로그인공유
บทที่ 2/2 ความสุขที่หายไป
게시일:
2026-02-27 05:52:15“ไม่อยากให้ป้าไป เพราะกลัวจะไปจ๊ะเอ๋สาวๆ หรือเปล่า”
“อย่างอนสิครับ ไม่มีหรอก ผมชอบอยู่คนเดียว”
“คุณหนูค้างสักคืนสิคะ ป้าให้เด็กเก็บกวาดห้องไว้รอ”
“ไม่ล่ะครับ นอนไม่หลับกันพอดี”
“คุณพี่อิ่มแล้วเหรอคะ เพิ่งกินไปนิดเดียวเอง”
สิรีประจบเสียงหวาน เพิ่งเริ่มรับประทานไม่ทันไรสามีกลับวางช้อนคว้าแก้วมาดื่มน้ำ ใบหน้าดาราตกยุคร้าวระบมเมื่อสามีไม่สนใจตัวเอง แต่หันไปสนใจลูกชายคนโปรด
สิรีแค้นใจ ทั้งที่ปรเมศวร์นิสัยเสีย พูดจาไม่เพราะ สามีกลับรักลูกชายคนนี้มากเสียจนข้ามหัวลูกๆ ตนเอง
“นักข่าวมาโรงพยาบาลเยอะเหรอ เรียบร้อยดีไหม”
“เขามาทำข่าวตามหน้าที่ ไม่จำเป็นต้องสนใจส่วนนั้น”
“เมื่อวานภรรยาคนไข้ที่ปลื้มดูแลโทรหาพ่อฝากพ่อมาขอบคุณ ที่ปลื้มช่วยดูแลอาการป่วยสามีเธอดี ปลื้มทำงานหนักเกินไปหรือเปล่า ไปพักผ่อนไหม ช่วงงานแต่งกันต์ก็ได้ พ่ออนุมัติให้”
“อยากไปเมื่อไหร่จะไปเอง ไม่ต้องยุ่งกับชีวิตผม”
กับแม่บ้าน ปรเมศวร์พูดจาดีมีหางเสียงมากกว่าเวลาคุยกับพ่อแท้ๆ นายแพทย์สิทธิเดชหน่วงในหัวใจ รู้สึกอิจฉาแม้กระทั่งคนงาน สองพ่อลูกทำงานโรงพยาบาลเดียวกัน ทว่าไม่มีโอกาสกินอาหารเที่ยงหรือคุยกันในแต่ละวัน อย่าว่าแต่ใช้เวลาเล็กๆ น้อยๆ อยู่ด้วยกัน แค่ผ่านทางมาเจอ ปรเมศวร์จงใจแยกตัวเดินหนีไปอีกทางก็มี ระยะห่างระหว่างพ่อลูกนับวันยิ่งไกลห่าง เหมือนกับว่าสายสัมพันธ์ท่านกับลูกชายหมดสิ้น
“หยุดพูดจาเลวๆ กับพ่อตัวเองได้แล้ว ทำตัวเหมือนคนไม่มีการศึกษามากขึ้นทุกวัน ทีกับขี้ข้าพูด ครับ ตามหลังทุกคำ!” สิรีแผดเสียงดัง สุธี สุจิราอยู่ใกล้ต่างเอื้อมมือมาเขย่าแขนไม่ให้พูด
“ถ้าผมพูดจาเลวตามที่ป้าปรักปรำต้องขึ้นไอ้! ขึ้นอี!”
ปรเมศวร์ปรายสายตาไปทางสุธี สุจิรา มาปิดท้ายด้วยสิรี ทำให้ทั้งสามคนโกรธหน้าดำคล้ำเครียด
“แต่ผมยังไม่ได้พูดแล้วจะด่าผมได้ยังไง ไม่ได้ยินผมกับพ่อทะเลาะกันสักวันจะตายลงตรงนี้ให้ได้เลยใช่ไหม!”
“ทำไมพูดกับน้าอย่างนี้! คุณพี่ คุณพี่ต้องจัดการลูกชายให้น้องนะคะ น้องไม่ยอม ลูกชายคุณพี่ไม่ให้เกียรติน้อง!” สิรีเขย่าแขนประมุข ร้องเรียนสามีให้ช่วยลงโทษคนทำผิด
“สงบปากสงบคำของเธอเดี๋ยวนี้ยัยสิรี! ถ้าเธอไม่จ้องหาเรื่องตาปลื้ม คิดเหรอ ลูกชายฉันจะอยากลดตัวลงไปคุยกับเธอ! ตาปลื้มมาถึงก็กินข้าว มีแต่เธอพูดไม่หยุด หวังจี้ใจดำอยากให้พ่อลูกทะเลาะกัน แผนตื้นๆ แค่นี้ คิดว่าคนอื่นมองไม่ออกหรือไง! ที่ตาปลื้มไม่อยากกลับบ้าน เพราะรังเกียจคนนิสัยแบบเธอยังไงล่ะ!”
“พี่นาก็ดีแต่เข้าข้างลูกชาย ไม่ลืมหูลืมตาดูเลยสักครั้งว่าลูกชายนิสัยเสียปากเสียกับพ่อตัวเองมากแค่ไหน คุณพี่ก็เหมือนกัน ยอมให้ลูกถอนหงอกอยู่ได้ ระวังเถอะลูกชายคุณพี่จะปากเสียจนกู่ไม่กลับ! น้องไม่อยากกินแล้วให้เด็กมาเก็บจานไปได้เลย ตาธี ยัยจิน ยัยฟ้า รีบกินรีบเข้าห้อง ไม่ต้องมาเดินเพ่นพ่านให้คนแถวนี้รำคาญ เกิดพลาดเดินชนลูกชายคนโปรดจะถูกเฉดหัวออกจากบ้านเอาได้!”
“ควรทำอย่างนั้นมาตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ เพ่นพ่านอยู่ได้ ทั้งแม่ ทั้งลูก อีกหน่อยมีหลานมาด้วย น่าขยะแขยงสิ้นดี!”
“พี่นา! ด่าว่าดิฉันกับลูกๆ ถึงขนาดนี้เลยเหรอคะ!”
“ทำไมฉันจะว่าไม่ได้ในเมื่อมันคือความจริง! แค่เธอกับลูกๆ สามคนฉันก็เหลืออดเหลือทนมานาน แต่ตาธีกลับพาเมียเข้ามา ตั้งใจจะขยายเผ่าพันธุ์ให้บ้านหลังนี้มีแต่พวกเธอเหรอ!”
“หยุดหยาบคายได้แล้วคุณนา!” เจ้าบ้านเคลื่อนไหวหลังจากทนฟังคนในครัวทะเลาะกันมานาน
“ตาธีเป็นลูกชายผมเหมือนตาปลื้ม เขามีสิทธิ์อยู่ที่นี่ มีสิทธิ์ให้ลูกเมียย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกัน ผมเป็นเจ้าของบ้าน ไม่ใช่คุณ คุณไม่มีสิทธิ์เข้ามายุ่งวุ่นวาย!”
“คุณเคยสัญญากับฉัน! ต่อให้คุณจะมีลูกกับเมียน้อยกี่คน แต่คุณจะยกบ้านยกสมบัติให้ตาปลื้มคนเดียว! มาถึงวันนี้คุณกลับอนุญาตให้ลูกหลานที่เกิดจากเมียน้อยย้ายเข้ามาตั้งมากมาย อย่างนี้ตาปลื้มจะอยากย้ายกลับมาอยู่ได้ยังไง ใครจะไปทนได้! ที่บ้านมีปัญหาคนในครอบครัวแตกแยกทั้งหมดล้วนมาจากความมักมาก กินไม่เลือกของคุณคนเดียว!”
“คุณนา!” ฟาดมือลงบนโต๊ะทีเดียวเงียบไปทั้งห้องอาหาร
“บ้านหลังใหญ่ออกปานนี้ อยู่ด้วยกันจะเป็นไรไป!”
“เห็นจะมีแต่คุณเท่านั้น มีความสุขอยู่ในบ้านที่มีสองเมีย! รู้บ้างไหม ว่าลูกเกลียดแค่ไหน ที่คุณทำตัวแบบนี้!”
“เกลียดนักก็ไม่ต้องมาเรียกผมว่าพ่อ ไสหัวออกไป! ไม่ต้องกลับมาเหยียบบ้านหลังนี้! คุณก็ด้วย อยากจะหย่ากับผมไหมล่ะ!”
ปรเมศวร์กลืนอาหารไม่ลงวางช้อนส้อมลงกระแทกขอบจาน
“ท้าแม่หย่า เพื่อหวังจะยกเมียน้อยขึ้นแท่นหรือยังไง!”
“ฟังที่แม่แกพูดสิ ชวนทะเลาะแม้กระทั่งตอนกินข้าว!”
“แม่ไม่ได้ชวนทะเลาะ แม่แค่พูดแทนคำในใจผม! ผมไม่เคยบอกเหรอว่าผมขยะแขยงเมียน้อยกับลูกๆ ของพ่อมากแค่ไหน แล้วเร็วๆ นี้จะมีหลานของพ่อเพิ่มมาอีก ผมยิ่งขยะแขยงจนไม่อยากกลับมาเหยียบที่นี่ แต่ผมจะอดทน จะรอจนกว่าจะถึงวันที่พ่อไม่อยู่ รอวันที่ผมเข้ามาเป็นใหญ่ในนี้ แล้วเฉดหัวพวกมันออกไป!”
“ปลื้ม!” นายแพทย์สิทธิเดชหน้าเขียว ออกจากโต๊ะอาหารตามหลังลูกชายที่พอด่าทุกคนเสร็จก็ลุกเดินหนี
“ลูกชายคนเก่งของพี่นา ท่าทางจะตกกระป๋องซะแล้ว”
สิรีแผดเสียงหัวเราะนางมารร้ายใส่ภรรยาหลวง ขยิบตาให้ลูกสาวคนรอง ลูกชายคนโต และลูกสะใภ้ที่นั่งเก้าอี้ตัวถัดไป
“ไม่มีวัน!” กาญจนาอาฆาตแค้นพวกกาฝาก ออกจากโต๊ะอาหารตามหลังสามีกับลูกชายออกไปข้างนอก มาทันจังหวะสามีตามไปกระชากท่อนแขนลูกชายกลับมาเผชิญหน้า
“ไม่ได้ยินที่พ่อสั่งหรือไง กลับไปขอโทษคุณสิรี!”
최신 챕터
พิษรักพันธะวิวาห์ บทส่งท้าย
บทส่งท้าย“บ้านเงียบชอบกลน่าจะไม่มีใครอยู่ เราเลี้ยวรถกลับเลยดีไหม” “อ๊ะ! มาถึงขนาดนี้แล้วจะกลับไปทั้งที่ของเต็มมือได้ยังไงคะ จอดรถไว้หน้าบ้านนี่แหละค่ะ เข้าไปแป๊บเดียวไม่เป็นไรหรอก ดับรถแล้วลงมา”ดื้อเหลือเกินสามีเธอ ญาตาวีดับเครื่องยนต์แทนเสียเลย ปรเมศวร์มีสีหน้าหนักใจเล็กน้อยแต่เขาไม่ขัดใจ คว้าถุงของฝากจากห้างฯ เดอะแกรนด์ที่พวกเขาร่วมใจพิถีพิถันเลือกลงจากรถมากดกริ่งหน้าบ้านบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ในโครงการหมู่บ้านจัดสรรราคาหลักหนึ่งร้อยล้าน กว้างขวาง สวยงาม สมฐานะลูกชายคนรองของนายแพทย์สิทธิเดช มหาเศรษฐีเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนยักษ์ใหญ่ในประเทศไทยสุธีไม่ได้มีความสุขในการทำงานในโรงพยาบาลตามคำสั่งของบิดา ไม่ได้สุขใจกับการพาภรรยาย้ายเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์ แต่เพราะไม่มีเงินทองมากมายมาตั้งต้นธุรกิจจึงต้องพึ่งพาอาศัยบารมีบิดา เมื่อถึงวันหนึ่งที่บิดาปล่อยวาง ยินยอมให้ลูกๆ ทุกคนดำเนินชีวิตตามความต้องการของตัวเองสุธีได้รับเงินทุนก้อนใหญ่ลงทุนเปิดร้านอาหารหลากหลายสไตล์ ได้รับการตอบรับดีเยี่ยม ขยายสาขารวดเร็วภายในระยะเวลาห้าปี มีเงินทองมากมายซื้อบ้านหลังใหญ่ และรับมารดาออกมาอาศัยด้วยกันน้าสิรีห่วงบิ
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 20 เส้นทางสู่อนาคต
ในวันครบรอบสี่ขวบของน้องปริ๊นซ์ น้าสิรีเดินทางไกลจากกรุงเทพฯ มาถึงเชียงใหม่เพื่อขอคุยกับปรเมศวร์และครอบครัวน้าสิรีพูดกับเขาว่า ‘น้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อก่อกวน หรือหาเรื่องให้ปลื้มไม่สบายใจ น้าแค่อยากมาส่งข่าวให้ปลื้มรู้ อาการป่วยของคุณพ่อปลื้มทรุดลง ท่านไม่สามารถเครียดและทำงานเต็มตัวเหมือนเมื่อก่อน ตำแหน่งในโรงพยาบาลสั่นคลอน ท่านต้องการผู้สืบทอด ในบ้านเราเห็นจะมีแค่ปลื้มคนเดียว ที่จะเข้ามาบริหารโรงพยาบาลแทนคุณพ่อปลื้มได้ ถึงคุณพี่เดชจะไม่เคยขอร้องให้ปลื้มกลับไป แต่น้ามองออกว่าท่านคิดถึงปลื้มและอยากเจอหลานมาก ปลื้มออกจากบ้านมาเกือบ 5 ปี มันนานเกินไปแล้วนะปลื้ม’‘น้าเคยทำไม่ดีกับปลื้มไว้มาก น้ารู้ แต่ถ้าหากน้ามีสิทธิ์ขอปลื้มได้หนึ่งอย่าง น้าขอร้องให้ปลื้มพาลูกเมียกับคุณพี่นากลับไปอยู่กรุงเทพฯ กับพ่อปลื้มได้หรือเปล่า โรงพยาบาลต้องการคนสืบทอดกิจการ ปลื้มคือทายาทตัวจริง ปลื้มสมควรได้รับทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของคุณพี่เดช ปลื้มไม่ต้องกังวลว่าน้ากับน้องๆ จะมาเบียดเบียนปลื้ม พวกเรามีความสุขดี แล้วพวกเราก็อยากเห็นคุณพี่เดชมีความสุข อยากให้ท่านคืนดีกับลูกชายของท่าน น้าไปๆ กลับๆ ระหว่างบ้านธีกับบ้
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 19 เด็กขี้แยแต่ก็รักนะ
“ธุรกิจร้านอาหารกำไรไม่ได้เยอะหรอกนะ ได้สัก 10% ต่อรายรับทั้งหมดต่อหนึ่งสาขาก็ถือว่าเพอร์เฟกต์มาก พี่กับฟ้าถึงต้องวางแผนขยายสาขาร้านออกไปให้ได้เยอะๆ ผลประกอบการโดยรวมจะได้โตตาม”“พูดจาดีมีหลักการ ร่ำรวยเมื่อไหร่ อย่าลืมน้องสาวคนนี้นะคะ”“งานยูทูบเบอร์ของจินก็ไปได้สวยไม่ใช่เหรอ รายได้โฆษณา รายได้สปอนเซอร์ รวมๆ รับต่อเดือนน่าจะหลายแสนเอาเรื่องอยู่ใช่ไหม ยังคุยกับฟ้าอยู่เลย จินเดือนทางบ่อยจะมีเวลาแวะมาเฝ้าไข้คุณพ่อหรือเปล่า”“เรื่องงานเรื่องเที่ยวจะสำคัญเท่าชีวิตคุณพ่อได้ยังไงคะ จินเลื่อนไปหมดแล้ว ถ้าพี่ธีมีงานด่วนปลีกตัวไปได้เลยนะ ไม่ต้องห่วงคุณพ่อ”“มีพยาบาลสวยขนาดนี้คอยเอาใจ คุณพ่อมีหวังหายวันหายคืน”สุธีแซวน้องสาวคนรอง ขโมยผลไม้ที่เธอตั้งใจปอกเปลือกเก็บใส่ตู้เย็นรอป้อนบิดาที่อยู่ระหว่างการพักฟื้นหลังผ่าตัดบายพาสหัวใจ“พี่ธี! มือไม่ล้างมาหยิบกิน เชื้อโรคลงท้องคุณพ่อไปด้วยจะทำยังไง”“ชิ้นเดียวไม่เป็นไรหรอกน่า คุณพ่อนอนหลับ ไม่ตื่นมาบ่นพี่หรอก”“ใครว่าฉันไม่อยาก ฉันไม่มีแรงบ่นพวกแกต่างหาก”นายแพทย์สิทธิเดชตื่นมาส่งยิ้มให้ลูกๆท่านพักฟื้นในห้องไอซียูเจ็ดวัน ก่อนจะย้ายออกมานอนพักที่ห้องผู
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 18 รอยยิ้มที่แสนเศร้า
ในวัย 29 ปีบริบูรณ์ ลูกสาวเพิ่งจะลืมตาดูโลกได้ไม่ถึงหนึ่งเดือน ปรเมศวร์บินไปประเทศสหรัฐอเมริกาเพื่อเรียนเจาะจงด้านการผ่าตัด เขาทุ่มเทเวลาทั้งหมดให้การเรียนและทำงานอยู่ที่นั่นนานกว่าสองปีโรงพยาบาลเอกชนใหญ่ในรัฐนั้นเสนอตำแหน่งงานให้เขา มีช่วงว่างหนึ่งเดือนสั้นๆ ให้พักผ่อนและตัดสินใจ ปรเมศวร์คิดถึงเพื่อนสนิททั้งสองเลือกใช้ช่วงเวลาสั้นๆ นั้นกลับมาเยี่ยมเพื่อนๆ และครอบครัวกันต์ดนัยกับตรีวิทย์ไปรับถึงสนามบินไม่ได้พาไปกินเลี้ยงสังสรรค์อย่างที่คาดการณ์ไว้ แต่พาเขามาบ้านเดี่ยวหลังเล็กๆ หลังหนึ่ง ที่เขาเคยเกือบจะลืมไปแล้วว่าครั้งหนึ่งเคยซื้อให้ใครอาศัยในบ้านหลังนั้นเขามีโอกาสได้พบผู้หญิงคนหนึ่งที่โตขึ้นกว่าวันที่เขาไปจากประเทศไทย เธอน่าจะอายุย่าง 20 ปี จูงมือลูกสาววัย 2 ขวบออกมารับแขก เด็กผู้หญิงผิวพรรณดีหน้าตาน่ารักถอดพิมพ์เดียวกับเขา ยิ้มตาหยีหัวเราะดีใจที่เห็นว่าใครมา เด็กร้องเรียก พ่อ ไม่เต็มเสียง เพราะเพิ่งฝึกพูดไม่กี่คำ เท้าเล็กๆ เดินตรงมาทางเขาแต่ผ่านไปกอดกันต์ดนัยสลับกับตรีวิทย์ เพื่อนสนิททั้งสองมีของติดมือมาฝากเป็นขนมกับของเล่นเด็กหญิงจิ้มนิ้วลงบนซองขนมให้พ่อตรีช่วยแกะ ล้วงมือป้อมๆ
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 17 แต่งงานกันนะ
ความสัมพันธ์เปราะบางระหว่างสองพ่อลูกจบลงอย่างไม่มีชิ้นดี นายแพทย์สิทธิเดชข้ามสะพานไม้กลับมาฝั่งตัวบ้านมองเห็นหลานสาว จะเรียกให้เข้ามาหาหลานสาวกลับหันหลังวิ่งหนีไปทางอื่น จุดจบคนจิตใจคับแคบไม่มีใครอยากอยู่ใกล้ ลูกชาย หลานสาว อาจจะรวมถึงหลานอีกคนที่กำลังจะเกิด จะไม่มีใครอยากกราบไหว้และเรียกท่านว่าปู่ชายสูงวัยยืนตัวตรงอยู่ดีๆ ตัวกลับเอียงไปทางด้านขวาซวนเซเกือบจะล้ม คว้าราวจับสะพานไว้ทันแต่มือข้างนั้นกลับหมดแรง ตัวท่านล้มลงเสียงดังโครม! “คุณเดช/ท่าน” ภรรยาหลวงกับสายฝนอับอายขายหน้าไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหนรีบตามมา ทั้งสองคนช่วยกันออกแรงพยุงท่านให้กลับมายืน แต่นายแพทย์สิทธิเดชเกลียดชังเด็กสาวรุ่นลูกเหลือเกิน“สายฝน! อย่ามาแตะตัวฉัน นับต่อจากนี้ ห้ามติดต่อฉันมาอีก!”“โทษดิฉันคนเดียวไม่ได้หรอกนะคะ! ดิฉันแค่ส่งข้อมูลให้ท่านทราบ หน้าที่ปักใจเชื่อหรือเปล่าเป็นของท่าน ดิฉันไม่ได้ผิด อย่ามาว่าดิฉัน!”“ฉันรู้ หนูฝน อย่าถือสาคุณเดชเลย มาช่วยฉันพยุงท่านออกไป”“เห็นแก่คุณกาญจนา ดิฉันจะช่วยค่ะ” สายตาสายฝนก้าวร้าว ในเมื่อแผนแยกปรเมศวร์ออกจากเด็กคนนั้นล่มไม่เป็นท่า เธอไม่มีความจำเป็นต้องพะเน้าพะนอเอาใจ ช
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 16 ฉีกหน้าลูกสะใภ้
‘ประกาศจากกัปตัน ขณะนี้ลมมรสุมพัดผ่านจังหวัดเชียงใหม่ ฝนตกหนัก ลมพัดแรง ท้องฟ้าเหนือท่าอากาศยานเชียงใหม่ปิด ย้ำ ท้องฟ้าปิด ทำให้ไม่สามารถนำเครื่องลงจอด กัปตันจะนำเครื่องบินวนรอสภาพอากาศเปิด แต่หากสุดวิสัยอาจจะต้องนำเครื่องกลับท่าอากาศยานต้นทาง...’ “ไม่ได้!”นายแพทย์สิทธิเดชร้อนใจอยากไปให้ถึงจุดหมายตามกำหนด เตรียมปลดสายรัดเข็มขัดประท้วงแต่ภรรยาหลวงคว้าแขนไว้“คุณเดช มันอันตราย”ท่านไม่พอใจ แต่เพราะเครื่องสั่นและทุกคนต่างหันมามอง ทำให้ท่านจำใจนั่งลงที่เดิมกอดอกรอคอยอย่างใจร้อน“เมื่อไหร่จะมาถึงสักที!”คนมารอรับ รอนานเข้าเริ่มอารมณ์เสียสายฝนสะบัดหน้าสะบัดตาอย่างคนโมโหร้าย แต่งตัวสวยเดินวนรอบโถงผู้โดยสารขาเข้าหลายสิบรอบ รอเที่ยวบินที่เจ้าของโรงพยาบาลเอกชนโดยสารมาเชียงใหม่ รู้อย่างนี้ไม่รอเสียก็ดี คุณสิทธิเดชกำลังจะทำให้เธอพลาดไปร่วมงานแต่งกันต์ดนัย ระยะทางจากตัวเมืองเข้าไปในไร่อรุณรุ่งไกลเกือบสี่สิบกิโลเมตร กว่าจะไปถึงเพื่อนเก่าที่เคยเรียนด้วยกันมาอาจจะแยกย้ายไปหมด เสียงเรียกเข้าแผดลั่น เผลอดีใจนึกว่านายแพทย์สิทธิเดช ที่ไหนได้บิดาเธอนั่นเองที่โทรหา สายฝนกดรับสายอย่างไม่เต็มใจ เสียงเข้มๆ
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 5/1 คิดถึงสุดหัวใจ
‘หย่ากันแล้วจะลงเอยกันได้ยังไง จบไม่แฮปปี้ ขอเท!’‘นางเอกโง่ แทนที่จะบอกพระเอกว่าตัวเองท้อง’‘พล็อตน้ำเน่า! อ่านมาร้อยเรื่องเขียนเหมือนกันหมด’ลงตัวอย่างนิยายเรื่องใหม่สี่ตอนแรกคอมเมนต์มาเป็นร้อย อย่าว่าแต่นักอ่านที่สงสัยเรื่องราวจะจบลงอย่างไร ญาตาวีเขียนบางส่วนอิงมาจากชีวิตจริงตัวเอง ไม่รู้เช่นกัน
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 4/4 เก่าของใครใหม่ของเขา
กลวัชรมีศักดิ์เป็นลูกชายนอกสมรสของพ่อเลี้ยงเกริก บุตรชายคนเดียวของคุณย่าสมสมัย แม่เขาเป็นเพียงแม่บ้านในไร่ ถึงแม้ชาติตระกูลทางแม่จะไม่ได้ดี คุณย่าก็ให้ความรักและเลี้ยงเขามาเป็นอย่างดี ปัจจุบันคุณพ่อเกริกเสียชีวิตไปแล้ว แม่หลวง แม่แท้ๆ ของกฤตพลกับกันต์ดนัยย้ายไปอยู่ที่อื่น ส่วนแม่เขาทำงานเป็นแม่บ้าน
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 4/3 เก่าของใครใหม่ของเขา
ปรเมศวร์ขอให้กลวัชรช่วยดูแลญาตาวีกับลูกสาวจนกว่าการเริ่มต้นชีวิตใหม่จะเข้าที่เข้าทาง ตากลก็เหลือเกิน ดูแลดีจนไม่กลับบ้านช่อง ไปขลุกอยู่บ้านหลังนั้นทุกวัน ไม่รู้ว่าสนใจลูกหรือแม่กันแน่“แวะไปเล่นกับหลานนิดหน่อยครับ”ช่วงเดือนแรกดูแลเพราะปรเมศวร์ขอร้อง แต่เข้าสู่เดือนที่สองชักเริ่มไม่แน่ใจแล้วสิ ว่าม
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 4/2 เก่าของใครใหม่ของเขา
“เขามีแต่ชุดโกโก้วาค่ะอากล ไม่มีชุดไก่ทอด อิอิ”“เพลงใหม่ไงคะ อากลซื้อมาฝาก กินให้หมดเลยนะคะ”“ว้าว ไก่ถังใหญ่ ขอบคุณค่ะ อากลใจดีที่สุดในโลก!”“เกรงใจพี่กลจังเลยค่ะ มาบ้านญาทีไร สิ้นเปลืองเงินทุกที”“ไม่เป็นไรจ้ะแค่นี้เอง ป้าข้างบ้านแกสติดีหรือเปล่า พี่สังเกตหลายครั้งชอบมาชวนคุย ถ้ามีท่าทีรุกรานบอก
다른 추천
โทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี92.9K 조회수รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา80.0K 조회수เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.7K 조회수วิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์82.1K 조회수ซ้อใหญ่สกุลชาง
ไอส์'ลิต475 조회수รวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ_2_nc+++
เจ้าหนอนผีเสื้อ121 조회수นอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+)
GeneSis91114 조회수ของเล่นจอมวายร้าย
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ213 조회수
