MasukShare
บทที่ 2/4 ความสุขที่หายไป
Tanggal publikasi:
2026-02-27 05:53:00ถ้าไม่มีก็นอนสนามบินหนึ่งคืนค่อยออกเดินทางรุ่งเช้า หัวอกคนจะไปเอาของหนักร้อยตันมาทับก็รั้งไม่อยู่ จะไปท่าเดียว
“เอากระเป๋านายมา แล้วไปขึ้นรถ”
“อะไร” คันนี้รถเขา ชี้ไปทางรถที่จอดด้านหลังทำไม
“ถึงยังไงก็ต้องทิ้งรถไว้สนามบินไม่ใช่เหรอ ทิ้งไว้คอนโดฯ ดีกว่า มีคนช่วยดูแลให้เยอะแยะ ไปเถอะ ฉันไปส่งนายเอง”
ไอเดียนี้ไม่เลว ปรเมศวร์ไม่อิดออดขนย้ายสัมภาระจากรถสปอร์ตราคาหลักสิบล้านไปไว้ในน้องน้ำพักน้ำแรงรถตรีวิทย์
“ดึกป่านนี้ไม่มีเที่ยวบินแล้วมั้ง ไม่เปลี่ยนใจแน่เหรอ”
ระหว่างทางไปท่าอากาศยานสุวรรณภูมิตรีวิทย์คอยโน้มน้าว
“กลับคอนโดฯ ตอนนี้ยังทันนะ มีทางให้กลับรถข้างหน้า”
ไม่สำเร็จ วงหน้าเข้มจัดไม่ปริปากพูดแม้แต่คำเดียว
ตามใจมันแล้วกัน คนอย่างเขาเหรอจะเปลี่ยนใจปรเมศวร์ได้ ต้องกันต์ดนัยนู่น รายนั้นสุขุม หว่านล้อมคนเก่งมากกว่า
ใช้ทางด่วนมาถึงที่หมายในเวลาต่อมา ยังไม่จอดรถด้วยซ้ำแค่ชะลอเนื่องจากการจราจรหนาแน่นมีรถเข้าออกจำนวนมาก ปรเมศวร์กลับถือกระเป๋าลงจากรถเดินลิ่วๆ กลืนหายไปกับฝูงชน
“อย่างนี้ก็ไม่พ้นถูกแม่นายด่าสิวะ!” จะถ่อสังขารมาถึงที่นี่ทำไม ในเมื่อไม่รู้จุดหมายปลายทางว่าปรเมศวร์ไปไหน
ตรีวิทย์อยากจะบ้าตายกับความเอาแต่ใจของเพื่อนสนิท เครียดไปกันใหญ่ เมื่อมีสายเรียกเข้าจากแพทย์หญิงกาญจนาที่โทรมาถามข่าว
เจ้าของคฤหาสน์ขึ้นบันไดเวียนมาชั้นสอง การประดับตกแต่งหลายอย่างยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนไปจากครั้งสุดท้ายที่ท่านเคยนอนกับกาญจนา คฤหาสน์ชั้นแรกนายแพทย์สิทธิเดชอาศัยกับสิรีและลูกสาว ลูกชาย ลูกสะใภ้ ชั้นสองยกให้กาญจนาเพื่อไม่ให้ทะเลาะกัน มีห้องนอนใหญ่ที่ท่านเคยเป็นห้องหอ และห้องนอนปรเมศวร์ที่ว่างเปล่ามานับจากวันที่ท่านพาสิรีเข้ามาในบ้าน ลูกชายต่อต้านท่านมาตั้งแต่นั้น นับวันความสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูกแย่ลงมาแตกหักวันนี้ ประตูห้องนอนกาญจนาปิดสนิท ท่านเปิดเข้าไปมาทันได้ยินเสียงกาญจนาคุยกับใครสักคนเกี่ยวกับลูกชาย กาญจนาเป็นห่วงลูก ไม่สบายใจจนร้องไห้ให้คนในสายได้ยิน อย่าว่าแต่ภรรยาเลย นายแพทย์สิทธิเดชทะเลาะกับปรเมศวร์หลายครั้ง มีครั้งนี้ที่คิดว่าหนักที่สุด เพราะเหมือนกับว่าปรเมศวร์ไม่เอาพ่อตัวเองอีกแล้ว
“แม่ต้องวางแล้ว ขอบใจตรีมาก ถ้าปลื้มติดต่อมาโทรบอกแม่ด้วยนะ” กาญจนาเหลียวหลังกลับไปทางประตูหน้าห้องพบว่าสามีเข้ามาข้างใน มือข้างที่จับโทรศัพท์มีแรงสั่นโดยไม่ตั้งใจ
“ตรีโทรมาว่ายังไงบ้าง” สถานการณ์ตึงเครียด เจ้าของคฤหาสน์มองออกว่าภรรยาโกรธ แต่แสร้งวางตัวเฉยไปนั่งบนโซฟาสอบถามราวกับไม่ได้สำคัญ สายตาท่านอาลัยอาวรณ์คิดถึงอดีตสมัยที่มีกันและกัน แต่ก็เท่านั้น อดีตผ่านมาแล้วผ่านไป ไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไข
“คุณควรขออนุญาตฉันก่อนเข้ามา”
“ผมแค่จะมาถามว่าลูกถึงคอนโดฯ หรือยัง”
“ตัดขาดกันไปแล้วไม่ใช่เหรอ จะสนใจทำไม”
“ลูกต่างหากที่พูดจาไม่ดีกับผม คุณก็ได้ยินไม่ใช่เหรอแล้วทำไมถึงมาหาเรื่องผม เพราะคุณนิสัยอย่างนี้ไงคุณนา ผมถึงได้เบื่อคุณจนทนไม่ไหวไปมีเมียน้อย สิรีเอาใจเก่ง ดีกว่าคุณเยอะ”
“ถ้าว่ามันดีมากนักก็ไปหามันสิ มายุ่งกับฉันทำไม! เมื่อก่อนฉันนิสัยดีมีเมตตายิ่งกว่านางฟ้า แต่คุณก็ยังนอกใจฉันไปมีเมียน้อย เป็นเพราะคุณสันดานต่ำสืบพันธุ์ไม่เลือกคนต่างหาก! เลิกสักทีเถอะ คอยแต่จะโทษคนอื่นไปเรื่อยโดยไม่เคยโทษตัวเอง!”
“ต่อให้ผมจะมีคนอื่นแต่ผมก็ให้เกียรติคุณ ดูแลคุณกับลูกให้มีชีวิตสุขสบาย อย่ามาต่อว่าผมด้วยคำนั้น!”
ตบขา ดีดตัวลุกขึ้นมาชี้หน้าภรรยาท่าทางขึงขัง
“เงินคุณไม่ทำให้ฉันมีความสุข! ฉันเป็นหมอมาทั้งชีวิต หาเลี้ยงตัวเองได้! แต่ที่ฉันทนมาถึงทุกวันนี้เพราะฉันรักลูก! ไม่อยากให้คุณยกลูกที่เกิดจากเมียน้อยมาอยู่เหนือลูกฉัน ฉันเคยคิดว่าตราบใดที่มีฉันปกป้องจะไม่เกิดเหตุการณ์นั้น แต่มันก็เกิดขึ้นจนได้! คุณหลงสิรีถึงขั้นเอาธีที่เรียนไม่จบมาบริหารโรงพยาบาล อนุญาตให้มันออกคำสั่งลูกฉัน! ทำถึงขนาดนั้น คุณยังมีหน้ามาพูดว่าคุณให้เกียรติฉัน เลี้ยงลูกดีงั้นเหรอ! เลี้ยงดีมาก แต่ดีแค่กับลูกยัยสิรี! กับตาปลื้มที่มีความสามารถ คุณไม่สนใจ!”
กาญจนาหมดความอดทน ตะเบ็งเสียงเผ็ดร้อนชนิดที่ไม่คนพูดก็คนฟังจะต้องอกแตกตายกันไปข้าง
“ใครว่าผมไม่สนใจลูก! ผมรู้ว่าปลื้มเก่ง แต่เขายังอายุไม่เท่าไหร่จะให้เลื่อนขั้นขึ้นมาแซงหน้าหมอคนอื่นได้ยังไง! อย่ามาหาเรื่องใส่ความผมนะคุณนา คุณน่ะ เข้าข้างลูกตัวเองมากไป!”
“ใครกันแน่ที่เข้าข้างลูกตัวเองมากเกินไป คุณไม่ใช่เหรอ!”
“ไม่ใช่ผมแน่นอน คุณต่างหากเข้าข้างลูกตามใจลูกจนเสียคน ตาปลื้มไม่เคยไว้หน้าผมเลย เขากล้าด่าได้แม้กระทั่งพ่อตัวเอง! อกตัญญูไม่รู้คุณคนอย่างนั้น ถ้าไม่ใช่ลูก ผมไม่สนับสนุนด้วยซ้ำ!”
“ที่คุณทำทุกวันนี้เขาเรียกว่าไม่สนับสนุนมาแต่ไหนแต่ไร ตาปลื้มไม่เคยมีความสุขที่เกิดมาเป็นลูกคุณ!”
ประโยคนั้นจริงมากที่สุดจนสามีไม่สามารถเถียง อย่าคิดว่าการเกิดบนกองเงินกองทองจะทำให้ทุกคนมีความสุข ถ้าเลือกได้ ปรเมศวร์อาจจะเลือกพ่อที่รักเขามากกว่าพ่อที่ให้เงิน ลมหายใจแพทย์หญิงกาญจนาแผ่วลงทุกขณะ เหนื่อยไปทั้งร่างกายและหัวใจ ไม่มีเรี่ยวแรงจะทะเลาะหรือต่อสู้แย่งชิงสมบัติอีกต่อไป
“คำที่ตาปลื้มพูดกับคุณทำให้ฉันตาสว่าง บ้านหลังนี้มันนรกดีๆ นี่เอง ฉันทนอยู่มาได้ยังไงตั้งหลายปีทั้งที่ฉันควรไปตั้งแต่คุณพาผู้หญิงคนนั้นเข้าบ้าน ฉันเหนื่อย อยากมีชีวิตสงบสุข เราหย่ากันเถอะคุณเดช หย่าขาดให้จบๆ ไม่ต้องกลับมาเจอหน้ากันอีก ถ้าไม่มีฉันกับลูกสักคน คุณจะได้อยู่กับคนพวกนั้นอย่างสบายใจ”
“คุณไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้น เราอยู่ด้วยกันมาตั้งหลายปี”
Bab terbaru
พิษรักพันธะวิวาห์ บทส่งท้าย
บทส่งท้าย“บ้านเงียบชอบกลน่าจะไม่มีใครอยู่ เราเลี้ยวรถกลับเลยดีไหม” “อ๊ะ! มาถึงขนาดนี้แล้วจะกลับไปทั้งที่ของเต็มมือได้ยังไงคะ จอดรถไว้หน้าบ้านนี่แหละค่ะ เข้าไปแป๊บเดียวไม่เป็นไรหรอก ดับรถแล้วลงมา”ดื้อเหลือเกินสามีเธอ ญาตาวีดับเครื่องยนต์แทนเสียเลย ปรเมศวร์มีสีหน้าหนักใจเล็กน้อยแต่เขาไม่ขัดใจ คว้าถุงของฝากจากห้างฯ เดอะแกรนด์ที่พวกเขาร่วมใจพิถีพิถันเลือกลงจากรถมากดกริ่งหน้าบ้านบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ในโครงการหมู่บ้านจัดสรรราคาหลักหนึ่งร้อยล้าน กว้างขวาง สวยงาม สมฐานะลูกชายคนรองของนายแพทย์สิทธิเดช มหาเศรษฐีเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนยักษ์ใหญ่ในประเทศไทยสุธีไม่ได้มีความสุขในการทำงานในโรงพยาบาลตามคำสั่งของบิดา ไม่ได้สุขใจกับการพาภรรยาย้ายเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์ แต่เพราะไม่มีเงินทองมากมายมาตั้งต้นธุรกิจจึงต้องพึ่งพาอาศัยบารมีบิดา เมื่อถึงวันหนึ่งที่บิดาปล่อยวาง ยินยอมให้ลูกๆ ทุกคนดำเนินชีวิตตามความต้องการของตัวเองสุธีได้รับเงินทุนก้อนใหญ่ลงทุนเปิดร้านอาหารหลากหลายสไตล์ ได้รับการตอบรับดีเยี่ยม ขยายสาขารวดเร็วภายในระยะเวลาห้าปี มีเงินทองมากมายซื้อบ้านหลังใหญ่ และรับมารดาออกมาอาศัยด้วยกันน้าสิรีห่วงบิ
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 20 เส้นทางสู่อนาคต
ในวันครบรอบสี่ขวบของน้องปริ๊นซ์ น้าสิรีเดินทางไกลจากกรุงเทพฯ มาถึงเชียงใหม่เพื่อขอคุยกับปรเมศวร์และครอบครัวน้าสิรีพูดกับเขาว่า ‘น้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อก่อกวน หรือหาเรื่องให้ปลื้มไม่สบายใจ น้าแค่อยากมาส่งข่าวให้ปลื้มรู้ อาการป่วยของคุณพ่อปลื้มทรุดลง ท่านไม่สามารถเครียดและทำงานเต็มตัวเหมือนเมื่อก่อน ตำแหน่งในโรงพยาบาลสั่นคลอน ท่านต้องการผู้สืบทอด ในบ้านเราเห็นจะมีแค่ปลื้มคนเดียว ที่จะเข้ามาบริหารโรงพยาบาลแทนคุณพ่อปลื้มได้ ถึงคุณพี่เดชจะไม่เคยขอร้องให้ปลื้มกลับไป แต่น้ามองออกว่าท่านคิดถึงปลื้มและอยากเจอหลานมาก ปลื้มออกจากบ้านมาเกือบ 5 ปี มันนานเกินไปแล้วนะปลื้ม’‘น้าเคยทำไม่ดีกับปลื้มไว้มาก น้ารู้ แต่ถ้าหากน้ามีสิทธิ์ขอปลื้มได้หนึ่งอย่าง น้าขอร้องให้ปลื้มพาลูกเมียกับคุณพี่นากลับไปอยู่กรุงเทพฯ กับพ่อปลื้มได้หรือเปล่า โรงพยาบาลต้องการคนสืบทอดกิจการ ปลื้มคือทายาทตัวจริง ปลื้มสมควรได้รับทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของคุณพี่เดช ปลื้มไม่ต้องกังวลว่าน้ากับน้องๆ จะมาเบียดเบียนปลื้ม พวกเรามีความสุขดี แล้วพวกเราก็อยากเห็นคุณพี่เดชมีความสุข อยากให้ท่านคืนดีกับลูกชายของท่าน น้าไปๆ กลับๆ ระหว่างบ้านธีกับบ้
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 19 เด็กขี้แยแต่ก็รักนะ
“ธุรกิจร้านอาหารกำไรไม่ได้เยอะหรอกนะ ได้สัก 10% ต่อรายรับทั้งหมดต่อหนึ่งสาขาก็ถือว่าเพอร์เฟกต์มาก พี่กับฟ้าถึงต้องวางแผนขยายสาขาร้านออกไปให้ได้เยอะๆ ผลประกอบการโดยรวมจะได้โตตาม”“พูดจาดีมีหลักการ ร่ำรวยเมื่อไหร่ อย่าลืมน้องสาวคนนี้นะคะ”“งานยูทูบเบอร์ของจินก็ไปได้สวยไม่ใช่เหรอ รายได้โฆษณา รายได้สปอนเซอร์ รวมๆ รับต่อเดือนน่าจะหลายแสนเอาเรื่องอยู่ใช่ไหม ยังคุยกับฟ้าอยู่เลย จินเดือนทางบ่อยจะมีเวลาแวะมาเฝ้าไข้คุณพ่อหรือเปล่า”“เรื่องงานเรื่องเที่ยวจะสำคัญเท่าชีวิตคุณพ่อได้ยังไงคะ จินเลื่อนไปหมดแล้ว ถ้าพี่ธีมีงานด่วนปลีกตัวไปได้เลยนะ ไม่ต้องห่วงคุณพ่อ”“มีพยาบาลสวยขนาดนี้คอยเอาใจ คุณพ่อมีหวังหายวันหายคืน”สุธีแซวน้องสาวคนรอง ขโมยผลไม้ที่เธอตั้งใจปอกเปลือกเก็บใส่ตู้เย็นรอป้อนบิดาที่อยู่ระหว่างการพักฟื้นหลังผ่าตัดบายพาสหัวใจ“พี่ธี! มือไม่ล้างมาหยิบกิน เชื้อโรคลงท้องคุณพ่อไปด้วยจะทำยังไง”“ชิ้นเดียวไม่เป็นไรหรอกน่า คุณพ่อนอนหลับ ไม่ตื่นมาบ่นพี่หรอก”“ใครว่าฉันไม่อยาก ฉันไม่มีแรงบ่นพวกแกต่างหาก”นายแพทย์สิทธิเดชตื่นมาส่งยิ้มให้ลูกๆท่านพักฟื้นในห้องไอซียูเจ็ดวัน ก่อนจะย้ายออกมานอนพักที่ห้องผู
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 18 รอยยิ้มที่แสนเศร้า
ในวัย 29 ปีบริบูรณ์ ลูกสาวเพิ่งจะลืมตาดูโลกได้ไม่ถึงหนึ่งเดือน ปรเมศวร์บินไปประเทศสหรัฐอเมริกาเพื่อเรียนเจาะจงด้านการผ่าตัด เขาทุ่มเทเวลาทั้งหมดให้การเรียนและทำงานอยู่ที่นั่นนานกว่าสองปีโรงพยาบาลเอกชนใหญ่ในรัฐนั้นเสนอตำแหน่งงานให้เขา มีช่วงว่างหนึ่งเดือนสั้นๆ ให้พักผ่อนและตัดสินใจ ปรเมศวร์คิดถึงเพื่อนสนิททั้งสองเลือกใช้ช่วงเวลาสั้นๆ นั้นกลับมาเยี่ยมเพื่อนๆ และครอบครัวกันต์ดนัยกับตรีวิทย์ไปรับถึงสนามบินไม่ได้พาไปกินเลี้ยงสังสรรค์อย่างที่คาดการณ์ไว้ แต่พาเขามาบ้านเดี่ยวหลังเล็กๆ หลังหนึ่ง ที่เขาเคยเกือบจะลืมไปแล้วว่าครั้งหนึ่งเคยซื้อให้ใครอาศัยในบ้านหลังนั้นเขามีโอกาสได้พบผู้หญิงคนหนึ่งที่โตขึ้นกว่าวันที่เขาไปจากประเทศไทย เธอน่าจะอายุย่าง 20 ปี จูงมือลูกสาววัย 2 ขวบออกมารับแขก เด็กผู้หญิงผิวพรรณดีหน้าตาน่ารักถอดพิมพ์เดียวกับเขา ยิ้มตาหยีหัวเราะดีใจที่เห็นว่าใครมา เด็กร้องเรียก พ่อ ไม่เต็มเสียง เพราะเพิ่งฝึกพูดไม่กี่คำ เท้าเล็กๆ เดินตรงมาทางเขาแต่ผ่านไปกอดกันต์ดนัยสลับกับตรีวิทย์ เพื่อนสนิททั้งสองมีของติดมือมาฝากเป็นขนมกับของเล่นเด็กหญิงจิ้มนิ้วลงบนซองขนมให้พ่อตรีช่วยแกะ ล้วงมือป้อมๆ
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 17 แต่งงานกันนะ
ความสัมพันธ์เปราะบางระหว่างสองพ่อลูกจบลงอย่างไม่มีชิ้นดี นายแพทย์สิทธิเดชข้ามสะพานไม้กลับมาฝั่งตัวบ้านมองเห็นหลานสาว จะเรียกให้เข้ามาหาหลานสาวกลับหันหลังวิ่งหนีไปทางอื่น จุดจบคนจิตใจคับแคบไม่มีใครอยากอยู่ใกล้ ลูกชาย หลานสาว อาจจะรวมถึงหลานอีกคนที่กำลังจะเกิด จะไม่มีใครอยากกราบไหว้และเรียกท่านว่าปู่ชายสูงวัยยืนตัวตรงอยู่ดีๆ ตัวกลับเอียงไปทางด้านขวาซวนเซเกือบจะล้ม คว้าราวจับสะพานไว้ทันแต่มือข้างนั้นกลับหมดแรง ตัวท่านล้มลงเสียงดังโครม! “คุณเดช/ท่าน” ภรรยาหลวงกับสายฝนอับอายขายหน้าไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหนรีบตามมา ทั้งสองคนช่วยกันออกแรงพยุงท่านให้กลับมายืน แต่นายแพทย์สิทธิเดชเกลียดชังเด็กสาวรุ่นลูกเหลือเกิน“สายฝน! อย่ามาแตะตัวฉัน นับต่อจากนี้ ห้ามติดต่อฉันมาอีก!”“โทษดิฉันคนเดียวไม่ได้หรอกนะคะ! ดิฉันแค่ส่งข้อมูลให้ท่านทราบ หน้าที่ปักใจเชื่อหรือเปล่าเป็นของท่าน ดิฉันไม่ได้ผิด อย่ามาว่าดิฉัน!”“ฉันรู้ หนูฝน อย่าถือสาคุณเดชเลย มาช่วยฉันพยุงท่านออกไป”“เห็นแก่คุณกาญจนา ดิฉันจะช่วยค่ะ” สายตาสายฝนก้าวร้าว ในเมื่อแผนแยกปรเมศวร์ออกจากเด็กคนนั้นล่มไม่เป็นท่า เธอไม่มีความจำเป็นต้องพะเน้าพะนอเอาใจ ช
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 16 ฉีกหน้าลูกสะใภ้
‘ประกาศจากกัปตัน ขณะนี้ลมมรสุมพัดผ่านจังหวัดเชียงใหม่ ฝนตกหนัก ลมพัดแรง ท้องฟ้าเหนือท่าอากาศยานเชียงใหม่ปิด ย้ำ ท้องฟ้าปิด ทำให้ไม่สามารถนำเครื่องลงจอด กัปตันจะนำเครื่องบินวนรอสภาพอากาศเปิด แต่หากสุดวิสัยอาจจะต้องนำเครื่องกลับท่าอากาศยานต้นทาง...’ “ไม่ได้!”นายแพทย์สิทธิเดชร้อนใจอยากไปให้ถึงจุดหมายตามกำหนด เตรียมปลดสายรัดเข็มขัดประท้วงแต่ภรรยาหลวงคว้าแขนไว้“คุณเดช มันอันตราย”ท่านไม่พอใจ แต่เพราะเครื่องสั่นและทุกคนต่างหันมามอง ทำให้ท่านจำใจนั่งลงที่เดิมกอดอกรอคอยอย่างใจร้อน“เมื่อไหร่จะมาถึงสักที!”คนมารอรับ รอนานเข้าเริ่มอารมณ์เสียสายฝนสะบัดหน้าสะบัดตาอย่างคนโมโหร้าย แต่งตัวสวยเดินวนรอบโถงผู้โดยสารขาเข้าหลายสิบรอบ รอเที่ยวบินที่เจ้าของโรงพยาบาลเอกชนโดยสารมาเชียงใหม่ รู้อย่างนี้ไม่รอเสียก็ดี คุณสิทธิเดชกำลังจะทำให้เธอพลาดไปร่วมงานแต่งกันต์ดนัย ระยะทางจากตัวเมืองเข้าไปในไร่อรุณรุ่งไกลเกือบสี่สิบกิโลเมตร กว่าจะไปถึงเพื่อนเก่าที่เคยเรียนด้วยกันมาอาจจะแยกย้ายไปหมด เสียงเรียกเข้าแผดลั่น เผลอดีใจนึกว่านายแพทย์สิทธิเดช ที่ไหนได้บิดาเธอนั่นเองที่โทรหา สายฝนกดรับสายอย่างไม่เต็มใจ เสียงเข้มๆ
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 2/5 ความสุขที่หายไป
“ฉันอยู่คนเดียวต่างหาก ฉันกลายเป็นส่วนเกินของคุณกับสิรีมากี่ปี หลังจากหย่ากัน ทรัพย์สมบัติคุณพอใจจะแบ่งให้ฉันกับลูกเท่าไหร่ หรือจะไม่แบ่งเลยก็ได้ ตามใจคุณ ถึงเวลาแล้วที่ฉันจะย้ายออกไปอยู่ที่อื่น”ภรรยาจริงจังเกินกว่าจะมองในแง่มุมประชด นายแพทย์สิทธิเดชไม่ต้องการให้เรื่องเป็นอย่างนี้เข้าไปคว้ามือ“ผม
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 2/3 ความสุขที่หายไป
“ไม่ได้ยินที่พ่อสั่งหรือไง กลับไปขอโทษคุณสิรี!”“อย่าฝันเลยว่าผมจะทำอย่างนั้น พ่อรักเมียพ่อ ผมก็รักแม่ผม ไม่มีทางยอมให้แม่เจ็บช้ำน้ำใจฟรีๆ ผมเกลียดพวกมัน เกลียดที่สุด ผมจะทำทุกทางให้พวกมันร้อนรนจนอยู่ไม่ได้! เหมือนที่พ่อกับพวกมันทำไว้กับผม ทำให้ผมไม่มีความสุขในชีวิต!”“พวกเขาต่างเป็นน้องของแก ทำไมจ
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 2/2 ความสุขที่หายไป
“ไม่อยากให้ป้าไป เพราะกลัวจะไปจ๊ะเอ๋สาวๆ หรือเปล่า”“อย่างอนสิครับ ไม่มีหรอก ผมชอบอยู่คนเดียว”“คุณหนูค้างสักคืนสิคะ ป้าให้เด็กเก็บกวาดห้องไว้รอ”“ไม่ล่ะครับ นอนไม่หลับกันพอดี”“คุณพี่อิ่มแล้วเหรอคะ เพิ่งกินไปนิดเดียวเอง”สิรีประจบเสียงหวาน เพิ่งเริ่มรับประทานไม่ทันไรสามีกลับวางช้อนคว้าแก้วมาดื่มน้
พิษรักพันธะวิวาห์ บทที่ 2/1 ความสุขที่หายไป
แต่กว่าปรเมศวร์จะกลับบ้านก็เลยเวลาอาหารเย็นไปมาก สมาชิกหลายคนทนหิวหิ้วท้องรอเขาต่างชักสีหน้าแววตาไม่สบอารมณ์ ปรายสายตาเหยียดหยามไปทางปรเมศวร์ ที่พอมาถึงก็เลื่อนเก้าอี้ออกนั่งสั่งแม่นวลให้ตักข้าว เริ่มต้นกินไม่สนใจใคร ราวกับว่าบนโต๊ะอาหารมีเขาแค่คนเดียวสุธีกับสุจิรา ลูกนอกสมรสสบสายตามารดา หัวเสียที
Anda juga akan menyukai
สลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์74.1K Dibacaรวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat115.2K Dibacaบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า157.1K Dibacaบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn97.7K Dibacaคนเถื่อนหวงแหนรัก NC25+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง42 Dibacaฉันตื่นขึ้นมาเป็น แวมไพร์สาว200ปี
จิตจักร์81 Dibacaเริ่มรักทรยศ
เธียรนรา151 Dibacaราตรีสวาท NC30+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง28 Dibaca
