LOGINShare
บทที่ 143
Latest chapter
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน บทที่ 680
น้ำตาของเจี่ยนจือทำให้เสื้อเชิ้ตของเจี่ยนหลานเปียกชุ่มไปหมดแล้วเจี่ยนหลานเอาแต่ปลอบเธอ บอกว่าอย่าเสียใจ อย่าเสียใจ คอยบอกให้เธอร้องออกมา ร้องเสียงดัง ๆ...แต่น้ำตาของเจี่ยนจือกลับไม่มีเสียงตั้งแต่ต้นจนจบ มีเพียงน้ำตาที่ไหลไม่หยุดจนในที่สุดเมื่อเธอเปล่งเสียงออกมาได้ สิ่งที่เธอพูดกลับเป็น “พี่ หนูไม่ได้เสียใจจริง ๆ นะ พี่ดูสิ หนูกำลังยิ้มอยู่ พี่ดูสิว่าหนูกำลังยิ้มอยู่ใช่ไหม? พี่ดูสิ!”เธอดิ้นออกจากอ้อมแขนของเขา ปัดเส้นผมออก เผยให้เขาเห็นทั้งใบหน้า บนใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตามีเพียงรอยยิ้มที่ดูน่าเศร้ายิ่งกว่าการร้องไห้เสียอีกหัวใจของเจี่ยนหลานเจ็บจนแทบทนไม่ไหว เขาดึงเธอกลับเข้ามากอดอีกครั้ง “ไม่ดูแล้ว พี่ไม่ดูอะไรทั้งนั้น เธออยากร้องไห้ อยากหัวเราะ อยากให้น้ำตาไหลก็ได้ทั้งนั้น พี่อยู่ตรงนี้ เธอยังมีพี่อยู่นะ...”เจี่ยนจืออยู่ในอ้อมแขนของเจี่ยนหลานแบบนั้นตลอดทางจนกลับมาถึงบ้านหลังกลับถึงบ้าน นอกจากเส้นผมที่เปียกชื้นจากน้ำตาและดวงตาที่บวมแดงเล็กน้อยแล้ว ใบหน้าของเธอก็ไร้ซึ่งอารมณ์ใดตอนนั้นคุณย่ากำลังดูพ่อครัวทำอาหารอยู่ในครัว ส่วนคุณป้ายังไม่กลับมาเจี่ยนจือทำเหมือนไม่มีอ
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน บทที่ 679
มือของเจี่ยนจือเผลอจิกลงบนกล้ามแขนของเจี่ยนหลานโดยไม่รู้ตัว“เขาไม่มีขาแล้ว” เจี่ยนหลานเอ่ยเสียงเบา“หนูก็รู้อยู่แล้วว่าอาการเขาคงไม่ค่อยดี ไม่งั้นเขาจะผิดนัดได้ยังไง?” เจี่ยนจือฟังแล้วจู่ ๆ ก็หัวเราะออกมา “เจ้าของเกสต์เฮาส์คนนั้นยังบอกเลยว่าเขาแค่เดินไม่ค่อยสะดวก”“ก็ถือว่า…ไม่สะดวกจริง ๆ นั่นแหละ…” แม้แต่เจี่ยนหลานเอง ตอนเอ่ยประโยคนี้ออกมาก็ยังรู้สึกลำบากเหลือเกิน“แล้วที่ว่าไม่มีนี่คือไม่มีแบบไหน? หายไปแค่ไหน?” เจี่ยนจือกอดแขนพี่ชายแน่นจนแทบจะถูกเขาลากให้เดินไปข้างหน้าตลอดชีวิตของเจี่ยนหลาน เขาไม่เคยพูดจาอย่างไร้ความมั่นใจขนาดนี้มาก่อน ไม่เคยรู้สึกลังเลขนาดนี้มาก่อน เขาเอ่ยอย่างรวดเร็วและเบาจนแทบไม่ได้ยินว่า “ก็คือ…ไม่มีทั้งขาเลย…”เจี่ยนจือนิ่งอึ้งไป“จือจือ จือจือ?” เจี่ยนหลานเป็นห่วงมาก จึงอยากดูสีหน้าของเธอ “เธอโอเคไหม? จือจือ”เจี่ยนจือเงยหน้าขึ้นและยิ้มให้เขาดู “โอเคสิ หนูสบายดี หนูไม่ได้เป็นอะไร หนูแค่อยากรู้ว่าเขาเป็นอะไร อยู่ที่ไหน รู้แล้วก็พอ…แค่นี้ก็พอแล้ว…”เธอกำลังยิ้มแต่รอยยิ้มนั้นกลับทำให้หัวใจของเจี่ยนหลานเจ็บเหมือนถูกกระชาก“ขอโทษนะจือจือ ไป กลับบ้านกัน
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน บทที่ 678
ตอนนี้เจี่ยนจือก็กำลังอยู่ในสภาวะแบบนี้พอคุณหมอได้ฟังเธอเล่ารายละเอียดมากมายขนาดนี้ ในที่สุดก็นึกขึ้นมาได้ เพราะถึงยังไง ตลอดชีวิตการทำงานของเขาก็ไม่ได้พบเจอเคสแบบนั้นบ่อยนัก“คุณเป็น…อะไรกับเขาเหรอครับ?” คุณหมอจำเธอไม่ได้แล้ว“ฉันเป็น…เพื่อนของเขาค่ะ” เจี่ยนจือไม่รู้ว่าควรอธิบายสถานะของตัวเองยังไงคุณหมอทำหน้าเหมือนเข้าใจขึ้นมาทันที “พวกคุณแต่งงานกันหรือยังครับ?” คุณหมอคิดว่าผู้ป่วยที่มีอาการหนักขนาดนั้น ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว ผู้หญิงคนนี้ยังเข้ามาทักทายเขาด้วยท่าทางซาบซึ้งใจแบบนี้ แสดงว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะต้องดีมากแน่ ๆเจี่ยนจือจึงรู้ว่าคุณหมอเข้าใจว่าเธอคือแอนนาคงต้องโทษกาลเวลาที่ผ่านมานานเกินไป คุณหมออาจจำผู้ป่วยได้อย่างแม่นยำ แต่สำหรับญาติของผู้ป่วย เมื่อผ่านไปหลายปี จะจำสับสนกันบ้างก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้แต่ในวินาทีนั้น ไม่รู้อะไรดลใจ เธอไม่ได้บอกว่าตัวเองใช่ แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธว่าตัวเองไม่ใช่ เพียงยิ้มแล้วเอ่ยว่า “ดีใจมากเลยค่ะที่ได้เจอคุณหมออีกครั้ง ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่คุณหมอทุ่มเทในระหว่างการรักษาเขานะคะ”แต่คุณหมอกลับเอ่ยว่า “อย่าพูดแบบนั้นเลยครับ ความจริง
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน บทที่ 677
เธอกังวลเหลือเกินว่าทุกวันที่ใช้ชีวิตอยู่ในลอนดอนอาจเป็นวันสุดท้ายของตัวเองเพราะแบบนั้น เธอจึงมอบอำนาจดูแลคณะเต้นทั้งหมดให้ตี๋โยว เวลาที่เธอไม่อยู่ ตี๋โยวสามารถตัดสินใจทุกอย่างแทนเธอได้เธอบันทึกวิดีโอการเต้นที่ออกแบบไว้สำหรับเทศกาลศิลปะเอดินบะระ ทั้งแบบเต็มชุด แบบเก็บรายละเอียด และแบบแยกสอนท่าทีละจุด เธออัดทุกอย่างเอาไว้ทั้งหมด เผื่อวันหนึ่งเธอหลับไปแล้วไม่ตื่นขึ้นมาอีก คณะเต้นจะได้ตั้งตัวทันเธอยังไปหาทนายความ ทำพินัยกรรมจัดการทรัพย์สินของตัวเองเอาไว้ เพราะกลัวว่าหากหลับไปครั้งหนึ่งแล้วจะไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลยสรุปแล้ว หลังจากเคยมีประสบการณ์หลับยาวถึงสามเดือน สิ่งที่เธอกลัวที่สุดก็คือการหลับยาวยิ่งกว่าเดิมจนไม่ตื่นขึ้นมาอีก เพราะฉะนั้นในแต่ละวัน เธอจึงค่อย ๆ จัดการเรื่องต่าง ๆ ทีละอย่าง ให้ทุกอย่างเรียบร้อยที่สุดขณะเดียวกัน เธอก็ค่อย ๆ ลดจังหวะชีวิตของตัวเองให้ช้าลงนอกจากงานของคณะเต้นแล้ว เรื่องอื่นเธอไม่วิ่งวุ่นไปไหนอีก แต่เอาเวลาส่วนใหญ่ไปอยู่กับคุณย่าและคุณป้า เพราะกลัวว่าวันหนึ่งหากตัวเองหลับไปจริง ๆ คุณย่าในห้วงเวลานี้อาจไม่มีวันได้พบเธออีกเวลาเริ่มนับถอยหลังความรู้สึก
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน บทที่ 676
แต่ว่าเขายังมีชีวิตอยู่ดี! แค่นี้ก็ดีมากแล้ว! เขาแค่เดินไม่สะดวกเท่านั้นเอง แค่นี้ก็ดีมากแล้ว!เมื่อสองเดือนก่อน เขายังปรากฏตัวอยู่ที่นี่เป็น ๆ ด้วยซ้ำ!ต่อให้เธอไม่รู้ข่าวคราวที่แน่ชัดของเขาในตอนนี้ แค่นี้ก็มากพอแล้ว!เหมือนที่เจสสิก้าพูด ไม่มีข่าวก็คือข่าวดี!“เจสสิก้า?” เจี่ยนจือมองคนที่อยู่ข้างกาย ก่อนที่น้ำตาเม็ดโตจะไหลลงมาอย่างห้ามไม่อยู่“คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?” เจ้าของที่พักเห็นเธอร้องไห้ขนาดนี้ก็ตกใจไม่น้อยเจี่ยนจือพยักหน้าแรง ๆ “ฉันไม่เป็นไร ฉันดีมาก ดีมากจริง ๆ! ขอบคุณนะคะ!” เพียงแต่น้ำตามันหยุดไหลไม่ได้เธอไม่ได้คิดว่าพอหาเวินถิงเยี่ยนเจอแล้วจะต้องทำอะไรกับเขา เพียงแต่หลังจากผ่านเรื่องราวมามากมายขนาดนี้ เธอหวังว่าทุกคนจะยังมีชีวิตอยู่ดีถึงแม้ตอนนี้เบาะแสของเวินถิงเยี่ยนจะยังเลือนรางจับต้องไม่ได้ แต่ก็เหมือนรอยเท้าห่านบนโคลนหิมะ อย่างน้อยก็ยังมีร่องรอยว่าเขาเคยผ่านมาที่นี่ อย่างน้อยคนคนนี้ก็ยังคงมีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้ เหมือนที่เจสสิก้าพูด เขาอาจกำลังใช้ชีวิตอย่างดีอยู่ที่มุมใดมุมหนึ่ง ไม่มีอะไรจะดีไปกว่านี้อีกแล้ว…“คุณลุงคะ เขาเคยบอกไหมว่าหลังจากออกจากที่นี่แล้วจะไปไ
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน บทที่ 675
บนเครื่องบินที่มุ่งหน้าไปยังไอร์แลนด์ หัวใจของเจี่ยนจือตึงเครียดอยู่ตลอดเวลาหลังจากความตื่นเต้นในตอนแรกผ่านไป พอสงบสติลง เธอก็ยังรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องนับตั้งแต่เวินถิงเยี่ยนจากไปโดยไม่บอกกล่าวจนถึงตอนนี้ก็ผ่านมาหลายปีแล้ว ในช่วงหลายปีนี้ นอกจากช่วงเวลาที่เธอหลับไป เธอเดินทางมาไอร์แลนด์อยู่หลายครั้ง แต่ไม่เคยมีสักครั้งที่ได้เบาะแสเกี่ยวกับเวินถิงเยี่ยน“หัวหน้าทีมคิดอะไรอยู่เหรอ?” ตี๋โยวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ สะกิดเธอเบา ๆ“หืม?” เจี่ยนจือเหมือนเพิ่งได้สติกลับมา“แอร์โฮสเตสเอาอาหารมาเสิร์ฟแล้ว” ตี๋โยวเอ่ย“ขอโทษนะคะ” เจี่ยนจือเอ่ยกับแอร์โฮสเตสที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เธอรับเมนูมาดูครู่หนึ่ง ก่อนจะส่งคืนให้อีกฝ่าย “ขอน้ำร้อนหนึ่งแก้วก็พอค่ะ”“ดูเหมือนหัวหน้าทีมจะมีเรื่องหนักใจนะ” ตี๋โยวถามอย่างเป็นห่วง“อืม” เจี่ยนจือยอมรับ “ถึงไอร์แลนด์แล้วค่อยว่ากัน”ไม่ว่ายังไง ครั้งนี้ที่เธอมาที่นี่ ในมือก็มีที่อยู่แบบเจาะจงแล้ว อย่างน้อยก็คงไม่ต้องตามหาอย่างไร้จุดหมายหลังเครื่องบินลงจอดที่ไอร์แลนด์ คณะเต้นก็เข้าที่พัก และยังมีเวลาพักปรับตัวอีกหนึ่งวัน ตี๋โยวพาคนในคณะไปฝึกซ้อม ส่วนเธอ ครั้งนี
You May Also Like
