3| ทำใจมานานแล้ว 1/1

หลังจากอาบน้ำเสร็จขวัญข้าวก็รีบลงมาด้านล่างเพราะกลัวว่าพ่อเลี้ยงจะรอนาน

ว่างเปล่า…

คิ้วสวยขมวดยุ่งไม่เห็นแม้แต่เงาของพ่อเลี้ยงเลย หรือจะออกไปที่ไร่องุ่นในใจกำลังคิดแบบนั้น แต่อีกหนึ่งความคิดที่แล่นเข้ามาในหัวก็คือ เป็นเพราะจดหมายภาษาอังกฤษฉบับนั้นหรือเปล่า

มีแค่คนเดียวที่ส่งจดหมายมาหาพ่อเลี้ยง พักหลังมานี้ทิ้งระยะห่างเกือบสามเดือน ขวัญข้าวหยิบกระดาษที่ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ บนพื้นขึ้นดูแล้วชะเง้อคอมองหาคนทำ

น้ำผึ้ง นางแบบสาวลูกครึ่งไทย-ฝรั่งเศส ผู้หญิงที่กุมหัวใจของกัมพูมาโดยตลอด ทั้งคู่มีแพลนจะแต่งงานกันเร็วๆ นี้ แต่เพราะมีสัญญาจ้างจากแบรนด์ชุดชั้นในชื่อดังเสนอมา น้ำผึ้งจึงเลือกทำตามฝันแล้วเลื่อนงานแต่งออกไป

วันเวลาล่วงเลยผ่านไปเกือบ 5 ปี ก็ยังไม่มีท่าทีว่าน้ำผึ้งจะกลับมาทำตามสัญญาปล่อยให้พ่อเลี้ยงรอเก้อมาจนถึงทุกวันนี้

จนกระทั่ง

น้ำผึ้งขอยุติความสัมพันธ์ เลือกสายงานและอนาคตที่ตัวเองต้องการแทนการกลับมาเป็นแม่เลี้ยงอยู่เคียงข้างกัมพู

เหล้าราคาแพงถูกรื้อออกมาจากในตู้โดยฝีมือลูกน้องข้างกาย บาร์ส่วนตัวของกัมพูถูกเปิดใช้ เขาต้องการดื่มย้อมใจให้กับความสัมพันธ์ห่วยๆ และความโง่ของตัวเองที่ตั้งใจรอผู้หญิงคนนั้นมาตลอด

“พ่อเลี้ยงกินข้าวหรือยังครับ”

“ยัง ที่ไร่เรียบร้อยดีใช่มั้ย”

“เรียบร้อยดีครับ แล้ว ไอ้ขวัญเป็นยังไงบ้างครับ” พวกคนงานอิ่มท้องแต่เด็กสาวดันเจ็บตัว เขียดนึกเป็นห่วงจริงๆ เลยถามถึงอาการของเธอ

“มีแผลถลอกนิดหน่อย ฝากเอาจักรยานไปซ่อมด้วยนะ”

“ได้ครับพ่อเลี้ยง”

“ไม่ต้องอยู่เป็นเพื่อนก็ได้ กลับบ้านไปเถอะ”

“พ่อเลี้ยง”

“บอกให้ไปก็ไปสิ”

“ครับๆ” กัมพูคิดว่านี่คือปัญหาของเขาและไม่ใช่ธุระของลูกน้องเลยสักนิดที่จะต้องมานั่งเฝ้าให้ลำบาก

ทางด้านขวัญข้าว ตักข้าวเข้าปากไปได้แค่สามคำก็ต้องรีบวางช้อนเพราะฝืนกลืนไม่ลง เธออ่านข้อความในจดหมายไม่ออกแต่คิดว่าจะต้องเป็นเรื่องไม่ดีแน่

รีบเก็บจานและเดินออกจากบ้านตรงไปยังสถานที่ที่คิดว่าพ่อเลี้ยงต้องอยู่ที่นั่น

“พ่อเลี้ยง” เมื่อเดินเท้ามาถึงบาร์ส่วนตัว ภาพตรงหน้าที่เห็นก็คือขวดเหล้าวางเกลื่อน กัมพูหันมามองเด็กสาวเพียงแวบเดียวแล้วยกแก้วกระดกเหล้าลงคอต่อ

“ทำไมไม่เข้านอน กินข้าวหรือยัง”

“กินแล้วค่ะ ขวัญไม่เห็นพ่อเลี้ยงก็เลยออกมาตามหาค่ะ พ่อเลี้ยงหิวมั้ยคะ” ความเป็นห่วงเพียงหนึ่งเดียวที่มั่นคงต่อกัมพูมาโดยตลอดคือเด็กสาวคนนี้

“มานี่สิ”

“ค่ะ” เด็กสาวก้าวไปข้างหน้าและรักษาระยะห่างไม่ให้ใกล้เขามากจนเกินไป

“ใกล้อีก กลัวอะไร”

“ขวัญไม่ชอบกลิ่นเหล้าเลย”

“เห็นจดหมายที่กลายเป็นเศษกระดาษอยู่บนพื้นแล้วใช่มั้ย” ขวัญข้าวพยักหน้า

--------------