LOGINShare
บทที่ 15
publish date:
2026-11-02 03:42:20
Latest chapter
ฝันตื่นหนึ่ง ชะตาวุ่นคุณหนูไป๋ บทที่ 33
เมื่อรถม้าถึงจวนไป๋ มู่หลานให้เสี่ยวถิงนำกล่องธนูไปเก็บ ส่วนตนไปถามพ่อบ้านว่ามีข่าวจากในวังหรือไม่ เมื่อได้รับคำตอบว่ายัง นางจึงกลับมาหาสหายทั้งสองที่ห้องรับรอง อิงหลิงเห็นสีหน้านางจึงเอ่ยขึ้น “ท่านพ่อเจ้าเพิ่งออกจากสนามไล่เลี่ยกับพวกเรา คงยังกลับมาไม่เร็วถึงเพียงนี้” “ข้ารู้” มู่หลานถอนหายใจเบาๆ “แต่พอได้ยินว่าเกี่ยวกับบัญชีกับชื่อท่านพ่อ ข้าก็นึกถึงเรื่องคราวก่อนขึ้นมา” ซูเหยามองสหายด้วยสีหน้าจริงจัง “คราวก่อนมีคนใส่ร้ายท่านพ่อเจ้า แต่คราวนี้เพียงเรียกไปสอบถาม ยังไม่มีใครกล่าวหาอะไร อย่าเพิ่งคิดว่าจะเหมือนคราวก่อนสิ” มู่หลานมองสหาย “วันนี้เจ้าพูดมีเหตุผลดีนะ” “ข้าก็พูดมีเหตุผลทุกวันอยู่แล้ว” อิงหลิงหลุดหัวเราะ บรรยากาศในห้องจึงผ่อนคลายลงบ้าง ทั้งสองอยู่คุยต่อจนถึงเวลาต้องกลับ มู่หลานเดินออกไปส่งถึงหน้าจวน ซูเหยาขึ้นรถแล้วก็ยังเปิดม่านกลับมาบอก “หากพรุ่งนี้ไม่ได้ออกไปไหน ให้คนมาบอก ข้าจะมาอยู่เป็นเพื่อน” “ข้าไม่ได้ถูกกักตัวเสียหน่อย” “เช่นนั้นก็ถือว่าข้ามาเพื่อชิมขนม” มู่หลานรับคำด้วยรอยยิ้ม ก่อนยืนรอจนรถม้าพ้นหัวมุมถนน นางกำลังจะกลับเข้าไป เสียงม้าก็ดังมาจากอีกด้านหนึ่
ฝันตื่นหนึ่ง ชะตาวุ่นคุณหนูไป๋ บทที่ 32
ธงในมือผู้ดูแลงานลดลง มู่หลานดึงสายธนูจนสุดระยะที่ฝึกไว้ ดวงตาจับอยู่บนวงเป้า ทว่าพอได้ยินเสียงคนขยับเก้าอี้ด้านหลัง ปลายนิ้วกลับคลายเร็วกว่าที่ตั้งใจ ลูกศรปักลงตรงขอบนอก “หนึ่งคะแนน!” นางลดธนู มองตำแหน่งลูกศรแล้วเม้มปาก คนละสามดอก ผู้เริ่มฝึกยิงเป้าใกล้ ผู้ชำนาญยิงเป้าไกล ก่อนนำคะแนนมารวมกัน นางเพิ่งใช้โอกาสแรกไปกับคะแนนต่ำที่สุดบนเป้า หลี่เฟิงยังไม่ยกธนู เขาหันมาถามเบา ๆ “เมื่อครู่เจ้าฟังอะไรอยู่?” “เสียงข้างหลังเจ้าค่ะ” “แล้วเป้าอยู่ที่ใด?” มู่หลานเหลือบมองเขา “ข้างหน้า” “เช่นนั้นดูข้างหน้า” คำเตือนสั้นๆทำให้นางหลุดยิ้มได้ เขาจึงกลับไปประจำจุดยิงของตน ดึงสายแล้วปล่อยโดยไม่รีบร้อน ลูกศรปักในวงกลาง เสียงปรบมือดังขึ้น มู่หลานหันไปมองตามทันที ก่อนนึกได้ว่าตนควรเตรียมลูกต่อไปแล้ว ข้างสนาม ซูเหยากำลังนับคะแนนด้วยนิ้ว อิงหลิงจับมือนางให้ลดลง “อย่าให้นางเห็น เจ้าเหมือนกำลังทวงหนี้” “ข้าเพียงอยากรู้ว่าต้องได้อีกเท่าไร” “ข้ายังไม่อยากรู้เลย” มู่หลานพูดกลับไปเบาๆจนเพื่อนทั้งสองรีบยืนเรียบร้อย หลี่หมิงซึ่งอยู่ข้างกันหัวเราะ ก่อนขยับให้ผู้ชมด้านหลังมองเห็นสนามถนัดขึ้น คราว
ฝันตื่นหนึ่ง ชะตาวุ่นคุณหนูไป๋ บทที่ 31
เย็นวันนั้น คนที่พ่อบ้านส่งไปยังจวนองค์ชายรองกลับมาพร้อมจดหมายตอบ มู่หลานเปิดอ่านทันที ‘ข้ายังไม่ได้ลงชื่อให้เจ้า หากอยากแข่งก็เลือกคู่เองได้ ส่วนธนูนั้นให้แล้ว ไม่ต้องคืน’ ด้านล่างมีข้อความต่ออีกบรรทัด ‘แต่หากเลือกข้า ข้าจะยินดีมาก’ เสี่ยวถิงเห็นนางหยุดอ่านจึงถามขึ้น“องค์ชายรองว่าอย่างไรเจ้าคะ?” “ให้ข้าเลือกคู่เอง” “เช่นนั้นคุณหนูจะเลือกผู้ใด?” มู่หลานพับจดหมาย ก่อนเหลือบมองธนูที่เก็บอยู่ข้างโต๊ะ “ขอให้ข้ายิงถูกเป้าก่อนเถอะ” สองวันที่เหลือนางจึงแบ่งเวลามาฝึกช่วงสั้นๆ พอถึงเช้าวันงาน ลูกศรส่วนใหญ่ก็อยู่บนเป้า แม้ยังไม่มีดอกใดปักกลางวงอย่างที่หวัง⸻ ซูเหยากับอิงหลิงรออยู่ใกล้ทางเข้าสนาม เมื่อเห็นมู่หลานลงจากรถม้า ซูเหยาก็มองกล่องในมือเสี่ยวถิงทันที “เจ้าจะลงแข่งจริงหรือ?” “ยังไม่ได้ลงชื่อ แล้วเจ้าเล่า?” “ข้าลองยืมธนูท่านพ่อมาฝึกแล้ว” “เป็นอย่างไรบ้าง?” “ท่านพ่อให้ข้าคืนก่อนทำตกใส่เท้า” อิงหลิงหลุดหัวเราะ ก่อนช่วยจัดสายผูกแขนเสื้อของมู่หลานให้กระชับ ทั้งสามเดินตามใต้เท้าไป๋เข้าสู่สนาม เสียงสายธนูดีดดังมาจากลานด้านหน้า สลับกับเสียงประกาศคะแนนและเสียงปรบมือ หลี่จิ่งเทีย
ฝันตื่นหนึ่ง ชะตาวุ่นคุณหนูไป๋ บทที่ 30
หน้าจวนมีห่อผ้าห่มกับเครื่องใช้เตรียมส่งไปยังหมู่บ้าน เฉินฝูกำลังช่วยพ่อบ้านผูกสัมภาระ เมื่อเห็นนางก็รีบวางเชือกแล้วคำนับ “ข้ากำลังจะขอพ่อบ้านเข้าไปขอบคุณคุณหนูพอดีขอรับ” “หากท่านขอบคุณทุกคนอีกรอบ วันนี้คงออกจากเมืองไม่ทัน” เฉินฝูยิ้มอย่างเก้อเขิน ข้างเอวมีห่อยาที่ซื้อให้ภรรยาผูกไว้แน่น มู่หลานเห็นแล้วจึงถามถึงขบวนกลับ เขาบอกว่าคนของหลี่เหิงรออยู่ตรงประตูตะวันตก จะเดินทางไปพร้อมกัน ใต้เท้าไป๋เดินออกมาตรวจความเรียบร้อย พ่อบ้านนำรายการส่งให้ ก่อนเรียกเฉินฝูเข้ามาฟังเรื่องงาน “ต่อไปเจ้ารับผิดชอบขนส่งของจวนไป๋ พ่อบ้านจะเป็นผู้แจ้งเที่ยวงานและค่าจ้าง” “ขอรับ” “วันนี้ส่งของแล้วกลับไปดูภรรยาก่อน เที่ยวถัดไปค่อยเข้ามารับงาน” เฉินฝูคำนับรับคำ แล้วก้มเขียนชื่อตนเองในใบรับของอย่างช้าๆ ใต้เท้าไป๋ให้พ่อบ้านอ่านรายการให้ฟังและทำสำเนาติดตัวไปด้วย มู่หลานยืนฟังพ่อบ้านทวนรายการไปด้วย ก่อนมองเขาพับสำเนาเก็บไว้ในเสื้ออย่างระมัดระวัง เมื่อรถออกไปสมทบกับขบวนของหลี่เหิง ใต้เท้าไป๋จึงหันมาหาบุตรสาว “ส่งคนเสร็จแล้ว ทีนี้กลับเรือนไปพักได้แล้ว” นางเพิ่งรับคำ คนเฝ้าประตูก็เข้ามาแจ้งว่าคุณชายกู้มาถึง
ฝันตื่นหนึ่ง ชะตาวุ่นคุณหนูไป๋ บทที่ 29
มู่หลานวางจดหมายลงข้างตะเกียง แล้วหยิบขึ้นมาอ่านอีกครั้ง หีบสองใบยังอยู่ในคลัง จ้าวผิงจึงไม่อาจเห็นมันถูกยกขึ้นเกวียนอย่างที่ให้การไว้ได้ แต่หากเขาจงใจโกหก เหตุใดต้องเพิ่มของที่ไม่ได้หายลงไปด้วย? เช้าวันถัดมา คนจากที่ทำการมาถึงจวนเพื่อขอให้นางไปยืนยันถ้อยคำที่เฉินฝูพูดก่อนถูกจับ ผู้ดูแลขบวนซึ่งอยู่ในเหตุการณ์ก็ถูกเรียกไปเช่นกัน เมื่อมู่หลานให้การเสร็จ หลี่เหิงก็เดินมาพบนางตรงระเบียง “วันนี้อาจได้คำตอบหลายเรื่องแล้ว” เขาบอก “เรื่องหีบหรือเจ้าคะ?” “มากกว่านั้น คนของข้าตามพบร้านที่รับสินค้าบางส่วนไว้ เจ้าของร้านกำลังมา” มู่หลานมองเขาทันที หลี่เหิงอธิบายว่า เมื่อคำให้การเรื่องของหายเริ่มไม่น่าเชื่อถือ เขาจึงให้คนตรวจร้านรับซื้อสินค้าที่จ้าวผิงเคยติดต่อด้วย ขณะเดียวกันก็เทียบบัญชีของร้านต้นทางกับของที่ยังอยู่ในคลัง “ข้าคงได้ใช้ความรู้เรื่องร้านค้าเสียที” เขากล่าว “ท่านใช้มาตั้งแต่จัดเสบียงแล้วเจ้าค่ะ” “ดี เจ้าจำได้ ข้าจะได้ไม่ต้องเล่าเองทุกครั้ง” มู่หลานยิ้ม ก่อนเจ้าหน้าที่จะออกมาเรียก ทั้งสองจึงเข้าไปในห้องพร้อมกัน จ้าวผิงนั่งอยู่ด้านหนึ่ง เฉินฝูอยู่ฝั่งตรงข้าม เจ้าของสินค้า
ฝันตื่นหนึ่ง ชะตาวุ่นคุณหนูไป๋ บทที่ 28
“เป็นลายมือข้าเองขอรับ” จ้าวผิงตอบในที่สุด เฉินฝูเงยหน้าขึ้นทันที แต่ยังไม่ทันได้พูด อีกฝ่ายก็กล่าวต่อ “ข้าเขียนให้ก่อนเกิดเหตุ เป็นค่าจ้างให้เขานำเกวียนมารอรับสินค้า ส่วนวันที่ลงไว้เป็นวันที่นัดจ่ายเงิน” ผู้สอบสวนก้มมองกระดาษอีกครั้ง “เช่นนั้นเจ้าว่าจ้างเขาจริง?” “ขอรับ ข้าจึงรู้จักเขา และจำได้ว่าเป็นผู้ใดตอนเห็นเกวียนเข้ามารับของที่ถูกปล้น” เฉินฝูก้าวไปข้างหน้า แต่เจ้าหน้าที่ขวางไว้ “ท่านไม่ได้ให้ข้าขับรถ! ท่านนำมันไปเอง แล้วเอากระดาษนี้มาให้ตอนคืนรถ!” “เจ้าจะพูดเช่นไรก็ได้ แต่ข้ามีคนในร้านยืนยันเรื่องการว่าจ้าง” ห้องเงียบลง มู่หลานมองกระดาษที่เมื่อครู่ดูเหมือนจะช่วยเฉินฝูได้ บัดนี้กลับถูกใช้ยืนยันว่าเขามีเหตุให้ไปอยู่ใกล้สินค้าในคืนนั้น หลี่เหิงเลื่อนกระดาษกลับไปตรงหน้าผู้สอบสวน “เก็บคำให้การทั้งสองฝ่ายไว้ก่อน ยังไม่ต้องตัดสินว่าผู้ใดพูดจริง” เขาหันไปหาเฉินฝู “ตอนรับเกวียนคืน เจ้าเห็นสิ่งใดผิดไปจากเดิมบ้าง?” ชายผู้นั้นขมวดคิ้ว พยายามนึก “มีโคลนมากขอรับ ข้าไม่ได้ตรวจอะไรนัก ฟ้าใกล้สางแล้ว อาเป่ารออยู่กับญาติ ข้าต้องไปรับเขาก่อนขนฟืนกลับบ้าน” “โคมหน้ารถเล่า?” มู่หลา
You May Also Like
เจ้าหนี้เถื่อน
กัญจารีย์96.9K viewsพ่อสามีและเพื่อนๆของเขา
กาสะลอง152.7K viewsรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด323.2K viewsคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย729.5K viewsแต่งงานกันไหม? ยัยเพื่อนซี้
บ้านนิยายบายโซ87 viewsไร้เดียงสาซ่อนร้าย
เย้ายวน639 viewsเด็กนายใหญ่ (Set รักไม่ผิด)
MOONY MAY26 viewsเพลิงอัครา (Set รักไม่ผิด)
MOONY MAY24 views
