ตอนที่2 รุ่นพี่

พวกเราพากันกลับมาที่คอนโดของเรา เวกัสเดินเข้าไปในห้องของเขาเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าและเล่นโทรศัพท์ที่ในห้อง ส่วนฉันพอมาถึงห้องก็หยิบไอศกรีมมากินและดูหนังที่โทรทัศน์ไปด้วยตัวคนเดียว

ภายในห้องยังคงเงียบสงัดมีแต่เสียงโทรทัศน์เพียงเท่านั้นก่อนที่เวกัสเองจะเดินออกมานั่งดูหนังกับฉันด้วยและในมือของเขาที่หยิบยาบางอย่างออกมาด้วยเช่นกัน

มือหนาดึงมือเรียวของฉันไปและชโลมทายาอย่างเบามือที่สุดของเขา สายตาของฉันเลื่อนมาจ้องมองคนตัวสูงอย่างอ่อนละมุนกับการกระทำของเวกัสที่ทำให้หัวใจฉันเต้นอีกครั้ง

ไม่รู้ว่าเพราะอะไรกันแน่หรือฉันต้องเป็นโรคอะไรสักอย่างมันถึงได้เป็นแบบนี้ไม่ยอมหายสักที ก่อนที่เขาเองจะวางยาและเลื่อนสายตามาจ้องมองที่ฉันอย่างนิ่งเงียบเช่นกัน

"....."

"มะ มองทำไมล่า"

"ครั้งหน้าอย่าทำแบบนี้อีก ตัวเท่าลูกหมายังจะไปสู้เขา ถ้ามันทำอะไรแกขึ้นมาจะทำไงวะ"

"พี่เค้าก็ไม่ได้ทำหนิ เอาหน่าแก เอ๊ยกินติมจะได้ใจเย็นลง"ฉันป้อนไอติมเข้าปากเขาและยิ้มออกมาเพื่อปกปิดความกลัวที่จะโดนเขาดุไปมากกว่านี้ แต่เวกัสก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาต่อและนั่งดูละครกับฉันไป แต่ละครที่ฉันดูมันหวานแหววและไม่ใช่สไตล์ของเขาเลยเวกัสจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นไถไอจี

ถึงแม้เขาจะนิ่งเงียบแบบนี้ก็ใช่ว่าเวกัสจะไม่เจ้าชู้เหมือนกับพวกเพื่อนๆ เลย เพราะเขานี้แหละเสือเงียบตัวพ่อ บางวันเขาไม่ยอมกลับห้องเพราะไปนอนค้างกับสาว บางวันคอชํ้าบ้าง สาวโทรมาบ้าง ไลน์เข้ามาบ้าง จนฉันแทบปวดหัวกับคนอย่างเขา

ดีที่ว่าเวกัสไม่เคยพาสาวคนไหนมานอนที่ห้องเลยแม้แต่คนเดียวและสาวๆ ของเขาก็ไม่เข้ามายุ่งกับฉันเลยแม้แต่คนเดียว เขานุ่มนวลและอบอุ่นใจดีกับฉันมาก มากกว่าสาวๆ ของเขาที่ควงเล่นซะอีก

ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนช่วงหลังๆ มาเวกัสเหมือนจะสงบลงบ้าง เขาไม่ค่อยออกไปเที่ยวเลยถ้าไม่มีฉันเขากลับมานอนห้องทุกคืนแถมโทรศัพท์ก็ไร้วี่แววของสาวๆ ทุกคนของเขา

"ช่วงนี้สาวๆ แกหายไปไหนหมด หรือพ่อเสือน้อยถอดเล็บแล้วคะหื้มมม"

"อือ"คำตอบสั้นๆ ของคนซึนๆ อย่างเวกัสตอบกลับมานิ่งๆ จนทำเอาฉันรีบหันไปหาเขาทันทีที่กำลังนั่งเลื่อนดูการถ่ายรูปอยู่ ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าเขาจะดูแบบนี้ด้วยหรือเขาหันมาสนใจเรื่องนี้เหมือนฉันแล้ว

"สาวๆ คนไหนน้าาา ที่ทำให้เพื่อนฉันถอดเล็บได้"เสียงถอนหายใจดังออกมาเฮือกใหญ่และเหงยหน้าขึ้นมามองฉันอย่างนิ่งๆ จนฉันต้องยิ้มออกและเพราะอยากรู้เหมือนกันว่าเขาชอบใครอยู่หรือเขาแอบมีแฟนกันแน่

"ต้องเป็นคนพิเศษแน่เลย คนไหนหรอ"

"จับผิดอะไร ค้นไหมล่าโทรศัทพ์"เวกัสยื่นโทรศัพท์มาให้กับฉันก่อนที่เขาเองจะฟุบตัวลงนอนที่ตักฉันอย่างง่วงซึม ฉันไม่ได้ห้ามหรือเตือนอะไรเพราะเขาทำแบบนี้อยู่เป็นประจำจึงทำให้ฉันนั้นชินกับการกระทำของเขาอยู่ตลอดเวลา

ฉันไม่ได้สนใจโทรศัพท์ของเวกัสเลยแม้แต่น้อยและนั่งดูละครต่อไปจนกระทั่งจู่ๆ ก็มีสายเรียกเข้าที่เป็นชื่อไลน์ของผู้หญิงโทรเข้ามา ทำไมในใจของฉันมันรู้สึกเจ็บๆ อย่างนี้ล่ะฉันไม่เข้าใจเลย

"กัส สาวแกโทรมาอ่ะ"เวกัสตัดสายทิ้งและนอนหลับต่อไปจนทำเอาฉันถึงกับมึนกับนิสัยของเขาและหันไปสนใจละครต่อ

แต่ดูเหมือนว่าในละครก็มีพฤติกรรมความสงสัยที่เหมือนกับฉันเช่นกัน

'ที่หัวใจเต้นแบบนี้ หรือฉันชอบเขากันแน่'

'แกไม่เคยมีความรักรึไง เนี่ยเค้าเรียกว่าชอบแล้วไอ้บ้าเอ๊ยยย'

ฉันถึงกับขมวดคิ้วเข้าหากันและค่อยๆ ก้มหน้าลงไปมองเพื่อนของฉันที่นอนหลับใหลอย่างไม่รู้สึกตัวเลยด้วยซํ้า จนต้องคอยมานั่งถามกับตัวเองอยู่ตลอดเวลาว่ามันจริงอย่างที่ละครบอกงั้นหรอ

จนเวลาผ่านไปเนิ่นนานกว่าพวกเราจะลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวที่จะไปผับในคํ่าคืนนี้ฉันเลือกที่จะใส่กางเกงยีนขายาวและเสื้อเกาะอกสีขาวไปที่ผับและการแต่งตัวแบบนี้ฉันก็แต่งตัวมาตลอดทุกครั้งเลยด้วย ฉันเคยคิดที่จะใส่เดรสแต่ก็ถูกห้ามโดยเวกัส

"ชอบโชว์อยู่ได้ยัยเตี้ย"

"ฉันก็ใส่แบบนี้ประจำ ไปเหอะเดี๋ยวเพื่อนรอ"คนอย่างเขาต้องรีบตัดบทเพราะไม่งั้นฉันคงได้เปลี่ยนชุดแน่ๆ ไปผับนะคะไม่ได้ไปวัดจะได้ใส่มิดชิดขนาดนั้น

@ผับR

"ทำไมมาช้าแกรู้ไหมมันเค้นฉันจนฉันกลัวหมดแล้วเนี่ย"ฉันเดินเข้าไปนั่งข้างๆ ฟ้าใสตามด้วยเวกัสที่นั่งด้วย สายตาของเพื่อนแต่ละคนที่จ้องมาทางฟ้าใสน่ากลัวมากอย่างที่มันพูดจริงๆ

"พูดมา!! ถ้ามึงไม่พูดมึงก็พูดแทนซะไอ้เดม"

"เกี่ยวอะไรกับกูไอ่สัส"

"ฉันไม่พร้อมที่จะเล่า"

"จะเล่าดีๆ หรือจะให้กูไปเคลียร์กับมันเอง"คินพูดจบก็เตรียมท่าที่จะลุกขึ้นไปหาโต๊ะพวกพี่เขาที่อยู่ไม่ไกลจากที่นั่นจนทำเองฟ้าใสถึงกับห้ามปรามไม่อยู่เลยทีเดียว

"บอกแล้วๆๆๆ ฉันยอมแล้ว คืองี้ฉันกับเขาเลิกกันแล้ว"

"เพราะ???"

"เขานอกกายฉัน"ฟ้าใสเลือกที่จะพูดไม่หมดเพราะแค่นี้เพื่อนก็ต่างพากันโกรธเอายกใหญ่ไปเลยทีเดียว ฟ้าใสเป็นผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มที่อ่อนโยนเอามากๆ ทุกคนเลยเป็นห่วงและปกป้อง แต่ต่างจากฉันที่ไม่ได้อ่อนโยนขนาดนั้น

"ยังมีอีกไหม!!"

"มะ ไม่มีแล้ว"นํ้าเสียงตะกุกตะกักและกระดกเหล้าลงคอไปก่อนที่สายตาของพายุและคินจะหันมาที่ฉันที่กำลังนั่งจิ๊บเหล้าอยู่ข้างๆ เวกัส

"มองกูทำเชี้ยไร กูสวยใช่ปะ"

"ใช่เวลาเล่นปะ"

"พวกมึงอ่ะ ฟ้ามันเลิกกับแม่งแล้วก็ดีแล้วป่าววะ อย่าไปเค้นมันมาก มันจะร้องไห้แล้วนะเว้ย"ฉันต้องรีบตัดบทไปจริงๆ เพราะไม่งั้นฉันคงโดนเค้นเป็นรายต่อไปแน่ๆ

"มาๆๆ แดกต่อๆๆ"

"อย่าก้มเยอะ"เวกัสยื่นมาหนาของเขาที่โอบเอวฉันอยู่ขึ้นมาดึงเสื้อเกาะอกของฉันขึ้นเนื่องจากฉันนั่งก้มตัวนานและขยับตัวมากไปหน่อยจนมันค่อยๆ ล่นลงไป แถมขนาดไซส์ก็ใหญ่อยู่พอสมควร

"หวงนักนะมึงอ่ะ คนทั้งมหาลัยคิดว่ามึงสองตัวเป็นผัวเมียกันอยู่ละ"

"มึงหึงกูหรอคะน้องดิน ไม่เอานะไม่หึงนะคะ"ฉันหยอกล้อกับดินที่นั่งอยู่ตรงข้ามอย่างปกติแต่ก็เหมือนจะมีสายตาของใครบางคนที่เอาแต่จ้องฉันอยู่ตลอดเวลา

"เอาอะไรมาให้หึง"

"พี่รู้ว่าพี่สวยแต่พี่มีแค่น้องดินนะคะ"ฉันทำเป็นพูดเล่นกับมันและแสดงสีหน้าหยอกล้อยิ้มหวานให้กับมันก่อนที่คนข้างกายจะหยัดตัวลุกขึ้นและเดินออกไปทันที

"ช่วงนี้แม่งเป็นอะไรวะ"

"นั่นดิ ทำไมดูโกรธง่ายจังวะ"ดินพูดจบก็เดินออกไปจากตรงนั้นทันทีพร้อมทั้งพายุและคินด้วย เหลือเพียงฉันและฟ้าใสที่นั่งตรงนั้นนั่นเอง

"ฟ้า ฉันมีอะไรจะบอก"

"อะไร"

"ฉันใจสั่นกับเวกัสว่ะ แกว่าฉันชอบเวกัสปะ"ฉันเลือกที่จะถามออกมาตรงๆ เพราะอยากรู้จริงๆ ว่านี้คือการแอบชอบจริงๆ หรอหรือมันเรียกว่าอะไร

"ฉันก็พอดูออกนะแก รวมถึงเวกัสด้วย คนหนึ่งก็ซื่อจนไม่รู้อีกคนก็ปากแข็ง"

"แกหมายความว่าไง"

"ก็หมายความว่าเวกัสก็ชอบแกไง แกดูไม่ออกหรอเดม"ฉันไม่รู้จริงๆ เพราะที่ผ่านมาเราอยู่ด้วยกันมานานจนแยกไม่ออกเลยด้วยซํ้าว่ามันเรียกว่าอะไร แถมฉันก็ไม่เคยไปแอบชอบใครอีกต่างหาก

ฉันนั่งจิ๊บเหล้าอยู่ตรงนั้นพร้อมกับคิดนู้นคิดนี้อะไรไปเพลินๆ จนกระทั่งพวกนั้นเดินเข้ามาหาพวกเราต่อ

"ไปสูบบุหรี่มาหรอ"

"อือ"เขาพูดแค่นั้นและนั่งจิ๊บเหล้าต่อ นี้หรอที่เขาชอบฉัน มันไม่มีทางเลยเวกัสนิ่งเงียบขนาดนี้ฉันเดาไม่ออกจริงๆ ว่ามันคืออะไรกันแน่

"แกเป็นอะไรรึเปล่า"

"เปล่า แค่ง่วง"

"งั้นกลับบ้านกันไหม??"พูดจบเวกัสก็หยิบเงินขึ้นมาวางไว้ที่โต๊ะและเดินลากฉันออกไปจากตรงนั้นทันทีโดยไม่ได้บอกลาเพื่อนๆ เลยด้วยซํ้า

"พรุ่งนี้ฉันจะไปหาป๊านะ พรุ่งนี้ฉันไม่มีเรียน"

"ขากลับจะไปรับ"

"ไม่เป็นอะไรหรอก ฉันให้ป๊ามาส่งเอง แกกลับมาเลยก็ได้"ฉันเงียบนิ่งไปทันทีและไม่ได้พูดอะไรต่อจนกระทั่งมาถึงที่คอนโด เอาตามจริงฉันก็เริ่มเมาตั้งแต่อยู่ที่ผับแล้วแหละ เล่นดื่มเยอะขนาดนั้น พอมาถึงห้องฉันก็ปิดไฟนอนทันทีไม่ได้สนใจอะไรเลยด้วยซํ้า