Masukณ ห้องทำงานของท่านประธานบริษัทเทวาซีกรุ๊ป ผลิตเครื่องแต่งกายชั้นนำของประเทศ รวมทั้งเครื่องหนังอย่างกระเป๋าและรองเท้าอีกด้วย หญิงสาวในชุดเดรสรัดรูปสีขาวทับด้วยสูทสีงาช้างแขนยาว มองมุมไหนก็สวยระดับไฮเอนด์ กำลังนั่งมองภาพชายหนุ่ม ที่เธอแอบถ่ายเขาเอาไว้จากทางด้านหลัง เรื่องราวในค่ำคืนนั้นยังคงตราตรึงอยู่ในหัวใจของเฌอรีนเสมอ
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงคนเคาะประตูดังขึ้น พร้อมกับเลขาสาวหน้าห้องควบคู่ตำแหน่งเพื่อนรักของเธอเดินเข้ามา รินลดาแอบยกยิ้มมุมปาก เมื่อเห็นเฌอรีนกำลังจ้องภาพถ่ายในโทรศัพท์มือถือ
“เจอเขาแล้วเป็นไงบ้าง”
“ก็ดี แต่ลึก ๆ แล้วก็แอบเสียใจอยู่เหมือนกัน ไม่คิดว่าจะเจอเขาในสถานที่แบบนั้น” คราวนี้แววตาของหญิงสาวได้ฉายแววผิดหวังออกมาเล็กน้อย
“เอาน่า... ยังไงก็ได้เจอกันแล้ว ไม่ว่าสถานะใดยังไงฉันก็ดีใจกับแกนะเฌอ”
“ฉันอยากให้เขาเลิกไปทำงานที่นั่นสักที แกว่าฉันควรทำไงดี”
“ทำไมล่ะ... แกหึงเขาเหรอ”
“แกก็เห็นแล้วนี่นา... สาว ๆ พวกนั้นจ้องจะฉกเขาไปให้ได้ ดีนะที่ฉันลากเขาออกมาก่อน” เฌอรีนนึกถึงเห็นการณ์ที่เกิดขึ้นสองสามวันก่อนได้อย่างชัดเจน
“เอาน่า... ผู้หญิงพวกนั้นได้แค่มอง แต่แกได้ครอบครอง”
“ฟังดูน่าภูมิใจเนอะ” เฌอรีนเบ้ปากกรอกตามองบน เธอเริ่มทนไม่ไหวหลังจากเห็นหน้างาน ที่โรมราชันคอยบริการสาว ๆ
“ว่าแต่ย่าของแกโอเคมั้ย”
“ตอนนี้ก็โอเค แต่ถ้าท่านรู้ว่าโรมทำงานอะไร ฉันคงถูกบีบให้หย่าแน่”
“การเจอกันครั้งนั้นถือว่าเป็นโชคชะตานำพา แต่ครั้งนี้ถือเสียว่ามันคือพรหมลิขิต ฉันเชื่อว่าแกกับเขาคู่กันแล้วไม่แคล้วกันอย่างแน่นอน”
“ฉันจะออกคำสั่ง ห้ามไม่ให้เขาไปที่โฮสต์อีก แต่ไม่รู้จะห้ามได้หรือเปล่า”
“ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน”
“เขาบอกว่าไปทำงาน แต่ฉันไม่ได้ถามว่างานอะไร”
“แกสงสัยแล้วทำไมไม่ถามเขาล่ะ”
“เขาคงอึดอัดน่ะ ฉันเลยอนุญาตให้เขาค้างที่คอนโด”
“โถ... แม่พระ”
“ไม่หรอกริน ใครบอกว่าฉันแสนดี แต่ที่ทำแบบนั้นก็เพราะกลัวคุณย่ารู้ว่าเขาทำงานอะไรมาก่อน รอให้คุณอามารับคุณย่าไปเชียงใหม่ก่อนเถอะ” หญิงสาวเริ่มกลัว ถ้าหากถูกผู้เป็นย่าจับได้ไล่ทัน แผนที่วางเอาไว้คงล่มไม่เป็นท่า กว่าจะตามหาเขาเจอมันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเธอเลยสักนิด
“แล้วคุณอาเขาจะมารับคุณย่าวันไหนเหรอ”
“ก็คงอีกสองสามวันมั้ง”
“อย่าคิดมากสิ ช่วงบ่ายท่านประธานต้องไปพบลูกค้ารายใหญ่ ฉันขอตัวไปเตรียมเอกสารก่อนนะ”
“อืม... ไปเถอะ”
ครั้งแรกเจอเขาที่บาร์โฮสต์ หญิงสาวเกือบเสียอาการ ซึ่งเงื่อนไขที่เธอตั้งขึ้นก็เพื่อผูกมัดโรมราชันไว้กับเธอ ทั้งที่รู้ว่าหัวใจมันบังคับกันไม่ได้ สักวันสัญญาฉบับนั้นจบลงคงต้องแยกย้ายกันไป ไม่รู้ว่าเธอจะทำใจให้ลืมเขาได้หรือเปล่า
“ฉันบอกคุณแล้วไง ท่านประธานไม่ว่าง” ธนภัทรไม่ได้สนใจในคำทัดทานของรินลดาแม้แต่น้อย
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงคนเคาะประตูดังขึ้นพร้อมกับชายร่างสูงใหญ่เดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม แสดงออกถึงอำนาจที่เขามีเหนือกว่าเลขาสาว
“ฉันห้ามแล้วแต่คุณธนภัทรเขาไม่ฟัง” รินลดาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนเอือมระอา
“ไม่เป็นไรไปทำงานต่อเถอะริน” หญิงสาวส่งยิ้มบาง ๆ ให้กับเพื่อนรักที่พ่วงตำแหน่งเลขาหน้าห้องของเธอ
“ไม่ทราบว่าคุณธนภัทรมีธุระอะไรกับฉันเหรอคะ”
“ผู้ชายแบบนั้นเหรอสามีคุณ ผมไม่คิดเลยว่าระดับผู้บริหารเทวาซีกรุ๊ป จะยอมลดตัวไปเกลือกกลัวกับไอ้แมงดานั่น!”
“ฉันจะแต่งกับใครก็ไม่เกี่ยวกับคุณ อ้อ! สามีของฉันเขาไม่ใช่แมงดา เพราะอย่างน้อยเขาก็รู้จักทำงาน ไม่ได้นั่งแบมือขอเงินพ่อแม่ไปวัน ๆ เหมือนใครบางคน”
“คุณพูดประชดผมเหรอเฌอรีน”
“เปล่านี้ค่ะ ฉันก็พูดไปตามเนื้อผ้า”
“พอดีว่าผ้าอย่างผมเกรดเอเสียด้วยสิ แค่วางเอาไว้ใครต่อใครก็แย่งกันซื้อ”
“ใครที่คุณพูดถึงคงไม่ใช่ฉันอย่างแน่นอน”
“ผมสู้ไอ้หมอนั่นไม่ได้ตรงไหน” ครานี้ธนภัทรได้เดินเข้าหาหญิงสาว ทว่าเธอกลับเชิดหน้าขึ้น ใช้สายตามองเขาด้วยความเย้ยหยัน ประหนึ่งอยากประกาศสงครามกับเขาให้รู้แพ้รู้ชนะไปเลย เธอเหนื่อยที่จะต้องมานั่งตอบคำถามคนรอบข้างเต็มที
“ฉันมีสามีแล้ว ทางที่ดีคุณเลิกตอแยฉันสักทีเถอะค่ะ”
“ผมจะทำให้ไอ้หน้าอ่อนนั่นได้รู้จักคำว่าหายนะ”
“ถ้าคุณแตะคนของฉันรับรองว่าเจอดีแน่” หญิงสาวไม่อาจทนเห็นโรมราชันตกอยู่ในอันตรายได้ เธอรู้จักนิสัยของธนภัทรดี เขาเป็นคนประเภทขี้แพ้ชวนตีมาแต่ไหนแต่ไร
“ก็แค่ผู้ชายจากบาร์โฮสต์มันมีอะไรดี...เอ... หรือว่าลีลามันเด็ดกว่าผม”
เพียะ!!! หญิงสาวตบหน้าอีกฝ่ายเต็มแรงด้วยความรู้สึกโกรธจนเลือดขึ้นหน้า
“อย่ามาดูถูกฉันอีก เพราะเราไม่เคยมีอะไรกัน ฉันไม่ใช่ผู้หญิงกินไม่เลือก”
“ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า! ตลกสิ้นดี” เสียงหัวเราะของเขาดังขึ้นราวกับตั้งใจถากถางหญิงสาว เมื่อเฌอรีนพาผู้ชายจากโฮสต์เข้าบ้าน แต่กลับทำตัวสูงส่งราวกับนางพญา
“คุณคงไม่เคยมีความรักสินะ ก็แน่สิ! คนอย่างคุณผู้หญิงคนไหนคงรักไม่ลง”
“ระวังตัวเอาไว้ให้ดี ถ้าคุณพลาดเมื่อไหร่ผมจะทำให้คุณได้ลิ้มรสของความเจ็บปวด”
“ไม่รักคือไม่รัก ยังไงฉันก็ไม่มีทางแต่งงานกับคุณ”
“ปฏิเสธผมแบบนี้ รู้ใช่ไหมว่าผลที่ตามมาจะเป็นยังไง”
“อย่ามาขู่ซะให้ยาก ในเมื่อเราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันตั้งแต่แรก”
“ผมก็อยากรู้เหมือนกันถ้าคุณย่ารู้ว่าสามีของหลานสาวสุดที่รักทำงานที่บาร์โฮสต์ อาการของคนแก่จะเป็นยังไงน๊า...”
“อย่าคิดทำอะไรบ้า ๆ นะ!” หญิงสาวเริ่มกลืนน้ำตายงคอด้วยความยากลำบาก หลังจากถูกธนภัทรหยิบยกเอาหน้าที่การงานของโรมราชันขึ้นมาขู่
“คืนนี้ไปพบผมที่เดิม ถ้าไม่อยากให้คุณย่ารู้ประวัติความเป็นมาของหลานเขย”
“ได้!”
“ดีมากสาวน้อย แล้วเจอกันนะครับเจ้ากระต่ายน้อยของผม”
ก่อนเดินออกไปเขายังหันมาแสยะยิ้มร้ายอย่างผู้มีชัย ซึ่งทำให้เฌอรีนถึงกับกำมือแน่นระงับความโกรธ เธอกับโรมราชันยังไม่ได้ทำความคุ้นเคยกัน แต่กลับต้องมาเจอกับปัญหาที่เลี่ยงไม่ได้
“เกิดอะไรขึ้น เขาทำอะไรแกหรือเปล่าเฌอ”
“เปล่า” หญิงสาวพูดออกมาด้วยสีหน้าที่เป็นกังวล เพราะหากเขาเล่นไม่ซื่อคงเสียเปรียบธนภัทร จนกลายเป็นจุดอ่อนที่เขาสามารถใช้เป็นข้อต่อรองได้ แต่ถ้าไม่ไปคุณย่าต้องรู้เรื่องที่เธอพยายามเก็บเป็นความลับอย่างแน่นอน
“เอาน้ำเย็น ๆ สักแก้วไหม”
“ไม่เป็นไร คืนนี้แกไปพบคุณธนภัทรเป็นเพื่อนฉันได้ไหมริน”
“ทำไมต้องไป เขาขู่แกเรื่องคุณโรมใช่ไหม”
“อืม... รอให้คุณย่าขึ้นเหนือก่อน ยังไงคืนนี้ฉันต้องไปพบเขาอยู่ดี”
“โอเค เดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อน”
“ขอบใจนะริน”
“ไม่เป็นไรหรอกน่าเพื่อนกัน โอนมาแค่สองพันพอ”
“ค่าอะไร”
“ล้อเล่นน่า... แกนี่จริง ๆ เลยนะ ชีวิตตั้งแต่เด็กจนโต ไม่สิอายุจะเข้าเลขสี่แล้ว นอกจากงานมีอะไรที่ทำให้แกยิ้มได้บ้าง”
“ก็แกไง”
“เหรอ... ชิ! แต่ฉันว่าน่าจะเป็นสามีเด็กของแกมากกว่า”
“รินลดา!”
เฌอรีนถึงกับยกยิ้มมุมปากออกมา เผยให้เห็นความสดใจบนใบหน้า หลังจากเจอเรื่องเครียดตั้งแต่เช้า แต่พอนึกถึงใบหน้าอันหล่อเหลากลับทำให้หัวใจของหญิงสาวรู้สึกกระชุ่มกระชวยพองโต
เวลาผ่านไปหลายวัน สิ่งที่แพทย์หญิงโรซานน่าน่าตระหนักได้ นั่นคือความรักที่ธนภัทรมีให้กับเธอและลูกน้อย ผู้ช่วยคนสนิทได้พูดอะไรบางอย่างให้เธอได้เข้าใจในสิ่งที่เคยมีอคติ “นายน้อยรักคุณหมอมากเลยนะครับ เขายอมละทิ้งทุกอย่างแม้แต่ความฝัน เพื่อเลือกทางเดินที่ทำให้ตัวเองไม่สะดุด สามารถใช้ชีวิตไปกับคุณหมอและลูกได้อย่างราบรื่น” “ฉันเองก็ไม่เคยคิดว่าเขาจะถูกลอบทำร้ายปางตาย” “นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของนายน้อย เพียงแต่ครั้งนี้สาหัสกว่าครั้งไหน ๆ บวกกับความหวังที่อยากมีชีวิตอยู่ค่อย ๆ หมดลงไป จนทำให้นายน้อยไม่อยากตื่นขึ้นมารับรู้เรื่องราวเหล่านั้น” “เขายังมีโอกาส คุณกลับไปพักเถอะค่ะ คืนนี้ฉันจะเฝ้าไข้เขาเอง”“รบกวนคุณหมอด้วยนะครับ ยังไงผมก็ขอบคุณคุณหมอแทนนายน้อยด้วยนะครับ” เมื่อผู้ช่วยคนสนิทของธนภัทรเดินออกไป แพทย์หญิงโรซานน่าเดินมานั่งข้างเตียงคนไข้ เธอมองใบหน้าของธนภัทรด้วยแววตารู้สึกผิด ความหล่อเหลาที่เคยหลอกล่อผู้หญิงมานับไม่ถ้วน เวลานี้เธอเองก็กำลังถูกช
หลายเดือนผ่านไป หลังจากด็อกเตอร์นายแพทย์ปริญตัดขาดจากทางโลก พึ่งพระธรรมในการยึดเหนี่ยวจิตใจ ทำให้โรมราชันเข้ามารับช่วงต่อ เขากลายเป็นผู้บริหารโรงพยาบาลอย่างเต็มตัว “เป็นไงบ้างหมอโรม หมอโรสปลอดภัยดีใช่ไหมหลานแม่แข็งแรงหรือเปล่า” รสามีท่าทีห่วงใยอีกทั้งยังตื่นเต้นดีใจที่จะได้อุ้มหลาน “ปลอดภัยดีครับแม่ ตามผมมาครับ” “เดี๋ยวก่อน นายจะไม่โทรบอกคุณธนภัทรหน่อยเหรอ” เฌอรีนเองก็แอบสงสารธนภัทรที่เขาง้อแพทย์หญิงโรซาน่าไม่สำเร็จ “ผมโทรบอกแล้วครับ เขาอยู่ฮ่องกงเดี๋ยวเขาคงมา” “ดีเลยแม่เองก็อยากให้หมอโรสคืนดีกันสักที ไม่รู้ทำไมเธอถึงใจแข็งจัง” “ได้แม่มาเต็ม” โรมราชันหันมาแซวมารดาของเขา “กรณีของแม่กับคุณธนภัทรมันต่างกันนะ ตั้งแต่คุณธนภัทรบอกรักหมอโรสเขาก็ไม่เคยนอกใจเธอเลยสักครั้ง” “แต่ลูกสาวของแม่เกือบตายเพราะผู้หญิงของคุณธนภัทรนะครับแม่”
“พวกแกจะทำอะไร ถอยไปนะ! รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร” เธอคิดหาทางขู่ทั้งที่รู้ว่ามันคงไม่ได้ผล “เป็นใครพวกเราไม่สน หากคุณนิภาดายกให้ก็สบายใจได้” พวกมันกำลังยืนห้อมล้อมราวกับเสือร้าย กำลังต้อนกระต่ายน้อยให้จนมุม “แก้มัด” ชายคนหนึ่งพูดขึ้น ซึ่งทำให้แพทย์หญิงโรซานน่าแอบดีใจ อย่างน้อยโอกาสก็ยังคงมีอยู่บ้าง ถึงแม้จะริบหรี่ก็ตามที “อย่าคิดหนีเลยสาวน้อย ที่นี่ห่างไกลผู้คนถ้าคิดหนีก็มีแต่ร่างที่ไร้วิญาณเท่านั้น” “ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันยินดีจ่ายไม่อั้น” “แต่พวกเราไม่ได้ต้องการเงิน” หมับ! “ปล่อยนะ” “สวยจัง ผิวขาวยังกับไข่ปอก” เมื่อฝ่ามือหยาบกร้านสัมผัสลงมายังใบหน้าของเธอ ทำให้แพทย์หญิงโรซานน่าถึงกับหลั่งน้ำตาออกมาอย่างสิ้นหวัง มือสองข้างถูกจับไขว้หลังด้วยแรงขอ
เมื่อมาถึงบ้านเขาไม่รอช้า พอจอดรถได้รีบลงจากรถแล้วเข้าไปข้างในทันที ซึ่งเวลานี้สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าทำให้เขาพูดไม่ออก ความดีใจกำลังทำให้ชายหนุ่มอยากโอบกอดแพทย์หญิงโรซานน่า พร้อมกับบอกเธอว่าเขารักเธอ รักเธอและก็รักเธอ “ยินดีด้วยนะคะ คุณธนภัทรกำลังจะได้เป็นพ่อคนแล้ว” เฌอรีนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นไม่แพ้กัน“แม่เองก็กำลังจะกลายเป็นคุณยาย หลังพายุโหมกระหน่ำท้องฟ้าก็กลับมาสดใสอีกครั้ง แม่อยากอุ้มหลานเต็มทีแล้ว” “หลานคนแรกของบ้าน จะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายกันนะ” โรมราชันเดินเข้ามาโอบไหล่เฌอรีนเอาไว้ เมื่อพูดถึงสมาชิกใหม่ของบ้านเขาดูมีอาการตื่นเต้นเป็นพิเศษ “แล้วคุณหมอล่ะครับ” “อ้าว! แม่คิดว่ากลับมาพร้อมกันเสียอีก” “ผมไปรับเธอที่โรงพยาบาลแต่ไม่เจอ ถามใครเขาก็บอกว่าคุณหมอกลับไปแล้ว ผมติดต่อหมอโรสไม่ได้เลย” ธนภัทรเริ่มร้อนรนใจ เมื่อเขาสัมผัสได้ว่าแพทย์หญ
ภายในบ้านพักตากอากาศเต็มไปด้วยบรรยากาศแสนโรแมนติก ธนภัทรกลายเป็นผู้ชายคลั่งรัก เขาสลัดลายเสือถอดเขี้ยวเล็บทิ้งเหลือเพียงเค้าโครงของเจ้าแมวเหมียวขี้อ้อน “ทำไมที่รักหน้าซีดจังเลยครับ” “คงเป็นเพราะโรสพักผ่อนไม่เพียงพอ แล้วนี่คุณทำอะไรคะน่าทานจัง” “ของโปรดคุณทั้งนั้น” “ผมเพิ่งโทรหาแม่ของคุณช่วงเช้าตรู่ เลยได้เมนูพวกนี้มา” “ฮะ!... แสดงว่าแม่ก็รู้เรื่องของเราแล้วสิค่ะ” แพทย์หญิงโรซานน่าแสดงสีหน้าตกใจ เพราะเธอไม่คิดว่าธนภัทรจะกล้าพูดเรื่องนี้กับมารดาของเธอ “ใช่ครับ ผมยังบอกท่านว่าเราสองคนแต่งงานกันแล้ว” “อะไรนะคะ!” “ที่รักไม่ต้องตกใจนาดนั้นหรอกครับ ไม่ใช่แค่แม่ของคุณนะ คนทั้งโลกก็คงรู้กันหมดแล้วเพราะผมเพิ่งอั
ทางด้านเซนต์กำลังถูกบิดาทำโทษอย่างหนัก เขาถูกจำกัดวงเงินในแต่ละเดือน อีกทั้งรถและบ้านยังถูกเจ้าสัวธาดายึดไว้หมด เขาสั่งให้ลูกชายเดินทางไปกบดานต่างประเทศ จนกว่าข่าวฉาวโฉ่จะซาลง “จบสิ้นแล้วชื่อเสียงที่เคยสร้างเอาไว้ พอกันทีกับงานแต่ง” “ผมต่างหากที่ต้องพูดคำนี้” ด็อกเตอร์นายแพทย์ปริญพูดขึ้นด้วยท่าทีไม่เป็นมิตรอีกต่อไป “เรื่องนี้คุณหมอเองก็มีส่วนผิดนะครับ” “ผมผิดอะไรเหรอครับท่านเจ้าสัว” “ก็ผิดที่ดูแลผู้หญิงตัวเองไว้ไม่ดีไง งามหน้าไหมล่ะทีนี้ นอกจากพวกเขาจะรู้ว่าคุณหมอหย่าขาดจากภรรยา ทุกคนยังรู้อีกว่าเธอเป็นเด็กเลี้ยงของคุณหมอ” “ท่านเจ้าสัวค่ะ ทุกคนกำลังเข้าใจอรผิดนะคะ” “หุบปาก! มาลากเธอออกไป พวกแกรู่ใช่ไหมว่าจะทำยังไงกับผู้หญิงคนนี้ดี” “ทราบครับ” ชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาประชิดตัวเอมอร ซึ่งทำให้หล่อนกลัวจนตัวสั่นระริก
ทางด้านมารดาของแพทย์หญิงโรซานน่า ในเวลานี้รสาอาการเริ่มดีขึ้นมากแล้ว เพราะได้กำลังใจจากลูกทั้งสอง ชีวิตหลังจากผ่านจุดนั้นมาได้ ทำให้นางรู้ว่าผู้ชายอย่างด็อกเตอร์นายแพทย์ปริญ ไม่คู่ควรกับความรักที่นางเคยมีให้เขาเลยสักนิด “ทำอะไรอยู่
หลังจากอาการของมารดาดีขึ้น โรมราชันเริ่มวางแผนกำจัดเอมอรทันที เขาจะทำให้หล่อนได้รับบทเรียนถึงที่สุด ทว่าวันนี้ผู้เป็นบิดาได้เรียกนายแพทย์หนุ่มกับพี่สาวเข้าไปพบ เพื่อเจรจาข้อตกลงที่เคยพูดเอาไว้ตั้งแต่มารดาของเขายังไม่ออกจากโรงพยาบาล “พ่อต้องการอะไรก็พูดมาเลยคร
ในเวลานี้สิ่งที่คาดไม่ถึงได้เกิดขึ้นกับมารดาของโรมราชัน หลังจากรสาได้รับข้อความจากเอมอร เพราะแรงแค้นของหล่อนที่มีต่อตระกูลกิตติกูลไพศาล เนื่องจากเอมอรเชื่อว่าพวกเขาคือสาเหตุที่ทำให้ครอบครัวล้มละลายบิดามารดาต้องมาด่วนจากไปอย่างกะทันหันเช่นนั้น “แม่!” แพทย์หญิงโรซานน่าร้องเรียกมารด
เมื่อกลับถึงบ้านสิ่งแรกที่ธนภัทรต้องการ นั่นคือประวัติของแพทย์หญิงโรซานน่า แน่นอนว่าเขาอยากตอบแทนเธอ เพราะชายหนุ่มถือคติที่ว่าบุญคุณต้องทดแทนมีแค้นต้องชำระ “นี่ครับนายน้อยประวัติของคุณหมอ” “เธอเป็นลูกสาวของด็อกเตอร์







