LOGINShare
บทที่ 481
Latest chapter
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 484
เวินหร่านทานอาหารมื้อนั้นจนหมดด้วยความรู้สึกหวาดหวั่นในใจ“ฉันอิ่มแล้วค่ะ”ตอนนี้มีหนทางให้เธอเลือกอยู่แค่สองทางเท่านั้นทางแรกคือสารภาพกับซางเลี่ยรุ่ยตามตรงไปเลยว่าเธอกับฟู่จิ่งเฉิงหย่ากันเรียบร้อยแล้วหรือไม่ก็ตัดขาดความสัมพันธ์กับซางเลี่ยรุ่ยเสียตั้งแต่ตอนนี้ จะได้ตัดปัญหาความยุ่งยากในอนาคตออกไปด้วย ไม่อย่างนั้นอีกหนึ่งเดือนให้หลัง หากซางเลี่ยรุ่ยไปหาฟู่จิ่งเฉิงจริง ๆ ล่ะก็ ทุกอย่างคงจบเห่แน่ ๆ “ไปกันเถอะ!”ซางเลี่ยรุ่ยลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงเข้ามาหาเธอทันทีเขาโอบไหล่ของเธอไว้ เตรียมจะพาเธอกลับทว่าเวินหร่านกลับหยุดฝีเท้าลง “ยังไม่ได้จ่ายเงินเลยนะคะ”มื้อนี้ตกลงกันไว้แล้วว่าเธอจะเป็นคนเลี้ยงก่อนหน้านี้เธอยังนึกเสียดายเงินค่าอาหารมื้อนี้จนเจ็บแปลบในอกอยู่เลยแต่ตอนนี้กลับมีเรื่องที่ชวนให้ปวดหัวยิ่งกว่ารออยู่อย่างมากก็แค่รูดบัตรเครดิตเธอดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ยากเกินรับมือเท่าไรนักซางเลี่ยรุ่ย “ผมจ่ายไปเรียบร้อยแล้ว”เวินหร่านชะงักงันเธอหันกลับไปมองเขาด้วยความประหลาดใจ “คุณว่าอะไรนะ? คุณจ่ายไปแล้วเหรอ?”เขาจ่ายเงินไปตั้งแต่ตอนไหนกัน?ทำไมก่อนหน้านี้เธอถึงไม่สัง
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 483
แววตาของซางเลี่ยรุ่ยร้อนแรงราวกับเปลวเพลิง “หมายความว่า ผมอยากให้คุณมาเป็นแฟนผมยังไงล่ะ!”นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเอ่ยปากขอเธอเรื่องนี้เขาหวังอยากจะให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาสามารถเปิดเผยต่อที่สาธารณะได้ไม่ใช่แค่จำกัดอยู่แค่เรื่องทางกายเพียงอย่างเดียวเวินหร่านอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว “แต่ก่อนหน้านี้เราตกลงกันไว้แล้วไม่ใช่เหรอคะ ว่าต่างฝ่ายต่างแค่ช่วยสนองความต้องการทางกาย ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องอื่น?”ใจของซางเลี่ยรุ่ยจมดิ่งลงเล็กน้อยสีหน้าเต็มไปด้วยความผิดหวังจนบรรยายเป็นคำพูดไม่ได้ “คุณนอนกับผมตั้งหลายครั้ง ไม่เคยคิดในแง่มุมอื่นกับผมสักนิดเลยเหรอ?”เขาว่ากันว่าผู้หญิงมีเซ็กส์เพราะความรักทำไมเธอถึงไม่ใช่แบบนั้นล่ะ? “ไม่คิดค่ะ!” เวินหร่านตอบกลับโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อยหากจะพูดให้ถูก ไม่ใช่ว่าไม่คิดเลย แต่เธอไม่กล้าคิดต่างหากเธอกลัวว่า หากตัวเองเกิดมีความคิดเรื่องอื่นขึ้นมา เธอจะถอนตัวไม่ขึ้นและสายเกินแก้ทำได้เพียงเตือนสติตัวเองอยู่เสมอว่า ระหว่างเธอกับซางเลี่ยรุ่ยนั้นไม่มีทางเป็นไปได้บริเวณอกซ้ายของซางเลี่ยรุ่ยเจ็บแปลบขึ้นมาราวกับถูกกระแทกอย่างแรงไม่คิดเลยงั้นเหรอ?เธอไม
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 482
ใจเธอกำลังสับสนตีกันยุ่งเหยิงซางเลี่ยรุ่ยเห็นเธอชักช้าไม่ยอมสั่งอาหารเสียทีจึงอดที่จะเอ่ยปากทักไม่ได้ “สั่งไม่เป็นเหรอ? งั้นให้ผมช่วยสั่งให้ไหม?”พูดจบโดยไม่รอให้เวินหร่านอ้าปากตอบ เขาก็เอ่ยชื่อเมนูอาหารขึ้นชื่อหลายรายการกับบริกรอย่างคล่องแคล่วพอเวินหร่านได้ยินปุ๊บ เธอพลันปวดหัวจี๊ดขึ้นมาทันทีรายชื่ออาหารที่เขาเอ่ยออกมาล้วนแต่เป็นเมนูที่แพงที่สุดในร้านทั้งสิ้นนี่เขาจงใจอยากให้เธอล้มละลายชัด ๆ แต่ในเมื่อเธอเป็นคนเอ่ยปากเองว่าจะเลี้ยง จะให้บอกเขาว่าอย่าสั่งของแพงหรืออย่าสั่งเยอะก็จะไม่ดีสักเท่าไรทำได้เพียงจำใจยอมรับมันไว้ทั้งหมดทว่าในใจกลับรู้สึกหนักอึ้งราวกับแบกภูเขาไว้ทั้งลูกไม่นานนักบริกรก็ทยอยยกอาหารที่พวกเขาสั่งมาเสิร์ฟจนครบทั้งที่เป็นภัตตาคารอาหารตะวันตกสุดหรู มีเพียงพวกเขาสองคนกับดินเนอร์ใต้แสงเทียนสุดโรแมนติกแถมอาหารที่ทานก็เป็นสเต็กเนื้อชั้นดีและไวน์แดงที่ปกติหาทานได้ยากแต่พอคิดถึงราคาของมื้อนี้แล้ว เวินหร่านกลับกลืนไม่ลงเอาเสียเลย“คุณไม่ชอบติดหนี้บุญคุณใครใช่ไหม?”ซางเลี่ยรุ่ยกำลังหั่นสเต็กอยู่ จู่ ๆ ก็เงยหน้าขึ้นมองเธอเวินหร่านชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 481
“กำลังคิดอะไรอยู่?” เขาอดไม่ได้ที่จะโอบกอดเธอพร้อมกับเอ่ยถามลางสังหรณ์บอกเขาอยู่เสมอว่าเธอกำลังมีเรื่องให้กังวลใจ“คิดถึงคุณค่ะ” เวินหร่านหลุดปากพูดออกมาโดยไม่รู้ตัวสีหน้าของซางเลี่ยรุ่ยพลันฉายแววเซอร์ไพรส์ขึ้นมาทันที“ไม่นึกเลยว่าคุณจะคิดถึงผมขนาดนี้”เขาประคองแก้มของเธอให้หันมาหา ก้มลงประทับจูบบนเรียวปากสีแดงระเรื่อจนกระทั่งเรียวลิ้นของเขาแทรกซึมเข้ามาในโพรงปาก เวินหร่านถึงได้สติว่าเมื่อครู่ตนเองพูดอะไรออกไปเธอเผลอยอมรับต่อหน้าเขาเนี่ยนะว่าคิดถึงเขา?มิน่าเล่า ซางเลี่ยรุ่ยถึงได้ควบคุมตัวเองแทบไม่อยู่!“พอได้แล้วค่ะ หยุดจูบได้แล้ว!”เวินหร่านถูกเขาจูบจนแทบจะขาดอากาศหายใจกว่าจะหอบหายใจแล้วผลักเขาออกไปได้ซางเลี่ยรุ่ยยกยิ้มมุมปาก “ไม่ใช่ว่าคุณคิดถึงผมหรอกเหรอ? งั้นผมจะให้คุณจูบให้หนำใจไปเลย”เวินหร่านหน้าแดงก่ำค้อนใส่เขาด้วยความหมั่นไส้ไหนเลยจะเป็นเขาที่ให้เธอจูบจนหนำใจ?เห็นได้ชัดว่าเป็นเขาต่างหากที่จูบเธอจนหนำใจทว่าในจังหวะนั้น รถหรูคันดังกล่าวก็จอดสนิทในตอนแรกเวินหร่านนึกว่าซางเลี่ยรุ่ยรีบร้อนพาเธอกลับไปที่คฤหาสน์เพื่อทำเรื่องนั้นเสียอีกคาดไม่ถึงว่ารถหรูจ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 480
เวินหร่านกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ขอโทษด้วยค่ะ ฉันทำไม่ได้!”ฟู่ตานฉิงคาดไม่ถึงเลยว่าอีกฝ่ายจะปฏิเสธทันทีโดยไม่ต้องคิดด้วยซ้ำ“เธอว่ายังไงนะ?”เวินหร่านจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่าย “ฉันบอกว่า ฉันทำไม่ได้ค่ะ!”ซางเลี่ยรุ่ยเป็นบอสของเธอพวกเขาก็เป็นพนักงานบริษัทเดียวกัน ต้องเจอหน้ากันอยู่ทุกวันอย่างไรก็ตาม ในอนาคตจะไม่ให้เจอหน้าเขาอีกได้อย่างไร?คำขอข้อนี้ของอีกฝ่ายช่างไร้สาระสิ้นดีรูม่านตาของฟู่ตานฉิงหดเกร็ง “เธอ... เธอคิดจะตื๊ออารุ่ยไปถึงไหนกัน?”เวินหร่านแค่นหัวเราะออกมา “ทำไมคุณถึงคิดว่าเป็นฉันที่คอยตื๊อซางเลี่ยรุ่ย ไม่ใช่ซางเลี่ยรุ่ยที่มาคอยตื๊อฉันล่ะคะ?”ฟู่ตานฉิงหุบยิ้มลงทันที “นี่เธอกำลังพูดจาไร้สาระอะไรอยู่? ด้วยเงื่อนไขของซางเลี่ยรุ่ย จะต้องมาพิศวาสผู้หญิงอย่างเธอคนเดียวหรือยังไง?”ประโยคนี้มีเพียงตัวเธอเองเท่านั้นที่รู้ว่าเธอกำลังร้อนตัวแค่ไหนด้วยนิสัยของซางเลี่ยรุ่ยแล้ว หากเป็นผู้หญิงคนอื่นก็คงไม่มีทางเริ่มต้นด้วยซ้ำ“ในเมื่อเป็นแบบนั้น สู้เธอไปหาซางเลี่ยรุ่ยด้วยตัวเองเลยดีไหมล่ะ ไปเสนอตัวกับเขาแล้วเปลี่ยนมาเป็นคู่นอนของเขาแทน ถ้าเขาตกลง ฉันไม่มีปัญหาอยู่แล้ว
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 479
เวินหร่านเผลอโต้แย้งโดยอัตโนมัติ “ฉันยอมรับแค่ว่าฉันกับซางเลี่ยรุ่ยมีความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างลึกซึ้งจริงค่ะ แต่ยืนยันว่าไม่ใช่ฉันที่เป็นฝ่ายยั่วยวนเขาแน่นอน อีกอย่าง เขาก็ยังไม่ได้เป็นคู่หมั้นของคุณเสียหน่อยไม่ใช่เหรอคะ?”ฟู่ตานฉิงโกรธจนอกแทบระเบิด “ใช่ ตอนนี้พวกเรายังไม่ได้หมั้นกันก็จริง แต่ผู้ใหญ่ทางฝั่งครอบครัวของเขามีเจตนาจะยกฉันให้แต่งงานกับเขามาโดยตลอด! ฉันกับเขาลงเอยด้วยการแต่งงานกันมันเป็นเรื่องของเวลาเท่านั้นแหละ!”เวินหร่าน “งั้นก็แปลว่าพวกคุณยังไม่ได้คบหากันเป็นทางการสินะคะ?”ฟู่ตานฉิงกำหมัดแน่นด้วยความโกรธแค้น จนอดไม่ได้ที่จะต่อว่าออกมาเสียงดัง “นี่คือประเด็นสำคัญงั้นเหรอ? ประเด็นสำคัญคือเธอรู้ทั้งรู้ว่าฉันชอบเขา แถมตอนแรกยังเป็นฉันเองที่ขอร้องให้เธอช่วยสืบช่วยฉันจีบเขา แต่เธอกลับกลายมาเป็นคนฉวยโอกาสแทงข้างหลัง แอบไปลักกินขโมยกินกับเขาซะเอง เวินหร่าน เธอนี่มันหน้าไม่อายและไร้มนุษยธรรมเกินไปหน่อยแล้วมั้ง”เธอรู้ดีว่าผู้ชายที่มีเพอร์เฟกต์และเพียบพร้อมอย่างซางเลี่ยรุ่ย ย่อมมีผู้หญิงรายล้อมรอบตัวไม่ขาดสายเป็นธรรมดาแต่เธอกลับไม่คาดคิดเลยจริง ๆ ว่า ผู้หญิงคนสุดท้ายที่เขาจะเล
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 7
เห็นได้ชัดว่าเขาคาดไม่ถึงว่าจะเป็นสถานการณ์แบบนี้แต่ต่างก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว เรื่องบางอย่างสามารถเข้าใจได้โดยไม่ต้องพูดออกมานอกจากนี้ เขายังรู้ว่าเวินหร่านเป็นโรคนั้น“ท่าน... ท่านประธานคะ...”เวินหร่านพลันตัวแข็งทื่อ สมองเหมือนเครื่องจักรที่หยุดทำงานเสียงจากปลายสาย ทำไมฟังแล้วเหมือนบอสใหญ่ส
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 6
เวินหร่านเปลือกตากระตุกเขา...เลื่อนตำแหน่งให้เธอเป็นผู้ช่วยเลยเนี่ยนะ?คงไม่ใช่ความหวังดีที่ประสงค์ร้ายหรอกนะ?“ประธานซางคะ ฉันไม่เคยทำงานผู้ช่วยมาก่อน เกรงว่ายากจะรับตำแหน่งนี้...” การตอบสนองตามสัญชาตญาณของเวินหร่านคือการปฏิเสธตอนนี้ในหัวเธอมีแต่ความคิดอยากขึ้นเตียงกับเขาถ้าเลื่อนตำแหน่งขึ้
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 5
หวงอี้อันจ้องเธออย่างเข้มงวด “เธอไปทำผิดอะไรมา?”บอสใหญ่เจาะจงเรียกเธอไปพบ อย่าว่าแต่ตัวเวินหร่านเลย คนอื่น ๆ รวมถึงหวงอี้อันหัวหน้าของเธอ ต่างก็คิดไม่ถึงเวินหร่านกะพริบตาปริบ “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ!”ฝ่ามือเธอชื้นเหงื่อหัวใจกระดอนขึ้นมาจุกที่คอหอยด้วยความกระวนกระวายใจยิ่งอยากหนีก็ยิ่งหนีไ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 1
“ถอดออกแล้วนอนลงไปครับ!”ตามมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นชาของชายหนุ่มหัวใจของเวินหร่านกระตุกวูบเธอไม่รู้เลยว่าตัวเองไปติดโรคที่น่าอับอายจนพูดไม่ออกแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่พออาการกำเริบก็จะรู้สึกต้องการอย่างมากจนถึงขั้นไม่เลือกเวลาและสถานที่ ทำให้ชีวิตและหน้าที่การงานได้รับผลกระทบอย่างหนัก
You May Also Like
คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.3M viewsสลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์74.3K viewsหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย331.7K viewsม่านหมอก
นิยายของเนม117.7K viewsHeart's Gear วิศวะร้ายก็มีหัวใจ
มุนดัล104 viewsMUSE ยั่วรักพี่ชายตัวร้าย
Somruthai rakD215 viewsผลาญรัก
SHASHA127 viewsBURNING CROWN รักต้องห้าม
Lestrang24 views
