مشاركة

บทที่ 5 ขออีกครับ

last update تاريخ النشر: 2025-12-22 03:17:09

ในที่สุดก็ถึงบ้านของเธอ ซึ่งเป็นมรดกตกทอดมาจากพ่อแม่เพียงชิ้นเดียว บ้านหลังนี้มีสามชั้นก่ออิฐฉาบปูน ภายนอกอาคารทาสีฟ้าน้ำทะเล ฝาผนังภายในทาสีเหลืองอ่อน หน้าบ้านมีสวนหย่อมเล็ก ๆ มีทั้งกุหลาบ โป๊ยเซียน กล้วยไม้ที่กำลังแข่งกันชูช่อสวยงาม 

มีสระเลี้ยงปลาคาร์ปเล็ก ๆ บริเวณสวนตั้งโต๊ะไม้นั่งเล่นอยู่ชุดหนึ่ง ที่มุมสวนจัดวางบ้านสุนัขเล็ก ๆ หลังหนึ่ง สนามหญ้าก็กว้างขวางพอสมควร ชั้นล่างเป็นห้องรับแขกและครัวที่ดูสะอาดตา พื้นบ้านปูด้วยกระเบื้องเซรามิกสีฟ้า ชั้นสองมีสองห้องนอน เป็นห้องของเธอกับน้องชาย ชั้นสามเป็นดาดฟ้า มีห้องนอนเล็ก ๆ อยู่อีกหนึ่งห้อง ที่เหลือเป็นลานกว้างไว้ตากเสื้อผ้ากับแคร่ไม้ไผ่เล็ก ๆ สำหรับไว้นั่งจิบเบียร์ชมวิวในยามค่ำคืน 

"บ้านคุณสวยน่าอยู่ดีนะครับ"

"ก็แค่บ้านเล็ก ๆ หลังหนึ่งเท่านั้นแหละค่ะ เข้ามาสิคะ" เธอแกล้งเดินขากระเผลก ๆ รีบหาชุดวอร์มสีแดงของน้องชายมาให้ แล้วบอกเขาให้ไปเปลี่ยนในห้องน้ำ พร้อมกับเอาเสื้อผ้าเก่าของเขา ไปใส่ในเครื่องซักผ้า 

ฉินฟ่านเปลี่ยนชุดเสร็จ ก็เปิดประตูห้องน้ำออกมา พอเหลียนฟ่งเห็นถึงกับหลุด

หัวเราะก๊ากออกมาเสียงดัง เขาได้แต่ยืนทำหน้าเด๋อด๋า ที่เธอหัวเราะจนงอหาย เนื่องจากฉินฟ่านมีรูปร่างสูงใหญ่ถึงหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตร แต่น้องชายเธอสูงแค่หนึ่งร้อยหกสิบเซนติเมตร กางเกงที่เขาใส่จึงดูสั้นเต่อขึ้นมาถึงหน้าแข้ง เหมือนกำลังใส่ชุดของเด็กน้อย

เธอชี้ไปที่เก้าอี้บอกให้เขานั่งลง แล้วหมุนตัวไปตักโจ๊กเห็ดหอมร้อน ๆ กับปาท่องโก๋มาให้ บอกให้เขาทานตามสบาย ท่าทางการตักโจ๊ก หยิบจับของในครัวของเธอดูคล่องแคล่วมาก

"ขอบคุณครับ จะกินให้อร่อยเลย"

เขาเองก็ชักจะหิวขึ้นมาตงิด ๆ จึงหยิบช้อนตักโจ๊กเห็ดหอมเข้าปากคำแรก ทันทีที่ลิ้นสัมผัสกับรสชาติของมัน เขาถึงกับดวงตาเบิกโพลงชะงักไปทันที 

อร่อย อร่อยมาก อร่อยที่สุด เมื่อชาติก่อนเขากินแต่อาหารข้างทางราคาถูก เขาไม่เคยกินอาหารที่มีรสชาติเอร็ดอร่อยแบบนี้มาก่อน ข้าวขาวเนื้อเนียนนุ่ม กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของเห็ดหอมถึงกับหอมกรุ่นขึ้นจมูก หมูสับก็แทบจะละลายในปาก พริกไทยเยาะใส่นิด ๆ กำลังดี รสชาติแบบนี้ มันช่างเกินห้ามใจจริง ๆ เขาตักกินคำใหญ่ เข้าไปทีละคำอย่างรวดเร็ว

"ท่าทางคุณจะหิวมากเลยนะ อร่อยใช่ไหมล่ะ ฉันบอกแล้วว่าไม่ได้โม้ นี่ ๆ คุณใจเย็น ๆ อย่ากินเร็วนักสิโจ๊กมันร้อน เดี๋ยวก็ลวกปากคอพองหมดกันพอดี"

"เอ่อ…อร่อยมากเลยครับ ขอเติมอีกได้ไหมครับ"

เหลียนฟ่งกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในใจ เป็นไงล่ะเจอฝีมือแม่เข้าไป อร่อยจนแทบกลืนลิ้นเลยใช่ไหม เธอหันไปหยิบชามใบใหญ่มาตักให้เขาจนเต็มชาม

ฉินฟ่านเหมือนคนหิวโซ ที่อดอาหารมาสองสามวัน เขาจ้วงตักโจ๊ก กินจนหมดอย่างรวดเร็ว "ขออีกครับ"

"ขออีกครับ"

"ขออีกครับ"

"ขออีกครับ"

เหลียนฟ่งตักให้ไปห้าชาม แล้วโจ๊กก็ถูกกินจนหมดหม้อ

"ขออีกครับ"

"หมดหม้อแล้วค่ะ ถ้าคุณยังไม่อิ่ม กินน้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋ของป้าหลี่ปากซอยต่อก็แล้วกันค่ะ แต่ถ้ากินไม่อิ่มจริง ๆ กินฉันต่อดีไหมคะ" เสียงของเธอราบเรียบเป็นธรรมชาติ

แต่สายตาหวานเชื่อมของเธอ เล่นทำเอาเขาใจสั่น ทั้งสองต่างประสานสายตากัน ราวกับมีประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบจากดวงตาทั้งคู่ 

"ความจริงแล้วไม่ได้อยากจะโม้หรอกนะ โจ๊กหม้อนี้น่ะ แค่อาหารปลายแถวของฉันเท่านั้น เพราะว่าไม้ตายสูตรลับประจำตระกูลของฉัน คือขาหมูน้ำแดงต่างหากละ แม้คุณได้ชิมไปเพียงคำเดียวก็ตาม ฉันรับรองได้เลยว่าคุณจะติดใจ เพราะมันเด็ดดวงกว่ามิชลินสามดาวซะอีกค่ะ"

"แค่ได้ยินก็ชวนให้น้ำลายไหลแล้ว ทำพรุ่งนี้เลยได้ไหมครับ คุณใช้วัตถุดิบอะไรบ้าง เดี๋ยวผมไปจ่ายตลาดให้เอง" ฉินฟ่านเลียริมฝีปากแสดงสีหน้ามุ่งหวังที่จะได้ลิ้มลองอย่างเต็มที่ โจ๊กเห็ดหอมยังอร่อยซะขนาดนี้ แล้วไม้ตายของอาฟ่งจะเลิศรสสักขนาดไหน แค่คิดน้ำลายก็แทบจะหยาดหยดลงมาแล้ว

"ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ ค่ะ ไม้ตายสูตรลับนี้ มีไว้สำหรับคนที่จะเป็นลูกเขยบ้านนี้เท่านั้นค่ะ ว่าไงคะ พวกเรากราบไหว้ฟ้าดิน เข้าห้องหอกันคืนนี้เลยดีไหมคะ ฉันจะได้ทำให้คุณทาน"

"โธ่...อย่าอำผมเล่นสิครับ" ฉินฟ่านโอดครวญ

"ใครล้อเล่นกันคะ ฉันพูดจริงจังนะคะ" แววตาเจ้าเล่ห์ของอาฟ่งฉายแววปิ๊ง ๆ ปากก็พูดจาหลอกล่อฉินฟ่านให้ตกปากรับคำ ฉินฟ่านได้แต่ทำหน้าเสียดายที่ต้องอดกินของอร่อย พร้อมเกาหัวตัวเองแกรก ๆ 

เหลียนฟ่งเล่นรุกหนักซะจนเขาตั้งรับกระบวนท่าไม่ทัน ไม่รู้ว่าสิ่งที่เธอพูดมา มันจริงหรือหลอก เหลียนฟ่งราวกับนักมวยเจนสนาม เธอออกหมัดแย็บหนึ่งสองใส่เขา แล้วก็ถอยฉากออกมา เพราะกลัวว่าถ้ารุกหนักเกินไป อาจจะทำให้เขาตกใจกลัวจนเผ่นหนีเธอ เธอจึงแกล้งถามเรื่องอื่นพร้อมกับเทนมรสช็อกโกแลตให้เขา

"นี่บ้านคุณอยู่ที่ไหนเหรอคะ"

"บ้านเหรอ เฮ้อพูดไปแล้วเรื่องมันเศร้า ผมจำได้แค่ชื่อของตัวเองเท่านั้น แต่จำไม่ได้ว่าบ้านอยู่ที่ไหน พ่อแม่เป็นใคร ครอบครัวมีกี่คน ทำงานอะไรหรือเรียนอยู่ที่ไหน มีแฟนหรือเปล่า จำอะไรไม่ได้สักอย่าง มือถือกับกระเป๋าเงิน ที่ใส่บัตรประชาชนก็หาย คงเป็นเพราะลื่นล้มหัวฟาดพื้นจนสลบไป อาจจะมีคนผ่านมาเจอผมนอนสลบอยู่แล้วขโมยของไปหมด ตื่นขึ้นมาก็พอดีเจอคุณนี่แหละ"

ฉินฟ่านได้แต่แต่งเรื่องขึ้นมา เพราะไม่รู้จะอธิบายเรื่องเกิดใหม่ในโลกคู่ขนานใบนี้ยังไง พอเหลียนฟ่งได้ยิน ก็รู้สึกสงสารเขา ดูไปเขาก็คงไม่ใช่คนเลวโฉดชั่วอะไรหรอกนะ ถึงตอนนี้เขาจะไม่มีเงินก็ไม่เป็นไร เพราะเธอปิ๊งไอเดียเลิศหรู ในการปั๊มเงินจากตัวเขาขึ้นมาแล้ว 

หากตอนนี้ปล่อยเขาจากไป อาจจะไม่ได้เจอกันอีกเลยก็เป็นได้ แผนปั๊มเงินของเธอคงพินาศย่อยยับกันพอดี

"ตอนนี้คุณคงไม่มีที่ไปใช่ไหม ถ้าคุณไม่รังเกียจว่ามันคับแคบ บ้านของฉันยังมีห้องว่างอยู่ที่ชั้นดาดฟ้า มีที่นอนหมอนมุ้งครบชุด คุณอยู่ได้นะ อาหารพร้อมสามมื้อ ค่าเช่าแค่หนึ่งพันห้าร้อยหยวน แต่เห็นว่าเราสนิทกัน คิดแค่หนึ่งพันหยวนก็แล้วกัน คุณมีเงินติดตัวหรือเปล่า อ้อ กระเป๋าเงินคุณหายนี่นา ถ้าไม่มีก็รอให้คุณหาเงินได้ค่อยจ่ายก็แล้วกัน" 

"เอ่อ...ไปให้หมอตรวจอาการคุณสักหน่อยดีไหม เดี๋ยวมีเลือดคั่งในสมองแล้วจะยุ่งกันใหญ่ เอาไว้วันไหนว่าง ๆ จะพาคุณเที่ยวชมเมืองเอง เผื่อคุณจะนึกอะไรออกบ้าง ตอนนี้คุณควรทำใจให้สบาย ๆ เรื่องครอบครัวของคุณ เดี๋ยวเราค่อย ๆ สืบหากันก็ได้ค่ะ"

เหลียนฟ่งเริ่มฉายแววลีลามั่วนิ่ม ทั้งสองคนเจอหน้ากันยังไม่ถึงชั่วโมง ถึงกับโมเมลากความสัมพันธ์ มาเป็นสนิทสนมกันซะแล้ว นี่ถ้าเวลาล่วงเลยไปถึงตอนค่ำ เผลอ ๆ ความสัมพันธ์ อาจเลยเถิดเปลี่ยนไปถึงขั้นนั้นกันก็ได้

ฉินฟ่านตกลงเช่าห้องทันที เพราะตอนนี้เขาเองก็ยังไม่มีที่ไป แถมยังมีของอร่อยให้กิน ได้อยู่บ้านเดียวกับสาวสวยก็ไม่เลว หลังจากนั้นเขาก็บอกเธอว่า เอาไว้วันหลังเขาจะไปโรงพยาบาลเอง 

เหลียนฟ่งจึงเดินพาเขาไปส่งที่ห้อง ทั้งคู่เดินขึ้นบันไดไปที่ดาดฟ้า ซึ่งมีห้องเล็ก ๆ อยู่ห้องหนึ่ง พื้นที่ที่เหลือเป็นลานกว้างไว้สำหรับตากเสื้อผ้า สายตาของทั้งคู่ต่างมองเห็นเสื้อผ้า ที่ตากแขวนบนราวยาวเป็นทิวแถว รวมทั้งยกทรง กางเกงในตัวจิ๋วหลากหลายสี 

เอ๊ะ…มีจีสตริงด้วย โอ้ออกแนวลายเสือดาวแบบเซ็กซี่ก็มี เหลียนฟ่งอายจนต้องวิ่งไปเก็บชุดฉันในใส่ตะกร้าเป็นพัลวัน ใช่แล้ว เป็นสาวเป็นแส้ จะมาให้ผู้ชายเห็นความเป็นส่วนตัวง่าย ๆ ได้ยังไง 

หลังจากนั้นเธอก็ส่งกุญแจห้องให้เขา แล้วบอกว่าจะออกไปซื้อเสื้อผ้าสองสามชุดมาให้เขาใช้ไปก่อนอย่างมีน้ำใจ แล้วเธอก็รีบวิ่งแจ้นจากไปแบบอาย ๆ ราวกับกำลังหนีเจ้าหนี้เงินกู้ดอกเบี้ยโหด

พอเธอจากไป เขาก็ปิดประตูลงกลอนก่อนเริ่มกวาดตามองรอบ ๆ ห้อง เขาลองเอานิ้วชี้รูดตามที่ต่าง ๆ ดู ทั้งบนโต๊ะ เตียงสะอาดสะอ้านไม่มีฝุ่นเกาะ ข้าวของเครื่องใช้ก็มีพร้อมอย่างครบครัน ห้องน้ำก็ขัดถูจนสะอาด อากาศถ่ายเทได้สะดวก 

แสดงว่าเหลียนฟ่งเป็นคนรักความสะอาด นับได้ว่าเธอเป็นแม่บ้านแม่เรือนที่ดีจริง ๆ เขาอาบน้ำเสร็จ ก็ล้มตัวลงนอนเล่นบนเตียงหนานุ่มอยู่พักหนึ่ง เพื่อคลายความเมื่อยล้า 

แล้วก็เอาของขวัญที่เหล่าเทพให้ออกมาดู พอเห็นยาวิเศษที่ชื่อคางคกเพลิงเลือดมรกต มันเป็นคางคกขนาดตัวเล็กจิ๋ว เท่าปลายนิ้วก้อยสีแดงเพลิง 

เขาก็นั่งขัดสมาธิลง โดยไม่มีการลังเลใจ เขากลืนคางคกจากแดนสวรรค์ลงไปทันที โดยไม่ต้องคิดว่าจะมีผลดีหรือผลร้ายอะไร เขาเคยผ่านความเป็นความตายมาแล้วครั้งหนึ่ง ยังมีอะไรต้องหวาดกลัว ประสบการณ์ที่ผ่านมามันส่งผลให้จิตใจของเขานิ่งขึ้นมาก 

หนึ่งนาทีผ่านไปร่างกายก็ยังรู้สึกเฉย ๆ เอ๊ะหรือว่าจะเป็นยาปลอม ก็ไม่น่าจะใช่ พอครบสามนาทีจุดตันเถียนที่ท้องน้อย เริ่มร้อนระอุขึ้นทีละน้อย มีความรู้สึกว่า ความร้อนนี้คล้ายลูกหนูตัวเล็ก ๆ ที่เริ่มวิ่งชอนไชซุกซนไปทั่วร่างกาย 

 เวลาผ่านไปเพียงแค่ห้านาที ตอนนี้ยิ่งเวลาผ่านไปนานก็ยิ่งรู้สึกร้อนระอุ แทบทนทานไม่ไหว เหงื่อกาฬไหลนองท่วมตัว 

ตอนนี้ความรู้สึกราวกับว่าเส้นเลือดทั่วร่างของเขา กำลังร้อนจนแทบเดือด จนต้องนอนดิ้นลงไปบนพื้น อย่างทุรนทุรายด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ ลำตัวของเขากระตุกเกร็งด้วยความเจ็บปวด เสียงแผดร้องดังก้องไปทั่วห้อง

ในที่สุดเส้นลมปราณถูกทะลวงจนปรุโปร่ง กระดูกข้อต่อทั่วร่างคล้ายกับมีการเปลี่ยนแปลง จนเกิดเสียงดังลั่นเกรียวกราวดุจประทัดแตก ลมปราณรูปเกลียวพุ่งทะลวง หมุนเวียนไปทั่วร่างสี่สิบเก้ารอบ ดั่งสายน้ำตกโกรกกระแทก โดยที่เขาไม่รู้ตัวเลยว่า เวลาผ่านล่วงเลยไปนานเท่าไรแล้ว ฉินฟ่านค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา พร้อมกับระบายลมหายใจที่เป็นควันขาวพวยพุ่งออกมาทางปาก 

เขารู้สึกเบาสบายไปทั่วร่างอย่างบอกไม่ถูก นี่คงเป็นการเปลี่ยนเส้นเอ็นชำระไขกระดูกกระมัง เขาจมดิ่งอยู่กับความอิ่มเอมใจเนิ่นนาน

อืม แล้วมีดสั้นอัคคีกรีดฟ้า จะเอามันออกมาใช้ได้ยังไงกันนะ บัดซบจริง ๆ ดันลืมถามวิธีใช้จากท่านพญายมซะด้วยสิ 

เขาลองเอานิ้วมือถูที่ตัวแมงป่องแดงเบา ๆ เหมือนอะลาดินถูตะเกียงวิเศษ แต่ดูท่าใช้วิธีนี้ก็ยังไม่ได้ผล มีดสั้นยังคงไม่ยอมออกมา จึงเปลี่ยนวิธีเป็นลองกระซิบเบา ๆ ว่า "มีดเอ๋ยจงออกมา"

"ออกมาหน่อยเถอะมีดจ๋า"

"ออกมาสิวะไอ้มีดบ้า"

"โธ่เว้ย ไอ้มีดเส็งเคร็ง"

เขาลองทำท่าทางต่าง ๆ แต่ว่ามีดก็ยังไม่ยอมออกมา คราวนี้เขาลองชี้นิ้วขึ้นฟ้าบ้าง ชี้นิ้วลงดินบ้าง แต่ก็ยังไม่ได้ผล เผอิญนึกขึ้นมาได้ว่า ถ้าจะใช้แหวนมิติต้องสำรวมจิตเพ่งสมาธิ เขาจึงค่อย ๆ สำรวมจิตทันที ลองใช้วิธินี้ดูอาจจะได้ผลก็ได้ 

ฟิ้งงงงง

รอยสักแมงป่องแดงบนหลังมือซ้ายพลันหายไป มีดสั้นอัคคีกรีดฟ้าพลันปรากฏขึ้นระหว่างซอกนิ้วชี้นิ้วกลางอย่างน่าอัศจรรย์ 

"ฮ่า ๆ ทำได้แล้วโว้ย โคตรเจ๋งเลยมันต้องอย่างนี้สิวะไม่เลว ๆ ตอนนี้เรียกมีดออกมาได้แล้ว เอาล่ะ มา ๆ ขอลองขว้างมีดดูสักหน่อยก็แล้วกันว่า จะร้ายกาจสักแค่ไหน"

เขาสะบัดนิ้ว ซัดมีดออกไปด้วยพลังลมปราณ มันถึงกับพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ประดุจดาวตกสีแดง ทะลุบานประตูไม้ ทะลุเสาเหล็กสี่เหลี่ยมที่มีหน้ากว้างสี่นิ้วของหลังคาดาดฟ้า ทะลุลำตัวนกกระจอกที่บินผ่านมา ทะลุป้ายร้านค้าของชำ 

ด้วยความตกใจกลัวว่ามีดจะลอยหายไปไกล จิตพลันสั่งให้มันวกกลับมา แล้วมันก็วกกลับมาอย่างรวดเร็วสมใจนึก แต่ว่า…ไอ้บ้าเอ๊ย นี่มันมาเร็วเกินไปแล้วโว้ย 

"เวรแล้วไง"

เขาสบถเสียงดัง แล้วกระโดดหลบไปซ้ายที หลบมาขวาทีราวกับเป็นลิง เพราะกลัวว่าประเดี๋ยวจะหลบไม่ทัน มันจะพุ่งมาทะลุคอหอยของเขา เพิ่งจะฟื้นคืนชีพมาได้ไม่กี่ชั่วโมง ถ้าต้องมาตายแบบนี้อีก คงตายตาไม่หลับแน่ ๆ 

ซึ่งยังโชคดีที่มันกลับมาอย่างสงบนิ่ง อยู่ในซอกนิ้วอีกครั้งดั่งความฝัน ภาพนี้หากมีครูมวยปรมาจารย์วิชาบู๊มาเห็นเข้า คงต้องตกตะลึงจนปากอ้าตาค้าง เพราะว่านี่คือภาพลมปราณมีดบินฉบับจูเนียร์ 

 ในความเป็นจริงแล้วในยุคที่มีรถไฟฟ้าใต้ดิน มีนักบินขึ้นยานอวกาศไปสำรวจดวงจันทร์ มีการพัฒนาระบบเอไอ มีแอพเถาเป่า จะไปเสาะหายอดฝีมือที่มีวรยุทธล้ำเลิศแบบนี้ได้จากที่ใด

ฉินฟ่านเก็บมีดสั้นกลับคืนในรูปของรอยสักแมงป่องแดง พร้อมยกยิ้มมุมปากด้วยความพึงพอใจ เขาดึงตำราสมุนไพรเสริมความงามออกมาพลิกดู ในนั้นมีสูตรบำรุงความงามมากมาย 

ส่วนตำราฝ่ามือมุทราเก้ากระบวนท่า ไม่รู้ว่าจะล้ำลึกมากแค่ไหน เขาเก็บตำราทั้งหมดไว้ในแหวนมิติ คิดในใจว่าเดี๋ยวว่าง ๆ ค่อยเอาออกมาศึกษา

 เขาควรจะมีเงินติดกระเป๋าสักหน่อย เวลาใช้จ่ายหรือว่าไปไหนมาไหน มันถึงจะสะดวก 

หลังจากนั้นไม่นานแววตาแข็งกร้าวที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของฉินฟ่านก็จับจ้องไปยังเรือนร่างที่ขาวผ่องเบื้องหน้า ลมหายใจของเขาเริ่มถี่ด้วยความตื่นเต้น

"มามะ แม่สาวน้อยหยวน ๆ หน่อยน่า แป๊บเดียวก็เสร็จแล้ว"

"นี่…พูดดี ๆ ด้วยแล้วนะ เฮอะ ๆ อย่าให้ลูกพี่ต้องใช้กำลังจะดีกว่า"

"รับรองเลยว่าฉันจะอ่อนโยนนุ่มนวลกับเธอ ฉันไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำอะไรหรอกนะ" เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังคงเมินเฉยไม่ยินยอม ฉินฟ่านได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่

ฉินฟ่านเห็นว่าการหว่านล้อมไม่ได้ผล จึงปั้นหน้าดุย่างสามขุมเดินเข้าไป "ได้สุราคารวะไม่ยอมดื่ม ชอบดื่มสุราจับกรอก เธอจะมาหาว่าฉันใจร้ายไม่ได้นะ"

เขาถลกแขนเสื้อขึ้น แล้วขยับคอไปมา หักข้อนิ้วมือจนเสียงดังกรอบแกรบ ดวงตาจ้องเขม็งไปยังแม่ไก่สีขาว ที่ยืนอยู่เบื้องหน้า "เฮอะ ๆ จะหนีไปไหน คิดว่าจะหนีพ้นอุ้งมือมารของฉันไปได้เหรอ ฮ่าๆ"

เขาสาละวนวิ่งไล่จับอลิซาเบธแม่ไก่ขนสีขาวที่ออกไข่เป็นทองคำได้ 

กระต๊าก กระต๊าก

"คิดว่าจะหนีพ้นงั้นเหรอ"

ทั้งเสียงไก่เสียงคนเอะอะเจี๊ยวจ๊าวดังลั่นห้อง ขนไก่หลุดปลิวลอยฟุ้งไปในอากาศ ในช่วงกระพือปีก แม่ไก่อลิซาเบธต้องวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน ไปหลบอยู่บนหลังตู้บ้าง มุดเข้าไปซ่อนอยู่ใต้เตียงบ้าง

"อย่าหนีนะ มาให้จับซะดีๆ" มือของเขาคว้าหมับ ไปที่คอแม่ไก่อย่างแม่นยำ

"ฮี่ ๆ จับได้แล้ว ออกไข่มาให้ซะดี ๆ ตอนนี้ฉันกำลังร้อนเงิน ถ้าขัดขืนระวังจะกลายเป็นไก่ย่าง" 

 "น่าช่วยฉันหน่อยนะ ขอร้องล่ะ แล้วจะซื้ออาหารเม็ดอร่อย ๆ มาฝาก ถ้ายังไม่พอ จะซื้อพ่อไก่หนุ่ม ๆ หล่อ ๆ มาให้ด้วย" 

แก๊ง ๆ 

ฉินฟ่านเอามีดเคาะกับพื้น จนเกิดเสียงดัง

"พูดดี ๆ ไม่ฟัง เดี๋ยวพ่อเชือดซะเลย" หลังจากหว่านล้อม ติดสินบนและข่มขู่ ในที่สุดแม่ไก่สาวก็ใจอ่อนแกมหวาดกลัว

ก๊อง!

ไข่ทองคำหล่นลงที่พื้น ฉินฟ่านยิ้มแฉ่งอย่างร่าเริง รีบหยิบขึ้นมากัดดู มหัศจรรย์จริง ๆ ทองคำแท้ ๆ เลยนะนี่

เขาครุ่นคิดพลางเดินลงไปชั้นล่าง เพื่อไปหาเหลียนฟ่ง 

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • พลิกเมฆาคว่ำพิรุณ การเกิดใหม่ของฉินฟ่าน   บทที่ 66ไม่เจอไม่กลับ (จบภาค 1)

    ปัง ปัง ปัง ปัง!เสียงประทัดพวงยาวเหยียดดังสนั่นหวั่นไหวพร้อมเสียงรัวกลองเชิดสิงโตสร้างความครึกครื้นให้ผู้ชมที่มากันเนืองแน่น เพราะข่าวที่แพร่กระจายมาอย่างต่อเนื่อง ว่าโครงการโรงเรียน "พี่สาวนางฟ้า" ริเริ่มโดยหมอเทวดาฉินฟ่าน ซึ่งค่าเล่าเรียนทุกอย่างฟรีหมดจนคนที่ทราบข่าวต่างยกนิ้วชมเชย บางคนมีฐานะจึงยินดีที่จะบริจาคเงินทอง เพื่อสร้างชุมชนที่น่าอยู่ เพื่ออนาคตของลูกหลานชาวเมืองซูโจวถึงขนาดมีคนยุให้หมอเทวดาเล่นการเมือง เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร รับประกันว่าคะแนนเสียงถล่มทลาย แต่บรรดาอาซิ่มอาซ้อกลับอยากให้เขาเป็นพระเอกหนังซีรีส์ซะมากกว่า เพราะเขานั้นหล่อบาดลึกไปถึงขั้วหัวใจของพวกเธอคุณหนูสี่ขึ้นเวทีไปกล่าวเปิดงานในฐานะประธานกลุ่มทุน "พี่สาวนางฟ้า" เสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหว ช่วงนี้มีผู้สื่อข่าวหลายสำนัก มาขอสัมภาษณ์เธอไม่เว้นวันจนเธอยุ่งหัวฟูหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ที่ได้ยลโฉมงามล่มเมืองของคุณหนูสี่ ต่างคลั่งไคล้ขอเป็นแฟนคลับเธอ แต่ละคนต่างแย่งกันบริจาคเงินออกมาก้อนโต เพื่ออวดโอ่ฐานะความร่ำรวยเพราะถ้าได้แต่งกับเธอ มันเฮงยิ่งกว่าหนูตกถังข้าว

  • พลิกเมฆาคว่ำพิรุณ การเกิดใหม่ของฉินฟ่าน   บทที่ 65 ไม่รู้ไม่ชี้

    ทั้งสองส่งเสียงหัวเราะวิ่งหยอกล้อกันออกไป ตอนนี้ทุกอย่างสงบลงแล้ว คนตายก็ตายไป คนเจ็บก็ส่งโรงพยาบาล คนมอบตัวก็เตรียมไปกินข้าวแดงในคุกได้เลย ตำรวจเริ่มเคลียร์สถานที่ ยึดอาวุธสงครามได้เป็นจำนวนมาก มากพอที่จะเลื่อนยศเลื่อนตำแหน่งให้หลาย ๆ คนในศึกครั้งนี้ฉินฟ่านเดินกระแซะเข้าไปใกล้ ๆ กระซิบชวนมู่ปิงปิงไปจู๋จี๋ดู๋ดี๋กันที่น้ำตก แต่เธอค้อนขวับวงใหญ่ แถมแกล้งทำเสียงดุใส่"งานยังไม่เสร็จ ไปไม่ได้""น่านะ คนดียอดรักของฟ่าน เสร็จงานแล้ว ก็ต้องมีการตบรางวัลบิ๊กโบนัสกันบ้างสิ ใช่ไหมจ๊ะทูนหัวจ๋า"เขาพยายามออดอ้อน กะพริบตาปริบ ๆ ทำสีหน้าน่าสงสาร"ไม่รู้ไม่ชี้""น่านะ แป๊บเดียวเอง แค่สามนาทีก็เสร็จแล้ว"เขาพยายามต่อรอง"คิดว่าตัวเองเป็นอุลตร้าแมนแปลงร่างได้แค่สามนาทีรึไง คราวก่อนเป็นชั่วโมง เล่นเอาเหน็บชากินขาเลย"ไม่สนแล้วต้องใช้เส้นสายของเครือญาติให้เป็นประโยชน์ เขาหันไปหาเค่อตงหยางที่กำลังคุมลูกน้องทำงานอย่างแข็งขัน"คุณลุงเค่อที่เคารพครับ พอดีที่บ้านมีเรื่องด่วน ผม

  • พลิกเมฆาคว่ำพิรุณ การเกิดใหม่ของฉินฟ่าน   บทที่ 64 คู่แค้นพบกันบนทางแคบ

    ในห้องที่มืดมิด มีแสงเลือนรางไหววูบเป็นบางครั้ง จากเปลวไฟที่ลุกฮือโหมของการระเบิดครั้งใหญ่ ซีเหมินคังยืนถือทวนเงินสงบนิ่งดุจขุนเขา เพราะเขาสัมผัสได้ถึงอันตรายที่ซุกซ่อนอยู่ เมื่อมืดมิดจนมองไม่เห็น เขาเลยพาลหลับตาลง ใช้หูสดับฟังเสียงเคลื่อนไหวแทนฟิ้วววววเสียงกระแสลมของดาบ ที่ตวัดใส่ลำคอของซีเหมินคังแว่วมา เขาสะบัดควงทวนเงินเข้าต้านปะทะติดต่อกันเก้ากระบวนท่า จนเกิดประกายไฟแลบแปลบปลาบเสียงซัดอาวุธบางสิ่งออกมา ลางสังหรณ์ในใจของซีเหมินคัง ส่งสัญญาณเตือนภัยชนิดหนึ่ง บีบให้เขาดีดตัวถอยไปหลบหลังเสาอย่างรวดเร็วบึ้ม…อาวุธที่ซัดออกมาก็คือระเบิดเพลิงขนาดเล็กของจิ้งจอกเพลิงนั่นเอง เล่นเอาเสื้อผ้าของซีเหมินคังไหม้ไปแถบหนึ่ง ไฟลวกหน้าแข้งเล็กน้อย"หึ ๆ เขาถึงว่าคู่แค้นทางคับแคบ ในที่สุดเราทั้งสองคนก็มาเจอกันอีกจนได้ กระสุนนัดนั้น ที่มึงยิงใส่ขากู กูยังจำได้ดี วันนี้มึงต้องตายสถานเดียว"จิ้งจอกเพลิงขยับดาบเก้าห่วง จนเกิดเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง"ขอโทษจริง ๆ นะฮ๊า พอดียิงคนมาเยอะมากเลย

  • พลิกเมฆาคว่ำพิรุณ การเกิดใหม่ของฉินฟ่าน   บทที่ 63 นี่แค่น้ำจิ้ม

    เงาร่างฉินฟ่านพุ่งฉวัดเฉวียน จนพวกเธอตาลายมองตามไม่ทัน เสียงฟาดแก้มก้นดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง เริ่มจากหมวดมู่คนแรก แถมแต่ละคนยังถูกลวมลามอีกหลายครั้งพวกสาว ๆ ต่างส่งเสียงร้องวี๊ดว้ายกระตู้วู๊ วิ่งหลบหนีจิ้งจอกเฒ่าจอมลามกกันจ้าละหวั่น ก่อนที่จะมีอะไรเลยเถิดไปกว่านั้น จน กบว. ต้องเซ็นเซอร์ภาพและเสียงทันใดนั้นก็มีเสียงฝีเท้าดังแว่วมาขัดจังหวะ ผัวหนุ่มเมียสาวที่กำลังหยอกเย้ากันอย่างสนุกสนาน ทำเอาทุกคนต้องกลับมาทำตัวสงบเสงี่ยมอีกครั้ง"อะแฮ่ม สวัสดีพี่สาวคนสวยทั้งหลาย เอ่อ…พี่เขยขอโทษที่ขัดจังหวะครับ มีคนมาหาพี่เขย บอกว่านี่เป็นเรื่องด๊วนด่วนนะครับ"เหลียนเฮ่อส่งเสียงดังแหบ เพราะอยู่ในวัยกำลังแตกเนื้อหนุ่ม นมเพิ่งจะแตกพานรายงานอย่างรวบกระชับทันที พร้อมทำสีหน้ากระดากแบบอาย ๆเพราะเขาโตพอที่จะรู้ว่า เมื่อครู่พี่เขยตัวดี ไอดอลขั้นเทพของเขากำลังทำเรื่องดีงามอะไร เขาสาบานกับตัวเองว่าโตขึ้น จะต้องเป็นแบบพี่เขย เอาดีในเรื่องผู้หญิงให้ได้ตอนนี้ทุกคนต่างพากันทำหน้าเขิน ๆ ขณะจัดแจงทรงผมที่ยุ่งเหยิงและเสื้อผ

  • พลิกเมฆาคว่ำพิรุณ การเกิดใหม่ของฉินฟ่าน   บทที่ 62 ยาหยี

    พวกเขาเก็บอุปกรณ์กล้องอินฟาเรด แล้วเดินลัดเลาะชายป่าท่ามกลางแสงจันทร์ ที่พอเห็นเลือนรางไปอย่างเงียบ ๆ ประมาณหนึ่งชั่วโมงโยโย่เป็นสาวช่างจ้อ แบบที่เรียกว่าอะไรนะ ทอล์คกาทีฟเกิรล์ละมั้ง เดี๋ยวชวนคุยเรื่องโน้น เดี๋ยวเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง แถมมุกตลกของเธอมีเพียบอีก ช่วยทำให้เขาไม่รู้สึกเบื่อหน่ายจนกระทั่งทั้งคู่ถึงน้ำตกสายหนึ่ง จึงตัดสินใจที่จะพักเท้าชั่วคราว ทั้งคู่จึงนั่งลงที่โขดหินหยุดพักดื่มน้ำฉินฟ่านหยิบแผนที่ขึ้นมากางดู เพื่อศึกษาภูมิประเทศ งานนี้เขาทุ่มจนสุดตัว จะให้เกิดข้อผิดพลาดไม่ได้เป็นอันขาด ลมโชยเบา ๆ พัดผ่านตัวเย็นสบายเสียงน้ำจ๋อมแจ๋มแว่วดังมาเบา ๆ สะกิดความสนใจของเขา จนอดไม่ได้ที่จะต้องหันหน้าไปดูภาพที่เห็นทำให้เขาเลือดลมสูบฉีด หายใจถี่เร็ว ลืมสิ้นทุกสิ่งทุกอย่างโลกหล้าใบนี้ไปชั่วขณะร่างของโยโย่ที่เปลือยเปล่าขาวโพลนท่ามกลางแสงจันทร์ เรือนร่างของเธอโผล่พ้นขึ้นเหนือน้ำมาครึ่งตัว ทรวดทรงองค์เอวที่อ่อนช้อย เป็นเส้นสายชวนรัดรึงใจ พราวไปด้วยหยดน้ำเม็ดเล็ก ๆ ที่ไหลรวมหยดเป็นทางยาว ค่อย ๆ ไหลรินผ่านร่องอก

  • พลิกเมฆาคว่ำพิรุณ การเกิดใหม่ของฉินฟ่าน   บทที่ 61 แฮกเกอร์

    แต่ถ้าจะพูดถึงอีกคนหนึ่ง เมียหลวงเมียน้อยเมียเล็ก เมียใหญ่กลับสนับสนุนจนคะแนนเสียงท่วมท้น ให้ไปกระทืบสุยเก้ามีดให้จมดินโทษฐานที่มันบังอาจเหิมเกริมไม่ยอมแหกตาดูให้ดีว่าซอยลูกเป็ดน้อยนี้ใครคุมติ๋ง! ติ๋ง!หยดเลือดสด ๆ สีแดงคล้ำไหลออกจากปากของสุยเก้ามีดตกกระทบพื้นเป็นจังหวะเหมือนเสียงดนตรีร่างของสุยเก้ามีดนักเลงโตถูกมัดมือไพล่หลังและมัดข้อเท้าทั้งสองข้างด้วยเชือกก่อนจะชักรอกขึ้นไป ทำให้ตอนนี้มันตกอยู่ในสภาพห้อยหัวเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนนี้พวกมันกำลังล้อมชายหนุ่มคนหนึ่งด้วยอาวุธครบมือ โดยไม่ได้คาดคิดเลยแม้แต่น้อยว่าจะเป็นพวกมันเองที่ถูกยำจนเละเป็นโจ๊กเรื่องแก้แค้นคงไม่ต้องคิด มันไม่หวังจะไปต่อกรอะไรอีกแล้ว ตอนนี้ต้องรักษาชีวิตให้ได้ก่อนพลั่วะ! พลั่วะ!อ้ากก! อ้ากก!สุยเก้ามีดกำลังถูกไอ้ฟันเหยินลูกน้องคนสนิทใช้ไม้เบสบอลหวดฟาดใส่ลำตัวนี่เป็นการหวดครั้งที่ยี่สิบ ครบจำนวนพอดีเงาของชายหนุ่มพาดยาวกับพื้น เขายืนอยู่ริมหน้าต่าง กำลังดื่มน้ำอัดลมดับกระหายพลางเดินข้ามร่างของเจ้า

  • พลิกเมฆาคว่ำพิรุณ การเกิดใหม่ของฉินฟ่าน   บทที่ 60 สาบาน

    หมายเลขสิบสามกลับเดินเลี่ยงออกไปอย่างเงียบ ๆ เพียงลำพังซึ่งในตอนนี้ทุกคนกำลังเพลิดเพลินกับฉากอีโรติกที่ชวนตื่นเต้นเร้าใจอยู่จึงไม่มีใครสนใจเขาเขาไปที่เนินดินหลังห้องส้วม บริเวณนี้ผู้คนไม่ค่อยสัญจรผ่านไปมาเพราะรังเกียจความเหม็น เขาใช้มือขุดดินทรายจนเป็นหลุม แล้วก็เจอเป้ทหารใบหนึ่งที่ถูกฝัง

  • พลิกเมฆาคว่ำพิรุณ การเกิดใหม่ของฉินฟ่าน   บทที่ 59 แม่ขอโทษ

    “สวัสดีครับแม่”“อ้าว อาเจี้ยนมาแต่เช้าเชียว”กวนอิมเผ็ดยิ้มให้เขาอย่างเอ็นดูตอนนี้เธอถือว่าลู่เจี้ยนเป็นลูกชายคนหนึ่งเช่นเดียวกัน“พี่ใหญ่มาหาฉันแต่เช้าเลย มีธุระอะไรรึเปล่าฮ๊า”ซีเหมินคังยิ้มร่าเดินนวยนาดเข้ามาหา

  • พลิกเมฆาคว่ำพิรุณ การเกิดใหม่ของฉินฟ่าน   บทที่ 58 แม่ผัวตัวแสบ

    นับแต่โบราณกาลมีคนเคยกล่าวเอาไว้ว่าแม่ผัวกับลูกสะใภ้ยากที่จะอยู่ร่วมกันโดยสันติ เปรียบเสมือนน้ำกับไฟเหมือนหมากับแมว สุดแท้แต่ผู้คนจะเปรียบเปรยในสมัยก่อนฮูหยินผู้เฒ่าปกครองหลังบ้านมือเดียวค้ำฟ้า มีอำนาจเบ็ดเสร็จลูกสะใภ้คนไหนไม่ถูกใจจะสั่งเฆี่ยนตีหรือตบจนฟันหลุดร่วงออกจากปากก็ไม่มีใครกล้าหือเผลอ ๆ

  • พลิกเมฆาคว่ำพิรุณ การเกิดใหม่ของฉินฟ่าน   บทที่ 57 อย่างนี้ต้องตีให้ตาย

    ตอนที่ฉินฟ่านกำลังปลอบเธอก็มีคุณยายรูปร่างเล็กบอบบางคนหนึ่งที่เดินเหินแทบจะไม่ไหวมาเกาะแขนของเขา“พ่อหนุ่มช่วยหลานสาวตัวน้อยของยายด้วยเถอะคิดซะว่าเอาบุญเถอะนะยายขอร้องล่ะ เธอติดอยู่บนห้องนอนชั้นสามของตึกนั้นยังไม่มีใครช่วยลงมาเลย”เขาหันไปมองกวนอิมเผ็ด เป็นเชิงขอ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status