ตอนที่ 1: จากสนามฝึก สู่ร่มเงาบ้านสวน

ตอนที่ 1: จากสนามฝึก สู่ร่มเงาบ้านสวน

เสียงปืนไรเฟิลดังสนั่นกึกก้องไปทั่วสนามฝึกยิงปืนจริงของหน่วยพลร่มป่าหวาย แรงปะทะกระแทกสั่นสะท้านไปถึงหัวไหล่ ละอองเขม่าดินปืนและไอร้อนจากปากกระบอกปืนลอยคลุ้งตัดกับแสงแดดจัดยามบ่ายที่แผดเผาจนแผ่นดินแตกระแหง ยศกรในชุดฝึกสีเขียวขี้ม้าเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อไคล ยังคงหมอบนิ่งเล็งเป้าด้วยความเด็ดเดี่ยว ท่ามกลางเสียงตะโกนสั่งการสุดเข้มงวดของครูฝึกและไอร้อนระอุที่ลอยตลบอบอวลไปทั่วลานฝึก 

ยศกร (ยศ) ในชุดฝึกสีเขียวขี้ม้าเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจนเสื้อแนบเนื้อไปกับแผ่นหลัง นอนหมอบในท่าประเลียดเรียบไปกับพื้นดิน สายตาแน่วแน่มองผ่านศูนย์หน้าจับจ้องไปยังเป้าหุ่นคนที่ระยะ 200 เมตร แม้จะเป็นการจับและยิงปืนกระสุนจริงเป็นครั้งแรกในชีวิตทหารเกณฑ์ แต่หัวใจของเขากลับนิ่งสงบอย่างน่าประหลาด นิ้วเรียวยาวค่อยๆ ลากไกปืนอย่างนุ่มนวล...

ปั้ง! ปั้ง! ปั้ง!

"ตรวจเป้า!" เสียงครูฝึกตะโกนสั่งการดังลั่นสนาม

ผลการยิงออกมาน่าทึ่ง กระสุนทุกนัดเจาะเข้ากลางเป้าหมายกลุ่มเดียวกันอย่างแม่นยำจนครูฝึกยังต้องเอ่ยปากชม ทหารเกณฑ์หนุ่มวัย 21 ปีผู้จบเพียงระดับ ปวช. ช่างกลโรงงาน และต้องพักการเรียนมาช่วยแม่ทำนาที่ต่างจังหวัด คนนี้ ไม่เพียงแต่มีร่างกายฟิตเปรี๊ยะ มัดกล้ามเนื้อแน่นจากการทำงานหนัก แต่ยังมีสมาธิและสายตาที่เฉียบคมเป็นเลิศ

หลังจากผ่านพ้นช่วงการฝึกทหารใหม่สุดโหดและย้ายขึ้นประจำการที่กองร้อยจนครบ 6 เดือนเต็ม ผลงานอันโดดเด่น ความซื่อสัตย์ และความอ่อนน้อมถ่อมตนของยศกร ทำให้เขาได้รับการคัดเลือกให้มาทำหน้าที่เป็น "ทหารรับใช้ประจำบ้านสวน" ของ ผู้พันสนั่น นายทหารสุดเฮี้ยบ เจ้าระเบียบ และขึ้นชื่อเรื่องความเป๊ะปังทุกตารางนิ้ว

ยศกรในชุดเครื่องแบบครึ่งท่อน สะพายกระเป๋าผ้าใบเก่าๆ เดินเท้าเข้ามาในพื้นที่บ้านสวนริมคลองขุดส่วนตัว บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนจากความแห้งแล้งและเสียงตะโกนในสนามฝึก มาเป็นความร่มรื่นของต้นไม้น้อยใหญ่ สายลมพัดเอาละอองน้ำเย็นจากคลองขุดมาปะทะใบหน้า ช่วยคลายความเหนื่อยล้าได้เป็นอย่างดี

เขาเดินตรงไปยังเรือนไทยไม้สักหลังใหญ่เพื่อเข้ารายงานตัว แต่ทว่าก่อนที่จะถึงตัวบ้าน สายตาของยศกรก็สะดุดเข้ากับร่างของหญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ใต้ร่มเงาของต้นมิ่งไม้ใหญ่

คุณนายนัท (ครูนัท) ในวัย 30 ปี เมียสาวสวยของผู้พันสนั่น ซึ่งมีอาชีพเป็นครูโรงเรียนประถม วันนี้อยู่ในช่วงวันหยุด เธอสวมชุดผ้าถุงใส่อยู่บ้านเนื้อบางเบาสีพาสเทลเสื้อลายดอกสีสวย แม้จะเป็นชุดเรียบๆ แต่กลับเน้นย้ำเรือนร่างสัดส่วนโค้งเว้าเป๊ะปัง ทรวดทรงอกเอวชัดเจน ผิวพรรณเนียนนุ่มและดูอ่อนเยาว์กว่าวัย รูปลักษณ์ภายนอกดูอ่อนโยนและเรียบร้อย ทว่าลึกๆ กลับแฝงไปด้วยเสน่ห์ชวนมองและสายตาที่ดูเหงาหงอยอย่างบอกไม่ถูก

"สวัสดีครับคุณนาย... ผม ยศกร พลร่มป่าหวาย มารายงานตัวเป็นทหารรับใช้คนใหม่ครับ!" ยศกรยืนตรง ยืดอก ยืนทำความเคารพด้วยท่าทางแข็งขันตามระเบียบวินัยทหาร แต่หัวใจกลับเต้นรัวอย่างควบคุมไม่ได้เมื่อได้เห็นใบหน้าสวยหวานใกล้ๆ

คุณนายนัทหันมองทหารใหม่ รอยยิ้มละมุนฉายบนใบหน้าพร้อมกับสายตาเอ็นดูที่มองสำรวจเรือนร่างล่ำสัน ไหล่กว้าง และความซื่อบริสุทธิ์ของยศกร

"พูดจาเป็นกันเองก็ได้จ้ะยศ อยู่ที่นี่ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นหรอก... เดินทางมาเหนื่อยๆ ไปพักผ่อนที่เรือนพักทเล็กริมคลองก่อนนะ เดี๋ยวครูจัดข้าวปลาอาหารไว้ให้" เสียงหวานนุ่มของคุณนายนัททำให้ความเกร็งของยศกรเริ่มละลาย แต่กลับเติมเต็มความรู้สึกหวามไหวแปลกใหม่เข้ามาแทนที่

ยศกรยกมือไหว้ขอบคุณ ก่อนจะก้มหน้าก้มตาเดินไปยังเรือนพักทหารริมคลองขุดส่วนตัว โดยหารู้ไม่ว่า การก้าวเท้าเข้ามาในบ้านสวนแห่งนี้ในวันแรก จะเป็นจุดเริ่มต้นของสายสัมพันธ์อันซับซ้อน เสน่หาเร้นลับ และชีวิตทหารเกณฑ์ที่จะเปลี่ยนไปตลอดกาล!