บทส่งท้าย

“มิน เสร็จยังครับ?” เสียงทุ้มมาพร้อมกับร่างสูงใหญ่เดินมาถามมินตราที่นั่งทำบัญชีอยู่ เธอกำลังขะมักเขม้นกับงานตรงหน้า จนไม่หันมามองหน้าเขา เพียงแต่ตอบกลับเสียงใสอย่างเช่นทุกครั้ง

“อีกนิดเดียวก็จะเสร็จแล้วค่ะ”

“เหนื่อยไหม?”

“อึก~” มินตราหยุดนิ่งสักพัก เพราะคนที่ถามเธอว่าเหนื่อยหรือไม่ก่อนหน้านี้ เขากำลังยืนเบียดและยัดเยียดเป้าตุง ๆ เข้ามาใกล้ ๆ มินตรา หญิงสาวกลืนน้ำลายอย่างยากลำบากเมื่อส่วนนั้นสัมผัสที่ไหล่ของเธอ

มินตราหันไปเผชิญหน้ากับสิ่งที่เขาพยายามถูไถไปมา ก่อนจะกล่าว… “มากกกกก มินขอเติมพลังหน่อยสิคะ”

“ได้สิ”

เพียงแค่เขาอนุญาตใบหน้าสวยก็ซุกเข้าตรงส่วนนั้น และสูดดมเป้ากางเกงเข้าเต็มปอด สร้างเสียงหัวเราะและรอยยิ้มพึงพอใจให้กับคนตัวโตแบบสุด ๆ

ชอบจังเวลาเสนอปุ๊บเธอก็สนองปั๊บแบบนี้…

“ฮะ ฮ่า ฮ่า” คนทำเองยังหัวเราะเองเลย ทั้งคู่ทำแบบนี้ได้นั่นก็เพราะห้องทำงานนี้มีแค่เขากับมินตราต่างหากเล่า เขาจะทำแบบไหนก็ย่อมได้นี่

“ชื่นใจสุด ๆ เลยค่ะ” มินตราเงยหน้าสบสายตาเข้ากับเจ้าของใบหน้าหล่อเหลา รอยยิ้มหวานที่ส่งมาทำเอาใจมันกระเหี้ยนกระหือ ยิ้มแบบนี้แปลว่าอยาก… ใช่ไหม?

“มาพี่จุ๊บทีสิ” เขาเอ่ยขอคนตรงหน้าเสียงอ่อน ท่าทีออดอ้อนออเซาะราวกับหนุ่มน้อยวัยแรกรุ่นที่กำลังคลั่งรัก

มินตราไม่ปฏิเสธ เธอรีบยื่นหน้าให้เขาจุ๊บทันที “จุ๊บ”

ริมฝีปากหนาผละออกช้า ๆ ชายหนุ่มยังคงโน้มตัวอยู่ในระยะใกล้ชิด มองหญิงสาวที่กุมหัวใจเขาไว้อย่างไม่วางตา อยากมองเธอนาน ๆ แม้จะมองทุกวันเขาก็ไม่เคยรู้สึกเบื่อเธอเลย มีแต่อยากมองให้มากขึ้น มากขึ้น และมากขึ้น…

“เสร็จงานแล้วเรารีบกลับบ้านไปเก็บของกันนะครับ”

“เก็บของไปไหนเหรอคะ?” มินตราถามพร้อมกับก้มหน้าทำงานอีกครั้ง นั่นเพราะเธอยังทำงานตรงหน้าไม่เสร็จน่ะสิ

“ไปเที่ยว”

“กึก!” มือที่จับปากกาชะงักไปชั่วครู่ เพราะประโยคเมื่อครู่ทำเอาเจ้าหล่อนถึงกับหูผึ่งเลยทีเดียว เที่ยวงั้นเหรอ!?

“เที่ยวที่ไหนเหรอคะ!?” เธอตื่นเต้นแบบสุด ๆ จนกักเก็บความตื่นเต้นไม่อยู่และแสดงออกผ่านสีหน้าแบบชัดเจน ทำเอาคนตัวโตที่มองออกยิ้มไม่หุบ

“ทะเล เราไปเที่ยวทะเลกัน ไปพักผ่อนด้วย มินทำงานเยอะแล้ว”

“เย้! น่ารักที่สุดเลยค่ะ มินอยากไปทะเลมากเลย เฮียนี่รู้ใจมินที่สุด”

“เพราะพี่ใส่ใจไงครับ” เจ้าของเสียงทุ้มเอ่ยอย่างละมุน มือหนายกขึ้นลูบศีรษะหญิงสาวอย่างเบามืออย่างคนรักใคร่เอ็นดู

“งั้นเดี๋ยวมินจะรีบทำงานให้เสร็จนะคะ เราจะได้รีบไปเก็บของกัน”

“ไปตอนนี้ก็ได้นี่ เลิกงานได้เลย”

“ได้ไงคะ มินยังเคลียร์งานไม่เรียบร้อยเลย”

“ไม่เป็นไร วันนี้พี่ให้มินใช้สิทธิพิเศษของการเป็นเมียเจ้าของโรงงาน”

สิทธิพิเศษที่มีแค่มินตราคนเดียวเท่านั้นที่ใช้ได้ เธอเป็นถึงเมียเจ้าของโรงงานเลยนะ แค่เลิกงานก่อนเวลาสักหน่อยจะเป็นไรไป

 จริง ๆ เธอไม่ต้องมาทำงานก็ได้ นอนใช้เงินอยู่บ้านสบาย ๆ ยังไม่เป็นปัญหา แต่เพราะมินตรารบเร้าที่จะมาช่วยเขา เธออยากแบ่งเบาภาระงานของเขา เมื่อทนคำออดอ้อนไม่ได้เขาจึงใจอ่อนให้เธอกลับมาทำงานอีกครั้ง

“แบบนี้ก็ได้เหรอคะ หืม?”

“ได้แน่นอน”

“งั้นมินไม่ปฏิเสธสิทธิพิเศษที่ว่าแล้วกันนะคะ” ใครจะปฏิเสธลงเล่า…

.

.

.

“มินใส่ได้ไหมคะ?”

มินตราชูชุดว่ายน้ำสุดเซ็กซี่สีน้ำตาลให้เขาดู พร้อมกับขออนุญาตเขาก่อน เพราะเกรงใจและอีกอย่างเฮียสองก็เป็นคนขี้หึงเอามาก ๆ เธอเองก็แอบกลัวอยู่ว่าเขาจะไม่อนุญาตให้เธอใส่ แต่ทว่าคำตอบของเขาก็ทำเอาเธอยิ้มกว้าง

“ได้สิ”

 “แต่ต้องใส่ผ้าอันนี้คลุมไว้ด้วย” ก็เขาขี้หวงนี่นา ใจจริงก็อยากให้เธอใส่ให้แค่เขาเท่านั้นได้ดูได้เห็น แต่ก็นะ มาทะเลทั้งทีเมียอยากแต่งตัวเเซ็กซี่ถ่ายรูปสวย ๆ หน่อยสักครั้งจะเป็นไรไป ถ้าเขาห้ามเธอก็คงทำเอายัยตัวเล็กของเขาหน้าบึ้งแน่ ๆ

รอยยิ้มของมินตราสำคัญสำหรับเขาที่สุด เพราะฉะนั้นเขาก็ไม่ขัด เป็นผัวที่ประเสริฐใช่ไหมเล่า เขาน่ะมันยืนหนึ่งอยู่แล้ว…

“ถ่ายรูปให้มินหน่อยได้ไหมคะ”

“ได้เสมอ เอากี่พันรูปดีล่ะ?”

“ขอแบบเยอะ ๆ เลยค่ะ”

“ได้เลยครับ สวย สวยมาก”

เขาถ่ายไปชมไป ก็เมียเขาสวยจริง ๆ นี่นา เขาเลือกถ่ายบริเวณที่คนน้อยที่สุด เพราะกลัวคนมาส่องเมียเขาต่างหาก ถ่ายไปบังไปแบบมืออาชีพสุด ๆ เอาซะมินตราไม่ทันสังเกตเลยแหละ

“ไหนคะ มินขอดูหน่อย หูย~~ พอแล้วก็ได้ค่ะ มินได้รูปแล้ว เฮียหิวไหมคะ เดี๋ยวมินไปซื้อของกินมาให้ เฮียนั่งรอตรงนี้นะคะ”

“ได้สิครับ”

หลังจากที่ถ่ายรูปให้มินตราเสร็จและเธอก็อาสาไปซื้อของกิน เขาเองก็รับหน้าที่ปูผ้านั่งบนชายหาด รอดูพระอาทิตย์ตกด้วยกัน เพราะวันนี้ทั้งคู่ตั้งใจมาเดตกัน บรรยากาศดี ๆ แบบนี้ต้องรีบเก็บเกี่ยวไว้เป็นความทรงจำที่ดีที่สุด

แต่ในขณะที่เขานั่งดูรูปรอมินตราอย่างคนอารมณ์ดี จู่ ๆ ก็มีใครบางคนเดินเข้ามาใกล้เขาจนทำให้ชายหนุ่มนั้นต้องละสายตาออกจากสิ่งที่อยู่ตรงหน้า เปลี่ยนมาที่เธอคนนั้นแทน

“ตรงนี้ว่างไหมคะ?” เสียงสาวเจ้าเอ่ยพร้อมกับเล่นหูเล่นตา เขาเป็นผู้ชายนะเว๊ย! ไม่ได้หลงตัวเองแต่ดูออกหรอกน่า

พรึ่บ ! ไม่ต้องตอบคำถามใด ๆ การนอนกางเต็มผ้าของเขาก็คือคำตอบทั้งหมดทั้งสิ้นแล้ว

“ไม่ว่าง ตรงนี้มีเจ้าของแล้ว” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงห้วน ๆ ติดจะแข็งกระด้างฟังแล้วไม่ลื่นหูนัก ก็แหงแหละ เสียงสองเสียงสามเขาก็เก็บไว้ใช้กับเมียเขาสิ จะมาใช้พร่ำเพรื่อได้อย่างไรกัน

และที่สำคัญพื้นที่นี้เป็นของมินตรา ไม่มีที่ว่างให้ใครแล้ว...

“เอ่อ…” สาวเจ้าถึงกับหน้าเสียไป ครั้งแรกที่เจ้าหล่อนเดินเข้าหาและเป็นฝ่ายถูกปฏิเสธแบบนี้ แต่เพราะถูกใจเขามาก เธอเลยไม่สน เลยเลือกที่จะหน้าด้านถามต่อ

“ใครเป็นเจ้าของเหรอคะ? เห็นคุณมาคนเดียว”

ตาไม่บอดแน่นะ? ตะกี้เขาก็ยังถ่ายรูปให้เมียตัวเองอยู่เลย

“ก็เมียเขาไง” เป็นเสียงของมินตราที่เดินมาถึง น้ำเสียงที่เปล่งออกมาฟังดูน่าขนลุกแปลก ๆ จากคนที่ไม่เคยหน้าบึ้งใส่ใครมาตอนนี้กลับแผ่รังสีอัมหิต ก็อยากมายุ่งกับคนของเธอก่อนนี่!

“อะ อ๋อ ค่ะ ๆ” สาวคนนั้นรีบเดินหนีทันที ไม่เดินหนีดูสิเธอจะเอามะพร้าวในมือทุบหัวให้!

“ตาบอดหรือไง ชิ!” มินตราหายใจฟึดฟัดก่อนที่จะนั่งลงข้างเขา หญิงสาวแสดงออกชัดแบบไม่ปิดบังว่าเจ้าหล่อนนั้นกำลังไม่พอใจอย่างแรง แต่พอหันมามองหน้าคนข้าง ๆ ก็ยิ่งทำเธอไม่พอใจเข้าไปอีก

“แล้วนี่เฮียจะยิ้มอีกนานไหมคะ?”

“ครั้งแรกที่มินหึงพี่” คนตัวโตเอ่ยพลันมีสีหน้าระรื่น เขาดีใจที่เธอหึงเขาขนาดนั้นเชียว?

“กะ ก็... มินก็ต้องหึงแฟนตัวเองสิคะ”

“พี่ชอบ มินหึงพี่บ่อย ๆ นะ”

ท่าจะบ้าจริง คนบ้าอะไรชอบเห็นเมียตัวเองทำตัวเป็นนางยักษ์หน้านิ่วคิ้วขมวด?

“มินก็หึงตลอดแหละค่ะ” มินตราเอ่ยพลันคลายปมคิ้ว ก่อนจะผ่อนคลายสีหน้าลง

“แต่มินไม่ค่อยแสดงออกไง พี่ชอบให้มินแสดงออกว่ารักพี่ หึงพี่ หวงพี่ พี่อยากสำคัญกับมินบ้าง”

“เฮียสำคัญกับมินเสมอค่ะ”

 เธอหันไปมองเขาทันที มินตราเข้าใจแล้ว เข้าใจว่าเขานั้นรักเธอมากแค่ไหน ไม่ผิดเลยที่เขาอยากให้เธอแสดงออกว่ารักเขาบ้าง เพราะเธอนั้นเป็นคนเงียบ ๆ ชอบเก็บไว้คนเดียวไม่ค่อยแสดงออก มินตราเริ่มขยับเข้าใกล้เขามากยิ่งขึ้น ดวงตาคู่กลมส่งผ่านความรู้สึกอุ่นซ่านผ่านม่านตาคู่สวย

ยามที่ดวงตาของหญิงสาวผู้เป็นที่รักกำลังสะท้อนภาพของเขานั้น ทำให้เขาไม่อาจละสายตาไปได้จริง ๆ ความรู้สึกอบอุ่นโลดแล่นอยู่ภายในใจ…

“มินขอนั่งตักเฮียได้ไหมคะ?”

“ได้สิครับ พื้นที่นี้เป็นของมินอยู่แล้วอยากนั่งตอนไหนก็ได้เสมอ”

“พื้นที่นี้ไม่ใช่ของคนเก่าเหรอคะ?” มินตราแสร้งถาม เพียงเพราะอยากแกล้งเขา แต่คำตอบของชายหนุ่มกลับทำเอายิ้มหน้าบาน

“ของมินตรา มินตราทั้งเก่าทั้งใหม่เลย”

-จบบริบูรณ์-

นามปากกา Sun Su