บทที่ 3 ปลายลิ้น 4

คุณหลวงเดชเลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความขบขัน "เหตุใดจึงคิดว่ามันจะหวานเล่าแม่บุษ?"

เด็กสาวก้มหน้าลงด้วยความเขินอาย พวงแก้มแดงก่ำลามไปจนถึงใบหู เธอบิดตัวน้อยๆ ด้วยความกระดากปาก แต่ก็ยอมตอบตามตรง "ก็... ก็บุษแอบเห็นคุณพี่บัว... ชอบดูดลึงค์ของคุณพี่เขยอยู่เป็นประจำ ยามทำ คุณพี่บัวก็ทำหน้าตาเคลิบเคลิ้มมีความสุขเสียเหลือเกิน บุษ... บุษก็เลยนึกว่าของบุรุษคงจะหวานอร่อยเหมือนขนมเสียอีกเจ้าคะ..."

คำตอบอันไร้เดียงสาของน้องเมีย ทำให้คุณหลวงเดชถึงกับหลุดหัวเราะออกมาเสียงดังลั่นห้องด้วยความชอบใจ ชายหนุ่มส่ายหัวเบาๆ

"โธ่... แม่บุษเอ๋ย ของสิ่งนี้ไม่ได้มีไว้กินให้อิ่มท้องหรือลิ้มรสความหวานหรอกนะ แต่มันมีไว้เสพสุขต่างหากล่ะ" คุณหลวงเดชโน้มตัวลงมาประคองคางเธอขึ้นอีกครั้ง "เอาล่ะ ในเมื่ออยากรู้จริง ฉันจะสอนเทคนิคขั้นสูงให้... ตั้งใจดูให้ดี"

ชายหนุ่มเริ่มจัดท่าทางใหม่อย่างจริงจัง มือหนึ่งจับประคองท่อนลำอุ่นร้อน ส่วนอีกมือประคองท้ายทอยของเธอไว้

"เวลาดูด... เจ้าต้องทำให้เกิดสุญญากาศ หรือที่เขาเรียกว่า vacuum เข้าไว้ อย่าให้มีช่องว่างอากาศเล็ดลอดเข้าไปได้ แก้มของเจ้าต้องตอบยุบลงยามที่ดึงดูดแรงๆ... และที่สำคัญที่สุด..." คุณหลวงกระซิบเสียงพร่าชิดริมฝีปากเธอ "ยามที่เจ้าขยับถอยใบหน้าออก จังหวะที่หลุดจากปากต้องให้เกิดเสียง... โบ๊ะ ดังฟังชัด นั่นแหละคือศิลปะที่ทำให้ผู้ชายคลั่งที่สุด... ลองทำดูอีกทีซิ"

“เจ้าค่ะ” แม่บุษกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น ดวงตากลมโตฉายแววทั้งความหวาดหวั่นและแรงกระตุ้นแปลกประหลาดที่กำลังตีรวนขึ้นในอก เมื่อได้คำแนะนำอย่างละเอียดจากพี่เขย เธอจึงรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี ขยับตัวเข้าประชิดเรือนกายกำยำอีกครั้ง สองมือเรียวบางเอื้อมไปโอบประคองโคนลึงค์เอาไว้ตามที่ได้รับการสั่งสอน เนื้อสัมผัสร้อนผ่าวดิบเถื่อนที่แนบอยู่บนฝ่ามือทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำไม่เป็นจังหวะ

เธอสูดหายใจเข้าลึก อ้าปากออกกว้าง เม้มริมฝีปากบนและล่างห่อหุ้มฟันหน้าไว้ให้มิดชิด ก่อนจะกดริมฝีปากครอบครองส่วนหัวบากบานของท่อนลำมหึมานั้นเข้าไปจนเต็มกระพุ้งแก้ม

จ๊วบ... จ๊วบ... อื้อ...!

แม่บุษเริ่มขยับริมฝีปากดูดดึงตามจังหวะที่พี่เขยสอน สร้างแรงสุญญากาศภายในช่องปากจนแก้มอิ่มทั้งสองข้างตอบยุบลงอย่างเห็นได้ชัด ทุกครั้งที่เธอใช้ปลายลิ้นตวัดดุนไล้บริเวณ "ใต้หัว" ตรงจุดเส้นสองสลึง ร่างกายกำยำของคุณหลวงเดชก็สะท้านเฮือก กล้ามเนื้อหน้าท้องเกร็งกระตุก มือแกร่งเผลอจิกมือลงบนกลุ่มผมนุ่มของน้องเมียด้วยความเสียวซ่านจนเกือบหลุดคราง

“อืมม... ดีมากแม่บุษ... อย่างนั้นแหละ... แน่นดีเหลือเกิน... ซี้ดด อา... แม่บุษดูด ค เก่งดีจริงๆ” คุณหลวงเดชคำรามต่ำในลำคอด้วยความพึงพอใจ ดวงตาคมกริบก้มมองดูเด็กสาวผู้ไร้เดียงสาที่กำลังก้มหน้าก้มตาปรนเปรอเขาอย่างตั้งอกตั้งใจ ทำให้ความกระหายในตัวชายหนุ่มพุ่งทะยานถึงขีดสุด

แม่บุษเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นและลึกขึ้นตามสัญชาตญาณ เสียงน้ำลายคลอเคลียและเสียงดูดดึงดังระงมก้องห้องหนังสืออันเงียบสงบ

จ๊วบๆ จ๊วบๆ

ท้องน้อยของเธอร้อนรุ่มราวกับมีไฟสุม ความเสียวแปลบพุ่งพล่านจากริมฝีปากแล่นริ้วลงสู่ใจกลางกายสาวจนหยาดน้ำรักเอ่อล้นออกมา

และในจังหวะสุดท้ายที่เธอผงะใบหน้าถอยออกเพื่อสูดลมหายใจ...

“โบ๊ะ...!”

เสียงริมฝีปากหลุดออกจากแก่นกายแกร่งดังขึ้นอย่างชัดถ้อยชัดคำตามเทคนิคที่เพิ่งฝึกฝน

แม่บุษหอบหายใจโยนตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ใบหน้าแดงก่ำชุ่มเหงื่อ ดวงตากลมโตฉ่ำน้ำเงยขึ้นมองพี่เขย