تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 21
أحدث فصل
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 580
เวินหร่าน “ใช่ค่ะ ฉันอยากได้คุณ!”มุมปากของซางเลี่ยรุ่ยยกโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเปี่ยมด้วยความพึงพอใจเขายื่นมือไปเชยคางเธอขึ้น “อยากได้กี่ครั้งล่ะ?”แววตาของเวินหร่านพินิจจ้องประกายนั้น “คุณให้ฉันได้กี่ครั้ง ฉันก็เอาเท่านั้นแหละค่ะ”ยามนี้เธอมึนเมาเพราะฤทธิ์สุรา คำพูดที่เอ่ยออกมาจึงมีความกล้าบ้าบิ่นผิดไปจากคนปกติอย่างเห็นได้ชัดซางเลี่ยรุ่ยคว้าตัวเธอขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาวในคราเดียวลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดอยู่บนตัวเธอให้ความรู้สึกจั๊กจี้แปลบปลาบน้ำเสียงของเขาแหบพร่าจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม“คุณอยากได้สักกี่ครั้ง ผมก็ให้คุณได้ทั้งหมดนั่นแหละ!”เวินหร่านทำหน้าตกตะลึงไม่น่าเชื่อเธอหรี่ตามองสำรวจประเมินเขาขึ้นลงรอบหนึ่ง“จริงเหรอคะ? แน่ใจนะว่าคุณไหว?”คล้ายกับว่าในห้วงสติที่เลือนราง เธอได้ยินเสียงผู้ชายเปล่งเสียงฮึดฮัดในลำคอเบา ๆ จากนั้นตัวเธอก็ถูกอุ้มหายออกไปจากตรงนั้นศีรษะของเวินหร่านหมุนคว้างวิงเวียนสติสตางค์เลื่อนลอยสะเปะสะปะไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าตัวเองถูกอุ้มพาไปยังที่แห่งไหนข้อเท็จจริงได้พิสูจน์แล้วว่า การท้าทายความสามารถของผู้ชายคนหนึ่งอย่างโต้ง ๆ นั้น เท่ากับการเหยียบย่
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 579
มีทั้งโซนที่ครึกครื้น โซนที่เงียบสงบ โซนที่ดนตรีเร้าใจสุดเหวี่ยง และโซนที่ป่าเถื่อน...เวินหร่านเลือกโซนที่ค่อนข้างเงียบสงบโซนหนึ่งสถานที่แห่งนี้เปรียบเสมือนดินแดนอันบริสุทธิ์ที่ถูกโอบล้อมเอาไว้ท่ามกลางความอึกทึกครึกโครมชวนให้ผู้คนรู้สึกผ่อนคลายและได้พักผ่อนหย่อนใจเป็นพิเศษเมื่อมองไปยังที่นั่งแบบบูธซึ่งถูกล้อมรอบด้วยบรรยากาศสีฟ้าครามรอบด้านให้ความรู้สึกราวกับกำลังนั่งอยู่ท่ามกลางมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาลเวินหร่านทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาเนื้อนุ่มของที่นั่งแบบบูธซางเลี่ยรุ่ยดีดนิ้วขึ้นเบา ๆ พนักงานเสิร์ฟก็รีบเดินตรงเข้ามาสอบถามทันทีว่าจะรับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ชนิดไหนดีสายตาคมล้ำลึกของซางเลี่ยรุ่ยทอดมองมายังเธอ ปล่อยให้เธอเป็นคนตัดสินใจ“อะไรก็ได้ค่ะ”เวินหร่านโบกมืออย่างไม่ใส่ใจขอแค่มีเหล้าให้ดื่มก็พอแล้วจะดื่มอะไรก็ได้ทั้งนั้นซางเลี่ยรุ่ยจึงเอ่ยชื่อไวน์ภาษาอังกฤษยาวเหยียดชุดหนึ่งให้พนักงานฟังส่วนเวินหร่านไม่ได้เงี่ยหูฟังให้ละเอียดว่ามันคือเหล้าอะไรรอจนกระทั่งพนักงานเสิร์ฟนำเครื่องดื่มมาเสิร์ฟ ทั้งหมดก็คือของเหลวสีฟ้าครามสดใสในแก้วแต่ละใบดูสวยงามสะดุดตาเป็นพิเศษ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 578
เวินหร่านยืนฟังอยู่ที่หน้าประตูมุมปากผุดรอยยิ้มเยียบเย็นออกมาวับหนึ่งเธอคาดเดาไว้อยู่แล้วว่าพ่อไม่ได้มีความจริงใจอยากจะยกเวินซื่อให้เธอสืบทอดแต่แรกเพียงแต่ความจริงมันกลับโหดร้ายยิ่งกว่าที่เธอจินตนาการไว้เสียอีกที่แท้พ่อไม่เพียงแต่ไม่คิดจะยกบริษัทตระกูลเวินกับหุ้นให้เธอเท่านั้น แต่ยังต้องการใช้ประโยชน์จากเธออีกด้วยพ่อใช้เธอเพื่อกอบกู้ภาวะวิกฤตของเวินซื่อ กำจัดอุปสรรคและผู้เห็นต่างแทนเวินจ้าวเหลียงกับเวินฉี เพื่อปูทางให้พวกเขาทั้งสองคนสืบทอดเวินซื่อในอนาคตรอจนกระทั่งเธอทำทุกอย่างแทนพวกเขาสร็จสิ้น หมากตัวนี้ก็คงหมดประโยชน์และกลายเป็นแค่หมากไร้ค่าตัวหนึ่งโชคดีที่เวินหร่านก็ไม่ได้คาดหวังหรือวาดฝันอะไรแต่แรกกับการสืบทอดเวินซื่ออยู่แล้วดังที่เขาว่ากันว่า เมื่อไม่มีความคาดหวัง ก็ย่อมไม่มีความผิดหวังดังนั้น ต่อให้ตอนนี้จะได้ยินความจริงทั้งหมด เธอก็ไม่ได้รู้สึกสะเทือนใจหรือไหวหวั่นอะไรมากมายนักทำเพียงหันหลังเดินจากไปด้วยความเฉยชา...ตกเย็นเลิกงานเวินหร่านเพิ่งจะก้าวเดินออกมาจากตึกสำนักงานฉินซื่อเงาร่างที่คุ้นเคยสายหนึ่งก็พุ่งตรงเข้ามาขวางหน้าเธอไว้ทันที “คุณหนูรอง!”เ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 577
เวินฉีพุ่งปราดเข้ามา หมายจะตบสั่งสอนเวินหร่านสักฉาด“ก็เพราะนังตัวกาลกิณีอย่างแกนี่แหละ พ่อกับแม่ถึงได้ทะเลาะกัน”ท่าทีที่ดุร้ายป่าเถื่อนของเธอนั้น ราวกับอยากจะฉีกร่างของเวินหร่านให้เป็นชิ้น ๆ ทว่าเธอยังไม่ทันเข้าใกล้ก็ถูกเวินจ้าวเหลียงคว้าตัวขวางเอาไว้เสียก่อน“จะทำอะไรน่ะ?”เวินจ้าวเหลียงคว้าแขนของเธอไว้แน่น แล้วกระชากเวินฉีให้ถอยออกไป“พี่ ปล่อยฉันนะ!”เวินฉีร้องโวยวายด้วยความไม่ยินยอม “พี่เต็มใจยกบริษัทตระกูลเวินให้คนอื่นไปเฉย ๆ งั้นเหรอ?”เดิมทีเวินซื่อและหุ้นทั้งหมดควรจะเป็นของเธอกับเวินจ้าวเหลียงแท้ ๆ ตอนนี้เวินหร่านโผล่มาได้ส่วนแบ่งปันน้ำจิ้มก็ว่าแย่แล้ว แต่นี่ยังคิดจะฮุบไปทั้งหมดคนเดียวเลยงั้นเหรอ?เธอจะยอมได้อย่างไร?เวินจ้าวเหลียงเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ “ยังไงซะฉันก็ไม่ประสีประสาเรื่องทำธุรกิจอยู่แล้ว ยกเวินซื่อให้หร่านหร่านซะก็ดีเหมือนกัน อย่างน้อยก็มีคนคอยดูแลเวินซื่อ ต่อไปจะได้ใช้ชีวิตอย่างสบายใจเฉิบได้ไงเล่า”เวินฉีถลึงตามองเขาด้วยความเหยียดหยาม “ดูความไม่มีอนาคตของแกสิ”เวินจ้าวเหลียงหัวเราะเยาะ “หรือว่าเธอคิดจะแย่งกับเขาไหวล่ะ? เธมีความสามารถเท่าหร่านหร่านหรือ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 576
ในเมื่อเธอเป็นฝ่ายที่ได้ผลประโยชน์ไปเต็ม ๆ แน่นอนว่าย่อมต้องแสร้งทำเป็นวางท่าทางสง่างามสมเป็นกุลสตรีผู้ดีเสียหน่อยทนายโจวปรายตามองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะก้มหน้าอ่านประกาศต่อ “ส่วนหุ้นทั้งหมดของคุณเวินจี้หลี่ในเวินซื่อ จะถูกยกให้แก่เวินหร่านลูกสาวคนเล็กทั้งหมด... แต่มีข้อแม้ว่าเวินหร่านจะต้องเข้ามาทำงานในเวินซื่อ เริ่มไต่เต้าตั้งแต่ระดับรากหญ้า จนกระทั่งขึ้นไปดำรงตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปให้ได้เสียก่อน”คำพูดนี้ดั่งระเบิดลูกหนึ่งที่ถูกจุดชนวนจนระเบิดออก“ปัง...” เสียงดังสนั่นหวั่นไหวราวกับสายฟ้าฟาดผ่าลงมากลางวันแสก ๆ ทุกคนต่างตกตะลึงกันถ้วนหน้ารวมถึงตัวของเวินหร่านเองด้วยเธอฟังผิดไปหรือเปล่าเนี่ย?พ่อถึงกับจะยกเวินซื่อให้เธออย่างนั้นเหรอ?เธอกำลังฝันอยู่หรือไงกัน?เวินฉีไม่มีทางทำใจยอมรับเรื่องนี้ได้เด็ดขาดเธอพุ่งพรวดเข้าไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าทนายโจวทันที เอ่ยถามด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “คุณอ่านผิดใช่ไหมคะ? พ่อฉันจะยกหุ้นเวินซื่อให้ยัยนี่ได้ยังไงกัน? เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”เสิ่นอ้าวหลันเองก็ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อเช่นกัน “นั่นสิคะ ทนายโจว คุณอ่านผิดหรือเปล่าคะ?”เมื่อครู่เธอยังดีใจกั
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 575
เวินหร่านมีหรือจะไม่รู้ว่าเวินฉีคิดอะไรอยู่เธอชำเลืองมองอีกฝ่ายด้วยหางตาอย่างไม่ใส่ใจ “ถ้าพูดถึงเรื่องวางท่าสูงส่งล่ะก็ พี่เองก็ไม่ได้สูงไปกว่าฉันเท่าไหร่หรอกน่า! ไม่เห็นเหรอว่าฉันยังมาก่อนพี่ซะอีก?”“แก!” สีหน้าของเวินฉีแปรเปลี่ยนไปมา ถลึงมองเธอด้วยแววตาเคียดแค้นชิงชังเสิ่นอ้าวหลันผู้เป็นแม่ใหญ่แสดงความไม่พอใจขึ้นมาทันที “เวินหร่าน แกพูดจาอย่างนี้กับพี่สาวแกน่ะเหรอ?”เวินจี้หลี่เองก็ชักสีหน้าบึ้งตึงขึ้นมาเช่นกัน “นับวันยิ่งไร้กฎระเบียบขึ้นทุกที”เฉิงหว่านอี๋เห็นดังนั้นนอกจากจะไม่ช่วยพูดแก้ต่างให้ลูกสาวแล้ว กลับหันมาเอ่ยกับเวินหร่านว่า “ยังไม่รีบขอโทษพี่เขาอีก”เวินหร่านเกือบจะตกตะลึงจนอ้าปากค้างเธอพูดอะไรผิดถึงขั้นต้องไปก้มหัวขอโทษเวินฉีด้วยเล่า?ก็แค่โดนเวินฉีเหน็บแนมแดกดันใส่ แล้วเธอสวนกลับไปคำเดียวเท่านั้นเองทั้งพ่อ แม่ใหญ่ และแม่เล็กต่างก็พากันเข้าข้างเวินฉี และรุมเล่นงานเธอกันหมดเวินหร่านรู้สึกพูดไม่ออกดูท่าแล้วตำแหน่งของเธอในสายตาของคนเหล่านี้ จะต่ำต้อยกว่าที่เธอเคยจินตนาการไว้เสียอีกในขณะที่ตำแหน่งของเวินฉีในใจพวกเขากลับสูงส่งกว่าที่เธอคิดไว้มากนักพวกเขาทุก
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 3
เวินหร่านสีหน้าแข็งทื่อฟู่จิ่งเฉิงมองเห็นความผิดหวังที่วาบผ่านดวงตาของเธอแต่ริมฝีปากบางยังคงขยับต่อไปอย่างเย็นชา “โทษที บอกคุณไปหลายครั้งแล้วนะว่าผมเป็นโรครักความสะอาด!”เวินหร่านกล่าวอย่างลนลาน “แต่ที่รักคะ...ฉัน...”ตอนนี้เธอป่วยเป็นโรคฮิสทีเรีย จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากสามีเธอทนไม่
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 2
เวินหร่านเดินออกจากห้องตรวจ รับยา แล้วรีบเดินออกจากโรงพยาบาลไปพอนึกถึงภาพในห้องตรวจเมื่อครู่ ที่ถูกหมอผู้ชายคนหนึ่งสั่งให้ถอดกางเกง เพื่อตรวจให้เธอเธอก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงก่ำไปถึงใบหูถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เธอคงไม่มีหน้าไปพบใครแน่ ๆวันหลังเธอต้องหาหมอผู้หญิงเท่านั้น จะไม่ยอมให้ผู้ชายแปล
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 1
“ถอดออกแล้วนอนลงไปครับ!”ตามมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นชาของชายหนุ่มหัวใจของเวินหร่านกระตุกวูบเธอไม่รู้เลยว่าตัวเองไปติดโรคที่น่าอับอายจนพูดไม่ออกแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่พออาการกำเริบก็จะรู้สึกต้องการอย่างมากจนถึงขั้นไม่เลือกเวลาและสถานที่ ทำให้ชีวิตและหน้าที่การงานได้รับผลกระทบอย่างหนัก
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 7
เห็นได้ชัดว่าเขาคาดไม่ถึงว่าจะเป็นสถานการณ์แบบนี้แต่ต่างก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว เรื่องบางอย่างสามารถเข้าใจได้โดยไม่ต้องพูดออกมานอกจากนี้ เขายังรู้ว่าเวินหร่านเป็นโรคนั้น“ท่าน... ท่านประธานคะ...”เวินหร่านพลันตัวแข็งทื่อ สมองเหมือนเครื่องจักรที่หยุดทำงานเสียงจากปลายสาย ทำไมฟังแล้วเหมือนบอสใหญ่ส
قد تعجبك أيضًا
นางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย160.0K وجهات النظرพิศวาสรักลูกหนี้ [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet190.9K وجهات النظرบ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก451.7K وجهات النظرสลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์74.5K وجهات النظرสถานะลับ...ฉบับคู่อริ
Ladyporn86 وجهات النظرไร้เดียงสาซ่อนร้าย
เย้ายวน74 وجهات النظرท่านชีคดุขนาดนี้คุณหมอจะทนไหวเหรอ
SUNISAYOK85 وجهات النظرเหนือเจ้าขา
ศรีอักษรรินทร์197 وجهات النظر
