MasukShare
บทที่ 2/3 ความสุขที่หายไป
Tanggal publikasi:
2026-02-27 05:52:36“ไม่ได้ยินที่พ่อสั่งหรือไง กลับไปขอโทษคุณสิรี!”
“อย่าฝันเลยว่าผมจะทำอย่างนั้น พ่อรักเมียพ่อ ผมก็รักแม่ผม ไม่มีทางยอมให้แม่เจ็บช้ำน้ำใจฟรีๆ ผมเกลียดพวกมัน เกลียดที่สุด ผมจะทำทุกทางให้พวกมันร้อนรนจนอยู่ไม่ได้! เหมือนที่พ่อกับพวกมันทำไว้กับผม ทำให้ผมไม่มีความสุขในชีวิต!”
“พวกเขาต่างเป็นน้องของแก ทำไมจะอยู่ด้วยกันไม่ได้!”
“ผมไม่มีทางอยู่ร่วมกับพวกมันเด็ดขาด อย่างที่คุณแม่พูด เห็นจะมีแต่คุณพ่อที่มีความสุขกับสภาพบ้านเน่าๆ เหม็นๆ อย่างนี้!”
“พ่อไม่ยอม! ถ้าปลื้มคิดจะไล่พวกเขาออกจากบ้านตามที่พูด! พ่ออาจพิจารณายกบ้านหลังนี้ให้ตาธี! ยัยจิน หรือยัยจ๋า!”
“เอาเลยสิ ยกให้พวกแม่งไปเลย พวกมันก็ลูกพ่อเหมือนกัน!”
ปรเมศวร์หมดสิ้นความอดทนสะบัดปลายนิ้วท้าทาย
“ไม่ได้! ฉันไม่ยอม คุณจะทำอย่างนั้นไม่ได้! ฉันเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย ตาปลื้มเป็นลูกคนเดียวของฉัน ตาปลื้มควรจะมีสิทธิ์เหนือลูกๆ ที่เกิดจากภรรยาน้อย!”
“ลูกๆ อีกสามคนของผมถูกรับรองด้วยกฎหมาย มีสิทธิ์เท่าเทียมกับตาปลื้มทุกประการ! ผมมีสิทธิ์ยก หรือไม่ยกสมบัติชิ้นไหนให้ใครก็ได้ และตราบใดที่ผมมีสิทธิ์ คุณกับลูกคุณไม่มีสิทธิ์ขัดคำสั่ง ไม่ว่าผมจะสั่งอะไรก็ตาม!”
“ถ้าอย่างนั้นพ่อก็ตัดผมออกจากกองมรดกได้เลย บ้านหลังนี้ โรงพยาบาลนั่นด้วย! ยกให้พวกนั้นไปเลย! ผมไม่อยากได้แล้ว ตัวของพ่อเอง ผมก็ไม่อยากนับว่าเป็นพ่อผมอีกต่อไป!”
“พูดอะไรออกมา! พ่อไม่เคยคิดเลยว่าแกจะกล้าพูดจาเลวๆ แบบนี้กับผู้มีพระคุณที่อุ้มชูชุบเลี้ยงแกมาจนโต!”
“มือคนมากลูกมากเมียไม่เคยทำให้ผมอบอุ่น! ผมเคยคิดว่าตัวเองโชคดีเกิดมาบนกองเงินกองทอง มีครอบครัวอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา แต่นับวันโตขึ้นมากเท่าไหร่ผมกลับค้นพบความจริงว่าผมไม่เคยมีความสุขที่เกิดมาในบ้านหลังนี้ ต้องทนฟังพ่อแม่ทะเลาะกันเรื่องซ้ำๆ เดิมๆ ไม่รักกันก็หย่าขาดกันสิ จะทนอยู่ไปทำไม ถ้าทนอยู่เพื่อเงิน ใครอยากทนก็ทนไป ผมไม่ทนอีกแล้ว! โรงพยาบาลพ่อเปิดรับหมอคนใหม่ได้เลย ผมจะลาออก!”
“ปลื้ม อย่าพูดอย่างนั้น ขอโทษคุณพ่อสิลูก บอกคุณพ่อว่าปลื้มแค่พลั้งปาก ไม่ได้ตั้งใจพูด”
หัวใจแหลกสลาย สัมผัสได้ว่าลูกชายเอาจริง หน้าเปื้อนน้ำตาส่ายช้าๆ คว้าท่อนแขนลูกชายคว้าได้เพียงสายลม ปรเมศวร์ไม่ยอมเอ่ยปากขอโทษ พร้อมจะจากบ้านหลังนี้โดยไม่หวนกลับมา
“ตรี ช่วยปลื้มด้วย ปลื้มแตกหักกับพ่อประกาศตัดขาดกันแล้วขับรถหนีไปเลย แม่จะตามไปแต่พ่อจับไว้ ฮือๆ”
“แม่ใจเย็นๆ ก่อนนะครับ ไม่ต้องร้องไห้ ไม่ต้องออกจากบ้าน ดึกแล้วมันอันตราย ผมดูปลื้มให้แม่แล้วจะรีบส่งข่าว”
นั่งไม่ติดเก้าอี้ ทำอะไรอยู่ในเวลานั้นเป็นอันต้องทิ้งทั้งหมด
“ปลื้มเอ๊ย อดทนตั้งนานมาฟิวส์ขาดอะไรเอาวันนี้”
ตรีวิทย์บึ่งรถกลับคอนโดฯ ที่ซื้ออาศัยคนละห้องชุด เขามาทันก่อนปรเมศวร์ขับรถออกไป ไม่มีเวลาถอยรถเข้าช่องจอดติดเครื่องยนต์ทิ้งไว้อย่างนั้น ก้าวพรวดคว้าท่อนดึงให้ลงจากรถ
“ตรี ปล่อย! อย่าทำให้ฉันอารมณ์เสียไปมากกว่านี้!”
“นายจะไปไหน แม่เป็นห่วงนายมากนะ ให้ฉันตามมาดู”
“บอกให้ปล่อยไม่ได้ยินหรือไง!” ถ้าไม่ใช่เพื่อนสนิทแต่ริอ่านมาแตะตัวตอนหัวเสีย สาบานได้เขาจะหักแขนมันให้หัก!
“โทษทีนะเพื่อน แต่ฉันปล่อยนายไปไม่ได้ แม่นายขอร้องให้มาดูแล บ้าไปแล้วเหรอ ถึงไปท้าทายพ่อให้ยกสมบัติให้ลูกๆ คุณสิรี โรงพยาบาล บ้าน แล้วไหนจะทรัพย์สมบัติอื่นตั้งเยอะ”
“ไม่ได้ท้า แต่เอาจริง ฉันจะไม่กลับไปเหยียบที่นั่น”
“ไม่กลับไปได้ยังไง บ้านนายนะปลื้ม!”
“ไม่ใช่อีกต่อไป ฉันตัดขาดกับ ผอ. ของแกแล้ว”
“สายเลือดนะเว้ย ไม่ใช่กระดาษ ตัดขาดง่ายๆ ได้ยังไง ฉันรู้ว่าตอนนี้นายกำลังโกรธ แต่นายต้องใจเย็น ขึ้นห้องเถอะนะ ถ้านายอยากไป พรุ่งนี้ค่อยไป ขืนปล่อยให้ขับรถไปไหนมาไหนเองด้วยอารมณ์อย่างนี้ ประสบอุบัติเหตุมาจะทำยังไง”
“อย่าห้ามเลย ขืนอยู่ที่นี่ฉันคงได้กลายเป็นบ้าสักวัน”
“แล้วคนไข้ล่ะปลื้ม จู่ๆ จะทิ้งไปเลยเหรอ!”
“หมอเฉพาะทางมีถมเถ โอนเคสไปให้พวกเขาสิ จะมาอะไรกับฉันนักหนา ไม่มีฉันสักคนโรงพยาบาลไม่เจ๊งหรอก”
หรือต่อให้เจ๊งก็เจ๊งไปเลย เขาเบื่อที่ต้องทำงานหนักหาเงินให้เมียน้อยพ่อเอาไปถลุงใช้ คนพวกนั้นไม่มีใครทำงานสักคนดีแต่เกาะพ่อกินไปวันๆ ไม่ยุติธรรมกับแม่และเขาที่หาเงินใช้เอง
“ขอร้องล่ะตรี ปล่อยเถอะ เราจะได้ไม่ต้องทะเลาะกัน”
มือที่ตรึงแน่นค่อยๆ คลายแรง
“พูดอะไรไป นายจะไม่ใจเย็นลงใช่ไหม”
“ลองมาเป็นฉันนายจะใจเย็นไหวเหรอ ที่ต้องมีชีวิตอยู่ในครอบครัวอย่างนี้ ฉันไม่มีความสุข ไม่เคยสงบสุข พอเถอะ เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว อยากออกจากงาน อยากย้ายไปอยู่ที่อื่น ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ ลองดูสักตั้ง เผื่อชีวิตจะนิ่งแล้วมีความสุขมากขึ้น”
เพื่อนสนิทจริงจังเสียจนตรีวิทย์ไม่มีคำคัดค้าน หนักหนากว่าทุกครั้งที่ผ่านมา ทุกทีทะเลาะกันแค่หัวเสียลากเพื่อนๆ ไปดื่มแก้กลุ้มแต่ไม่ถึงขั้นปลงและอยากออกจากกองมรดกแสนล้าน
“ถ้าไม่กลับมา นายจะไปอยู่ที่ไหน”
สถานการณ์จวนตัวจนไม่แน่ใจว่าเพื่อนรักวางแผนไว้ล่วงหน้าหรือแค่พูดประชด ภาวนาขอให้เป็นอย่างหลังจะดีมาก
แต่ปรเมศวร์ไม่ให้คำตอบแน่ชัดแก่ตรีวิทย์
“อีกหน่อยนายจะรู้เอง”
“อดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดี ไม่อยากให้ขับรถตอนกลางคืน”
“อย่าห่วงเลย ไม่ได้ขับไปเอง จะไปเครื่องบินต่างหาก เสียเวลาเก็บของกับคุยกับนายตั้งนาน ไม่รู้มีตั๋วหรือเปล่า”
Bab terbaru
พิษรักพันธะวิวาห์ บทส่งท้าย
บทส่งท้าย“บ้านเงียบชอบกลน่าจะไม่มีใครอยู่ เราเลี้ยวรถกลับเลยดีไหม” “อ๊ะ! มาถึงขนาดนี้แล้วจะกลับไปทั้งที่ของเต็มมือได้ยังไงคะ จอดรถไว้หน้าบ้านนี่แหละค่ะ เข้าไปแป๊บเดียวไม่เป็นไรหรอก ดับรถแล้วลงมา”ดื้อเหลือเกินสามีเธอ ญาตาวีดับเครื่องยนต์แทนเสียเลย ปรเมศวร์มีสีหน้าหนักใจเล็กน้อยแต่เขาไม่ขัดใจ คว้าถุงของฝากจากห้างฯ เดอะแกรนด์ที่พวกเขาร่วมใจพิถีพิถันเลือกลงจากรถมากดกริ่งหน้าบ้านบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ในโครงการหมู่บ้านจัดสรรราคาหลักหนึ่งร้อยล้าน กว้างขวาง สวยงาม สมฐานะลูกชายคนรองของนายแพทย์สิทธิเดช มหาเศรษฐีเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนยักษ์ใหญ่ในประเทศไทยสุธีไม่ได้มีความสุขในการทำงานในโรงพยาบาลตามคำสั่งของบิดา ไม่ได้สุขใจกับการพาภรรยาย้ายเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์ แต่เพราะไม่มีเงินทองมากมายมาตั้งต้นธุรกิจจึงต้องพึ่งพาอาศัยบารมีบิดา เมื่อถึงวันหนึ่งที่บิดาปล่อยวาง ยินยอมให้ลูกๆ ทุกคนดำเนินชีวิตตามความต้องการของตัวเองสุธีได้รับเงินทุนก้อนใหญ่ลงทุนเปิดร้านอาหารหลากหลายสไตล์ ได้รับการตอบรับดีเยี่ยม ขยายสาขารวดเร็วภายในระยะเวลาห้าปี มีเงินทองมากมายซื้อบ้านหลังใหญ่ และรับมารดาออกมาอาศัยด้วยกันน้าสิรีห่วงบิ
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 20 เส้นทางสู่อนาคต
ในวันครบรอบสี่ขวบของน้องปริ๊นซ์ น้าสิรีเดินทางไกลจากกรุงเทพฯ มาถึงเชียงใหม่เพื่อขอคุยกับปรเมศวร์และครอบครัวน้าสิรีพูดกับเขาว่า ‘น้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อก่อกวน หรือหาเรื่องให้ปลื้มไม่สบายใจ น้าแค่อยากมาส่งข่าวให้ปลื้มรู้ อาการป่วยของคุณพ่อปลื้มทรุดลง ท่านไม่สามารถเครียดและทำงานเต็มตัวเหมือนเมื่อก่อน ตำแหน่งในโรงพยาบาลสั่นคลอน ท่านต้องการผู้สืบทอด ในบ้านเราเห็นจะมีแค่ปลื้มคนเดียว ที่จะเข้ามาบริหารโรงพยาบาลแทนคุณพ่อปลื้มได้ ถึงคุณพี่เดชจะไม่เคยขอร้องให้ปลื้มกลับไป แต่น้ามองออกว่าท่านคิดถึงปลื้มและอยากเจอหลานมาก ปลื้มออกจากบ้านมาเกือบ 5 ปี มันนานเกินไปแล้วนะปลื้ม’‘น้าเคยทำไม่ดีกับปลื้มไว้มาก น้ารู้ แต่ถ้าหากน้ามีสิทธิ์ขอปลื้มได้หนึ่งอย่าง น้าขอร้องให้ปลื้มพาลูกเมียกับคุณพี่นากลับไปอยู่กรุงเทพฯ กับพ่อปลื้มได้หรือเปล่า โรงพยาบาลต้องการคนสืบทอดกิจการ ปลื้มคือทายาทตัวจริง ปลื้มสมควรได้รับทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของคุณพี่เดช ปลื้มไม่ต้องกังวลว่าน้ากับน้องๆ จะมาเบียดเบียนปลื้ม พวกเรามีความสุขดี แล้วพวกเราก็อยากเห็นคุณพี่เดชมีความสุข อยากให้ท่านคืนดีกับลูกชายของท่าน น้าไปๆ กลับๆ ระหว่างบ้านธีกับบ้
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 19 เด็กขี้แยแต่ก็รักนะ
“ธุรกิจร้านอาหารกำไรไม่ได้เยอะหรอกนะ ได้สัก 10% ต่อรายรับทั้งหมดต่อหนึ่งสาขาก็ถือว่าเพอร์เฟกต์มาก พี่กับฟ้าถึงต้องวางแผนขยายสาขาร้านออกไปให้ได้เยอะๆ ผลประกอบการโดยรวมจะได้โตตาม”“พูดจาดีมีหลักการ ร่ำรวยเมื่อไหร่ อย่าลืมน้องสาวคนนี้นะคะ”“งานยูทูบเบอร์ของจินก็ไปได้สวยไม่ใช่เหรอ รายได้โฆษณา รายได้สปอนเซอร์ รวมๆ รับต่อเดือนน่าจะหลายแสนเอาเรื่องอยู่ใช่ไหม ยังคุยกับฟ้าอยู่เลย จินเดือนทางบ่อยจะมีเวลาแวะมาเฝ้าไข้คุณพ่อหรือเปล่า”“เรื่องงานเรื่องเที่ยวจะสำคัญเท่าชีวิตคุณพ่อได้ยังไงคะ จินเลื่อนไปหมดแล้ว ถ้าพี่ธีมีงานด่วนปลีกตัวไปได้เลยนะ ไม่ต้องห่วงคุณพ่อ”“มีพยาบาลสวยขนาดนี้คอยเอาใจ คุณพ่อมีหวังหายวันหายคืน”สุธีแซวน้องสาวคนรอง ขโมยผลไม้ที่เธอตั้งใจปอกเปลือกเก็บใส่ตู้เย็นรอป้อนบิดาที่อยู่ระหว่างการพักฟื้นหลังผ่าตัดบายพาสหัวใจ“พี่ธี! มือไม่ล้างมาหยิบกิน เชื้อโรคลงท้องคุณพ่อไปด้วยจะทำยังไง”“ชิ้นเดียวไม่เป็นไรหรอกน่า คุณพ่อนอนหลับ ไม่ตื่นมาบ่นพี่หรอก”“ใครว่าฉันไม่อยาก ฉันไม่มีแรงบ่นพวกแกต่างหาก”นายแพทย์สิทธิเดชตื่นมาส่งยิ้มให้ลูกๆท่านพักฟื้นในห้องไอซียูเจ็ดวัน ก่อนจะย้ายออกมานอนพักที่ห้องผู
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 18 รอยยิ้มที่แสนเศร้า
ในวัย 29 ปีบริบูรณ์ ลูกสาวเพิ่งจะลืมตาดูโลกได้ไม่ถึงหนึ่งเดือน ปรเมศวร์บินไปประเทศสหรัฐอเมริกาเพื่อเรียนเจาะจงด้านการผ่าตัด เขาทุ่มเทเวลาทั้งหมดให้การเรียนและทำงานอยู่ที่นั่นนานกว่าสองปีโรงพยาบาลเอกชนใหญ่ในรัฐนั้นเสนอตำแหน่งงานให้เขา มีช่วงว่างหนึ่งเดือนสั้นๆ ให้พักผ่อนและตัดสินใจ ปรเมศวร์คิดถึงเพื่อนสนิททั้งสองเลือกใช้ช่วงเวลาสั้นๆ นั้นกลับมาเยี่ยมเพื่อนๆ และครอบครัวกันต์ดนัยกับตรีวิทย์ไปรับถึงสนามบินไม่ได้พาไปกินเลี้ยงสังสรรค์อย่างที่คาดการณ์ไว้ แต่พาเขามาบ้านเดี่ยวหลังเล็กๆ หลังหนึ่ง ที่เขาเคยเกือบจะลืมไปแล้วว่าครั้งหนึ่งเคยซื้อให้ใครอาศัยในบ้านหลังนั้นเขามีโอกาสได้พบผู้หญิงคนหนึ่งที่โตขึ้นกว่าวันที่เขาไปจากประเทศไทย เธอน่าจะอายุย่าง 20 ปี จูงมือลูกสาววัย 2 ขวบออกมารับแขก เด็กผู้หญิงผิวพรรณดีหน้าตาน่ารักถอดพิมพ์เดียวกับเขา ยิ้มตาหยีหัวเราะดีใจที่เห็นว่าใครมา เด็กร้องเรียก พ่อ ไม่เต็มเสียง เพราะเพิ่งฝึกพูดไม่กี่คำ เท้าเล็กๆ เดินตรงมาทางเขาแต่ผ่านไปกอดกันต์ดนัยสลับกับตรีวิทย์ เพื่อนสนิททั้งสองมีของติดมือมาฝากเป็นขนมกับของเล่นเด็กหญิงจิ้มนิ้วลงบนซองขนมให้พ่อตรีช่วยแกะ ล้วงมือป้อมๆ
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 17 แต่งงานกันนะ
ความสัมพันธ์เปราะบางระหว่างสองพ่อลูกจบลงอย่างไม่มีชิ้นดี นายแพทย์สิทธิเดชข้ามสะพานไม้กลับมาฝั่งตัวบ้านมองเห็นหลานสาว จะเรียกให้เข้ามาหาหลานสาวกลับหันหลังวิ่งหนีไปทางอื่น จุดจบคนจิตใจคับแคบไม่มีใครอยากอยู่ใกล้ ลูกชาย หลานสาว อาจจะรวมถึงหลานอีกคนที่กำลังจะเกิด จะไม่มีใครอยากกราบไหว้และเรียกท่านว่าปู่ชายสูงวัยยืนตัวตรงอยู่ดีๆ ตัวกลับเอียงไปทางด้านขวาซวนเซเกือบจะล้ม คว้าราวจับสะพานไว้ทันแต่มือข้างนั้นกลับหมดแรง ตัวท่านล้มลงเสียงดังโครม! “คุณเดช/ท่าน” ภรรยาหลวงกับสายฝนอับอายขายหน้าไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหนรีบตามมา ทั้งสองคนช่วยกันออกแรงพยุงท่านให้กลับมายืน แต่นายแพทย์สิทธิเดชเกลียดชังเด็กสาวรุ่นลูกเหลือเกิน“สายฝน! อย่ามาแตะตัวฉัน นับต่อจากนี้ ห้ามติดต่อฉันมาอีก!”“โทษดิฉันคนเดียวไม่ได้หรอกนะคะ! ดิฉันแค่ส่งข้อมูลให้ท่านทราบ หน้าที่ปักใจเชื่อหรือเปล่าเป็นของท่าน ดิฉันไม่ได้ผิด อย่ามาว่าดิฉัน!”“ฉันรู้ หนูฝน อย่าถือสาคุณเดชเลย มาช่วยฉันพยุงท่านออกไป”“เห็นแก่คุณกาญจนา ดิฉันจะช่วยค่ะ” สายตาสายฝนก้าวร้าว ในเมื่อแผนแยกปรเมศวร์ออกจากเด็กคนนั้นล่มไม่เป็นท่า เธอไม่มีความจำเป็นต้องพะเน้าพะนอเอาใจ ช
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 16 ฉีกหน้าลูกสะใภ้
‘ประกาศจากกัปตัน ขณะนี้ลมมรสุมพัดผ่านจังหวัดเชียงใหม่ ฝนตกหนัก ลมพัดแรง ท้องฟ้าเหนือท่าอากาศยานเชียงใหม่ปิด ย้ำ ท้องฟ้าปิด ทำให้ไม่สามารถนำเครื่องลงจอด กัปตันจะนำเครื่องบินวนรอสภาพอากาศเปิด แต่หากสุดวิสัยอาจจะต้องนำเครื่องกลับท่าอากาศยานต้นทาง...’ “ไม่ได้!”นายแพทย์สิทธิเดชร้อนใจอยากไปให้ถึงจุดหมายตามกำหนด เตรียมปลดสายรัดเข็มขัดประท้วงแต่ภรรยาหลวงคว้าแขนไว้“คุณเดช มันอันตราย”ท่านไม่พอใจ แต่เพราะเครื่องสั่นและทุกคนต่างหันมามอง ทำให้ท่านจำใจนั่งลงที่เดิมกอดอกรอคอยอย่างใจร้อน“เมื่อไหร่จะมาถึงสักที!”คนมารอรับ รอนานเข้าเริ่มอารมณ์เสียสายฝนสะบัดหน้าสะบัดตาอย่างคนโมโหร้าย แต่งตัวสวยเดินวนรอบโถงผู้โดยสารขาเข้าหลายสิบรอบ รอเที่ยวบินที่เจ้าของโรงพยาบาลเอกชนโดยสารมาเชียงใหม่ รู้อย่างนี้ไม่รอเสียก็ดี คุณสิทธิเดชกำลังจะทำให้เธอพลาดไปร่วมงานแต่งกันต์ดนัย ระยะทางจากตัวเมืองเข้าไปในไร่อรุณรุ่งไกลเกือบสี่สิบกิโลเมตร กว่าจะไปถึงเพื่อนเก่าที่เคยเรียนด้วยกันมาอาจจะแยกย้ายไปหมด เสียงเรียกเข้าแผดลั่น เผลอดีใจนึกว่านายแพทย์สิทธิเดช ที่ไหนได้บิดาเธอนั่นเองที่โทรหา สายฝนกดรับสายอย่างไม่เต็มใจ เสียงเข้มๆ
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 4/1 เก่าของใครใหม่ของเขา
“น้องญา”กลวัชร ทายาทลำดับสามแห่งตระกูลอรุณรุ่ง ถัดจากกฤตพล และกันต์ดนัยโบกมือทักทาย เขากลายเป็นแขกประจำ เนื่องจากปรเมศวร์ขอร้องให้ช่วยดูแลความเป็นอยู่ของลูกสาว ในฐานะที่กลวัชรนับถือปรเมศวร์ไม่ต่างจากพี่ชายร่วมสายเลือด เขาไม่ขัดข้อง แวะมาถามสารทุกข์สุกดิบจนในหลายครั้งญาตาวีคิดว่าเขามาบ่อยเกินไปหญิ
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 3/4 เลิกราแต่ไม่เลิกรัก
“คุณแม่ขา เมื่อไหร่คุณพ่อจะมา รอนาน หนูง่วงนอน”หนูน้อยวัยห้าขวบนั่งๆ นอนๆ เอามือเท้าคางเฝ้าประตูคอยฟังเสียงรถ คล้อยบ่ายไม่มีมาจอดหน้าบ้านสักคัน หนูน้อยเริ่มงอแงวิ่งกระโปรงปลิวมายืนบังพัดลมหน้าง้ำงอ ปีนขึ้นมานั่งบนตักมารดา“คุณแม่บอกให้นอนกลางวัน หนูวาไม่ยอมนอนเองนะลูก”“หนูรอเจอคุณพ่อ ไม่ได้เจอคุณ
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 3/3 เลิกราแต่ไม่เลิกรัก
วันสองวันนี้ต้องทำตัวให้ว่างหน่อยแล้ว อาจจะมีสายเรียกเข้าตอนกลางดึกโทรมาทำเสียงกระซิกๆ ก่อนจะร้องไห้เหมือนเช่นเคย“ไม่ได้อยู่กินด้วยนะ พี่จะสั่งกลับบ้าน ไม่อยากให้ลูกรอนาน”“พี่ปลื้มซื้อโทรศัพท์ใหม่เหรอ จ๋าคุ้นๆ ว่าพี่ใช้สีดำ” พี่ชายกดดูเวลาผ่านหน้าจอมือถือหลายครั้ง กว่าสุชาดาจะสังเกตเห็น“เครื่องเ
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 3/2 เลิกราแต่ไม่เลิกรัก
“พี่ปลื้มอาจมีธุระ อย่ารบกวนพี่เขาเลย”“รบกวนอะไรกัน พี่ชายแท้ๆ พูดเหมือนคนอื่นคนไกลไปได้”“จ๋อมกับรักพูดถูก พี่ว่าจ๋าควรถามความสมัครใจของปลื้ม ปลื้มอาจคิดว่าจ๋าไม่อยากให้เขาอยู่กินข้าวด้วยก็ได้”สายฝนไม่พอใจที่สุชาดาพูดแบบนั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะได้เจอปรเมศวร์ สุชาดากลัวพี่ชายขึ้นสมองปิดปากเงียบ
Anda juga akan menyukai
ยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก76.1K Dibacaประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง
ชีสเค้ก89128.0K Dibacaรวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง276.1K Dibacaในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ69.0K Dibacaบำเรอรักสุดขอบฟ้า
มนัชชนก50 Dibacaรีเทิร์นรักมัดใจนายวิศวะ
PR Star Ploy77 Dibacaปะป๊ามาเฟียพ่อลูกอ่อน
มะที122 Dibacaเปิดโปงรักทรยศ
Lee90 Dibaca
