บทที่ 10 พังทลาย 1

บทที่ 10 พังทลาย

คืนนั้น ความเงียบสงัดของตึกริมน้ำถูกรบกวนด้วยเสียงอื้ออึงบางเบาที่เล็ดลอดออกมาจากหน้าห้องนอนของแม่บุษ ทำให้แม่บัวที่เพิ่งสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะนอนไม่หลับจากความระแวงในตอนกลางวัน ต้องค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นจากเตียงอย่างเงียบเชียบ

เธอแปลกใจที่สามีลุกหายไปจากเตียง

ขณะเดียวกัน ห้องนอนที่อยู่ข้างๆ นั้น ร่างบางของแม่บุษกลับถูกกักไว้ใต้กายพี่เขยอีกครั้ง มือแกร่งบีบสะโพกเบาๆ คลึงเคล้นทั้งบีบทั้งบี้จนหัวนมแข็งชัน เธอหอบหายใจแรงขึ้น สะดุ้งตัวไหวเพราะมือซุกซนนั้นสะกิดหัวนมสีชมพูของเธอไปมา

“โดนปี้หนักตั้งแต่เช้า แต่ก็ยังหงี่ไม่เลิก ดูสิ บีบนมแปบเดียวก็แข็งสู้นิ้วเชียวนะ” เขาฉวยโอกาสขยำหน้าอกอวบเต็มไม้เต็มมือ ในขณะเดียวกันก็ทำให้เธอหลุดครางเบาหวิวด้วยการเลียไล้ติ่งหู “หัวนมแม่บุษหวานที่สุดเลยรู้ด้วยมั้ย เนื้อนมขาวๆ สู้ลิ้นดีมาก”

แม่บุษหน้าแดงจัด “คุณพี่…รีบปี้ให้เสร็จเถิด ฉันไม่อยากทำ...”

คุณหลวงยิ้มมุมปาก

“ยามฉันปี้ ห เธอขมิบตอดแน่นขนาดนี้ ยังจะโกหกว่าไม่อยากอีกหรือ?”

เขากระซิบตอบพลางใช้ปลายนิ้วเขี่ยเม็ดเสียวจนกลีบสาวเริ่มเปียกแฉะ เธอพยายามผลักมือของเขาออกไปแต่ว่าไม่สำเร็จ นิ้วร้อนอันสากระคายเลื่อนเข้าสำรวจต้นขาด้านใน ซุกไซ้อย่างลึกซึ้ง ปลายนิ้วร้ายกาจนั่นถอนเข้าถอนออก มันขยับแรงขึ้น ถี่ขึ้นและลึกขึ้นดังแจะๆๆๆ จนเธอหอบหายใจกระเส่า แบะอ้าให้เขาแยง

“อ๊าๆๆ”

มือแกร่งจับเรียวขาข้างหนึ่งพาดบ่า จากนั้นก็จดจ่อหัวลึงค์ไปมาแล้วดันเข้าไปในรูตอดฉ่ำแฉะ ด้วยความที่ร่องเสียวแน่นมาก เขาก็เลยกระเด้าดันให้ท่อนหอกอัดเข้าไป แล้วเย่อเข้าเย่อออก

แม่บัวที่อยู่ห้องข้างๆ นิ่งฟัง เพราะเสียงแว่วนั้นเงียบหายไป แต่อึดใจต่อมา ก็บังเกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังแผ่วท่ามกลางความเงียบ…

ตับ... ตับ... ตับ...

เธอก้าวเดินด้วยเท้าเปล่าลงบนพื้นไม้สักที่เย็นเยียบ อาการวิงเวียนจากครรภ์อ่อนๆ ถูกความหวาดระแวงในใจผลักไสให้เดินตามเสียงนั้นไปจนถึงหน้าห้องของน้องสาว

ตับ... ตับ... ตับ...

ตับ... ตับ... ตับ...

“ซี้ดด ตอดโคตรแรง ยิ่งปี้ยิ่งแน่น”

“อะ อู้วว  ค ใหญ่ๆ แน่นรูไปหมดแล้ว อ๊า... อ๊าๆๆ ห โดนปี้”

เขารุกเร้า รุนแรง ดุดัน แม่บุษฝืนกลั้นเสียงสะท้านในลำคอ แววตาเปียกชื้นด้วยแรงต้านทานที่กำลังจะหมดสิ้น

ความสัมพันธ์ต้องห้ามขับเคลื่อนด้วยแรงใคร่กระสันล้วนๆ แรงร่านของเธอร้อนแรงอย่างยิ่ง เด็กสาวถูกจับพลิกตัวให้คลานท่าหมา จากนั้นลึงค์แท่งโตก็เสียบกระแทกรูแล้วตอกกระแทกยับ น้ำหวานอาบลำดุ้นแฉะฉ่า เสียดสีกันจนเสียวซ่าน

ตับๆๆๆๆๆๆๆๆ

“โอ้วว ซี้ดดด... ค ใหญ่แน่นไปหมดแล้วเจ้าค่ะ อ๊าๆๆ ดี เอาอีก อ๊าๆๆ” แรงเย่อของชายฉกรรจ์หนักหน่วงยิ่งนัก พี่เขยจะชอบอึ๊บเน้นๆ และอึดทน แข็งต่อเนื่องได้เป็นชั่วโมง แม่บุษเสียวจนใจแทบจะขาด รู้ทั้งรู้ว่ามันผิด แต่มันช่างเอร็ดอร่อยจนหยุดไม่ได้ ร่างกำยำล่ำสันของพี่เขย กระเด้ารูคับแน่นพลางโยกควงซ้ายทีขวาที กลีบร่องที่ว่าแน่นจนปลิ้นอยู่แล้วยิ่งอร่อยเหาะ ทั้งบดทั้งตำจนขาเตียงสั่นดังโครมๆ

ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

“อ๊าๆๆ อู้ววว จะแตก จะแตกแล้ว น้ำจะแตก แตก แตกแล้ว!!!”

พรวดดดด!!

“อ๊า... โอ้วว.. น้ำ ค แตกเต็ม ห เลย”

เมื่อทุกอย่างสิ้นสุด คุณหลวงพลิกตัวถอนกายออกมาอย่างไร้เยื่อใย ขณะที่ร่างอ่อนระทวยของเด็กสาวนอนหงายแบะอ้า หว่างขาเปรอะคราบน้ำกาม ขมิบไหลออกจากรู ห เป็นสาย

และที่นอกประตูนั้น แม่บัวยืนสงบนิ่ง หูเงี่ยฟังอย่างพยายามไม่ให้คิดเกินเลย ไม่กล้ายอมรับเลยว่า เสียงแผ่วแทรกที่เล็ดลอดออกมา…คือเสียงใด

“อีกรอบนะ เบาเสียงลงหน่อย ประเดี๋ยวคุณบัวจะตื่น”

“เจ้าค่ะ”

แสงตะเกียงสลัวๆ จากรอยแย้มของบานประตูที่ปิดไม่สนิท เผยให้เห็นเงาร่างสองร่างที่กำลังแนบชิดและนัวเนียกันอยู่ภายในห้อง เสียงหอบหายใจกระเส่าและเสียงกระซิบที่คุ้นหูอย่างยิ่งดังเล็ดลอดออกมา ทำให้หัวใจของแม่บัวหล่นวูบลงไปที่พื้น

ภาพที่ปรากฏผ่านรอยแย้มประตูคือสามีของเธอ คุณหลวงเดชกำลังกอดรัดและโหมกระหน่ำลึงค์เข้าใส่แม่บุษผู้เป็นน้องสาวร่วมสายเลือดอย่างเร่าร้อนและดุดันอย่างไร้ยางอาย