LOGINShare
บทที่ 474
Latest chapter
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 476
ซางเลี่ยรุ่ยเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ก็หมายความตามรูปถ่ายพวกนั้นนั่นแหละ”เขาก็แค่ต้องการเตือนเธอว่า ฟู่จิ่งเฉิงสามีของเธอกำลังเริ่มมองหาคนใหม่แล้วต่างหากการแต่งงานของพวกเขายังมีความจำเป็นต้องดำเนินต่อไปอีกอย่างนั้นเหรอ?เวินหร่านถึงกับพูดไม่ออก “นี่คือของขวัญที่คุณอยากจะมอบให้ฉันงั้นเหรอ?”ซางเลี่ยรุ่ยยิ้มอย่างลึกล้ำคาดเดาไม่ได้ “นี่ไม่ใช่ของขวัญชิ้นใหญ่หรอกเหรอ? มีรูปถ่ายเหล่านี้ คุณก็จะมีหลักฐานไปฟ้องหย่าฟู่จิ่งเฉิงได้แล้ว”เวินหร่านเม้มริมฝีปากสีแดงระเรื่อแน่นโดยไม่เอ่ยอะไรออกมาเธอเคยบอกเขาด้วยหรือไงว่าตอนนี้เธอกำลังหาวิธีหย่าอยู่?เธอรู้สึกว่าเวลานี้ซางเลี่ยรุ่ยได้ล้ำเส้นขอบเขตความสัมพันธ์แบบคู่นอนที่เคยตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ไปไกลโขแล้ว ก้าวก่ายเรื่องของเธอมากจนเกินไปจริง ๆ “จะหย่าหรือไม่หย่า มันเป็นเรื่องของฉัน!”เวินหร่านขมวดคิ้วมุ่นพลางกล่าว“ถ้าคุณขัดใจที่ต้องคบหากับผู้หญิงที่แต่งงานแล้วในฐานะคู่นอนล่ะก็ เราเลิ...” เลิกกันเถอะคำว่า “เลิกกันเถอะ” ยังไม่ทันหลุดออกจากปากริมฝีปากสีชาดของเธอก็ถูกซางเลี่ยรุ่ยที่โน้มตัวเข้ามาประกบจูบปิดสนิทเสียก่อนเวินหร่านเบิกตากว้า
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 475
ฟู่จิ่งเฉิงชอบผู้หญิงประเภทไหน เธอย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจก็คือผู้หญิงเพียบพร้อมที่เป็นคุณหนูตระกูลดังมีชาติตระกูลนั่นแหละส่วนเธอที่เป็นแค่ลูกนอกสมรสคนหนึ่ง ย่อมไม่ตรงกับเงื่อนไขการเลือกคู่ของเขาอย่างเห็นได้ชัดหลีลี่มองเธอด้วยสายตาที่ไม่เห็นด้วย “ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่แกไม่มีความมั่นใจในตัวเองขนาดนี้เนี่ย?”เวินหร่านยักไหล่ “ไม่ใช่ว่าฉันไม่มั่นใจในตัวเองหรอกนะ แต่ฉันรู้ตัวดีต่างหากว่าตัวเองไม่ใช่สเปกที่ฟู่จิ่งเฉิงชอบ” ดังนั้นเธอจึงไม่มีทางคิดเข้าข้างตัวเองเด็ดขาด!หลีลี่เบะปากสีแดงระเรื่อ “แกออกจะเพียบพร้อมขนาดนี้ แต่ฟู่จิ่งเฉิงกลับไม่ชอบแถมยังหย่ากับแกอีก นั่นแหละคือความซวยของเขาเองต่างหาก”เวินหร่านส่งเสียง เหอะ ในลำคอ “ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”ฉะนั้นเรื่องระหว่างเธอกับฟู่จิ่งเฉิงจึงถือว่าพลิกหน้ากระดาษผ่านพ้นไปแล้วมีเพียงฟู่จิ่งเฉิงเท่านั้นแหละที่ยังคงเก็บเอามาคิดไม่ตกส่วนเธอนั้นเริ่มต้นชีวิตใหม่ของตัวเองไปนานแล้ว...เดิมทีเวินหร่านนึกว่าหลังจากวันที่เธอปฏิเสธรับของขวัญจากซางเลี่ยรุ่ยไปแล้ว ระยะนี้เขาจะไม่สนใจไยดีเธออีกเสียด้วยซ้ำคาดไม่ถึงว่าในวันนั้นช่วงใกล้เวลาเลิก
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 474
ตลอดทางที่ผ่านมา ฟู่จิ่งเฉิงอดกลั้นต่อหลีลี่มานานพอสมควรแล้วตอนนี้สบโอกาสที่เขากุมจุดอ่อนนี้ไว้ ก็เลยได้ทีเล่นงานหลีลี่ได้อย่างชอบธรรมสักทีทว่าเวินหร่านจะมีทางยอมเปิดช่องให้เขาได้ง่าย ๆ หรือ?“ถ้าคุณบอกว่าจะไม่ปล่อยคนที่แพร่งพรายเรื่องที่เราหย่ากันไปแม้แต่คนเดียว คนแรกที่คุณไม่ควรปล่อยไป ไม่ควรเป็นเพื่อนของฉันอย่างหลีลี่ แต่ต้องเป็นเวินฉียอดดวงใจของคุณต่างหาก!”แววตาคมกริบของเธอมองตรงเข้าไปในดวงตาของฟู่จิ่งเฉิงพร้อมกับกล่าวขึ้นสีหน้าของฟู่จิ่งเฉิงเปลี่ยนสีไปวูบหนึ่งเขาย่อมรู้ดีว่าเวินหร่านไม่ได้โกหกเขาอันที่จริงเวินฉีคือคนแรกที่แพร่งพรายเรื่องการหย่าร้างระหว่างเขากับเวินหร่านออกไปจริง ๆ กระทั่งเวินฉียังเป็นคนคาบข่าวเรื่องที่พวกเขาหย่ากันไปบอกกับโจวลี่จวนผู้เป็นแม่ของเขาด้วยซ้ำหากไม่ใช่เพราะเหตุนี้ แม่ของเขาคงไม่มาคอยบีบบังคับให้เขาต้องไปดูตัวบ่อย ๆ ในช่วงนี้หรอกท้ายที่สุดแล้ว ทุกอย่างล้วนเป็นเพราะความยุ่งเหยิงที่เวินฉีเป็นคนก่อขึ้นทั้งสิ้น!เมื่อเห็นว่าฟู่จิ่งเฉิงนิ่งเงียบไป เวินหร่านก็รู้ทันทีว่าเขายอมจำนนด้วยความจริงข้อนี้แล้ว“ถ้าไม่มีเรื่องอะไรแล้ว ฉันขอตัวกลับก
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 473
ในเมื่อตอนนี้ฟู่จิ่งเฉิงกลายเป็นทายาทตระกูลฟู่ไปแล้ว พวกเขาก็ควรจะต้องหย่าร้างกันอยู่ดีฟู่จิ่งเฉิงขมวดคิ้ว และทำท่าเหมือนจะพูดอะไรต่อแต่หลีลี่กลับไม่มีความเกรงใจและแทรกขึ้นมาขัดจังหวะ “ประธานฟู่คะ ถ้าไวน์แดงของคุณมีเยอะจนดื่มไม่หมด งั้นยกให้ฉันดื่มแทนก็ได้นะคะ ฉันชอบดื่มไวน์แดงเป็นพิเศษเลยล่ะค่ะ”ใบหน้าหล่อเหลาของฟู่จิ่งเฉิงมืดลงเล็กน้อยอย่างไรก็ตาม เห็นแก่หน้าของเวินหร่าน เขาจึงอดกลั้นไว้แล้วเอ่ยว่า “วันหลังผมจะให้ผู้ช่วยส่งไปให้เธอสักสองสามขวด”หลีลี่ “งั้นฉันต้องขอขอบคุณประธานฟู่ล่วงหน้าเลยนะคะ”ริมฝีปากบางของฟู่จิ่งเฉิงเม้มเข้าหากันแน่นเขากำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรกับเวินหร่านอีกครั้ง แต่หลีลี่กลับจงใจขยับตัวบังสายตาของเขาเอาไว้ทำให้เขาไม่มีโอกาสได้เอ่ยปากพูดอะไรออกมาเลยตลอดทาง หลีลี่คอยหาจังหวะขัดขวางไม่ให้ฟู่จิ่งเฉิงเข้าใกล้เวินหร่านอยู่ตลอดจนกระทั่งคนขับรถพามาจอดเทียบท่าที่หน้าประตูหมู่บ้านของหลีลี่“ถึงบ้านฉันแล้ว หร่านหร่าน ลงจากรถไปพร้อมกับฉันเถอะนะ”หลีลี่ส่งสัญญาณตาให้เวินหร่าน พร้อมกับทำท่าจะดึงตัวเธอให้ลงรถไปด้วยกันเวินหร่านพยักหน้ารับ “อื้ม”ทว่าในจังหวะ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 472
ฟู่จิ่งเฉิงเพิ่งจะอ้าปากปฏิเสธ แต่หลีลี่ก็ถือวิสาสะแทรกตัวเข้าไปในรถหรูของเขาเสียแล้ว“...”ฟู่จิ่งเฉิงเกรงว่าเวินหร่านจะไม่พอใจ จึงทำได้เพียงอดกลั้นเอาไว้เขากอดเอวเวินหร่านแล้วก้าวขึ้นไปนั่งที่เบาะหลังรถด้วยกันทว่าหลีลี่กลับสลับที่นั่งกับเวินหร่านอย่างรวดเร็ว ไปนั่งแทรกอยู่ตรงกลางระหว่างเธอกับฟู่จิ่งเฉิงเธอเจตนาขัดขวางไม่ให้ฟู่จิ่งเฉิงได้ใกล้ชิดกับเวินหร่านใบหน้าอันหล่อเหลาของฟู่จิ่งเฉิงกลืนหายไปกับความสลัวภายในตัวรถเส้นขากรรไกรขบเข้าหากันจนตึงทั่วร่างแผ่ไอความไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจนแต่หลีลี่ไม่ได้ใส่ใจ เธอคล้องแขนเวินหร่านทันทีแล้วเอ่ยชวน “หร่านหร่าน คืนนี้ไปนอนบ้านฉันนะ?”เธอไม่มีทางวางใจให้เวินหร่านอยู่ตามลำพังกับฟู่จิ่งเฉิงสองต่อสองหลังจากที่เธอกลับถึงบ้านไปจากประสบการณ์ของคนมีความรักมาหลายปี อดีตสามีของเวินหร่านคนนี้ต้องมีเจตนาไม่ซื่อกับเธออย่างแน่นอน “ห้ะ? ฉัน...”เวินหร่านชะงักไปเล็กน้อย นึกไม่ถึงว่าเพื่อนสาวจะเอ่ยข้อเสนอนี้ขึ้นมากะทันหันก่อนหน้านี้พวกเธอไม่ได้ตกลงกันไว้สักหน่อยว่าคืนนี้เธอจะไปค้างที่บ้านหลีลี่เวินหร่านกำลังจะอ้าปากปฏิเสธ ทันใดนั้นก็ได
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 471
“ประธานจ้าวครับ คุณนับวันยิ่งตาถั่วขึ้นทุกที! แม้แต่ภรรยาของผมก็ยังจำไม่ได้! ผมชักจะสงสัยวิสัยทัศน์ของคุณอย่างแรงเสียแล้วสิ เห็นทีว่าเรื่องความร่วมมือระหว่างเราคงจะต้องนำกลับไปพิจารณาใหม่อีกรอบแล้วล่ะครับ”ฟู่จิ่งเฉิงเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ โดยไม่ไว้หน้าอีกฝ่ายแม้แต่น้อยประธานจ้าวถึงกับอึ้งไปชั่วขณะผ่านไปพักใหญ่กว่าเขาจะตั้งสติได้ว่า หญิงสาวสวยคนนี้คือภรรยาของคุณชายรองฟู่ความรู้สึกผิดแล่นพล่านขึ้นมาในอก รีบกล่าวคำขอโทษทันที “ขอโทษจริง ๆ ครับ ประธานฟู่! นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด! เป็นเรื่องเข้าใจผิดจริง ๆ ครับ! คุณต้องเชื่อผมนะครับว่าผมไม่มีเจตนาจะล่วงเกินคุณและภรรยาของคุณแม้แต่น้อย...”เขาพยายามอธิบายสุดชีวิต แต่ฟู่จิ่งเฉิงกลับไม่อยากจะปรายตามองเขาแม้แต่นิดเดียวประธานจ้าวร้อนรนจนแทบจะกินหัวตัวเองอยู่แล้วได้แต่นึกสาปแช่งตัวเองที่ไม่น่าไปหลงเชื่อข่าวลือที่ว่าคุณชายรองฟู่กับภรรยาความสัมพันธ์ไม่ลงรอยกันที่แท้คุณชายรองฟู่ก็แคร์และให้ความสำคัญกับภรรยามากขนาดนี้ดันมาเกิดเรื่องเข้าใจผิดใหญ่โตแบบนี้ขึ้นในตอนนี้ จนแทบจะหาทางลงไม่ได้เลยทีเดียวบรรยากาศพลันตึงเครียดกระอักกระอ่วน
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 7
เห็นได้ชัดว่าเขาคาดไม่ถึงว่าจะเป็นสถานการณ์แบบนี้แต่ต่างก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว เรื่องบางอย่างสามารถเข้าใจได้โดยไม่ต้องพูดออกมานอกจากนี้ เขายังรู้ว่าเวินหร่านเป็นโรคนั้น“ท่าน... ท่านประธานคะ...”เวินหร่านพลันตัวแข็งทื่อ สมองเหมือนเครื่องจักรที่หยุดทำงานเสียงจากปลายสาย ทำไมฟังแล้วเหมือนบอสใหญ่ส
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 6
เวินหร่านเปลือกตากระตุกเขา...เลื่อนตำแหน่งให้เธอเป็นผู้ช่วยเลยเนี่ยนะ?คงไม่ใช่ความหวังดีที่ประสงค์ร้ายหรอกนะ?“ประธานซางคะ ฉันไม่เคยทำงานผู้ช่วยมาก่อน เกรงว่ายากจะรับตำแหน่งนี้...” การตอบสนองตามสัญชาตญาณของเวินหร่านคือการปฏิเสธตอนนี้ในหัวเธอมีแต่ความคิดอยากขึ้นเตียงกับเขาถ้าเลื่อนตำแหน่งขึ้
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 5
หวงอี้อันจ้องเธออย่างเข้มงวด “เธอไปทำผิดอะไรมา?”บอสใหญ่เจาะจงเรียกเธอไปพบ อย่าว่าแต่ตัวเวินหร่านเลย คนอื่น ๆ รวมถึงหวงอี้อันหัวหน้าของเธอ ต่างก็คิดไม่ถึงเวินหร่านกะพริบตาปริบ “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ!”ฝ่ามือเธอชื้นเหงื่อหัวใจกระดอนขึ้นมาจุกที่คอหอยด้วยความกระวนกระวายใจยิ่งอยากหนีก็ยิ่งหนีไ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 4
เวินหร่านไม่ได้นอนทั้งคืนความว่างเปล่าทางกายและจิตใจที่บอบช้ำทำให้เธอไม่อาจข่มตาหลับได้เลยโชคดีที่เช้าวันรุ่งขึ้นเธอไม่ได้ไปทำงานสายแต่ตอนที่เวินหร่านเดินหาวเข้าไปในบริษัทกลับพบว่าบรรยากาศวันนี้แปลกชอบกล“อยู่ดี ๆ วันนี้ก็มีท่านประธานคนใหม่มารับตำแหน่งล่ะ...” หลีลี่เพื่อนสนิทบอกข่าวใหญ่นี้กับ
You May Also Like
ยั่ว
มังกรเล่นน้ำ205.7K viewsSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้228.8K viewsHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.4K viewsประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่219.7K viewsผู้หญิงอีกคนของเขา... คือแฟนของฉัน
Selenex166 viewsBe savage! ร้ายรัก
Thinnaa136 viewsราตรีสีเทา
ผัดบวบ64 viewsเมื่อไม่รักก็...ไม่รั้ง
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี2.0K views
