ตอนที่ 11 บังเอิญ

บรรยากาศในช่วงเช้าของวันหยุดสัปดาห์ฟ้าโปร่งใสอากาศดีกว่าวันไหน พาคินน์ถูกชวนให้ออกรอบตีกอล์ฟด้วยกันกับก๊วนเพื่อนสนิท

“เฮ้ ไอ้คินน์ไม่เจอกันสักพักเลย คิดถึงมึงว่ะ” ไวท์เพื่อนสนิทเข้ามากอดพร้อมกับตบหลังเบาๆ

“คิดถึงเหมือนกันครับ เพื่อนไวท์”

“พวกมึงคิดไงออกรอบเช้าวะ” ขุนพลเอ่ยถาม

“อากาศดีเหมาะกับการตีกอล์ฟขนาดนี้มึงยังถามอีกเหรอวะ ไอ้ขุน”

“เออ กูไม่เถียง” ขุนพลหยิบไม้กอล์ฟดึงออกมาจากถุง

“แล้วไอ้เจตน์ล่ะ” พาคินน์เอ่ยถามถึงเพื่อนอีกคน

“เมื่อกี้ก่อนจะมาสนามมันบอกกูว่าไปเข้าห้องน้ำ” เป็นขุนพลที่บอกพร้อมกับซ้อมสวิงไม้กอล์ฟ

“นั่น ไอ้เจตน์มาละ” ไวท์ที่เห็นเพื่อนเดินเข้ามาใกล้เอ่ยบอก

เจตน์โบกมือทักทายเพื่อนก่อนจะเดินเข้ามาในกลุ่ม

“หวัดดีฮะทุกคน สบายดีไหม โดยเฉพาะมึงไอ้คินน์” เจตน์เดินเข้ามาใกล้พาคินน์แล้ววาดแขนกอดคอพาคินน์

“โอ๊ย! ไอ้เจตน์กูเจ็บ มึงปล่อยกูก่อน”

เจตน์กอดล๊อกคอเขาแน่นเหมือนตอนสมัยเรียนที่มันชอบแกล้งเขาบ่อยๆ

ไอ้เพื่อนเวร!

เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพื่อนกับคนอย่างมันได้ยังไง เขาน่าจะเลิกคบมันไปตั้งแต่ตอนนั้นก็ดี

“โธ่ แค่นี้ทำเป็นสำออยนะมึง”

เจตน์ยอมปล่อยแต่โดยดี แล้วจ้องมองเขาด้วยใบหน้ายียวนกวนประสาทจนต้องประเคนขาฟาดไปที่ก้นของมัน

“โอ๊ย!”

“พวกมึงสองคนนี่เจอกันทีไรยังแกล้งกันเป็นเด็กไม่เลิกเลยนะ” ไวท์กับขุนพลมองหน้าเพื่อนทั้งสองด้วยใบหน้าเหนื่อยหน่าย

“ไปกันเลยไหม เดี๋ยวจะไม่สนุก”

ขุนพลพูดขึ้นแล้วเดินขึ้นไปนั่งรถคาร์ทที่มีแคดดี้ทำหน้าที่เป็นสารถีพ่วงมาด้วย ทั้งสามคนที่เหลือขึ้นรถคาร์ทคนละคัน เพื่อจะไปสนามกอล์ฟอีกฝั่ง

ทั้งสี่หนุ่มนั่งรถมาถึงสนามเตรียมตัวหยิบไม้กอล์ฟที่ถนัดและไม้โปรดของตัวเองออกมาซ้อมสวิงก่อนจะเริ่มตีจริง

“กูเห็นข่าวมึงเปิดตัวแฟนใหม่เหรอวะ ไอ้คินน์” ไวท์ถามพาคินน์ที่ยืนสวิงแขนอยู่ข้างๆ

“แฟนใหม่อะไรล่ะ มันก็แค่ข่าว มึงสนใจข่าวบันเทิงตั้งแต่เมื่อไหร่”

เท่าที่จำได้ไอ้ไวท์มันไม่ค่อยสนใจข่าวบันเทิงเหมือนข่าวหุ้นนี่

“ตั้งแต่มีเพื่อนเป็นคนดังแบบมึงไง”

“งั้นเหรอ” พาคินน์ยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ

“กูเคยเข้าไปดูไอจีน้องเขาด้วยนะ โปรไฟล์โคตรดีเลยว่ะ ไอ้คินน์มึงมีแฟนทั้งทีไม่พามาให้เพื่อนรู้จักบ้างเหรอ” ขุนพลเดินเข้ามาร่วมวงสนทนา

“เออใช่ เดี๋ยวนี้หวงแฟนแม้กระทั่งกับเพื่อนเหรอวะ” เจตน์พูดเสริมอีกคน

พาคินน์แทบจะกุมขมับเพราะไม่รู้จะพูดเรื่องนี้กับเพื่อนยังไงดี

“ใจเย็นนะเพื่อน กูกับน้องเขาไม่ได้เป็นแฟนกันอย่างที่ออกข่าว” พาคินน์ตั้งสติเพื่อบอกเพื่อนทั้งสาม แต่เหมือนว่าเพื่อนจะไม่เชื่อ

“ไอ้คินน์มึงอย่ามา...” ไวท์ทำหน้าไม่เชื่อ

“หวงแฟนก็บอกมาเถอะ” เจตน์พูดเสริม

“ไม่เชื่อก็แล้วแต่พวกมึงแล้วกัน กูจะเล่นกอล์ฟ”

พาคินน์เดินแหกวงออกมาแล้วเตรียมเหวี่ยงไม้กอล์ฟตีลูก

วันหยุดแทนที่จะได้นอนตีขาเล่นสบายบนเตียง เฌอรีนกลับถูกลากมาตีกอล์ฟกับป๊าและพี่ภีมทั้งที่เธอไม่ได้อยากมาด้วย อีกทั้งกอล์ฟยังเป็นกีฬายอดแย่ของเธออีกต่างหาก แต่เพราะถูกเคี่ยวเข็ญให้เล่นตั้งแต่เด็กจึงพอเล่นได้บ้าง

“ป๊าก็รู้ว่าเฌอไม่ชอบเล่นกอล์ฟ จะลากเฌอมาด้วยทำไมก็ไม่รู้” เฌอรีนบ่นพึมพำขณะเดินไปหยิบลูกกอล์ฟที่อยู่ห่างไม่ไกลนัก

“ยังไม่หยุดทำหน้าบูดอีกเหรอ” พี่ภีมเอ่ยถามเฌอรีนที่ถูกปลุกให้ตื่นเช้ามาตีกอล์ฟด้วยกัน

“เฮ้อ”

เฌอรีนไม่ตอบแต่ถอนหายใจใส่

“วันหยุดทั้งทีได้มาออกกำลังกาย สูดอากาศแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ” ป๊า บอกด้วยสีหน้ามีความสุขซึ่งต่างจากเธอ

“มันก็ดีอยู่หรอกค่ะป๊า แต่ว่าตื่นเช้าไปเฌอไม่ไหว”

“หัดตื่นเช้าแบบนี้แหละดีแล้ว จะได้มีเวลาทำอย่างอื่นเพิ่มขึ้นดีกว่าตื่นสายเป็นไหนๆ” ป๊าทำเสียงเข้มใส่เธอในตอนท้ายก่อนจะสวิงไม้เพื่อตีลูกกอล์ฟ

ฟิ้ว!

ลูกกอล์ฟตีห่างออกไปไกลตกอยู่อีกฝั่งของสนาม

“สวยครับ ตีได้สวยเลยครับป๊า” พี่ภีมปรบมือให้ป๊ารัวๆ

“ขอบใจ ตีกอล์ฟเสร็จชวนม๊าไปทานข้าวกันไหม” ชายสูงวัยร่างท้วมที่มีพุงยื่นออกมาเล็กน้อยหันมาถามลูกทั้งสอง

“ไหนๆ วันนี้ก็หยุดกันหมด ผมว่าเราไปเที่ยวทะเลใกล้ๆ ด้วยดีไหมครับป๊า” ภีมเสนอเพิ่มเติม

“ดี ไปค้างด้วยยิ่งดีค่ะป๊า” เฌอรีนเห็นด้วย

“แหม พอพูดเรื่องเที่ยวยิ้มหน้าบานเลยนะ ยัยเฌอ”

“ก็เฌอไม่ได้ไปเที่ยวทะเลมาสักพักแล้วนี่น่า อีกอย่างก็ถือเป็นการชวนม๊าไปเปิดหูเปิดตาด้วย” เพราะม๊าอยู่ติดกับบ้านไม่ค่อยได้ไปไหน

“ไอเดียดี ลูกอยากพักโรงแรมไหนหาข้อมูลจองห้องกันเองเลยนะ”

เยส! วันหยุดของเธอไม่เฉาแล้ว เตรียมชุดว่ายน้ำสวยๆ แซ่บๆ ไปถ่ายรูปหลายชุดดีกว่า

เฌอรีนคิดไปแล้วยิ้มกับตัวเอง ขนาดแค่คิดยังมีความสุขขนาดนี้เลยอ่ะ

“งั้นเรากลับเลยไหมคะป๊า เฌอจะได้กลับไปเตรียมชุดไปเที่ยว”

“เอางั้นเหรอ” ภีมตั้งคำถาม

“โอเค งั้นเรากลับกันเถอะ” ป๊าพูดขึ้น

เฌอรีนรีบเดินไปเก็บไม้กอล์ฟเข้าถุงทันที แล้วยังทำตัวมีความสุขจนภีมเริ่มหมั่นไส้

“ป๊าดูน้องสิครับ ตอนเล่นกอล์ฟเหมือนจะตาย พอจะไปเที่ยวทำหน้ามีความสุขจนน่าหมั่นไส้”

“อย่าไปว่าน้องเลยน่า”

เพราะเป็นลูกคนสุดท้องเลยค่อนข้างถูกตามใจอยู่มาก

สามพ่อลูกนั่งรถคาร์ทกลับมาที่รถส่วนตัว เฌอรีนฮัมเพลงในลำคอท่าทางมีความสุขพร้อมกับเปิดท้ายกระโปรงรถแล้วยกถุงกอล์ฟตัวเองใส่

“นั่น ใช่คนที่เป็นข่าวกับมึงปะ ไอ้คินน์”

ขุนพลที่ติดตามหญิงสาวในไอจีจำได้ทันทีว่าเธอคือเฌอรีนที่กำลังตกเป็นข่าวกับเพื่อนของเขา

พาคินน์หันไปมองทางที่ขุนพลชี้ก็พบว่าเป็นยัยเด็กแสบจริงๆ ที่อยู่ในชุดตีกอล์ฟกำลังยกถุงกอล์ฟใส่หลังรถ

อะไรมันจะบังเอิญขนาดนี้

“มองอะไรกันเหรอ” ไวท์ที่อยากรู้สอดหน้าเข้ามาถาม

“นั่นคนที่เป็นข่าวกับมึงไม่ใช่เหรอ” เป็นเจตน์ที่ถามอีกคน

“ใช่”

“ฮาย ใช่น้องเฌอรีนไหมครับ”

ไวเท่าพาคินน์ ไอ้ขุนพลเดินเข้าไปทักทายหญิงสาวด้วยใบหน้าร่าเริงราวกับเฟรนลี่สุด

เฌอรีนที่ถูกเรียกเห็นผู้ชายร่างสูงในชุดตีกอล์ฟก็งงไม่น้อยว่าเขาคือใคร

“อ้อ พี่ชื่อขุนพลเพื่อนไอ้... ไม่สิ พาคินน์ครับ”

“อ๋อค่ะ”

เฌอรีนตอบกลับงงๆ และมองไปทางด้านหลังก็เจอกับสายตาคมดุของบอสที่กำลังเดินมากับกลุ่มเพื่อน

มาตีกอล์ฟเหมือนกันเหรอ?

“ใครเหรอเฌอ” ภีมยืนข้างน้องสาวแล้วถามทันที

“คุณอา สวัสดีครับ” เสียงพาคินน์ที่เอ่ยทักทายป๊าของเธอที่กำลังเดินออกมาจากหลังประตูรถ

“อ้าว คินน์มาตีกอล์ฟเหมือนกันเหรอ” ป๊าเธอเข้าไปทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้มราวกับสนิทสนมรู้จักกันมานาน

“ครับ กำลังจะกลับเหรอครับ คุณอา”

“ใช่ แล้วช่วงนี้เป็นไงบ้าง สบายดีไหม”

“สบายดีครับคุณอา แต่งานยังยุ่งเหมือนเดิม”

“ดีๆ งานยุ่งเท่ากับกิจกรรมกำลังรุ่งเรือง แล้วม๊าคินน์เป็นไงบ้าง ได้ข่าวว่าเข้าโรงพยาบาลไม่สบายเหรอ” ป๊าเธอถามด้วยความห่วงใย

“ล่าสุดที่โทรคุยกันก็ดีขึ้นมากแล้วครับ ช่วงนี้ม๊าน่าจะยังไม่ชินกับอากาศหนาวที่จีนอาจจะต้องปรับตัวอีกหลายอาทิตย์” พาคินน์พูดคุยอย่างเป็นธรรมชาติ ไม่ติดเกรงสักนิด

“ไอ้คินน์มันรู้จักพ่อน้องเฌอรีนด้วยว่ะ ไม่ธรรมดา” กลุ่มเพื่อนของพาคินน์แอบกระซิบกระซาบคุยกัน

“อ๋อ ว่างๆ ไปกินข้าวกับอาด้วยกันสิ แต่ตอนนี้อาคงต้องขอตัวกลับก่อนนะ เดี๋ยวมีไปเที่ยวต่อ”

“ครับ ไว้นัดทานข้าวด้วยกันนะครับ”

ป๊าเฌอรีนไม่ตอบแต่พยักหน้าตอบรับแล้วเดินไปขึ้นรถ

“เฌอไปกันเถอะ”

“ค่ะ เฌอขอตัวนะคะ” เฌอรีนยิ้มหวานส่งท้ายแล้วเดินไปขึ้นรถ

“ว้าว น้องเฌอรีนโคตรน่ารักเลยอ่ะ” ไวท์โดนความสวยน่ารักของหญิงสาวตกเข้าเต็มๆ

“กลับกันเถอะ พวกมึงจะยืนอีกนานไหม” พาคินน์พูดเสียงดังเพราะเพื่อนตัวดีทั้งสามคนเอาแต่ทำตาเคลิ้มมองตามแผ่นหลังเล็กของหญิงสาว