7

       “คืนนี้

ไม่เอาจริงๆ เหรอวะ ไอ้ปาย”

           ธารมณ์ที่โอบสาวสวยซ้ายขวา เรียกได้ว่าคืนนี้เบิ้ลสอง หันมาหาเพื่อนรักเพื่อนซี้ หมอนี่เปลี่ยนไปมาก หรืออาจจะอยู่ในช่วยคลีนตัวเอง ไปก่อเรื่องไว้ แม่อาจจะยังไม่ให้อภัยนั่นแหละ

           “ไม่ว่ะ ไม่มีอารมณ์”

ปพลตอบ เขาดื่มเหล้าเพียวๆ เข้าไปอีก แล้วมองเพื่อนที่นั่งเคล้านารี พวกหล่อนเคลียคลอออดอ้อน มีอยู่คนหนึ่งหันมามองเขา ส่งสายตาให้ แต่ปพลเมินหนีหล่อน

           เขาเซ็ง

           ไร้อารมณ์

           มันเป็นแบบนี้มานานเท่าไหร่แล้วนะ

           ...

           เกมการฟาดฟันระหว่างพี่ชายกับเขา มันจบลงที่ปพลแพ้ ปภพก็แพ้ งานนี้แพ้ทั้งคู่ อยากจะขำแต่ก็ขำไม่ออก คุณปณิตาอกหัก เนื่องจากคนที่หมายปองและคุยกับพ่อแม่ของทางนั้นอย่างดี ว่าจะให้มาดองกับลูกชายของนางคนใดคนหนึ่ง อภิชาภาไม่เลือกสักคน...แถมยังไปแต่งงานกับเลขานุการของตัวเองอีก จะเป็นลม

           ท่านโทษเขานี่แหละ ตัวดี ตัวแสบ ทำให้ท่านเสียเงินไปสิบล้าน ทยิดาแสบมาก เห็นนิ่งๆ เรียบร้อย น่ารักขนาดนั้น ทำไมบทจะร้าย ร้ายจนเลือดซิบกันนะแม่คุณ

           เธอจากเขาไปไม่มีร่องรอยใดๆ รีดเงินแม่เขาสิบล้าน เพื่อไปเริ่มชีวิตใหม่ คุณปณิตาโอนไวมาก ท่านหน้ามืดที่ลูกชายไปก่อเหตุ ผู้หญิงของลูกชายบอกว่าท้องกับลูกของนาง และจะขอเงินไปทำแท้ง ถ้าไม่ให้ จะเปิดโปง รู้ว่าท่านต้องการอะไร ความหวังของท่านพังพินาศแน่ๆ นังนี่! ช่างร้ายเหลือ เกิดมาเพิ่งเคยเจออะไรแบบนี้

           ทำแท้ง...

           เธอท้องจริงๆ ใช่ไหม

           ไอ้แถบตรวจครรภ์นั้น เขาพบว่ามันตกอยู่ข้างเตียงและเขาก็ดันเก็บไว้ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน พอตั้งสติได้แล้ว ปพลก็มานั่งคิดถึงเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้น เขามันคนเห็นแก่ตัวมาก ที่ทำแบบนั้นกับทยิดา เข้าใจด้วยว่าทำไมเธอถึงโต้ตอบแบบนี้

           มีผลวิจัยกันว่า ผู้ชายจะรู้สึกช้าเรื่องนี้กว่าผู้หญิงและมูฟออนเป็นวงกลมนานกว่า เขาชักจะเห็นตามว่าจริง ป่านนี้เขายังมูฟออนเป็นวงกลม ออกไม่ได้เข้าไม่ได้อยู่นี่

           เขาเคยออฟผู้หญิงมา หรือแม้กระทั่งไปเมาในผับแล้วได้สาวมาวันไนท์ พบว่ามันกร่อย ไม่สนุก ไม่รู้รสใดๆ บางหนถึงกับไม่แข็ง ฉิบหาย! เขากลายเป็นบ้าไปแล้วมั้ง มันจะเป็นไปอีกนานแค่ไหนกันนะ ไอ้อาการแย่ๆ แบบนี้

           เขาเรียกรถมารับกลับ เป็นคันที่ใช้ประจำ คันที่...เคยใช้ให้รับส่งทยิดา

           ดูเอาเถอะเรื่องนิดๆ หน่อยๆ เกี่ยวกับเธอ เขาก็ยังจำได้หมด

           เวลาแค่สี่เดือนที่รู้จักเธอ มันฝังในใจทุกอณูเหมือนสี่สิบปีไปโน่น

           ความลับของเขากับแม่ เรื่องทยิดา พี่ชายก็ไม่รู้ ถ้าหมอนั่นรู้ว่าเขาทำอะไรลงไป ปภพจะคิดยังไงกับเขากันนะ

           ชายหนุ่มถือกระป๋องเบียร์ติดมือมาด้วย เขายังเมาไม่พอ คืนนี้ เสือกดันไปคิดถึงเธอ และกลับมานอนห้องนี้อีก เขาต้องเมา...ไม่งั้นก็นอนไม่หลับ

           ปพลเปิดไฟ ผนังสีขาวยังมีรอยสเปรย์พ่นไว้ เขายังไม่ได้ลบมัน

           ไปตายซะ! ต่อไปนี้เราไม่ต้องเจอะเจอกันอีกในชาตินี้

           “เจอไม่ได้เลยเหรอนิ้ง”

           คนเมานั่งรูดลงกับพื้นพรม เขามองไปยังตัวอักษรนั่น เหมือนกับเป็นตัวแทนของคนที่ทิ้งเขาไป

           คนที่ทิ้งเขาไปมันทยิดา

           ก็ทำไมไม่รอให้อารมณ์เย็นๆ แล้วคุยกัน เขาแค่ตื่นเต้น ตกใจ ปากไว เลยตวาด เลยพูดไปแบบนั้น ถ้าไม่อยากเป็นเมียลับก็บอกมา เขาจะหาทาง...หาทางให้ได้อยู่ด้วยกัน

           ตอนนี้ให้แต่งงานเขาก็ยอม

           “ลูกยังอยู่ไหม? นิ้งใจร้ายเอาเขาออกจริงๆ หรือเปล่า”

         …

         “นิ้งอยู่ไหน หนีไปไหน พี่อยากเจอนิ้ง พี่...ลืมนิ้งไม่ได้”

           เขายังคงพร่ำเพ้อกับตัวหนังสือที่เหมือนกับเป็นตัวแทนของทยิดา

           คืนนั้น ชายหนุ่มหลับไปตรงนั้น เขาฝัน...ฝันว่าทยิดากับเขาไม่มีเรื่องราวบาดหมางกัน เขาได้กอดเธอ ได้จูบ ได้หอมคนตัวนุ่ม...

           “นิ้งรักคุณ”

           เสียงหวานกระซิบบอกเขาในฝัน

           เขาอยากจะฝันไปตลอดไม่ตื่นเลย