บทที่ 2 เอาจนร้องขอชีวิต 2 1/2

นิ้วโป้งแกร่งของออสตินขยี้ไปยังติ่งใจกลางความเป็นสาวแล้วขยับยัดส่วนใหญ่โตของตัวเองเข้าไป ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปหา โดยที่สองมือเล็กปัดป่ายไปทั่วแผ่นหลังของเขา

         “เอาออกก่อน...มัน...มันแน่น...หายใจไม่ออก”

         “ไม่ได้ชักออกไม่ได้ต้องยัดเข้าเท่านั้น” คนอย่างออสตินไม่มีวันที่จะปรานีเหยื่อเด็ดขาดต่อให้เป็นครั้งแรกก็เถอะ

         “แต่...อื้อ...” ริมฝีปากช่างเจรจาอวดเก่งเมื่อตอนต้นถูกปิดพร้อมกับส่งเสียงครางในลำคอ โดยที่ร่างใหญ่ยังคงแช่ค้างอยู่อย่างนั้นแล้วค่อย ๆ ขยับเข้าที่ละนิดแล้วก็ถอนออกมาและย้ำถี่ ๆ  ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคนตัวใหญ่อึดอัดแค่ไหน แต่หากเขาชักออกตอนนี้ที่พยายามมาทั้งหมดจะสูญเปล่า

         เสียงที่ร้องงึมงำในลำคอเปลี่ยนเป็นเสียงครางหวานอย่างต้องการ ความรู้สึกของข้าวหอมยามนี้เหมือนถูกความต้องการและความเจ็บปวดกัดกินร่างกายจนเมื่อความเป็นชายของเขาเสียบเข้าลึกจนสุดโคนโดยไม่รู้ตัว หญิงสาวก็รู้สึกอยากให้เขาขยับจนผลักใบหน้าที่กำลังโน้มมาจูบออก

         “ฮึก...ขยับ...เร็วเข้า...อื้อ...ทรมานช่วยหน่อย”

         คนตัวใหญ่พยักหน้ารับทันที ยิ่งได้ยินเสียงเร่งเร้าเขาก็ยิ่งเร่าร้อนยิ่งคนตัวเล็กดิ้นพร่านยิ่งทำให้อยากขยับแรง ๆ

         ข้าวหอมรู้สึกคล้ายกำลังถูกเหวี่ยงขึ้นและลงตามแรงเคลื่อนขยับเข้าหา ความร้อนในกายสาวทำให้เธอรู้สึกทรมานจนอยากปลดปล่อย สองขาโอบรัดสะโพกแกร่งเอาไว้ราวกับกลัวว่ามันจะหลุดออกจากร่างกายของเธอ

         “อื้อ...ช่วยหน่อย”

         “ให้พี่ช่วยอะไรครับคนสวย” เสียงแหบพร่าครางแผ่ว ดวงตาคมจ้องมองใบหน้าสวยที่ฉ่ำไปด้วยอารมณ์สวาท ริมฝีปากของคนตัวเล็กเม้มเข้าหากันแน่น แล้วเธอก็กัดริมฝีปากล่างอย่างยั่วยวน เสียงลมหายใจของทั้งสองคนสูดเข้าออกถี่รัวจนร่างเล็กที่มีหน้าอกอวบใหญ่กระเพื่อมขึ้นลงเสียจนละสายตาไม่ได้ แล้วต้องโน้มใบหน้าเขาไปดูดดึงเต้าอวบอย่างย่ามใจ

         เสียงดูดกินเต้าตึงของข้าวหอมมูมมาม แต่คนตัวเล็กกลับไม่รู้สึกเจ็บทั้งอยากให้เขาทำแรงขึ้นอีก จึงเร่งเขาด้วยเสียงกระเส่า “ดูดแรง ๆ ...อื้อ...เอาแรงอีก”

         ไม่เพียงแค่เสียงที่เร่งให้เขาทำแรง ๆ สองมือของเธอก็ยังจิกเข้าที่แผ่นหลัง แต่ทว่าคนตัวใหญ่กลับไม่รู้สึกระคายผิวแม้แต่น้อย แต่กลับยิ่งสร้างอารมณ์กำหนัดให้ทะยานพุ่งขึ้นอีก จนร่างใหญ่ถอดลำกายออกแล้วกระแทกเข้าไปใหม่ให้หนักหน่วงและแนบสนิทมิดด้ามกว่าเดิม

         ใบหน้าสวยยามนี้ชื้นด้วยเหงื่อที่ผุดขึ้นตามกรอบใบหน้า พอ ๆ กับน้ำหวานที่ไหลออกมาเคลือบส่วนที่แข็งขืนจนมีความมันวาว และนั่นทำให้การกระหน่ำกระแทกกระทั้นยิ่งสนุกขึ้นอีก เพราะมันลื่นขึ้นจากตอนแรกที่คับแน่นแทบผ่านไปไม่ได้

         กลิ่นคาวของเลือดพรหมจรรย์เคล้ากับกลิ่นน้ำหวาน คละคลุ้งเต็มห้องเชือดของออสติน แต่มันกลับทำให้รู้สึกหลงใหลอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งมองใบหน้าเล็กที่ส่ายหน้าไปมาบนที่นอนกับสองมือที่เลื่อนจากจิกแผ่นหลังของเขาไปขยุ้มที่เตียงนอนแทนยิ่งรู้สึกว่าเซ็กส์คืนนี้ของเขามันช่างเร้าใจเสียจริง

         เมื่อเสียงครวญครางเริ่มดังถี่รัว พร้อมกับใบหน้าที่เชิดขึ้นทำให้เขาต้องเร่งเร้าส่งเธอให้ถึงสวรรค์ในครั้งแรก แต่ทว่าเขายังไม่แตกจึงต้องเร่งตามไปติด ๆ เมื่อน้ำแรกของเขาผ่านไปถุงยางอันใหม่ก็ถูกสวมเข้าแทนที่อันเก่า ก่อนจะจับร่างเล็กนอนคว่ำแล้วโก้งโค้งให้เขาสอดเสียบเข้าไปด้านหลัง เสียงครางไม่ได้ศัพท์ของคนอวดดีไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันฟินแค่ไหน

         เมื่อเขาขยับด้านหลังจนเมื่อยก็เปลี่ยนเป็นจับขาเรียวขึ้นพาดบ่า แล้วก็ขยับบั้นเอวถี่รัวโดยไม่ฟังเสียงร้องขอชีวิตจากอีกคนเลยสักนิด

         เขาไม่รู้ว่าเธอเสร็จสมไปกี่ครั้ง แต่รู้ว่าเขาเพิ่งเสร็จไปสามครั้งและนั่นจะให้เธอพักยกก่อน เมื่อร่างกายใหญ่ถอดถอนลำท่อนของตัวเองออก พร้อมกับริมฝีปากที่ฝังเข้าตรงหน้าอกทำรอยคิสมาร์กเอาไว้ ทั้งที่เมื่อก่อนเขาเกลียดการทำอะไรแบบนี้ที่สุด แต่ครั้งนี้เขากลับอยากทำอะไรแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

         ‘ฉันคือเจ้าของเธอ’ เสียงในหัวของคนตัวใหญ่ดังขึ้น โดยที่ไม่เข้าใจความรู้สึกนี้เช่นกันว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่

         ร่างกายเล็กหอบเหมือนไปวิ่งมาราธอนยี่สิบกิโล แต่ใบหน้ากลับเปื้อนด้วยรอยยิ้มแม้ว่าจะเจ็บปวดตรงกลางกายมากก็ตาม พร้อมกับนิยามที่ให้กับครั้งแรกว่า