مشاركة

ตอนที่10 (2)

last update تاريخ النشر: 2026-03-17 20:40:00

เอี๊ยด! เสียงเบรกรถดังลั่น จนทำให้สองคนที่กำลังฉุดกระชากกันอยู่หันไปมองตามเสียง ลัลนาพยายามแกะมือของชายตรงหน้าออกเพื่อจะหนี แต่ก็โดนชายคนเดิมดึงเอาไว้อีกครั้ง

"ปล่อยนะ! ช่วยด้วยค่ะ" เสียงหวานตะโกนเผื่อคนในรถจะได้ยิน และแล้วพระเจ้าก็ฟังเสียงของเธอ ร่างหนาของชายคนหนึ่งก้าวลงจากรถยนต์หรูฝั่งคนขับพร้อมเดินตรงมาทางเธอ

"ช่วยด้วยค่ะ ช่วยหนูด้วย" ลัลนารีบหันไปขอความช่วยเหลือจากเขาทันที

"ปล่อยมือเธอซะ" เสียงทุ้มเอ่ยออกมาด้วยใบหน้านิ่งๆ

"เสือกอะไร ผัวเมียจะคุยกัน" ชายที่จับมือเธออยู่ว่าประกาศว่าตัวเองเป็นสามีของเธอ ทำให้ลัลนาส่ายหน้าปฏิเสธพัลวัน

"ไม่ใช่นะคะ หนูไม่รู้จักเขาเลยหนูยังไม่มีแฟน เขาไม่ใช่ผัวหนูแน่นอนค่ะ" ลัลนาเถียงกลับเสียงดังฟังชัด แต่คำตอบของเธอทำให้คนที่เข้ามาช่วยเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัวก่อนจะรีบหุบยิ้มทำหน้าเคร่งขรึมต่อ

"ปล่อยมือแกซะ"

"ไม่โว้ย! กูเจอนังนี่ก่อนมึงมายุ่งทำไม"

"ผู้หญิงเขาไม่สนใจยังจะหน้าทนอยู่ได้" ปากคอแสนเราะร้ายของคนที่เข้ามาช่วยเอ่ยออกมาทำเอาคนที่ได้ยินแทบสะอึก

"พี่ชาย หน้าตาก็ดีไปหาแฟนสักคนยังได้เลยปล่อยหนูไปเถอะนะ หนูยังต้องเรียนยังมีอนาคตอีกไกล" ลัลนาพยายามเกลี้ยกล่อมคนที่บีบแขนเธอแน่น

"โว๊ะ! น่ารำคาญซะจริงไม่ได้จะเอาฟรีซะหน่อย ไม่เอาก็ได้วะ อยากได้นักมึงเอาไปเลยไป!" ชายตรงหน้าสะบัดแขนเธอออกอย่างแรง จนร่างเล็กปลิวไปหาชายอีกคนก่อนที่จะเดินไม่สบอารมณ์จากไป

"ขอบคุณนะคะที่มาช่วย" ร่างบางรีบยกมือขึ้นไหว้ขอบคุณชายที่เข้ามาช่วย เธอดูจากรูปร่างหน้าตาของเขาแล้วเดาได้ว่าคงอายุมากกว่าเธอหลายปี

"ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย ไม่ต้องขอบคุณหรอก"

"นั่นแหละค่ะ ถ้าคุณไม่จอดรถลงมาช่วยหนูคงแย่แน่ๆ" ลัลนาเอ่ยออกมา ชายหนุ่มยืนทำหน้าเข้มพยายามไม่ยิ้ม ทั้งที่ในใจอยากจะยิ้มกว้างๆ แล้วดึงเธอเข้ามากอดเสียตอนนี้ แต่ทำไม่ได้เขาต้องสะกดใจเอาไว้

"เป็นสาวเป็นนางกลับบ้านดึกดื่นมันอันตรายนะรู้ไหม"

"หนูทราบค่ะ แต่ทุกครั้งก็ไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้ วันนี้คงเป็นวันซวยของหนูเอง" ลัลนายิ้มหวานให้เขา แล้วทำเหมือนกับว่าไม่ได้มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น เธอไม่ได้มีความตกใจกลัวให้เขากอดปลอบเลยสักนิด

"งั้นหนูกลับก่อนนะคะ ขอบคุณอีกครั้งค่ะคุณอา" เสียงหวานกล่าวลาแต่ประโยคหลังทำเอาอีกคนหน้าชา หน้าตาเขาดูเหมือนน้องของพ่อเธองั้นหรือ

"นี่! ฉันยังไม่แก่ถึงขนาดนั้นหรอกนะ มาเรียกคุณอาได้ยังไง" รีบโต้แย้งทันควันยังไม่อยากจะเป็นน้องพ่อของเธอตอนนี้ เขายังไม่แก่ขนาดนั้นเสียหน่อยอย่างน้อยเรียกพี่ก็ยังดีกว่าคุณอานั่นแหละ

"อ้าว! แล้วจะให้หนูเรียกว่าอะไรล่ะคะ"

"ฉันชื่อเบรย์เดน จะเรียกบรูคก็ได้" เบรย์เดนแนะนำตัวเองอย่างภาคภูมิใจ คิดว่าถ้าเธอได้ยินชื่อนี้คงคุ้นหูบ้างเพราะเขาเองก็ค่อนข้างมีชื่อเสียง คนตัวโตยืนยืดอกอย่างมั่นใจว่าเธอต้องตกใจเป็นแน่เมื่อได้ยินชื่อของเขา

"ชื่ออย่างกับฝรั่ง แต่ก็ขอบคุณนะคะคุณบรูค" ลัลนาคิดว่าเขาเป็นคนไทยแท้เพราะหน้าตาของเขาออกไปทางเอเชียเสียจนไม่คิดว่าจะเป็นลูกครึ่ง

"อุตส่าห์ได้เจอกันทั้งทีน่าจะเจอที่ที่ดีกว่านี้" ชายหนุ่มบ่นพึมพำอยู่คนเดียวเบาๆ

"คุณพูดว่าอะไรนะคะหนูได้ยินไม่ชัด"

"เปล่าๆ ขึ้นมาสิเดี๋ยวฉันไปส่ง" ชายหนุ่มทำหน้าขรึมเอามือล้วงกระเป๋า

"ไม่เป็นไรค่ะ หนูโบกแท็กซี่กลับเองได้ค่ะ"

"มันดึกแล้ว สมัยนี้แท็กซี่ก็ไว้ใจไม่ได้ มาเถอะเดี๋ยวฉันไปส่ง" ลัลนาเองก็ไม่อาจไว้ใจเขาได้เต็มร้อยถึงเขาจะช่วยเธอไว้ แต่ก็รับประกันไม่ได้ว่าเขาจะไม่ทำอะไรเธอ

"คือ..."

"ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก มาเร็วๆ ฝนจะตกแล้วไปขึ้นรถ" สั่งเธอเสร็จสรรพก่อนจะหันหลังมายิ้มคนเดียวไม่ให้เธอเห็นราวกับคนบ้า

"จะไปไหม" เขาทำใบหน้าขรึมหันกลับมาถามเธออีกครั้ง ร่างบางมองท้องฟ้ามืดสนิทมีแค่ไฟจากยอดตึก ก่อนจะตัดสินใจวิ่งตามเขาไปที่รถแม้จะยังกลัวอยู่บ้างแต่เขาก็ดูไว้ใจได้นิดหน่อย

"บ้านอยู่ไหน" เมื่อขึ้นรถมาได้ เบรย์เดนก็เอ่ยถามเธอทันที

"ตรงไปสามไฟแดง เลี้ยวซ้ายสองซ้ายแล้วเลี้ยวขวาอีกหนึ่งครั้งเข้าซอยตรงไปสองกิโลแล้ว...."

"พอก่อน เลี้ยวเยอะแยะ คอยบอกทางแล้วกัน" ชายหนุ่มรีบห้ามเธอเอาไว้ เธอบอกทางเขาเร็วปานสายฟ้าขนาดนั้นใครจะไปจำได้

"ค่ะ คุณจะไม่ถามชื่อหนูหน่อยเหรอคะ" ลัลนานึกแปลกใจที่เขาไม่คิดจะถามชื่อเธอแม้แต่น้อย คนที่ขับรถอยู่กลืนน้ำลายเบาๆ ที่ไม่ถามเพราะรู้อยู่แล้วว่าเธอชื่ออะไรดีที่ไม่เผลอเรียกออกไป

"ชื่ออะไรล่ะเธอน่ะ" แกล้งทำเป็นถามชื่อเธอเหมือนคนไม่รู้

"หนูชื่อลันค่ะ"

"ชื่อจริงล่ะ" แกล้งหลอกถามชื่อจริงเธอ เอาไว้สืบประวัติแบบเนียนๆ

"ลัลนาค่ะ อยากรู้ชื่อจริงไปทำไมคะ"

"เปล่า ไม่มีอะไร" ทำหน้าตายตอบไป แต่ในใจยิ้มแฉ่งแค่ชื่อจริงกับชื่อเล่นลูกน้องเขาคงทำงานง่ายกว่าเดิมและตอนนี้เขากำลังจะรู้ที่อยู่ของเธอในไม่ช้า

"ว่าแต่รถหรูจังเลยนะคะ ของคุณเหรอคะ"

"ปะ...เปล่าของเจ้านายน่ะ"

"คุณเป็นคนขับรถสินะคะว่าแล้วคุณไม่น่ามีรถหรูๆ แบบนี้ขับหรอกเนอะ" ร่างบางหันมายิ้มแฉ่งให้เขาแต่อีกคนกลับไปไม่เป็น หน้าเขาดูไม่มีราศีของผู้ดีเลยแม้แต่น้อยงั้นหรือ เธอถึงไม่เอะใจเลยสักนิด

"ชะ..ใช่เจ้านายให้ฉันยืมน่ะ"

"ใจดีจริงๆ เลยเจ้านายของคุณให้คนขับรถเอารถมาขับได้ด้วย" เธอเน้นคำว่า คนขับรถ ทำให้เบรย์เดนได้แต่หัวเราะแห้งๆ

"อ๊ะ ถึงซอยบ้านหนูแล้วจอดตรงนี้แหละค่ะ ขอบคุณนะคะที่มาส่ง ขับรถดีๆ นะคะคุณบรูค" ลัลนากล่าวลาเสร็จสรรพลงจากรถแล้วโบกมือให้เขา เบรย์เดนมองเธอเดินเข้าไปในตรอกเล็กๆ ที่มืดสนิทจนสุดสายตาก่อนจะขับรถออกไปแม้ในใจยังเป็นห่วงอยากจะตามเธอไปก็ตาม

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ประธานคลั่งรัก   ตอนที่15 (2)

    เบรย์เดนจัดการอุ้มคนตัวเล็กที่หลับสนิทด้วยความเพลียมานอนบนเตียงนุ่มอย่างเบามือโดยไม่ลืมที่จะดึงผ้านวมผืนหนามาห่มให้เธอก่อนไปคุยโทรศัพท์กับลูกน้องคนสนิท"อืม จัดการที เอาเข้าคุกดัดสันดานให้หมดถ้าจะฟ้องมาบอกฉันเลย" เบรย์เดนโทรให้เจมส์จัดการพวกที่ไล่ตามเธอเข้าคุกให้หมดรวมถึงหัวหน้าของกลุ่มเด็กวัยรุ่นเหล่านั้นที่มันบังอาจมาทำแบบนี้กับเธอเขาไม่สนหรอกว่าเด็กพวกนั้นจะเป็นลูกเต้าเหล่าใครหรือว่าพ่อจะมียศใหญ่สักแค่ไหนถ้าจะฟ้องก็ส่งเรื่องมาเลยเขาพร้อมขึ้นศาล เมื่อคุยโทรศัพท์เสร็จก็เดินมาหาคนที่หลับสบายทีแรกเหมือนเธอจะตกใจจนสลบไปแต่ตอนนี้น่าจะหลับเพราะความเพลียมากกว่า"อยู่ที่นี่กับฉันนะเด็กดี จุ๊บ" ก้มลงไปจูบเบาๆ ที่หน้าผากมนของเธอ ลัลนานอนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวเธอแค่รู้สึกว่าตัวเองปลอดภัยแล้ว เบรย์เดนหยิบกระเป๋าผ้าสีขาวที่ตอนนี้เริ่มจะกลายเป็นสีดำตามสภาพการใช้งานขึ้นมาดูก่อนจะเปิดดูของข้างในลัลนาดูจะหวงกระเป๋าใบนี้มากเพราะเธอเล่นกำแน่นไม่ปล่อยแถมยังอุตส่าห์เอามันติดตัวมาด้วยแม้จะเพิ่งเกิดเหตุการณ์เลวร้ายก็ตาม ถ้าเป็นคนปกติคงเอาชีวิตตัวเองรอดไว้ก่อน

  • ประธานคลั่งรัก   ตอนที่15 (1)

    แควก!! เสียงเสื้อนักศึกษาตัวโคร่งถูกฉีกออกจนกระดุมกระเด็นไปคนละทาง"สวยมาก กูพลาดไปได้ไงวะ" ชายหนุ่มก้มลงซุกไซร้ที่หน้าอกขนาดพอดีมือที่มีชั้นในกอบกุมความสวยงามเอาไว้ คนตัวเล็กนอนนิ่งไม่ขยับตัวแม้แต่น้อย แต่สายตาเหลือบไปเห็นบนหัวนอนมีที่เขี่ยบุหรี่ที่ทำจากกระเบื้อง ซึ่งดูแล้วน่าจะหนักพอควร"ไหนดูข้างล่างหน่อยสิ" พูดจบก็ค่อยๆ เลื่อนใบหน้าลงไปที่ส่วนล่างมือหนาสอดใต้กระโปรงพลีทก่อนจะค่อยๆ สัมผัสเนินอูมเบาๆ ลัลนาไม่มีวี่แววว่าจะรู้สึกดีแม้แต่น้อยเพราะกำลังหาทางหยิบที่เขี่ยบุหรี่ที่มองอยู่ลงมาให้ได้"ถอดหน่อยนะคนสวย""เดี๋ยวสิคะ ทำไมไม่ถอดของพี่ก่อนล่ะคะ" คนตัวเล็กเริ่มคิดอะไรดีๆ ออก จึงจับมือของอีกคนไว้ก่อนที่ชั้นในของเธอจะถูกถอดออก"อยากให้ฉันถอดก่อนใช่ไหมได้เลยคนสวย" ชายหนุ่มเริ่มพอใจที่เหยื่อยอมเชื่องง่ายๆ ลัลนายิ้มหวานให้อีกคนแต่ในใจแทบจะจับมาเชือดคอ"ถอดกางเกงด้วยสิคะ" มือเล็กลูบไล้หน้าอกของตัวเองให้อีกคนตื่นตัวเล่นๆ มารยาหญิงที่เธอแกล้งทำไม่อยากเชื่อว่าจะได้ผล"ได้เลยคนสวย เร้าใจมาก..ซี้ด" นี่ขนาดยังไม่ทันเริ่มแม่เหยื่อ

  • ประธานคลั่งรัก   ตอนที่14

    กลุ่มแก๊งนักบิดกสามสิบกว่าคนรวมตัวกันเพื่อไปแข่งตามท้องถนนแบบที่เคยทำกัน หนึ่งในกลุ่มนั้นก็มีน้องชายของลัลนาอยู่ด้วย"ไอ้แบงค์ เมื่อไหร่กูจะได้แดกพี่สาวมึงสักที" หัวหน้ากลุ่มที่อายุมากที่สุดและเป็นที่เคารพนับถือของเด็กวัยรุ่นกลุ่มนี้เอ่ยถามแบงค์ซึ่งเป็นลูกชายของป้าลัลนา"จะเอาจริงเหรอพี่โต" แบงค์เด็กหนุ่มวัยสิบแปดที่ไม่ค่อยจะได้เรื่องได้ราวเท่าไหร่ถามลูกพี่ของตัวเองเพราะไม่คิดว่าจะยังสนใจในตัวลัลนาอยู่"จริงสิวะ กูอยากลองจัดพี่สาวมึงสักทีสองที มึงบอกเองนี่ว่าพี่มึงขายตัว""ก็เห็นแม่พูดแบบนั้นแต่อาจจะไม่ใช่หรอกครับ" เด็กหนุ่มเริ่มกลัวๆ กับสิ่งที่อีกคนคิดเขาพูดไปก็เพราะได้ยินมาจากผู้เป็นแม่เท่านั้น"กูไม่เอาพี่มึงฟรีหรอกไอ้แบงค์ กูจะให้เงินมึงถ้ามึงพาพี่มึงมาหากูวันอาทิตย์นี้""แต่วันอาทิตย์ลันไปเรียนนะครับ""ก็หลังพี่มึงเลิกเรียนสิวะ จัดในชุดนักศึกษามันเร้าใจกูจริงๆ" หัวหน้ากลุ่มทำหน้าตาเคลิบเคลิ้มพลางคิดถึงเสียงหวานๆ ของหญิงสาวหน้าตาน่ารักอย่างลัลนามาครางใต้ร่างของตนเอง"แต่พี่โต...""ไอ้แบงค์ ถ้ามึงไม่

  • ประธานคลั่งรัก   ตอนที่13

    เบรย์เดนตื่นแต่เช้าฉีดน้ำหอมจนฟุ้งเพื่อไปรับหญิงสาวที่หน้าบ้านของเธอ เขาต้องทำตัวเป็นคนขับรถไปก่อนรอถึงเวลาค่อยบอกความจริงกับเธอ อย่างน้อยก็ถือว่าพิสูจน์เธอไปในตัวว่าจะชอบเขาในแบบที่เป็นคนขับรถหรือแบบที่เป็นท่านประธาน"อรุณสวัสดิ์คนสวย" เบรย์เดนเอ่ยทักคนที่เดินเหม่อลอยจนอีกฝ่ายสะดุ้งตกใจ"ตกใจหมดเลยค่ะคุณบรูค" ร่างบางเอามือทาบอกเธอกำลังคิดอะไรเพลินๆ ไม่ทันได้มองว่าเขามาหน้าหมู่บ้านเธออีกแล้ว"เหม่ออะไรอยู่ เดี๋ยวก็โดนรถชนหรอก""เปล่าค่ะ คุณมาทำอะไรคะ""มารับเธอไง" เบรย์เดนยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้เธอจนลมหายใจของเขารดที่หน้าผากของเธอ ลัลนาหน้าแดงเมื่อจู่ๆ เรื่องเมื่อคืนที่เธอทำก็แวบเข้ามา เธอจะมองหน้าเขาลงได้ยังไงแอบไปจินตนาการทะลึ่งกับเขา"ไม่ต้องหรอกค่ะหนูไปเองได้""ผู้ใหญ่ชวนห้ามปฏิเสธสิเด็กน้อย""หนูไม่ใช่เด็กสามขวบนะคะ" คนตัวเล็กเถียงกลับ เบรย์เดนอยากจะจับเธอมาจูบเสียให้เข็ดจะได้เถียงไม่ได้"ยังไงก็เด็กกว่าฉันอยู่ดี ไปขึ้นรถ""ไม่เป็นไรค่ะ หนูจะไปเอง""ถ้าไม่ขึ้นดีๆ ฉันอุ้มนะ" ชายหนุ่มท

  • ประธานคลั่งรัก   ตอนที่12 Nc

    หลังจากนั่งมองสาวที่หมายปองมาหลายชั่วโมง ในที่สุดก็ถึงเวลาเลิกงานของพวกเธอ แดเนียลไม่รอช้ารีบก้าวฉับๆ ตามกัญนิฐาโดยไม่ให้เธอรู้ตัว ร่างบางเดินออกมาหน้าห้างเพื่อมารอรถประจำทางเหมือนใครหลายๆ คน แต่ความสวยของเธอทำเอาแดเนียลละสายตาไม่ได้"อื้ม!" เขาแอบมองเธอจากไกลๆ แล้วแอบเอาไปจินตนาการว่าได้ร่วมรักกับเธอ ถ้ามันเกิดขึ้นจริงได้คงจะดีไม่น้อยเลยทีเดียว"ไอ้แดนมันท่าจะบ้าใหญ่แล้ว" เบรย์เดนมองตามเพื่อนสนิทที่หลับตาพริ้มดูก็รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่"ดูท่าแม่สาวน้อยของฉันคงสนิทกับแม่ของลูกแกน่าดูเลยนะ""ทำไมคิดงั้นวะ" แดเนียลหันมาถามด้วยความสงสัยก็พอรู้ว่าสองสาวสนิทกัน แต่สีหน้าเบรย์เดนเหมือนจะไปรู้อะไรที่ตัวเองไม่รู้มา"ก็วันก่อนฉันเห็นพวกเธอหอมแก้มกัน" เบรย์เดนตัดสินใจบอกกับเพื่อน เพราะเขาเองก็อึดอัดเรื่องนี้แต่ก็พยายามคิดว่าอาจจะแค่เพื่อนหยอกล้อกัน"แกเห็นผิดคนหรือเปล่า" แดเนียลถามอย่างหวั่นๆ เพราะเขาไม่อยากเชื่อว่าแม่ของลูกในอนาคตจะชอบผู้หญิง ถึงหน้าตาของเธอจะดูแรงๆ แต่เธอมีความน่ารักที่แดเนียลมองเห็นในตัวเธอ"เริ่มแรกก็คิดว่าไม่

  • ประธานคลั่งรัก   ตอนที่11 (2)

    "โถ่นายครับ ผมก็แค่ยิ้มให้กับความน่ารักของเธอก็เท่านั้นเอง" เจมส์บอกไปตามความจริง สเปกของเขาไม่ใช่คนที่เด็กกว่าหลายปีแบบนี้"แกไม่มีสิทธิ์มาชมแม่สาวน้อยของฉัน ฉันชมเธอได้คนเดียว" ออกอาการหวงตั้งแต่ยังไม่ได้เป็นอะไรกัน"ครับๆ ไม่ชมแล้วก็ได้ ว่าแต่นี่มันเรื่องอะไรครับทำไมจู่ๆ ผมไปเป็นเจ้านายได้ล่ะครับ""ก็ฉันดันไปโกหกเธอว่าเป็นคนขับรถน่ะสิ""ห๊า! คนขับรถ?""เออ! เรื่องมันยาวเอาไว้จะเล่าให้ฟังแล้วกัน" เบรย์เดนตัดบทแล้วเดินล้วงกระเป๋าเตรียมตัวไปทำงานของตัวเองอย่างอารมณ์ดี"อากาศวันนี้ดีจังเลย" เจมส์เงยหน้ามองท้องฟ้าที่ไม่มีแดดแม้แต่น้อยเพราะฝนตั้งท่าจะตกในไม่ช้า แต่เจ้านายเขากลับบอกว่าอากาศดี สงสัยท่าทางจะเพี้ยนลัลนาพอถึงแผนกก็รีบตอกบัตรเข้าทำงานทันที วันนี้เธอมัวแต่ทะเลาะกับป้าเลยสายทำให้ไม่มีเวลาไปกินข้าวที่โรงอาหาร"นายครับจะตามดูเธออีกนานไหมครับ" เจมส์สะกิดผู้เป็นนายที่มานั่งมองหญิงสาวที่กำลังทำงานตั้งแต่เช้าจนถึงตอนเที่ยง"นั่งเงียบๆ ไปซะ" หันไปดุใส่ลูกน้องก่อนจะนั่งจ้องเธอต่อ เบรย์เดนลากเจมส์มาร้านอา

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status