Masuk“เลิกเล่นแล้วไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ จะได้มาทานข้าวเย็นกัน”“โอเคครับ”—-------------------------------“ไหน ลูกชายพ่อทำไมยังไม่หลับอีกครับเนี่ย”วิกรที่เพิ่งเข้ามาในห้องนอนชะโงกดูลูกชายที่นอนอยู่ในเปลข้างๆเตียง นีรนาราที่นั่งกล่อมลูกอยู่หันมายิ้มก่อนจะบอกให้สามีรีบนอน“วันนี้ตาใสมากเลยค่ะ พี่กรนอนก่อนได
วิกรอธิบายเพิ่ม เพราะคนอื่นๆที่ไม่รู้จักเค้ามักจะเข้าใจผิดกันตลอดว่าที่บ้านจะต้องเข้มงวดและบังคับให้สืบทอดธุรกิจแน่ๆ แต่ที่จริงทั้งพ่อและแม่ไม่เคยมีใครมากำหนดชีวิตลูกๆเลยสักคน แค่ทำสิ่งที่ชอบก็พร้อมสนับสนุนทุกอย่างอยู่แล้ว ถือว่าเป็นโชคดีก็ได้ที่ได้ต้นทุนชีวิตที่ดีพร้อมแบบนี้ การได้ทำทุกอย่างจนรู้ว
“ไม่ไปยุโรปกันแน่นะคะลูก”วิภาดาถามย้ำอีกครั้งแม้ลูกจะยืนยันว่าจะเปลี่ยนที่เที่ยวก็ตาม วันครบรอบแต่งงานที่เคยวางแผนกันไว้ว่าจะไปแถวๆยุโรปกลายเป็นต้องเปลี่ยนแผนใหม่เพราะว่านีรนาราท้องขึ้นมาซะก่อน “ไม่ไปครับ ผมกลัวนีนจะลำบากถ้าเดินทางไกลมากเราเลยตกลงจะไปแค่ที่ภูเก็ตครับ”“นั่นสิเนอะกำลังท้องอยู่ด้วย
“รวมผมด้วยเหรอครับ”วิกรที่ได้ยินว่าตัวแสบรีบหันไปถามแม่อย่างไม่เชื่อว่าตัวเองจะถูกเหมารวมกับน้องๆด้วย“เราตอนเด็กก็ใช่ย่อยที่ไหนล่ะตากร ให้แม่แฉเลยดีมั้ยคะ”“อย่าเลยครับ วันนี้คุณแม่คงเหนื่อยรีบพักผ่อนนะครับ”วิกรยิ้มเอาใจก่อนจะรีบห้ามไม่ให้แม่แฉความดื้อต่อหน้าภรรยาสุดที่รัก วิภาดามองค้อนก่อนจะยอมไ
“มีแต่ของโปรดทั้งนั้นเลย ขอบคุณทุกคนที่ช่วยเตรียมให้นะครับ”วิกรบอกก่อนจะนั่งลงใกล้ๆกับนีรนารา เพราะมีกันอยู่สามคนเลยทำให้อาหารวันนี้เยอะเป็นพิเศษจนเจ้าของวันเกิดตาเป็นประกายและยิ้มไม่หุบกับความใส่ใจของทั้งแม่และภรรยาตัวเอง“เดี๋ยวมีพิเศษกว่านี้อีกค่ะลูก ยังไม่ต้องรีบดีใจไป”“โห คุณแม่ทำผมตื่นเต้นนะ
“ไม่ไปโรงพยาบาลแน่นะครับ”วิกรถามด้วยความเป็นห่วงเพราะหลายวันมานี้นีรนารามีอาการป่วยบ่อยๆจนวันนี้ถึงกับลุกไปทำงานไม่ไหว แต่เจ้าตัวก็ยังยืนยันว่าจะไม่ไปโรงพยาบาลอยู่ดี“ไม่ต้องหรอกค่ะ แค่เวียนหัวนิดหน่อยนอนพักไม่นานก็หาย”“ตามใจครับ แต่ว่าถ้าไม่โอเครีบโทรหาพี่เลยนะครับรู้มั้ย”“รู้แล้วค่า พี่กรไม่ต้อ
“คุณนีนครับ”“ตื่นนานแล้วเหรอคะ”นีรนาราไม่ได้ตอบรับแต่ถามกลับวิกรที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องแทน ผ้าห่มผืนหนาถูกดึงมาปกปิดร่างกายที่ยังเปลือยเปล่าก่อนจะค่อยๆยันตัวขึ้นมาพิงหัวเตียงช้าๆ ขณะที่วิกรเองก็มองด้วยความเป็นห่วงแอบรู้สึกผิดขึ้นมาเมื่อนึกได้ว่าเมื่อคืนตัวเองค่อนข้างจะเอาแต่ใจมากไปหน่อย“ครับ คุณ
นีรนาราเงยหน้ามองวิกรตาพร่า ถึงจะเมาแต่ก็พอเข้าใจที่อีกคนพูดแม้ตอนนี้เธอจะควบคุมสติตัวเองยากมากก็ตาม แต่ถึงยังไงเธอก็เขินอายกับสายตาราวจะกลืนกินของอีกคนอยู่ดี“มาห้ามผมตอนนี้ ก็ไม่ทันแล้วนะครับ”“บอส อื้อ!”นีรนาราสะดุ้งเมื่อถูกจู่โจมที่หน้าอกอีกครั้ง ร่างบางแอ่นเข้าหาอย่างไร้การควบคุมเมื่อลิ้นร้อนล
ใบหน้าสวยที่แดงก่ำเพราะฤทธิ์เหล้านั้นยู่ลงด้วยความขัดใจที่เห็นชุดสวยต้องเปื้อนแบบนี้ นีรนาราสะบัดหัวไล่ความมึนก่อนจะเปิดน้ำแล้วถูที่ชุดเพื่อล้างคราบสีแดงจนเปียกเป็นวงกว้างบริเวณหน้าอก และความตาลายก็ทำให้เธอยิ่งทำชุดเปียกไปกันใหญ่จนน่าหงุดหงิด“ล้างออกมั้ยครับ”วิกรถามขึ้นพลางมองนีรนาราผ่านกระจกอย่าง
“คือ เอ่อ ผม”วิกรยังคงอ้ำๆอึ้งๆ จะนั่งลงก็เกรงใจจะขอตัวกลับก็เป็นห่วงเพราะนีรนารายังไม่ค่อยมีสติเท่าไหร่นัก และดูเหมือนมีเรื่องที่ไม่สบายใจเอามากๆเพียงแค่ไม่รู้จะถามยังไงให้เจ้าตัวยอมเอ่ยปากระบายออกมาให้ฟัง ส่วนคนเมาที่ยังมึนเบลอก็ไม่ได้สนใจอะไรนอกจากการดื่ม พอเห็นว่าบอสตัวเองยังยืนนิ่งก็รีบชวนต่อท







