Share

6

last update Tanggal publikasi: 2026-03-28 21:27:04

ดาว... ลูกไปสั่งกำชับทุกคนว่าห้ามพูดเรื่องยัยดาหายไป ถ้าใครปากมาก ไล่ออกให้หมด” พร้อมพงศ์หันไปบอกบุตรสาวคนโต มีอารมณ์กรุ่นโกรธที่บุตรสาวคนเล็กมาหายตัวไปอย่างนี้

“ค่ะคุณพ่อ เดี๋ยวดาวจะไปจัดการให้ค่ะ” ดวงดาวรับคำ ก่อนจะขอตัวจากบิดามารดา พอมาถึงห้องพัก เธอจึงได้เผยยิ้มชั่วร้ายขึ้นมาในทันที และยิ่งยิ้มกว้างเมื่อเห็นสามีเพิ่งกลับมาจากทำงานจึงเดินลงไปรับที่หน้าคฤหาสน์หลังใหญ่

“ภรรยาผมเป็นอะไรครับ อารมณ์ดีจัง” สมภพเอ่ยถามภรรยาที่หอมแก้มเขาเบาๆ ยื่นมือมารับกระเป๋าและเสื้อสูทไปถือเอาไว้อย่างเอาใจ

“คุณพ่อคุณแม่กลับมาแล้วค่ะ”

ดวงดาวพูดกับสามีอย่างเจ้าเล่ห์ สมภพมองสบตาภรรยาอย่างรู้กัน ก่อนที่ชายหนุ่มจะเข้าไปกราบพ่อตาแม่ยายและนำของฝากจากทางใต้มอบให้ท่านเพื่อเอาใจ นั่งสนทนากันสักครู่ ก่อนจะขอตัวอย่างสุภาพ เข้าห้องมาก็เห็นภรรยาสาวนั่งรอเขาอยู่ที่ปลายเตียง

“ดาวเอาจดหมายให้คุณพ่อกับคุณแม่แล้วนะคะ” ดวงดาวรีบบอกสามีอย่างกระตือรือร้น

“แล้วท่านเชื่อหรือเปล่าล่ะ” สมภพเอ่ยถามภรรยา ทั้งๆ ที่เขารู้คำตอบดีอยู่แล้วจากท่าทางของเธอ แต่ก็อยากให้เธอได้เล่าในเรื่องที่ทำสำเร็จ

“เชื่อสิคะ คุณพ่อกับคุณแม่เชื่อสนิทใจเลยค่ะว่ายัยดาหนีออกจากบ้านไป ดาวสะใจจริงๆ เลยค่ะ ลูกสุดที่รักของคุณพ่อคุณแม่ทำตัวเหลวแหลกหนีออกจากบ้าน คงจะอกแตกตายกันทั้งสองคนผัวเมีย คุณพ่อท่าทางโกรธมาก แทบจะตัดเป็นตัดตายกับมัน แต่ต่อหน้าดาวไม่พูดอะไรมาก อยู่กับคุณแม่สองคนก็โมโหยกใหญ่ ดาวให้นังดวงไปดูค่ะ”

ดวงดาวหัวเราะคิกคักอย่างสะใจ เธอแทบจะจุดพลุที่สามารถกำจัดน้องสาวนอกไส้ออกไปซะได้

“จุ๊ๆ ไม่เอาครับ พูดแบบนั้นไม่ดีเลย” สมภพปรามภรรยาเอาไว้ แม้จะอยู่ในห้องพักตามลำพัง แต่เขายึดคติที่ว่าหน้าต่างมีหูประตูมีช่อง พูดอะไรสุ่มสี่สุ่มห้าไปจะมีผลร้ายมาถึงตัวได้

“มันเจ็บใจนี่คะคุณภพ มีอะไรคุณพ่อคุณแม่ก็ประเคนให้มันหมด นี่ถ้าดาวไม่รู้ว่าดาวไม่ใช่ลูกท่านจริงๆ ดาวคงคิดว่าท่านรักลูกลำเอียง รักลูกไม่เท่ากันเหมือนแต่ก่อน”

ดวงดาวพูดอย่างเจ็บใจ ตั้งแต่เล็กจนโตเธอนึกน้อยใจบิดามารดามาตลอดว่าทำไมท่านถึงรักน้องมากกว่า แต่พอโตขึ้นจึงแอบได้ยินทั้งสองคุยกันว่าเธอไม่ใช่ลูก และคิดจะยกทรัพย์สมบัติให้ดารามากกว่า เธอเลยกระจ่างใจว่าเธอเป็นเพียงลูกที่ขอมาเลี้ยงเพื่อให้ลูกอิจฉามาเกิด และเป็นจริงดังคาดเมื่อท่านทั้งสองนำเธอมาเลี้ยงดูได้สองปี ดาราจึงมาจุติในท้องของมารดา เกิดมาแย่งทุกสิ่งทุกอย่างไปจากเธอจนหมด แม้แต่ความรักของพ่อแม่

ความอิจฉาริษยาทำให้ดวงดาวคิดกำจัดน้องสาว เธอคอยทำดีกับน้องสาวและทุกๆ คนโดยไม่ให้ใครสงสัยเพื่อรอโอกาส และโอกาสก็มาหาเธอ เมื่อดาราไม่อยากแต่งงานกับลูกชายของเพื่อนบิดาที่มีฐานะเท่าเทียมกัน แถมยังชาติตระกูลดี เธอจึงยุส่งน้องสาวให้หนีไป โดยให้เขียนจดหมายอธิบายทุกอย่างเอาไว้ หลอกว่าให้ดาราไปอยู่กับครอบครัวของคุณสมภพที่ปักษ์ใต้ชั่วคราว แค่นี้นังน้องหน้าโง่ก็หลงเชื่อ เธอจึงใช้โอกาสนี้ให้คนของสามีลากตัวน้องสาวไปฆ่าทิ้งเสีย ไม่มีใครรู้เรื่องนี้ เพราะเธอสั่งน้องสาวให้ปิดเป็นความลับไม่แพร่งพราย ดังนั้นแผนการของเธอจึงบรรลุผลได้อย่างง่ายดาย ป่านนี้นังน้องหน้าโง่คงจะกลายเป็นปุ๋ยอยู่ใต้ดินในป่าที่ใดที่หนึ่งของปักษ์ใต้โดยที่ไม่มีใครตามหาตัวเจอ

แม้ดวงดาวคิดว่าโชคชะตาเล่นตลกส่งเธอมาเป็นลูกของพร้อมพงศ์และนวล แต่กลับส่งดารามาแย่งทุกสิ่งทุกอย่างไป ซึ่งเธอคิดว่าตัวเองโชคดีที่ได้แต่งงานกับสมภพ นักธุรกิจผู้แสนร่ำรวย เขาทำธุรกิจมากมาย มีภูมิลำเนาอยู่ปักษ์ใต้ เธอกับเขาพบรักกันตอนที่ไปเที่ยวกระบี่ หลังจากนั้นก็ติดต่อกันเรื่อยมาจนเขาส่งผู้ใหญ่มาทาบทามสู่ขอ และบิดามารดาก็ยกเธอให้เขา เพราะเห็นว่าฐานะดี อีกทั้งสมภพเอาอกเอาใจเก่ง ข้าวของไม่เคยขาดมือ ทำให้ท่านเมตตาลูกเขยคนนี้ไม่น้อย ไม่เหมือนนังน้องหน้าโง่ของเธอที่ยังไม่ทันแต่งงานกับผู้ชายดีๆ ก็มาชิงตายไปซะก่อน

“ต่อไปก็ไม่มีใครมาขัดคุณได้แล้วนะครับ คุณก็อย่าคิดมากสิ ผมอยากมีลูกแล้วนะ”

สมภพยกมือภรรยาขึ้นจุมพิต เขาเป็นคนสุภาพเอาใจเก่งและเก็บอารมณ์ได้เป็นอย่างดี ดวงดาวจึงไม่เคยเห็นอารมณ์โกรธหรือโมโหของเขาเลย เธอจึงคิดเสมอว่าได้สามีดีเป็นที่เชิดหน้าชูตา แถมยังเม้าท์กับเพื่อนได้อย่างภาคภูมิใจ

“แหม... อยากมีลูกแล้วมาบอกดาวทำไมล่ะคะ”

“ไม่บอกเมียแล้วจะให้ไปบอกใครล่ะครับ”

สมภพเป็นผู้ชายที่มีความต้องการทางเพศสูง เขามีนิสัยเจ้าชู้ประตูดิน แต่เพราะไม่เคยแสดงให้ภรรยารับรู้ เธอจึงไม่เคยสงสัย เวลาเขาไปไหนมาไหน ชายหนุ่มจะบอกว่าต้องเดินทางไปทำธุระหรือติดต่อธุรกิจ ทำให้ดวงดาวไม่เคยสงสัยเขาเลยว่าอีกฝ่ายจะมีผู้หญิงคนอื่น

“กลับมาเหนื่อยๆ ไปอาบน้ำก่อนสิคะ” ดวงดาวผลักหน้าสามีออกห่าง ก่อนจะผละเดินเข้าห้องน้ำ เธอถอดเสื้อผ้าโยนไปตามทาง หันมาขยิบตาเชื้อเชิญอย่างยั่วเย้า

“ดาว ยั่วผมอีกแล้วนะ” สมภพรีบปลดเสื้อผ้าออกจากกาย เดินตามภรรยาเข้าไปในห้องน้ำ เธอกำลังผสมน้ำไว้รอเขา เรือนร่างสวยสะพรั่งของเธอทำให้เขาหลงใหลไม่น้อย แถมเธอยังมีประโยชน์กับเขาหลายอย่าง ทำให้สมภพเอาอกเอาใจดวงดาวเป็นอย่างดี

มือหนาจับเอวคอดของภรรยาเอาไว้ เธอดูแลรักษาตัวเองให้ดูดีอยู่เสมอ แถมยังสวยสะพรั่งเย้ายวน แม้เขาจะแอบพึงพอใจดาราที่สวยหวานน่ารักกว่าอยู่มาก แต่เพราะผลประโยชน์ทำให้เขาต้องตัดหญิงสาวอีกคนทิ้งไป

“โอ้ว... อ๊า...” ดวงดาวสะดุ้งเฮือกเมื่อสามีสอดเสียบแก่นกายเข้ามาหาจนสุดทางรัก เธอเด้งสะโพกรับอย่างร่านร้อนให้เขากระแทกเข้ามาหาอย่างถึงพริกถึงขิง

เสียงซี้ดซ้าดในห้องน้ำดังระงมพร้อมกับบทรักที่ร้อนแรงอย่างต่อเนื่อง สมภพขยำทรวงอกขนาดเหมาะมือของภรรยาอย่างถึงอารมณ์ กระทั้นแก่นกายเข้าออกในโพรงสาวอย่างหนักหน่วง ก่อนจะปลดปล่อยในกายเธอจนหมดสิ้น

เสียงหอบหายใจประสานกันพร้อมกับหยาดเหงื่อไหลโซมกาย เขาก้มลงแนบปากกับกลีบสาวฉ่ำเยิ้มดูดกลืนทุกหยดหยาดอย่างกระหายจนผู้เป็นภรรยาครางสะท้านกระตุกวาบเสร็จสมคาลิ้นร้อนแทบขาดใจ...

สาวน้อยค่อยๆ ลืมตาตื่นในอ้อมแขนของผู้ชายที่เธอคิดว่าเป็นสามี เธอมองใบหน้าอ่อนโยนของเขาแล้วอดยิ้มตามเสียไม่ได้ อ้อมแขนของเขาอบอุ่น กายร้อนผ่าวที่ทำให้เธอหายจากความหนาวเหน็บ ใบหน้านวลขึ้นจุดแดงระเรื่อทันตาเห็นเมื่อคิดว่าถูกเขากอดแนบอกตลอดคืน

พอเขาทำท่าจะตื่น เธอก็รีบหลับตาด้วยความเขินอายทันที เพราะเผลอนอนมองเขาอยู่นาน กล้าเองรู้สึกตัวตั้งนานแล้ว แต่เขาอยากนอนกอดร่างน้อยในอ้อมแขนเอาไว้จึงไม่อยากลุก พอเธอรู้สึกตัวเขาก็แกล้งหลับ แต่พอเขาอยากตื่นเธอก็แกล้งหลับต่อ

“ยังไม่ตื่นเหรอครับ ถ้าไม่ตื่นจะจับกินตับนะ”

“ตื่นแล้วค่ะ”

สาวน้อยรีบบอกทันทีเมื่อสัมผัสถึงลมหายใจร้อนผ่าวของชายหนุ่มที่เป่ารดอยู่ข้างแก้ม และต้องหน้าแดงก่ำเมื่อลืมตาขึ้นมาปะทะเข้ากับใบหน้าของเขาที่อยู่ห่างกันแค่คืบ แถมดวงตาที่สบกันอย่างมีความหมาย ทำให้เธอก้มหน้างุดซุกที่อกเขาด้วยความขัดเขิน

กล้าเชยคางสาวให้แหงนขึ้นสบตา เขามองริมฝีปากสีระเรื่อ อยากจะประทับจุมพิตลงไปนัก แต่ก็หักห้ามใจเอาไว้ เพราะคิดว่าไม่สมควร

“แก้วนอนต่อเถอะนะ เดี๋ยวพี่ไปต้มข้าวต้มร้อนๆ มาให้”

สิ่งที่เขาชะงักค้างและรีบผละออกห่าง ทำให้เธอรู้สึกเก้อที่หลับตาพริ้มรอรับจุมพิตของเขา หญิงสาวรู้สึกขาดความมั่นใจไปโดยปริยาย แอบสงสัยว่าทำไมเขาถึงได้ทำตัวเป็นสุภาพบุรุษกับเธอนัก แรกๆ เธอก็รู้สึกดีที่เขาไม่ล่วงเกินหรือทำให้เธอตกใจกลัว พอนานๆ ไปเธอเริ่มชักไม่มั่นใจว่าทำไมเขาไม่แตะต้องเธอเหมือนสามีภรรยาคู่อื่นๆ

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ปาหนัน   94

    อีกทั้งกายแกร่งที่แนบมากับสะโพกผายทำให้ต้องเผลอครางด้วยความสะท้านในอก“ตื่นแล้วเหรอ พี่อุตส่าห์ปลุกมาทำหน้าที่เจ้าสาวในคืนเข้าหอเสียนาน” กันต์กระซิบเสียงทุ้มที่ริมหูแล้วขบเม้มหยอกเย้าให้เธอครางกระเส่าด้วยความวาบหวาม“นี่กี่โมงกี่ยามแล้วคะพี่กันต์ หนันคิดว่าพี่กันต์จะปล่อยให้หนันนอนพักเสียอีก” เธอเสียงสั่นเมื่อเขายกขาเธอขึ้นแล้วค่อยๆ สอดแทรกกายหลอมรวมเข้ามาเป็นหนึ่งกับเธอ“ใครจะยอมปล่อยเจ้าสาวเนื้อหวานๆ ในคืนวันเข้าหอกัน พี่ให้นอนพักตั้งหลายชั่วโมงแล้วนะ รู้ไหมว่าพี่ต้องอดทนแล้วก็ทรมานแค่ไหน” เขากระซิบบอกพร้อมๆ กับการขยับการรุกล้ำอย่างหนักหน่วง“อื้อ...” ปาหนันครางรับเด้งสะโพกมาด้านหลัง ไม่ได้ประท้วงหรือต่อต้านเขาแต่อย่างใด เธอถือว่าเป็นหน้าที่ของภรรยาที่ควรให้แก่สามี“พี่จะมอบความสุขให้หนัน เจ้าสาวแสนสวยของพี่”โทษทัณฑ์แสนหวานของเขาทำให้เธอครวญครางทุกครั้งที่หน้าขาแกร่งกระแทกกับบั้นท้ายงอนงามจนเกิดเสียง เนื้อกายภายในที่สอดประสานกันอยู่ก่อเกิดเสียงของการหลอมรวม ปลุกเร้ากระตุ้นให้ความต้องการยิ่งมากล้นขึ้นอีกเป็นทบทวีมือหนาเลื่อนมาเคล้นคลึงปทุมถันอวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือ นิ้วแกร่งสะกิดยอดอ

  • ปาหนัน   93

    “คุณพ่อทำให้คุณเดลหนักใจหรือเปล่าคะ” เธอเงยหน้าขึ้นถาม จูบปลายคางสากของเขาอย่างแสนรัก“เปล่า ท่านขยันทำงานดี เธอคงไม่ว่าฉันนะที่ให้พ่อของเธอทำงาน แทนที่จะให้อยู่อย่างสบายๆ ในฐานะพ่อตาของฉัน”“รสจะไปว่าคุณเดลได้ยังไงคะ เท่าที่คุณเดลกรุณาพ่อกับรสก็มากเกินพอแล้ว พ่อของรสเองก็ไม่อยากอยู่ว่างๆ หรอกค่ะ ท่านเคยทำงาน ถ้าคุณไม่ให้พ่อทำอะไร พ่อคงอยู่ไม่ได้ รสอยากให้พ่ออยู่ใกล้ๆ”“นั่นแหละ ฉันตามใจไม่อยากขัด”“ไม่รู้ว่าน้านิดกับน้องอรจะเป็นยังไงบ้างนะคะ หายเงียบไปเลย”“ยังมีแก่ใจไปห่วงเขาอีกเหรอ” เขาทำเสียงดุเหมือนดุเด็กคนหนึ่ง“เปล่าหรอกค่ะ แค่อยากรู้ว่าเป็นยังไงบ้าง ยังไงพวกเค้าก็เคยอยู่กับรสมาหลายปี”“นิตยาตามมาขอเงินจากพ่อของเธอน่ะ”“จริงเหรอคะ ไม่น่าเชื่อว่ายังกล้ากลับมา ทำกับพ่อไว้ถึงขนาดนั้น” เธอส่ายหน้าไปมา“ฉันให้คนไล่ไปแล้ว”“ไล่เหรอคะ ทำอะไรรุนแรงหรือเปล่า”“เป็นห่วงคนพวกนั้นทำไม เค้าทำกับรสไว้เยอะนะ” เขาลูบแขนเปลือยเธอเล่นอย่างเพลิดเพลิน“รสก็ไม่อยากให้คุณเดลทำอะไรรุนแรงกับใครค่ะ ถือว่าเค้าเป็นเพื่อนมนุษย์คนหนึ่ง”“ฉันไม่ทำอะไรรุนแรงหรอก เค้ามีคนจัดการอยู่แล้ว เค้าเป็นหนี้เยอะ ลูกเต้

  • ปาหนัน   92

    “ตรงนี้โล่งไปนะคะ เดี๋ยวใครมาเห็น” เธอกระซิบตอบกลับไป รู้สึกอายและตื่นเต้นที่ต้องมาแอบทำอะไรแบบนี้“ไปห้องซาวน่าก็ได้ จะได้นวดตัวไง เธออาจจะรู้สึกเมื่อย เดี๋ยวฉันนวดให้เอาไหม” เขาเสนอเสียงแหบพร่า กดจุมพิตที่แก้มนุ่มก่อนจะถลาว่ายน้ำไปจับบุตรสาว รติรสรู้ดีว่าคำว่านวดของเขาหมายความถึงอะไรฟาเดลยังทำตัวปกติโดยการเล่นกับบุตรสาวอย่างสนุกสนาน เหลือเชื่อนัก เขาทำได้ยังไง เมื่อครู่ยังทำท่าปรารถนาเธออย่างออกนอกหน้า ฟีร่าหัวเราะเสียงใส บางคราก็ร้องกรี๊ดอย่างชอบใจที่ได้เล่นกับบิดามารดาอย่างใกล้ชิด รติรสพลอยยิ้มตามไปด้วยไม่ได้ เธอรู้สึกอุ่นวาบในอก สายสัมพันธ์ของครอบครัวมันอบอุ่นแบบนี้นี่เองเธอไม่สงสัยเลยว่าทำไมฟีร่าไม่มีแม่แท้ๆ อยู่เคียงข้างแต่กลับเป็นเด็กสดใสร่าเริงและมั่นใจในตัวเอง เพราะบิดาของเธอนี่เอง ฟาเดลเป็นทั้งคุณพ่อและคุณแม่ในเวลาเดียวกัน เขาพูดคุยกับลูกได้ในทุกๆ เรื่อง เขารับฟังในทุกปัญหาและข้อสงสัย เวลาที่ฟาเดลคุยกับฟีร่า สองพ่อลูกคุยกันเหมือนเพื่อน ฟาเดลเป็นกันเองกับลูก แม้เขาจะดูดุ แต่เธออบอุ่นใจทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้เขา ฟีร่าเองก็คงไม่ต่างกัน ความรู้สึกนั้นคือความรู้สึกไว้เนื้อเชื่อ

  • ปาหนัน   91

    แต่เป็นไปอย่างอ่อนโยนลึกล้ำด้วยแรงเสน่หาเขายกใบหน้าเธอขึ้นจูบไล้ปากลงมายังแผ่นหลัง เธอจิกมือบนมือของเขาที่วางบนที่นอนแน่นเพื่อหาที่ระบายความเสียว ร่างกายของเธอสั่นสะเทือนเคลื่อนไหวอยู่ใต้ร่างหนาที่โยกกระชั้นลงมาหลอมประสาน อกเธอถูกมือหนากอบกุมเมื่อเป็นที่ยึดให้เขา มือแกร่งเกร็งจนเอ็นขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวเหยเกด้วยความซ่านลึกในอารมณ์พิศวาสภาคินเลื่อนมือลงไปกระชับเอวคอดแล้วควบร่างอย่างฮึกเหิม“โอ๊ะ! โอ๊ย... พี่คินขา...” มินตราหวีดร้องเสียงหลงทรุดฮวบลงไปบนที่นอน ภาคินตามติดโหมสะโพกลงมาแนบชิดในท่าที่เธอนอนคว่ำมินตราเป่าลมออกจากปากอย่างแรงก่อนที่เขาจะจับเธอพลิกหงายขึ้นมาอีกครั้ง เขาเริ่มขยับครั้งใหม่โดยแนบร่างกายแทบจะทุกส่วนลงมา ใบหน้าของคนทั้งสองอยู่ห่างกันเพียงแค่คืบ สะโพกสอบทำงานหนักเน้นจวนเจียนใกล้จะถึงฝั่งฝันเต็มที ทั้งๆ ที่ส่งสาวน้อยไปถึงสวรรค์แล้วหลายครั้งเขาปัดผมที่ปรกหน้าเธอออก กระแทกกายใส่ร่างน้อยจนจมเตียง เท้าแขนไปข้างกายบางโย้ขาเธอขึ้นไปจนเปิดอ้า ให้เธอโอบกอดลำคอเขาเอาไว้ รอบนี้ดูเตียงจะลั่นอย่างรุนแรง มือหนาคอยลูบผมสลวยอย่างปลอบโยน ริมฝีปากหนาจูบซับเหงื่อให้บางเบานาย

  • ปาหนัน   90

    ลิ้นหนุ่มเกลี่ยขึ้นลงโบกสะบัดเป็นจังหวะ สายตาเหลือบมองสบกับสาวน้อยที่นอนเปิดขา หน้าแดงอยู่บนที่นอนนุ่มภาคินปาดลิ้นสากร้อนชุ่มฉ่ำไปตามซอกหลืบเร้นรัก เขาดูดเม้มยอดเกสรนารีสีหวานเสียหนำใจ ก่อนจะสอดแทรกเข้าไปภายในซอกหวานซ่านใจที่แสนคับแคบ เพราะไม่เคยถูกชำแรกแทรกผ่านจากสิ่งใดมาก่อนเขาชื่นชมกับความงดงามตรงหน้าจนอดจะพร่ำเพ้อออกมาเป็นคำพูดเสียไม่ได้ ยิ่งเขากระซิบเสียงพร่าว่าเธองดงามน่าปรารถนา สาวน้อยก็ยิ่งยกสะโพกเร่าๆ ด้วยความซ่านเสียวมินตรากระตุกร่างทุกครั้งที่เขาก้มลงมาสัมผัส มือหนาโอบประคองขาเพรียวทั้งสองเอาไว้ เธอยกมือขึ้นแนบกับใบหน้าบ้าง กัดบ้างเพื่อระบายความกระสัน เพียงแค่ลิ้นชุ่มร้อนของเขาสัมผัสลงมา เธอก็แทบขาดใจ สายตาของเขากำลังมองเธอด้วยความหิวโหยบ่งบอกอย่างแจ่มชัดว่าอยากจะกลืนกินเธอเสียในวินาทีนี้มือนิ่มของเธอประสานกับมือของเขาที่ยกขึ้นมารับเพื่อให้เธอหาหลักยึด เธอกระตุกครั้งแล้วครั้งเล่าเมื่อลิ้นของเขาโรมรัน ลมหายใจหอบกระเส่าปลดปล่อยออกมาอย่างติดขัด เธอยกขางอเข่าจนเขาต้องกระซิบเมื่อเท้าเล็กๆ ของเธอเหยียดเกร็งอยู่บนบ่าของเขา“แยกขาหน่อยครับคนดี”เธอจิกเท้าบนที่นอน เปิดขาชันเข่าใ

  • ปาหนัน   89

    ภาคินถอดเสื้อออกทางศีรษะจนท่อนบนเปลือยเปล่า ผิวของเขาขาวตามมารดา สาวน้อยแอบมองก่อนจะก้มหน้างุดด้วยความเขินอาย ลอบกลืนน้ำลายลงคอด้วยความรู้สึกหวั่นไหววูบวาบมือหนาเลื่อนมาจับชายเสื้อยืดเนื้อดีของสาวน้อยทำท่าจะถอด เธอกดเอาไว้ไม่ยินยอมเพราะความขัดเขิน ภาคินยิ้มปลอบกระซิบเสียงอ่อนโยนเช่นเคย“ถอดนะครับคนดีจะได้เสมอกันไง” เขาดึงรั้งอีกครั้ง เธอยังขัดขืนแต่ไม่มากพอทำให้เขาถอดได้สำเร็จ สาวน้อยก้มหน้างุดยกมือขึ้นปกปิดทรวงอกอิ่มที่ยังห่อหุ้มด้วยบราเซียร์สีชมพูสดใสเอาไว้เขาปัดผมยาวสลวยที่ปกปิดข้างกายและทรวงอกไปด้านหลัง เธอยังยกมือปิดบังอกอิ่มเอาไว้เช่นเดิม เขาส่ายหน้าไปมาก่อนจะดึงมือเธอออกแล้วกดร่างบางลงบนพื้นเตียงนุ่ม ซุกใบหน้าซบที่ร่องอกสวยเพื่อสูดดมกลิ่นอ่อนหวานที่โชยมาเตะจมูกมือหนากอบกุมบงกชงามเอาไว้ เขาเลื่อนมือไปปลดตะขอด้านหลัง มินตราสะท้านกอดอกเอาไว้ แต่เขาก็สามารถใช้แรงที่มากกว่าดึงออกไปได้อย่างง่ายดาย เพราะจริงๆ แล้วเธอแทบไม่มีแรงเลยสักนิดบงกชดอกสวยชูช่อล่อตาล่อใจให้ภมรหนุ่มลุ่มหลง ภาคินกลืนน้ำลายลงสู่ลำคอที่แห้งผากเมื่อได้พิศมองยอดอกสวยขนาดเหมาะมือที่ตั้งชันอิ่มอวบรับการสัมผัสเขากด

  • ปาหนัน   8

    พอกินเสร็จก็รีบไล่ดาวออกมาเลย คิดแล้วมันน่าน้อยใจนัก นี่ถ้าไม่คิดว่าจะเอาสมบัติละก็ ดาวไม่เอาใจให้เหนื่อยหรอกค่ะ เพราะปกติเป็นหน้าที่ยัยดาที่ประจบคุณพ่อคุณแม่ ส่วนดาวน่ะลูกนอกไส้ ท่านสองคนไม่เคยเห็นหัวอยู่แล้ว”“เอาน่า คุณก็เอาใจท่านหน่อย พอท่านหาดาราไม่เจอจริงๆ ทรัพย์สมบัติทั้งหมดต้องตกเป็นของคุณแ

  • ปาหนัน   3

    กล้าเห็นอาการเก้ๆ กังๆ ของเธอก็รีบอธิบายวิธีการนุ่งผ้าถุง จนเขายังอยากเข้าไปนุ่งให้เธอเอง แต่ติดตรงเขาไม่อยากล่วงเกินเธอให้ต้องเสื่อมเสีย“อุ๊ย!” เพราะคนไม่เคยนุ่งผ้าถุงมาก่อน ทำให้พอนุ่งแล้วเดินไปได้นิดเดียวก็เกือบสะดุดล้ม แถมปมผ้าก็หลุดลงมาจนได้“เฮ้ย!” กล้าหันมามองก่อนจะอ้าปากค้าง เมื่อเห็นเรือน

  • ปาหนัน   2

    พื้นไม้ที่นั่งหันหน้ากินข้าวด้วยกันก็ปัดกวาดเช็ดถูสะอาดเอี่ยมเรียบร้อยอย่างไม่น่าเชื่อกล้ามองดูร่างบอบบางที่ทำความสะอาดและจัดเก็บข้าวของต่อหลังจากทานอาหาร เขาคอยเข้าไปช่วยและสังเกตการกระทำของเธออย่างชื่นชม สิ่งที่ทำให้เขาสะดุ้งตกใจคือคำพูดสำนึกผิดของเธอที่เปล่งออกมาขณะจัดของให้เป็นระเบียบเรียบร้อย

  • ปาหนัน   1

    “ทำอะไรกันน่ะ เฮ้ย! ตำรวจมา ตำรวจมา!!!” กล้า ใจซื่อ ชายหนุ่มวัยยี่สิบเจ็ดปีร้องตะโกนโหวกเหวกเมื่อเห็นกลุ่มชายฉกรรจ์จำนวนหนึ่งกำลังทำอะไรสักอย่างลับๆ ล่อๆ ในบริเวณที่เขาวางเบ็ดตกปลา เพราะเป็นกลางคืน เขาจึงเห็นหน้าพวกมันไม่ชัด พอได้ยินเสียงตะโกนว่าตำรวจมา พวกมันก็วิ่งหนีไม่คิดชีวิต แสดงว่าพวกมันคงกำ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status