Masukเวลาผ่านไปเนิ่นนานพี่ทิวเขาก็ยังคงไม่ได้กลับบ้านเขาอาสาทำอาหารเย็นให้กับฉันได้ทานและฉันก็ไม่ได้ติดอะไรเพราะเขาตั้งใจที่อยากจะทำจริงๆ
"ให้เดมช่วยไหมคะ"
"เสร็จแล้วค่ะ พี่ทำข้าวผัดให้ทาน"
"พี่ทิวเขาก็เป็นพ่อบ้านพ่อเรือนได้เหมือนกันนะคะเนี่ย ใครได้เป็นสามีคงโชคดีแย่"ฉันเผลอพูดออกมาตามความรู้สึกและไม่ได้คิดอะไร เขานั่งจ้องมองฉันนิ่งในขณะที่ฉันกำลังนั่งตักข้าวเข้าปาก
"พี่จ้องเดมทำไหมคะ มีอะไรรึเปล่า"
"น้องเดมเปิดโอกาสให้พี่ได้จีบน้องเดมได้ไหมครับ ในเมื่อน้องก็ยังไม่มีใครแถมพ่อน้องเดมก็เปิดช่องให้เราแล้วพี่เลยอยากจะขอจีบน้องเดม....ได้ไหมครับ"ฉันไม่ได้ให้คำตอบเขาเลยและนั่งครุ่นคิดอะไรบางอย่างก่อนที่เขาเองจะเงียบลงไปและนั่งตักข้างเข้าปากต่อไป
"พี่คิดว่าจะจีบเดมได้หรอคะ คงยากหน่อยนะคะถ้าจะจีบเดม"
"ยังไงหรอครับ น้องเดมเปิดใจให้พี่แล้วงั้นหรอครับ จริงๆ ใช่ไหม"ฉันเลือกที่จะไม่ตอบกลับและนั่งทานข้าวต่อไป
ที่ผ่านมาเขาก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นคนไม่ดี พี่ทิวเขาเป็นคนดีมาก ดีกว่าไอ้คนจอมซึนที่ฉันแอบชอบมานานนับหลายปีซะอีก
พอทำอะไรเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้นพี่ทิวเขาก็ขอตัวกลับบ้านก่อนเพราะมันดึกมากแล้วและเขาก็มีนัดดื่มเหล้ากับเพื่อนด้วยและตอนนี้ก็ดึกมากพอสมควรจะอยู่ต่อก็คงไม่เหมาะไม่ควรจึงต้องแยกย้ายกันไป
ส่วนฉันก็ขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะขึ้นไปทำการบ้านและพักผ่อนเพื่อลุกขึ้นมาต่อสู้กับไอ้คนหน้าซึน อย่างนั้น
แต่ในระหว่างที่กำลังจะนอนเสียงการแจ้งเตือนไลน์ก็เด้งเข้ามาไม่ยอมหยุดและนั้นคือเพื่อนๆ ของฉันนั้นเองที่เด้งเข้ามา แต่สายตาของฉันมันก็ดันเผลอไปเจอเข้ากับข้อความของใครบางคนที่ฉันแทบจะไม่อยากเจอหน้าอยู่แล้ว
Vacus.99 :นอนรึยังเดม
ฉันไม่ได้กดเข้าไปอ่านในไลน์ของเขาเลยแต่นั่งรอดูที่หน้าจอล็อกกับข้อความของเขาซะมากกว่าว่าเขาจะส่งมาว่ายังไงต่อ
Vacus.99 :ฝันดีนะ
แปลกที่เขาทักมาบอกฝันดีกับฉันหรือเป็นเพราะเราไม่ได้เจอกันที่ห้องรึเปล่า แต่ปกติเวลาฉันมานอนที่สตูดิโอเขาก็ไม่เคยส่งข้อความมาหาฉันเลยแม้แต่น้อย
เช้าวันต่อมาฉันเดินไปนั่งที่โต๊ะอย่างเช่นเคยและฉันเป็นคนเดียวที่มาเข้าเลยนั่งเช็กงานให้ลูกค้าและพยายามสั่งงานให้ลูกน้องได้ไปสั่งซื้อสินค้ามาถ่ายงานในวันเสาร์นี้
แต่เมื่อมานั่งได้ไม่นานก็มีผู้มาใหม่เดินเข้ามานั่งตรงข้ามฉัน พวกเราต่างพากันเงียบและไม่มีใครเอ่ยพูดอะไรออกมาเลยทั้งนั้น ฉันนั่งก้มหน้าทำงานของฉันไปอย่างไร้เยื่อใยไอ้คนหน้านิ่งที่นั่งอยู่
"เดม คืนนี้นอนไหนหรอ?"
"......."ฉันยังคงเงียบและนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้นก่อนที่เสียงข้อความจากพี่ทิวเขาจะเด้งเข้ามารัวๆ ฉันทำได้เพียงปรายตามองที่ข้อความอยู่แบบนั้นพร้อมกับเวกัสที่นั่งจ้องมาทางโทรศัพท์ของฉันและนั่งกำหมัดแน่นอยู่ที่เดิม
"ตอนแรกทำเป็นไม่อยากได้ ดูตอนนี้สิ"
"พูดแบบนี้หมายความว่ายังไง!"เมื่อคำพูดและสายตาที่เวกัสแสดงออกมามันทำเอาฉันถึงกับหัวเสียเพราะมันทำร้ายจิตใจฉันมากจริงๆ แม้จะไม่ได้แรงมากนักแต่ทว่ามันกลับเป็นหอกทิ่มแทงกลางใจอย่างจัง
"ก็หมายความอย่างที่พูดไง ตอนแรกแกก็ทำเป็นไม่อยากได้ ดูตอนนี้ดิสวนทางฉิบหาย เล่นตัวงั้นหรอ หรืออยากได้มันมากหรอเดม"
"เวกัสมันจะมากเกินไปแล้วนะ!"
"หรือมันไม่จริงวะ กับไอ้ดินอีกคน กะหนุงกะหนิงกับมันฉิบหาย ทำไมไม่พองั้นหรอ"
"เวกัส!แกทำร้ายจิตใจเรามากเกินไปแล้วอ่ะ ตั้งแต่เรื่องที่พาผู้หญิงเข้าห้องแล้วนะเว้ย แกจะทำร้ายเราไปถึงไหน ฉันไม่น่า....."เกือบแล้วเชียวเพราะอารมณ์ที่ขึ้นลงๆ ทำเอาฉันถึงกับเกือบหลุดมากพูดคำว่าชอบเขาออกมา แต่ก็มีดินและคินที่รีบเดินเข้ามาหาฉันทันทีอย่างเป็นห่วง
"เกิดอะไรขึ้น แกร้องไห้ทำไมเดม"
"แกล้งอะไรเดมวะ"
ฉันยืนกำหมัดแน่นพร้อมกับน้ำตาที่ไหลรินออกมาอย่างน้อยใจในคำพูดของคนที่แอบชอบและเป็นคำพูดของเพื่อนสนิทที่พูดออกมา
"นี้มันเกิดอะไรขึ้น มึงทำไรเพื่อนกู"พายุพูดจบเวกัสก็เดินออกไปทันทีและไม่ได้พูดอะไรออกมาเลยด้วยซ้ำ ส่วนฉันก็แยกตัวออกไปจากกลุ่มเพื่อนทันทีเพื่อผ่อนคลายอารมณ์ของตัวเองให้คงที่และจะได้ไม่ต้องมาเศร้าหรือเสียใจอีก
"มานั่งทำMVอะไรตรงนี้ อ่ากูซื้อมาให้กินรองท้อง"ดินยื่นถุงขนมและนํ้าหวานมาให้กับฉันพร้อมทั้งนั่งลงมานั่งข้างๆ ฉันอย่างใกล้ชิด
"ขอบใจนะ ซื้อชาไทยมาด้วย ขอบใจนะเว้ย"ฉันทำเป็นยิ้มและนั่งกินขนมไปเงียบๆ คนเดียวพร้อมกับเปิดเพลงคลอๆ ให้เบาลงเล็กน้อย
"อร่อยว่ะ มึงซื้อเค้กร้านไหนวะครั้งหน้าพาไปซื้อหน่อยดิ"
"ไอ้กัสฝากมา"ฉันถึงกับนิ่งและลดขนมที่อยู่ในมือลงและพยายามเคี้ยวขนมในปากให้กลืนลงไปอย่างฝืนๆ
"ล้อเล่น กูแวะซื้อมาที่คณะนิเทศมา มึงนี้มันอะไรหนักหนาเนี่ยเมียจ๋า"ฉันพยักหน้าให้กับดินและนั่งกินขนมต่ออย่างมีความสุขเพื่อกลบเกลื่อนเพื่อนอย่างดินที่นั่งจ้องฉันอย่างขะมักเขม้น
"อย่ามองแบบนี้บ่อยๆ ดิวะ กูเขินนะเว้ยไอ้เชี้ยนี้"
"ช่วงนี้พวกแกทะเลาะกันบ่อยมากรู้ตัวไหมเนี่ย มีปัญหาอะไรรึเปล่า"
"ก็เปล่านะ ปกติดี"
"พวกมันหนะเป็นคู่จิ้นกัน แถมเมญ่าหนะก็ชอบไอ้กัสด้วยแต่ไอ้กัสไม่ได้อะไรนะเว้ย เหมือนมันจะแอบชอบใครอยู่ด้วย"ดินพูดออกมาพร้อมทั้งมองตรงออกไปตรงหน้า ฉันไม่อยากจะรู้เรื่องนี้เลยแม้แต่น้อยเพราะมันทำร้ายและทิ่มแทงฉันเป็นอย่างมาก
"คนที่รู้ดีเรื่องไอ้กัสมากที่สุดรองลงมาจากมึงก็เป็นไอ้เชี้ยคิน เหมือนวันนั้นพวกมันบอกว่ามันจะตามจีบสาวคนหนึ่งที่พวกมันชอบอยู่ด้วย แต่กูไม่รู้หรอกนะว่าเป็นใคร พวกแม่งบอกว่ามันพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองเพราะอยากให้เค้าได้เห็นความดีของมัน"ยิ่งดินพูดออกมาฉันละอย่างแทรกแผ่นดินหนีคำพูดของเพื่อนแต่ก็ต้องเก็บความรู้สึกของตัวเองเอาไว้เพราะไม่อยากให้เพื่อนได้รู้
"ฉันละอยากรู้จริงๆ ว่าใคร"มันหันหน้ามามองทางฉันเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
"บอกฉันทำไม"
"แกชอบมันงั้นหรอวะเดม"
เช้าวันต่อมาฉันลุกขึ้นแต่เช้าและพบกับสภาพตัวเองที่ตอนนี้นอนอยู่คอนโดเดิมที่ไม่ใช่ที่บ้าน แสดงว่าเมื่อตื่นคือเรื่องจริงงั้นหรอฉันบ่นพึมพำกับตัวเองสักพักจึงเดินลุกไปอาบน้ำแต่งหน้าแต่งตัวและกำลังจะออกไปจากห้องเพื่อไปมหาลัยต่อ"อ้าว มอนิ่งครับที่รัก เราผัดข้าวให้เดมนะ ว่าจะไปเรียกอยู่พอดีเลย""ขะ ขอบใจนะ""มัวแต่ยืนอึ้งอยู่นั่นแหละ ไปนั่งได้แล้วครับ"เวกัสจับตัวพาฉันเดินไปนั่งที่โต๊ะทานข้าวพร้อมกับขยี้หัวฉันไปรอบหนึ่งนี่ไม่ใช่ความฝันงั้นหรอหรือฉันยังไม่ตื่น ฉันหยิกแขนตัวเองไปรอบหนึ่งและเผลอร้องออกมาเสียงดังจนเวกัสถึงกับตกใจและรีบคว้าแขนของฉันมาดูทันที"โอ้ยยย""เดมหยิกแขนตัวเองทำไมครับ มีอะไรรึเปล่า แดงเลยเห็นไหม""ปล่อยได้แล้ว แกรีบไปกินข้าวเหอะเดี๋ยวสายเอาแล้วจะมาโทษฉันอีก"
หลังจากที่เรียนเสร็จแล้วเป็นที่เรียบร้อยฉันกับพายุก็พากันไปที่คณะของเวกัสและเลือกนั่งตรงที่เดิมเพื่อรอพวกเขา พวกเรานั่งทำงานที่อาจารย์สั่งอย่างเงียบๆ ก่อนที่จะมีเสียงฝีเท้าของใครสักคนเดินมาทางพวกเรา"เดม ทำอะไรอยู่หรอ หิวไหมครับเดี๋ยวกัสไปซื้อมาให้รองท้อง""พูดเพราะจังนะมึงอ่ะ อ่ะนํ้าของพวกมึง"พอฉันไม่ตอบและเลือกที่จะเงียบเวกัสกลับหยิบผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าของเขามาซับเหงื่อให้ฉัน พร้อมกับเกลี่ยเส้นผมที่ปกคลุมใบหน้าไปทัดหูให้เรียบร้อย"ฉันทำเองได้""ไม่เป็นไรครับ รออีกสักพักนะครับ เดี๋ยวจะเสร็จแล้วครับ"ฉันทำเป็นฝืนยิ้มให้กับเขาและลอบมองพายุและดินเป็นระยะๆ พวกมันเอาแต่มองหน้ากันและพากันซุบซิบ"ปะไอ้ดินจะได้รีบกลับ""ไปก่อนนะจ๊ะเมียจ๋า"พอทั้งสองเดินออกไปพ้นจากพวกเราพายุก็ปิดหนังสือนั้นลงและฉันรู้ได้เลยว่ามันจะต้องมาถามเรื่องเวกัสกับฉันแน
"ตกลงเรื่องงานหมั้นจะเอายังไงลูก""หนูจะไม่หมั้นค่ะ เพราะพวกเราไม่ได้รักกันค่ะ"ฉันพยายามฝืนยิ้มออกมาและกลั้นนํ้าตาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้"หนูขอโทษนะคะทุกคนที่พวกหนูทำผิดกัน แต่ในเมื่อพวกเราไม่ได้รักกันถ้าเกิดจะใช้ชีวิตร่วมกันไปมันก็จะมีแต่ทำให้อึดอัด หนูเลยตัดสินใจที่จะไม่หมั้นค่ะ"ทุกคนต่างเงียบในคำพูดของฉันและไม่มีใครที่จะเอ่ยอะไรออกมาเลยด้วยซํ้า"แล้วตากัสล่ะลูก เราจะเอายังไง"เมื่อบทสนทนาถูกตัดขาดไปพ่อก็เริ่มหันไปหาเวกัสที่นั่งก้มหน้าอยู่แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาเลยด้วยซํ้า"ผมเอาตามการตัดสินใจของเดมเลยครับ"พอเวกัสพูดแบบนั้นก็ถือว่าการหมั้นของเราสองคนได้จบลงกันไปแล้ว ทางผู้ใหญ่ก็พูดคุยกันไปและต่างฝ่ายก็ต่างแยกทางกัน"เดม คืนนี้นอนไหนหรอ""ฉันว่าจะนอนบ้านอ่ะแก รอหาห้องใหม่ได้ฉันจะเข้าไปเก็บของนะ"ฉันยิ้มให้กับเวกัสอย่างฝืนใจ มื
เช้าในวันนี้ฉันก็ยังคงไปเรียนเหมือนเดิมและทำให้ทุกอย่างมันเหมือนเดิมต่อไป และไม่อยากทำให้เพื่อนๆ ต้องมาคิดมากในเรื่องนี้"เมียจ๋าเค้าซื้อนํ้ามาให้ครับ""ขอบใจนะมึง"ฉันรับนํ้าจากดินมาดื่มทันทีโดยที่ไม่ได้ทันสังเกตว่าทางเวกัสนั่นก็ยื่นนํ้ามาให้ฉันเหมือนกัน พอฉันไม่รับเขาก็ยื่นไปให้ฟ้าใสแทน"ให้กูหรอ ขอบใจมาก""เอ่อนี้เรื่องถ่ายหนังอ่ะพวกกูจะไปกันอาทิตย์หน้านะเว้ย เตรียมตัวกันด้วย"พายุพูดออกมาและก้มหน้าหาที่พักถ่ายหนังกันต่อพร้อมกับฟ้าใส ส่วนฉันก็เตรียมดูสถานที่และคุยติดต่อกับนักแสดงไป"เมียจ๋าคุยกับพี่ชินดีจัง ไม่เหมือนคุยกับกูเลย""อย่าปัญญาอ่อนไอ้สัส ก็พี่เขาคุยมาดีกูก็แค่ตอบกลับไปตามมารยาทปะ ไม่เหมือนกับมึงที่ปากหมาตั้งแต่วันแรก"การกระทำและคำพูดของฉันและดินดูตกเป็นเป้าสายตาของเวกัสเป็นอย่างมาก แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไรเขาเพราะยังไงแล้
แกร๊กเสียงเปิดประตูดังออกมาพร้อมทั้งชายแปลกหน้าคนนั้นที่ถูกกระชากไปจากตัวฉันอย่างแรง หมัดหนักของเวกัสอัดเข้าไปที่ใบหน้าของเขาอย่างจัง ก่อนที่พวกเพื่อนๆ จะเข้ามาหาฉันและสวมกอดฉันไว้"แกไม่เป็นอะไรใช่ไหม ฉันอยู่ตรงนี้แล้วนะ""ฉันกลัว ฉันกลัวอ่ะฟ้า""พอเหอะไอ้กัส เดี๋ยวแม่งก็ตายหรอก""มึงจำเอาไว้อย่ามายุ่งกับเมียกู!!"พูดแค่นั้นคนตัวสูงก็เดินเข้ามาทางฉันและสวมกอดฉันไว้แทนฟ้าใส ฉันถูกกอดรั้งไว้และร้องไห้กับเขาไปอย่างลืมตัว"พวกมึงไปพักเหอะ เดี๋ยวกูดูเดมเอง""แต่....""ไปเหอะ กูดูมันได้ไม่ต้องห่วง"พวกมันมองหน้ากันสักพักก่อนที่พวกเขาจะพากันออกไป ตอนนั้นฉันตกใจมากและไม่ได้สนใจอะไรรอบข้างเลยด้วยซํ้า"ไอ้คินกูฝากจัดการแม่งด้วย"พูดจบ
หลังจากทึ่พากันซื้อของเสร็จฉันและกินก็พากันเตรียมของทำกับแกล้มและอาหารไว้สำหรับคืนนี้พร้อมกับเพื่อนๆ ที่ลงมาช่วยด้วย"มึงไปพักเหอะเดม เดี๋ยวพวกกูทำเอง""ไม่เป็นไร ช่วยกันเดี๋ยวก็เสร็จละเนี่ย"ฉันกันไปบอกดินที่ยืนอยู่ข้างๆ และพากันจัดของจนเสร็จ พอเสร็จสิ้นทุกอย่างและนี้ก็เกือบเย็นๆ แล้วฉันก็เลยขอขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อออกไปเดินเล่นที่ชายหาดแทนพอเดินไปได้ไม่นานก็เจอเข้ากับเวกัสที่กำลังนั่งสูบบุหรี่อยู่ ไม่รู้ว่าทำไมขาของฉันมันก็ได้ก้าวเดินไปหาเขาและฟุบนั่งลงข้างๆ เวกัสทันที"มานั่งทำอะไรคนเดียว"อีกคนยังคงเงียบและนั่งสูบบุหรี่ต่อไปและไม่ได้สนใจอะไรฉันเลยแม้แต่นิด"ต่อไปนี้.....เรื่องของเราจะเป็นยังไงต่อไปวะกัส""ฉันไม่รู้""ฉันขอถามอะไรแกอย่างหนึ่งได้ไหม"ไม่รู้ว่าคำถามต่อไปนี้จะเป็นอย่างไร แต่ฉันจะ


![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




