คำตอบที่ใจต้องการ

เพราะรอยยิ้มสดใสประดับหน้าของสาวเจ้า ทำเอาเขาอดดีใจและอดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม เชื่อเถอะว่าเขามีความสุขได้ทุกครั้งเพียงแค่ได้เห็นรอยยิ้มของคนที่เขารัก แค่นี้ก็ทำเอาใจชื้น

มือหนายกมือขึ้นขยี้ผมคนตัวเล็กอย่างเบามือ พร้อมกับทำหน้ายิ้ม ๆ อย่างคนมีความสุข ที่ตอนนี้ความสุขล้นออกหน้าออกตา แทบจะออกปากแล้วด้วยซ้ำ

“ยังไม่บอกเลยว่าโดนว่ายังไง”

“ก็…ป้าแกบอกว่ามินวาสนาไม่ถึงเฮีย วันที่เฮียควงสาวโชว์คนในซอยน่ะค่ะ”

มินตรายังเอ่ยด้วยโทนเสียงที่ปกติ เธอว่าไปพลางยังควานหาลิปสติกที่หลุดมือ ท่าทีไม่เดือดร้อนใจ ต่างจากเขาที่หุบยิ้มแทบไม่ทัน เขาถึงกับหน้าชาไปทั้งแถบ ในใจก็พลันปวดจี๊ดขึ้นมา

มินตราต้องเสียใจมากแค่ไหนกัน….

“มิน~ เฮียขอโทษ” ชายหนุ่มเอ่ยคำขอโทษเสียงอ่อน

เขารู้สึกผิดที่ควงสาวเยาะเย้ยเธอหวังให้เธอเจ็บใจ ตอนนั้นคิดเพียงอยากเอาชนะเธอที่ทิ้งเขา ไม่คิดให้ดีเสียก่อน เขารู้แล้วว่าตอนนี้ความรักของเขาและมินตรา ไม่จำเป็นต้องหาผู้ชนะผู้แพ้สักหน่อย

เขาไม่เอาอะไรแล้วก็ได้ นอกจากขอให้มินตรารักเขาและอยู่กับเขาตลอดไป เขาขาดเธอไม่ได้จริง ๆ เห็นแล้วใช่ไหมว่าตอนที่เขาขาดเธอเขาคลั่งแค่ไหน…

“ขอโทษทำไมคะ? มินไม่ได้โกรธเฮียสักหน่อย”

ยัยเด็กนี่ไม่โกรธเขางั้นหรือ? แต่เขาเริ่มโกรธตัวเองแล้วที่เอาอารมณ์เหนือเหตุผล แทนที่จะคุยกันดี ๆ

“มินเคยเกลียดไหมที่เฮียเป็นคนใจร้อน” ชายหนุ่มประคองแก้มสองข้างของสาวเจ้าเข้าหา ดวงตาสองคู่กำลังจดจ้องกัน ราวกับต้องการสื่อความรู้สึกผ่านม่านสายตา

“ไม่เลยค่ะ มินรู้ว่าเฮียเป็นยังไง แล้วเฮียโกรธไหม? ที่มินโง่”

“อีกแล้ว ห้ามพูดแบบนี้เข้าใจไหม จะเป็นยังไงเฮียก็รักมิน รักที่มินเป็นมิน”

“มินดีใจมากเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ” มินตราเกาะแขนเขาพร้อมกับหัวเราะคิกคัก เธอขอบคุณเขาจริง ๆ ที่ยังรักและคอยอยู่ข้างเธอเสมอ ไม่คิดจะโกรธเขาเลยสักนิด

สองเห็นว่ามินตราไม่โกรธเขา แถมยังดูอารมณ์ดีมากก็โล่งใจ จึงขับรถต่อ พอขับเลยมาถึงหน้าร้านอาหารก็เลื่อนกระจกดู เพียงแค่เห็นว่าเป็นเขาเสียงทักทายจากคุณป้าตัวดีก็ดังขึ้นทันที มินตราพยายามซุกหลบแค่ไหนก็ไม่รอดพ้นสายตาไปได้

“อ้าว เฮียสอง เอ้า! นั่นเมียเก่าไม่ใช่เหรอ? ทำไมวันนี้มาด้วยกันได้ล่ะ”

เขาดึงมินตราเข้ามากอดทันที ก่อนจะเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ท่าทีจริงจังและเอาเรื่องสุด ๆ

“คนเป็นผัวเมียกันเขาก็มาด้วยกันเป็นธรรมดา เป็นเมียปัจจุบันด้วยนะ ไม่ใช่เมียเก่า แล้วก็ขายดี ๆ นะป้า เดี๋ยวผมจะซื้อตึกนี้ละ อีกเดี๋ยวป้าก็ต้องย้ายออก เมียผมไม่ชอบกินอาหารร้านเดิมแล้ว ว่าจะซื้อตึกให้คนใหม่ร้านใหม่มาเช่าสักหน่อย”

“ห๊า!!!” มินตราได้ยินถึงกับร้องด้วยความตกใจ เขาจะซื้อทั้งตึกเลยงั้นหรือ! เธอไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม?

“นี่เฮียพูดจริงเหรอคะ?”

“จริงสิ ร้านนี้ทำให้เมียพี่ไม่ถูกปากถูกใจ ซื้อตึกเปลี่ยนร้านแม่ง” เขาไม่เพียงแค่พูดเล่นเท่านั้น เขาเอาจริง แล้วก็จะซื้อจริง ๆ ด้วย ก็เมียเขาไม่อยากมากินร้านป้าคนนี้นี่ ก็ซื้อตึกแล้วหาร้านใหม่มาให้เมียก็ได้ ไม่เกินความสามารถเขาหรอกน่า…

“เราเปลี่ยนร้านกินไม่ง่ายกว่าเหรอคะ?” มินตราหัวเราะก็ไม่ได้ร้องไห้ก็ไม่ออก จะพูดอย่างไรดีล่ะ? มันออกจะอลังการเกินไปหรือเปล่านะ หากเธอไม่ชอบเขาอยากเอาใจจริง ๆ ก็แค่พาเธอไปกินร้านอื่นก็พอแล้ว นี่เล่นซื้อทั้งตึก?

“ไม่เป็นไร เผื่อมินหิวก็ไม่ต้องไปไกลไง เงินเหลือก็ซื้อไว้”

“นิสัยรวยเกินไปแล้ว”

“เพื่อเมียมากกว่านี้พี่ก็ให้ได้”

เปย์หนักขนาดนี้ เอาใจเก่งขนาดนี้ รักเมียขนาดนี้ เชื่อเถอะว่าเขาจะทำให้เธอได้ทุกอย่างแน่นอน อะไรที่ต่างก็เคยผิดพลาดและบกพร่องก็จะปรับใหม่ จะทำให้ดีขึ้นในทุกวันอย่างแน่นอน

ถึงเขามันจะดิบเถื่อน หน้าโหดเหมือนแก๊งค้ายา บ้าเซ็กส์ฉิบหาย แต่รักเมียถวายหัวนะบอกเลย…

“มินรักพี่ไหม?”

“รัก~”

“แล้วมินจะทิ้งเฮียอีกไหม?”

พอประโยคนั้นดังขึ้นมินตราก็ตัดสินใจวางงานที่อยู่ตรงหน้าทันที ก่อนจะเดินมาหาชายคนรักที่เพิ่งจะดูข่าวไร้สาระจบไป แล้วก็เอามามโนเพ้อพกคิดมากไปเสียเองอยู่แบบนี้

“ไม่ทิ้งไปไหนหรอกค่ะ หล่อขนาดนี้จะทิ้งลงได้ยังไง” หญิงสาวใช้นิ้วโป้งลูบวนคิ้วขมวดให้คลายออก เธอรู้หรอกน่าว่าเขาหลอน กลัวจะถูกเธอทิ้งไปอีกหน

“อยากดื่มไหมคะ?” เธอเห็นเขาทำหน้าตาเครียด ๆ ก็คิดว่าเขาคงเหนื่อยและอยากผ่อนคลายบ้างจึงเอ่ยถาม

“ไม่เอา เหล้ามันไม่ดีต่อสุขภาพสักหน่อย”

สาบานว่านั่นคือเขาพูด เพราะประโยคนี้ไม่ควรมาจากคนที่กินเหล้าแทนน้ำเหมือนเขาไม่ใช่หรือ มินตราถึงกับขนลุกซู่ นึกว่าไม่ใช่เขาแต่เป็นผีในห้องมาเข้าสิงแทนหรือเปล่านะ

เขานึกอยากเป็นคนดีขึ้นมาแล้วจริง ๆ ใช่ไหม?

“มินไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหมคะ เฮียบอกว่าเหล้าไม่ดีต่อสุขภาพ แต่ช่วงหนึ่งเฮียดื่มหนักมากเลย” ก็ช่วงที่เลิกกับเธอนั่นแหละ เจอที่ไหนก็เห็นอยู่กับขวดเหล้า นั่นเพราะเขากินเหล้าย้อมใจไง อีกอย่างก็ไม่มีเธอมาคอยห้ามเขานี่นา

“ก็ตอนนั้นไม่มีคนห้ามพี่นี่ แต่ตอนนี้มีมินแล้วไง”

“มินไม่ห้ามเฮียนะ ถ้าเฮียอยากจะดื่มผ่อนคลาย”

“ไม่เอา ไม่อยากกินแล้ว อยากดูแลสุขภาพตัวเองจะได้อยู่กับมินนาน ๆ ไง”

เขาเอ่ยเสียงนุ่มขณะรั้งร่างคนตัวเล็กเข้ามากักขังไว้ในอ้อมแขนจมูกโด่งคลอเคลียไปกับผิวเนื้อเนียนละเอียดอย่างหลงใหล กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากตัวเธอทำให้เขาผ่อนคลายทุกครั้งที่ได้กลิ่นนี้

“ดีเลยค่ะ มินก็อยากอยู่กับเฮียนาน ๆ เหมือนกัน เหล้ามันไม่ดี งั้นกินนมแทนไหมคะ?” มินตราทำเอาชายหนุ่มอึ้งจนมองหน้า มินตรารู้จักพูดจาแบบนี้เป็นด้วยหรือ

 ตื่นเต้นเป็นบ้าเลยเว๊ย!

“กิน กินครับ เฮียชอบกินนมก่อนนอนมากเลย ยิ่งนมจากเต้าแบบนี้ยิ่งชอบ”