LOGINShare
บทที่ 281
Latest chapter
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 296
เวินหร่านยืนตกตะลึงอยู่กับที่แม่ของเธอรู้ได้อย่างไรว่าตอนนี้เธอพักอยู่ที่นี่?ตอนแรกเธอคิดว่าตัวเองหูฝาดไป ทว่าไม่นานนัก เสียงของเฉิงหว่านอี๋ก็ดังลอยมาอีกครั้ง“หร่านหร่าน อยู่หรือเปล่า?”เป็นแม่ของเธอจริง ๆ ด้วยเวินหร่านพลันได้สติกลับคืนมาเมื่อมองซางเลี่ยรุ่ยที่ยังคงทาบทับอยู่บนเรือนร่างของเธอ ความตื่นตระหนกตกใจก็ถาโถมเข้ามาทันทีแย่แล้ว แย่แล้ว!แม่ของเธอยังไม่รู้เลยว่าเธอกับฟู่จิ่งเฉิงหย่ากันแล้วหากต้องมาเห็นภาพผู้ชายมาอยู่ในบ้านเธอดึกดื่นป่านนี้แถมเธอยังถูกผู้ชายคนนี้ทาบทับเอาไว้ใต้ร่างอีกมีหวังต่อให้อธิบายปากเปียกปากแฉะก็ไม่จบแน่ถึงตอนนั้น เรื่องที่เธอกับฟู่จิ่งเฉิงหย่ากันคงถูกเปิดเผย และแม่ก็คงคิดว่าเป็นความผิดของเธอเวินหร่านไม่อยากรับบาปแทนฟู่จิ่งเฉิงกับเวินฉีแม้เพียงเศษเสี้ยวเธอจึงรีบบอกซางเลี่ยรุ่ยด้วยความร้อนรน “คุณเข้าไปแอบในห้องฉันก่อน แล้วห้ามออกมาเด็ดขาดนะคะ!”แอบงั้นเหรอ?ซางเลี่ยรุ่ยได้ยินคำคำนี้ก็ขมวดคิ้วเข้าหากันโดยสัญชาตญาณตัวเขาเปิดเผยไม่ได้ขนาดนั้นเลยเหรอ?เฉิงหว่านอี๋ที่อยู่หน้าประตูเห็นว่าลูกสาวไม่ตอบกลับเสียที จึงเคาะประตูอีกครั้ง “หร
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 295
“คุณจะทำอะไรน่ะ? อย่าเพิ่ง!”ซางเลี่ยรุ่ยจ้องมองเธอด้วยสายตาลึกล้ำแน่วแน่ “ก็คุณเป็นคนบอกเองไม่ใช่หรือ ว่าเข้ามาข้างในค่อยจูบ?”เวินหร่านถึงกับพูดไม่ออกนั่นมันเป็นแค่แผนแก้ขัดเฉพาะหน้าของเธอเมื่อครู่นี้ต่างหากเล่า?ถ้าเธอไม่พูดออกไปแบบนั้น เขาจะยอมตามเธอเข้ามาในห้องหรืออย่างไร?ทว่าในเมื่อเอ่ยปากพูดออกไปแล้ว จะคืนคำพูดตอนนี้ก็คงไม่ได้“แค่จูบ อย่างเดียวใช่ไหมคะ?”เวินหร่านสบตากับดวงตาลึกล้ำของชายหนุ่มพลางเอ่ยถามลองเชิงเกรงเหลือเกินว่าเขาคิดจะทำอะไรล้ำเส้นไปมากกว่านี้สายตาของซางเลี่ยรุ่ยทอดมองลงมาอย่างลึกซึ้ง ลมหายใจร้อนผ่าวรดรินรดใบหน้าของเธอ “หรือว่าคุณอยากจะทำเรื่องอย่างอื่นด้วยล่ะ?”เวินหร่านย่อมไม่ได้อยากทำแน่นอนทว่ายังไม่ทันที่เธอจะได้เอ่ยปากแย้งประมวลคำปฏิเสธ จูบของซางเลี่ยรุ่ยก็ประทับทาบลงมาเสียแล้ว“ฉันไม่ อื้อ...”เวินหร่านพยายามสะกดข่มความปรารถนาที่จะผลักใบหน้าหล่อเหลาของเขาออกห่าง ปล่อยให้เขาบดจูบเธออยู่ชั่วครู่กลิ่นอายความเป็นชายอันเข้มข้นที่คุ้นเคย แผ่ซ่านเข้ามาครอบงำทั้งการรับรสและการรับสัมผัสของเธออย่างรวดเร็วซางเลี่ยรุ่ยจูบอย่างบ้าคลั่งและดิ่งลึกในห
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 294
เวินหร่านมองเขาด้วยความประหลาดใจ “คุณ... มาได้ยังไงคะ?”หรือว่าเขาจะยืนรอเธออยู่ที่หน้าประตูบ้านมาโดยตลอด?สายตาของซางเลี่ยรุ่ยสับสนมืดมนและลึกล้ำเขาพลันก้มหน้าลงมา แล้วบดจูบลงบนริมฝปากอวบอิ่มนุ่มนวลของเธออย่างหนักหน่วง“อื้อ...”เวินหร่านไม่ทันตั้งตัว ได้แต่เบิ่งตากว้างด้วยความตกใจตรงนี้คือหน้าประตูบ้านของเธอแถมห้องข้าง ๆ ก็ยังมีคนพักอาศัยอยู่ด้วยหากมีคนมาพบเข้าจะทำอย่างไร?ถึงแม้ตอนนี้เธอจะหย่าขาดแล้วก็จริง แต่ก็ยังไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณชนเลยนี่นาเวินหร่านดิ้นรนขัดขืนไปตามสัญชาตญาณทว่าซางเลี่ยรุ่ยกลับไม่ยินยอมปล่อยมือเลยแม้แต่น้อยเขามายืนรอเธออยู่ตรงนี้เป็นเวลานานถึงห้าชั่วโมงเต็มนับตั้งแต่ได้เห็น “สามี” ของเธออย่างฟู่จิ่งเฉิงขับรถมารับเธอเลิกงานความหึงหวงของเขาก็ตกลงมาแตกกระจายงานเลี้ยงสังสรรค์ในตอนเย็นเขาก็ไม่คิดจะไปร่วม ปราดตรงมาหาเธอที่บ้าน แล้วยืนรออยู่หน้าประตูบ้านของเธอทันทีเขาอยากจะเห็นนักว่า เธอจะกลับมาตอนไหน และคืนนี้ยังคิดจะกลับมาอีกหรือไม่?ผลปรากฏว่าการรอคอยครั้งนี้เนิ่นนานถึงห้าชั่วโมงกว่าฟ้าเท่านั้นที่รู้ว่าเธอกับฟู่จิ่งเฉิงไปทำอะไรกันมาบ้
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 293
“เธอคงยังไม่รู้สินะ? ท่านผู้อาวุโสเปลี่ยนพินัยกรรมใหม่แล้ว และเลือกฟู่จิ่งเฉิงเป็นผู้สืบทอดตระกูลฟู่คนใหม่แล้ว”เวินหร่านเพียงแต่ผงกศีรษะรับเบา ๆ อย่างเรียบเฉย “ค่ะ”ซูมู่ชิงเฝ้าจับจ้องปฏิกิริยาของเธออย่างไม่คลาดสายตากลับรู้สึกว่าท่าทีของเธอนั้นเย็นชาผิดคาดเกินไปราวกับว่าเรื่องนี้ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับตัวเธอเลยแม้แต่น้อย“เธอไม่ควรจะดีใจแทนจิ่งเฉิงหรอกเหรอ?” เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัยเวินหร่านเพียงแต่หันหน้ามา แล้วเอ่ยย้อนประชดประชันกลับไป “ฉันว่าคุณควรจะเสียใจแทนสามีของคุณมากกว่านะคะ!”คำพูดประโยคนี้ของเธอ เท่ากับเป็นการเตือนสติอีกฝ่ายไปในตัวว่า ฟู่จิ้งซิวต่างหากคือสามีของเธอฟู่จิ่งเฉิงได้ประโยชน์ นั่นก็หมายความว่าฟู่จิ้งซิวต้องเป็นฝ่ายสูญเสียผลประโยชน์ในฐานะภรรยาของฟู่จิ้งซิว เธอไม่รู้สึกเสียใจแทนสามีของตัวเอง แต่กลับมาร่วมยินดีกับสามีของคนอื่นเนี่ยนะ?นี่มันไม่ออกนอกหน้าเกินไปหน่อยหรืออย่างไร?ซูมู่ชิงเกือบจะจุกอกตายด้วยความโมโหสีหน้าดูแย่ยิ่งกว่ากลืนแมลงวันตายลงท้องเสียอีก...ระหว่างทางกลับ เวินหร่านไม่ได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมาเลยแม้แต่คำเดียวฟู่จิ่งเฉิงช้อนสา
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 292
คนที่เอ่ยปากพูดคือคุณหนูสะใภ้ใหญ่แห่งตระกูลฟู่ภรรยาของฟู่จิ้งซิวซูมู่ชิง พี่สะใภ้ของฟู่จิ่งเฉิงเธอมีชาติตระกูลและภูมิหลังที่ดี เป็นถึงคุณหนูใหญ่ตระกูลซูทำให้มีฐานะและตำแหน่งสูงมากในตระกูลฟู่พ่อแม่สามีต่างก็ให้ความสำคัญและยกย่องเธอเป็นอย่างมากแม้จะดำรงตำแหน่งเป็นลูกสะใภ้เหมือนกัน ทว่าการปฏิบัติตนที่ได้รับระหว่างเธอกับเวินหร่านกลับแตกต่างราวฟ้ากับเหว“มาสายยังดีกว่าไม่มานะคะ ความกตัญญูไม่ได้แบ่งแยกช้าหรือเร็วหรอกค่ะ” เวินหร่านเอ่ยตอบกลับไปอย่างผ่อนหนักเป็นเบาด้วยท่าทีสงบ“เธอ!”สีหน้าของซูมู่ชิงพลันแข็งค้าง ชะงักเกร็ง สายตาตวัดยามจ้องมองเธอด้วยความอิจฉาริษยาและคับแค้นใจใช่แล้ว เธออิจฉาริษยาเวินหร่านมาโดยตลอดตามหลักแล้ว เธอที่เป็นถึงคุณหนูตระกูลใหญ่ตัวจริง ซึ่งได้รับทั้งความเคารพนับถือและความรักเอ็นดูจากบ้านสามีไม่สมควรจะต้องมาอิจฉาริษยาคุณหนูนอกไส้ที่แม้แต่บ้านสามีเองก็ยังมองข้ามอย่างเวินหร่านเลยสักนิดทว่าซูมู่ชิงกลับอิจฉาริษยาเวินหร่านเข้าจริง ๆ สาเหตุหลักย่อมเป็นเพราะเวินหร่านมีรูปร่างหน้าตาสดสวยงดงามแม้ตัวเธอจะมีภูมิหลังตระกูลสูงส่งระดับชั้นนำ แต่กลับมีหน้าต
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 291
เจียงฮ่าวเป็นคนสายตาดีมาโดยตลอด เพียงมองปราดเดียวก็จำได้ทันทีว่าคนที่นั่งอยู่บนเบาะคนขับของรถมายบัคคือฟู่จิ่งเฉิงสีหน้าของซางเลี่ยรุ่ยยิ่งย่ำแย่มืดมนลงไปอีกเขาหันขวับกลับมา ถลึงสายตาดุร้ายจ้องมองอีกฝ่ายทว่าเจียงฮ่าวกลับยังไม่ทันตั้งสติถึงภัยร้าย ยังคงพึมพำพูดต่อตามใจคิด “คุณชายฟู่คนนี้หาตัวจับยากจริง ๆ นะครับเนี่ย? วันนี้เขาถึงขั้นขับรถมารับเวินหร่านหลังเลิกงานเลยเหรอครับ? ดูท่าความสัมพันธ์ของสามีภรรยาคู่นี้จะยังรักกันหวานชื่นดีอยู่นะครับ...”ทันทีที่สิ้นเสียงประโยคสุดท้าย เขาก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า ความกดอากาศรอบตัวพลันดิ่งลงเหว มืดมนน่ากลัวขึ้นมาหลายส่วนซางเลี่ยรุ่ยเม้มริมฝีปากบางแน่น เอ่ยด้วยน้ำเสียงแฝงแวบแห่งการเตือนภัย “นายว่างมากนักหรือไง? ทางฝั่งแอฟริกามีโรงงานเปิดใหม่แห่งหนึ่งกำลังขาดคนดูแล ฉันว่าย้ายนายไปที่นั่นน่าจะเหมาะดี”เจียงฮ่าวถึงเพิ่งจะรู้สึกตัวว่าตนเองพูดจาผิดหูเสียแล้วฉิบหายแล้ว!เขาลืมไปได้อย่างไรกันว่า ตอนนี้บอสกับเวินหร่านมีความสัมพันธ์กันอย่างไร?เขาจึงรีบเปลี่ยนคำพูดโดยพลัน “ผมไม่ว่างเลยครับ ไม่ว่างเลย! ตอนนี้ผมจะรีบไปเอารถเดี๋ยวนี้เลยครับ”...
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 5
หวงอี้อันจ้องเธออย่างเข้มงวด “เธอไปทำผิดอะไรมา?”บอสใหญ่เจาะจงเรียกเธอไปพบ อย่าว่าแต่ตัวเวินหร่านเลย คนอื่น ๆ รวมถึงหวงอี้อันหัวหน้าของเธอ ต่างก็คิดไม่ถึงเวินหร่านกะพริบตาปริบ “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ!”ฝ่ามือเธอชื้นเหงื่อหัวใจกระดอนขึ้นมาจุกที่คอหอยด้วยความกระวนกระวายใจยิ่งอยากหนีก็ยิ่งหนีไ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 4
เวินหร่านไม่ได้นอนทั้งคืนความว่างเปล่าทางกายและจิตใจที่บอบช้ำทำให้เธอไม่อาจข่มตาหลับได้เลยโชคดีที่เช้าวันรุ่งขึ้นเธอไม่ได้ไปทำงานสายแต่ตอนที่เวินหร่านเดินหาวเข้าไปในบริษัทกลับพบว่าบรรยากาศวันนี้แปลกชอบกล“อยู่ดี ๆ วันนี้ก็มีท่านประธานคนใหม่มารับตำแหน่งล่ะ...” หลีลี่เพื่อนสนิทบอกข่าวใหญ่นี้กับ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 3
เวินหร่านสีหน้าแข็งทื่อฟู่จิ่งเฉิงมองเห็นความผิดหวังที่วาบผ่านดวงตาของเธอแต่ริมฝีปากบางยังคงขยับต่อไปอย่างเย็นชา “โทษที บอกคุณไปหลายครั้งแล้วนะว่าผมเป็นโรครักความสะอาด!”เวินหร่านกล่าวอย่างลนลาน “แต่ที่รักคะ...ฉัน...”ตอนนี้เธอป่วยเป็นโรคฮิสทีเรีย จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากสามีเธอทนไม่
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 2
เวินหร่านเดินออกจากห้องตรวจ รับยา แล้วรีบเดินออกจากโรงพยาบาลไปพอนึกถึงภาพในห้องตรวจเมื่อครู่ ที่ถูกหมอผู้ชายคนหนึ่งสั่งให้ถอดกางเกง เพื่อตรวจให้เธอเธอก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงก่ำไปถึงใบหูถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เธอคงไม่มีหน้าไปพบใครแน่ ๆวันหลังเธอต้องหาหมอผู้หญิงเท่านั้น จะไม่ยอมให้ผู้ชายแปล
You may also like
บอสเอวดุ!!!
ซีไซต์320.1K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี67.6K viewsOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat107.1K viewsคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้204.6K viewsเมียลับหมอเจย์ริว
Fortune_28932 viewsInbox ร้อนรัก [PWP] + [NC30+]
ณ ธารา92 viewsไม่ไหวจะรอ
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี88 viewsคืนรักร้อนอ้อนผีหื่น
แพรสีนิล260 views
