข้าไปให้วี... หน่อยนะคะ พี่ภามขา...”ไม่ทำให้ก็บ้าเต็มทน! ภาคินยอมที่จะละวางทิฐิอันสูงส่งลงบ้าง จับเจ้าก้อนกลมใส่กางเกงในตัวน้อยลากผ่านกลางกลีบเกสรงามเปียกชุ่มฉ่ำ สอดเข้าไปจนสุดข้อนิ้ว เขาคิดว่ามันไม่ลึกพอและกลัวว่าเธอจะเจ็บมันกลับเข้าไปได้ง่ายเพราะความเปียกแฉะ...เธอเปียกได้ง่ายดายกับแค่การเล่นเกมส์จ้องตา แววตาร้อนแรงถึงเพียงนี้เขาคงไม่ต้องเล้าโลมอะไรเลย แค่กดปุ่ม...“พี่ภาม... อื้ม...!”งานง่าย ๆ ที่ไม่ง่าย เมื่อสาวน้อยพยายามปิดป้องปากตัวเองด้วยมือเล็กของเธอไม่ให้เสียงดังหลุดรอดออกไป ดวงตาคู่คมปลาบประกายฝังตรึงกับภาพแสนรัญจวนยิ่งเสียกว่านอนกับสาวคนไหน ๆ มาทั้งชีวิตน้องสาวเปียกชุ่มเริ่มเปียกปอนมากขึ้นเรื่อย ๆ เหนือหน้าตักของเขาที่เกิดตื่นตูมสำลักน้ำตาม ร่างบางบิดเร่าจนต้องซบหน้าลงบนบ่าของเขาเพราะอารมณ์แสนรัญจวน แรงสั่นจากภายในพาให้ร่างของเธอสั่นสะท้าน เธอตะเกี
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 38
แปลกที่วันนี้ยังไม่ถึงวันนั้นของเดือน ภาคินเพิ่งนึกขึ้นได้ด้วยความที่เขาจดจำเรื่องของเธอได้ทุกอย่าง ก็ตอนเหยียบเข้าห้องนอนโทนสีขาวสลับดำราบเรียบ มีกระจกเจ้าหญิงตัวน้อยและมุมของเล่นเล็ก ๆ สมัยเธอยังเป็นเด็กดวงตาคู่คมจรดมองแผ่นหลังบางในเดรสสีขาวสะอาด ปอยผมมัดลวก ๆ วางพาดไว้บนไหล่ขวา“น้องวี... จะแต่งงานเหรอ?” ภาคินถามอย่างไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าพูดอะไรออกไป เธอแค่หันกลับมาถามเขากลับด้วยแววตามาดมั่น“แต่งไหมล่ะ?”“ถามพี่?”“อืม...”“ผู้หญิงหลายใจ”วีณาหัวเราะออกมา เธอแน่ใจว่าเขาคงได้ยินที่เธอคุยกับพ่อว่าจะแต่งงานกับผู้ชายสองคน“สองค่ะ... สองใจ วีไม่ได้มีหลายใจ หนุ่มอื่นวีไม่เอา วีเอาแค่สองคนนี้” ตอบแล้วปลายนิ้วเรียวจิ้มลงบนแผ่งอกกว้าง ก่อนที่เธอจะแผ่ฝ่ามือออกวางด้วยความไว้วางใจ พิงศีรษะลงกับเสื้อเชิ้ตสีครีมอ่อนของเขาอย่างคลั่งไคล้หลงใหล“ทำอะไรครับ?”“วีขอกอดได้ไหมคะ… พี่ภามขา…”พี่ภามขา! พี่ภีมขา! มาเมื่อไร หัวใจชายหนุ่มอ่อนยวบทุกครั้งไปเหมือนกลายเป็นจุดอ่อนของเขาไปเสียแล้ว ภาคินเพิ่งเลิกเป็นไบโพลาร์ไปหลังโดนรุกเร้าอย่างหนัก เขาปิดตาลงพูด“ครับ... ได้ครับ”แล้วปล่อยให้วงแขนเล็กเลื่อนขึ้นลา
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 37
“พ่อจะรีบกลับนะ”“ค่ะ”ลูกสาวยิ้มอ่อนมองใบหน้าหล่อเหลา หลังได้ปรับความเข้าใจกัน พ่อกลับมารับประทานอาหารด้วยกันสม่ำเสมอ ยังสังเกตได้ว่าไม่มีสาวมากหน้าหลายตามากวนใจ ภากรก็ไม่ต้องเหนื่อยไปซื้อของสมนาคุณให้หล่อนทั้งหลายเป็นเรื่องดีที่น่าเสียดาย เมื่อลูกน้องฝีมือดีของเธอดันโดนฉกไปคน“ฝากคุณณดาด้วยค่ะ พ่อห้ามหักอกเลขาฯ วีนะคะ ไม่งั้นวีขอเลขาฯ คืน”“เอ้อ... คือมันเป็นอย่างนี้นะ พ่อว่าลูกเข้าใจผิดครับ”“เปล่าเลยค่ะพ่อ เลขาฯ วีนอนอยู่ห้องพ่อนี่คะ นั่นไง”คุณพ่อยิ้มเจื่อนเพราะข่าวมาถึงหูลูกสาวไวเหลือเกิน ประตูเปิดออกอีกรอบหนึ่ง ข้างหลังของคุณพ่อปรากฏเจ้าของร่างบางในเดรสกระโปรงเรียบร้อยงานแบรนด์เนมดูแพงผิดหูผิดตา ถือเอกสารออกมาจากห้องยกมือไหว้เธอก็รับไหว้อย่างไม่ถือสา“ไปเถอะค่ะคุณดา ตามสบายเนอะ”“ค่ะคุณวี... ดาไปก่อนนะคะ ไม่ใช่อย่างที่คิดนะ ไม่ใช่เลยย..”ต่างคนพยายามปฏิเสธไม่ให้เธอเข้าใจผิดแม้ว่าเธอจะแสร้งทำเป็นเข้าใจอย่างคนโลกสวย คิดในแง่ดีว่าเลขาฯ เธอคงช่วยงานคุณพ่ออีกแรง ถึงมองอย่างไรก็แปลกคนเขายังรู้กันทั้งบ้าน!คุณพ่อขอบตาดำเป็นหมีแพนด้าส่วนเลขาฯ คุณลูกเสื้อผ้าไม่เคยเรียบร้อยมืออ่อนขาอ่อน
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 36
ภากรไม่มีอะไรจะคุยกับน้องชายจริง ๆ เพราะเขาเป็นฝ่ายโดนโกรธ เนื่องมาจากการผิดคำพูดของเขาเองว่าไม่กล้าแตะต้องน้อง เป็นภาคินที่ไม่เข้าใจกระทั่งหญิงสาวกลับมาหาพวกเขาอีกครั้งด้วยอารมณ์ดั่งพายุร้ายที่สงบลง“พี่ภีมพี่ภาม… ตกลงทะเลาะอะไรกันคะ?”“เปล่า...”สองคนตอบพร้อมกันแม้ไม่มีใครมองหน้ากันเลย พวกเขายังนั่งอยู่ที่เดิมคนละฝั่งตรงข้าม นั่นทำเอาวีณาถึงกับถอนหายใจ“อยากให้วีไม่สบายใจเหรอคะ? พี่ภีม... พี่ภาม... อยากเห็นวีร้องไห้ใช่ไหม?” วีณาไม่ไหวต้องใช้วิธีสุดท้ายคือบีบน้ำตา! ทีแรกเธอคิดอยู่ว่าจะประชดพวกเขาด้วยการไปเที่ยวบาร์โฮสหรือสถานที่อโคจรสักที่ แต่มันคงไม่สามารถแก้ปัญหาตอนนี้“น้องวีจะร้องไห้ทำไมครับ? พวกพี่ไม่ได้ทะเลาะอะไรกันสักหน่อย”คนหนึ่งแววตาเอ่อคลอพอเธอตีหน้าเศร้า ส่วนอีกคน “พี่ขอโทษครับ... อย่าร้องนะน้องวี”ภาคินอาจมีหนทางปรับความเข้าใจกับพี่ชาย ในขณะที่เธอได้แต่หวังว่าเขาจะยอมลดทิฐิตัวเองลงเพื่อเธอ“ก็ได้... งั้น... วันนี้กูขออยู่กับน้องบ้าง... ได้ไหม? พี่ภีม...” พูดอึกอัก ภายใต้แววตาเศร้าหมองบอกว่าเขาเจ็บปวดกับการกระทำของภากรมากแค่ไหน ยังเกิดหวงแหน อยากได้เธอขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุ
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 35
แค่สิบกว่ากิโลฯ ไม่ไกลจากบ้านมากนัก เธอจะได้ชื่นชมบรรยากาศร่มรื่นหรูหรามีห้องสัมมนาและสถานที่ถ่ายรูปสวย ๆ ได้เช็คอินเซลฟี่กับสองหนุ่มลงสื่อโซเชียล เป็นเรื่องที่เธออยากทำมันมานาน แต่พอลงจากรถเท่านั้น“วันนี้ดีเดย์... วันพุธ... เวรของภากรถ้าคุณอาโทรเรียก เป็นดีเดย์จริง ๆ นะครับ”ในถ้อยคำประชดประชัน ร
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 34
ใบหน้าหวานงามปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ขณะชื่นชมเสื้อผ้าของตัวเอง แต่เหลือบตามองคนข้างกายผ่านกระจกบานใหญ่“วันนี้วีอยากใส่ Pomelo เพราะว่าเป็นดีเดย์ เหมาะกับสีขาว” มือเลื่อนขึ้นลูบไล้ลำคอด้วยสีหน้าผ่อนคลาย จู่ ๆ เธอก็ทำหน้าตกใจ“อุ๊ย... หรือดีเดย์ควรใส่กระโปรงแหวกทะเลลึกหาอันดามันของ Peter Do ดีนะ? อืม.
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 33
“พี่จะไปนอนแล้วครับ” พูดเท่านั้นจู่ ๆ ร่างบางในเดรสหวานตัวเดิมก็ยกตัวขึ้นนั่งคร่อมบนหน้าตัก จับเขาไว้ไม่ให้หนีไปจากเธอง่าย ๆ ด้วยท่าเดียวกันกับที่จับคนพี่มาก่อน! สองมือวาดข้ามบ่าแกร่งไปอย่างไร้ความกลัวเกรงแววตาคู่สวยประกายแนวแน่ทำชายหนุ่มอกสั่นขวัญแขวน“วี... ทำอะไรครับ?”“พี่ภามขา... เราโกรธกันต
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 32
“เฮ้อ... เราน่ะแค่หวงพี่กับภีมเพราะคุณพ่อไม่สนใจ เลยกะเอาทั้งพี่ทั้งน้องไม่ให้ไปไหนกับใคร เลิกหลอกล่อพี่ภามเถอะนะครับ”“พี่ภาม...” ทั้งน้ำเสียงและแววตาเจ็บปวดสั่นคลอนหัวใจชายหนุ่ม เขาไม่อยากทำให้เธอเสียใจแต่ก็พูดไปแล้ว ริมฝีปากงามสีชมพูหวานเม้มปิดแน่นราวฝาหอย ก่อนที่เธอจะระเบิดอารมณ์ใส่เขาอีกรอบ“ว
Vous vous intéresseriez aussi à
เกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat194.3K Vues(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก185.7K Vuesคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.1M Vuesท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น623.3K Vuesเจ้าหญิงของหมอปรวีร์
Chareen67 Vuesหลงทอม (NC20+)
สนามอารมณ์150 Vuesพี่เขยคะฉันขอเข้าไปหน่อยได้ไหม 3P
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว522 Vuesเกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน
สายธารลับ4 Vues
