พ่ายแพ้

แสงของโคมไฟบนหัวเตียงถูกปิดลงด้วยฝีมือของเขา ก่อนที่คีตกานต์จะลุกผละออกไปเพียงเสี้ยววินาทีหนึ่ง เพื่อจัดการกับเสื้อผ้าแล้วจึงกลับทาบทับลงมาอีกครั้ง 

คราวนี้เขาไม่ได้ล็อกแขนเธอไว้แล้ว แต่กลับก้มลงไปจูบเธอเอาเสียดื้อๆ มือไม้ก็ยังคงลูบไล้ไปทั่วไม่หยุด ฉัตรตะวันยอมรับว่าเธอกำลังรู้สึกแปลกๆ ราวกับว่าเธอกำลังถูกมอมเมา ในปากเขามีตัวยาอะไรหรือเปล่า ทำไมเธอถึงเริ่มที่จะควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้

มึนๆชาๆ เนื้อตัวเบาหวิว แต่กลับร้อนรุ่มและเบาโหวงสองเรียวแขนจากที่คอยทุบตีก็กำลังเริ่มยกขึ้นไปโอบรอบคอแกร่งนั่นเอาไว้ในขณะที่เขากำลังดูดดึงเรียวลิ้นเธออย่างดุดัน

คีตกานต์กวาดชิมไปทั่วทั้งโพรงปากนุ่มก่อนจะก้มลงไปโอ้โลมกับหน้าอกคู่งามอีกครั้ง เขาทั้งบีบ ทั้งจับ อย่างไม่สนโลก แต่นั่นกลับปลุกกระแสมืดดำบางอย่างที่หลับไหลอยู่ในตัวเธอให้ตื่นขึ้นมา ลิ้นร้อนขยับเขี่ยที่ปลายยอด คอยดูดดึงจนเรือนร่างเย้ายวนที่ดวงตาปิดปรือนั้นต้องแอ่นตัวขึ้นรับด้วยความเสียวซ่าน

"คะ..คุณคีย์"

เล็บคมๆจิกไปบนแผ่นหลังแกร่งยามเมื่อนิ้วมือของคีตกานต์เริ่มรุกล้ำที่บริเวณกึ่งกลางกาย เขาค่อยๆถูไถมันขึ้นและลงอย่างช้าๆแล้วจึงหยุดสะกิดเขี่ยไปที่เม็ดตุ่มเกสรที่ทั้งเบ่งบานและเต่งตึงนั่น ตอนนั้นเองที่ฉัตรตะวันพึ่งรู้ว่าตัวเองเผลอหลุดครางออกไปเสียงดังแค่ไหน

"อ๊ะอ๊า ยะ..อย่าค่ะ"

ความเปียกแฉะที่ร่างกายของเธอเป็นคนสร้างขึ้นนั้นกำลังเอ่อล้นออกมาด้วยฝีมือของเขา ฉัตรตะวันรู้สึกได้ว่าเวลานี้มันกำลังเปียกชุ่มไปทั่วทุกๆเรียวนิ้วยาว ทั้งๆที่ปากก็ปรนเปรอจูบ แต่นิ้วมือของเขากลับสอดแทรกเข้าไปภายในอย่างช้าๆจนสะโพกงามนั่นต้องบิดเกร็ง

เสียว..ความรู้สึกบางอย่างบอกเธอว่านี่คือความรู้สึกเสียวซ่าา หัวใจดวงน้อยๆนั้นเต้นแรงจนเลือดในกายสูบฉีด แม้ว่าอากาศจะหนาวเย็นเพียงใด แต่ความรู้สึกของเธอตอนนี้กลับมีแต่คำว่าร้อนรุ่มเต็มไปหมดเท่านั้น

ฉัตรตะวันนอนแอ่นครวญคราง ปลดปล่อยร่างกายให้เขาได้สำรวจอย่างเต็มที่ และคีตกานต์เองก็ตอบสนองเธอด้วยการสอดเรียวนิ้วแกร่งเข้าไปก่อนจะขยับเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ จนฉัตรตะวันก็พอจะรู้สึกได้ว่าภายในของเธอนั้นกำลังตอดรัดนิ้วมือแกร่งนั้นไว้แน่นแค่ไหน 

เสียว..ราวกับแทบจะขาดใจ หรือนี่คือสิ่งที่คีตกานต์กำลังคิดจะลงโทษอะไรเธออีกหรือเปล่า เขากำลังต้องการทรมานเธออยู่ใช่ไหมนะ และสิ่งที่ฉัตรตะวันจะสามารถทำตอนนี้ได้ก็คือการใช้ฟันซี่เล็กๆของตัวเองกัดลงไปบนริมฝีปากบางของตนเองแค่นั้น

เสียงวัตถุบางอย่างกำลังถูกฉีก ไม่นานสองเรียวขางามก็ถูกเขาจับตั้งขึ้น ก่อนที่ฉัตรตะวันจะเริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างค่อยๆถูกดันเข้ามาชนกับใจกลางความสาว แต่แล้วเพียงเสี้ยววินาทีเดียว..

"อ๊ะ เจ็บ"

เธอรู้สึกเจ็บ ตรงนั้นมันทั้งคับแน่นและมีความรู้สึกที่เจ็บมากเกินกว่าคำบรรยาย แม้ว่าคีตกานต์จะชะงักไปสักเล็กน้อยแต่แล้วเจ้าความเจ็บปวดนั่นก็กลับมาเริ่มขึ้นใหม่อีกครั้งทันทีที่เขาเริ่มที่จะขยับต่อ

"คุณคีย์ ซันเจ็บนะ" ฉัตรตะวันแหวขึ้นเสียงอ่อนเมื่อคนที่กำลังอยู่ระหว่างตรงกลางหว่างขายังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

"โทษทีพึ่งรู้ว่าเธอไม่เคย งั้นฉันคงต้องให้เวลาเธอนานขึ้นหน่อย" น้ำเสียงเย้ยหยันนั่นทำราวกับว่าแทบไม่อยากจะเชื่อว่าเธอไม่เคยผ่านเรื่องราวแบบนี้มาก่อน ฉัตรตะวันนึกว่าเขาจะหยุด แต่คีตกานต์ก็กลับก้มลงมาบดจูบริมฝีปากเธอเธอใหม่ ตามด้วยสัมผัสที่ทั้งเรียกร้องและเว้าวอนกว่าเดิม

นิ้วมือของเขากอบกุมเต้าอวบของเธอไว้อีกครั้งก่อนจะเริ่มบีบคลึงมันให้หนักขึ้น ปลายลิ้นสะกิดเขี่ยนิดๆที่บริเวณตุ่มไตแล้วก็กลับมานวดคลึงใหม่

แม้ว่าในขณะที่ด้านบนเขายังคงรังแกเธอไม่หยุด แถมภาคส่วนด้านล่างก็ยังค่อยๆสอดดันกระแทกเข้ามา ฉัตรตะวันไม่รู้ว่าเธอควรจะรู้สึกอย่างไร เสียวซ่านที่ถูกเขาจูบและลูบสัมผัส แต่ก็ปวดแปลบจนร่างแทบฉีกเมื่อคีตกานต์พยายามสอดดันตัวตนของเขาเข้ามาอีก

"ซันเจ็บ คุณคีย์" เสียงแหบกระซิบบอกเขาแผ่วเบาในยามที่สะโพกแกร่งนั่นกดดันความแข็งแกร่งเข้ามา มือเล็กจิกคงไปบนไหล่กว้างนั้นแน่นก่อนจะถูกเขาส่งมอบจูบที่แสนจะเร่าร้อนกลับไปให้เธออีกครา

"เดี๋ยวมันก็ดีขึ้น อย่าเกร็งสิ"

หยาดน้ำตาเม็ดเล็กๆไหลลงอาวที่ข้างแก้ม แต่เขาก็คงจะไม่เห็นในเมื่อไฟถูกปิดอยู่ แว๊บหนึ่งภายในใจก็อดที่จะนึกอดสูไม่ได้เมื่อคิดได้ว่าเธอกำลังถูกเขาข่มเหงรังแก แต่แล้วก็เพียงแค่ไม่นานที่ความรู้สึกนั้นได้จางหายไป เพราะมันถูกแทนที่ด้วยความซ่านสยิวที่เขาปลุกสร้างขึ้นมามอมเมานั้นมีมากกว่า

"อื้ม"

คราวนี้เสียงครางแหบต่ำนั่นไม่ใช่ของเธอ หากแต่เป็นเขาที่ครางออกมายามเมื่อสะโพกแกร่งนั่นตอกดันตัวตนเข้าไปจนสุด เขายันเท้าแขนตัวเองสองข้างไว้กับที่นอนในขณะที่สะโพกหนานั้นเริ่มส่ายขยับ

หัวใจดวงน้อยเองก็เต้นไม่เป็นจังหวะ แม้ว่าจะเจ็บแต่แล้วฉัตรตะวันก็พึ่งค้นพบว่ามันกลับมีความเสียวซ่านปะปนอยู่ ทุกจังหวะที่ถูกตอกตรึงเข้ามา มันสร้างกระแสคลื่นบางอย่างจนร้อนวูบวาบไปทั่วกายสาว

มันดี..ภายใต้แสงไฟส่องสลัวที่สาดลอดเข้ามาจากทางด้านนอก ดวงตากลมโตพยายามเพ่งมองไปยังใบหน้าหล่อเหล่าและดิบเถื่อนนั่นซึ่งมันสามารถมองเห็นได้เพียงแค่เลือนราง

คีตกานต์ยังคงขยับซอยสะโพกเข้ามาไม่หยุด เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องอยู่ในโสตประสาท จิตใต้สำนึกกำลังบอกเธอว่าเวลานี้มันกำลังเกิดสิ่งใดขึ้นระหว่างเธอกับเขา ในขณะที่ร่างกายหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน เพียงแค่เสี้ยววินาทีเดียวเท่านั้นที่ฉัตรตะวันรู้สึกว่าเขาอ่อนโอน

"หายเจ็บหรือยัง"น้ำเสียงแหบพร่านั่นก้มกระซิบเข้ามาใกล้ใบหู เธอไม่ได้ตอบออกไป แต่เลือกที่จะจิกเล็บคมๆนั่นลงไปบนบ่าเเกร่งแทน

"อื้มไม่ตอบแสดงว่าเสียว เธอเป็นพวกซาดิสม์หรือไงถึงได้ชอบจิกเล็บลงมานัก หรือว่าชอบอยากให้ทำแรงๆ"

ว่าแล้วคนตัวใหญ่ก็ขยับเปลี่ยนมาเป็นลุกขึ้นนั่งบนเข่า ก่อนจะดึงสะโพกของเธอให้ขยับใกล้เข้ามาโดยที่ตัวตนยังสอดคาอยู่ คีตกานต์นั่งลงบนสะโพกตัวเองแล้วจับทั้งสองขาของเธอยกขึ้นให้แต่ละข้างพาดไปบนบ่าแล้วเขาจึงเริ่มขยับต่อ

"อ๊าคุณคีย์ ซะ ซัน" เธอเสียว ไม่ไหวแล้ว ยิ่งเขาขยับใกล้เข้ามาท่านี้ ภายในของเธอก็ยิ่งตอดเต้นตุบตับ ทุกช่วงจังหวะที่สะโพกแน่นหนานั่นขยับ สร้างความร้อนรุ่มรุนแรงราวกับภูเขาไฟร้อนที่กำลังประทุขึ้นจนเเทบจะระเบิด

"เธออะไร พูดออกมาสิ"

ฉัตรตะวันส่ายศรีษะรัวเมื่อได้สติว่าเขากำลังรอฟังสิ่งที่เธอเกือบจะหลุดพูดออกไป ริมฝีปากเล็กนั้นขบเม้มเอาไว้จนแน่น เธอจะไม่มีทางหลุดปากพูดออกไปเด็ดขาดว่าสิ่งที่เขากำลังทำอยู่นั้นทำให้เธอรู้สึกเสียวซ่านเพียงใด

คีตกานต์ยังคงขยับใส่เอาๆ เสียงครางแหบพร่าของเขาก็มีหลุดรอดผ่านเข้าหูมาได้เรื่อยๆยามเมื่อทั้งเธอและเขากำลังตกอยู่ในห้วงของอารมณ์พิศวาส ทุกครั้งที่เขาตอกอัด สะโพกงามนั่นก็มีแต่จะแอ่นเด้งรับ

"อ่า เธอนี่มัน"

"ซะ ซันทำไม"

"แอ่นรับขนาดนี้ยังจะถามอีกหรอว่าทำไม ข้างในเธอตอดฉันไม่หยุดจนแทบจะแตกอยู่แล้ว"

"งะ..งั้น คุณก็ออกไปสิคะ ออกไปจากตัวซัน"

"แค่บอกว่าจะแตก แต่ยังไม่แตกเลยจะให้ออกได้ไง" 

"อ๊า คุณคีย์ แต่ๆซันไม่ไหวแล้ว"

"ถ้าเสียวก็ครางออกมาสิ"

"มะ..ไม่"

"งั้นหรอ "

แล้วฉัตรตะวันก็ถูกเขาจับกลับพลิกมาทางด้านหลัง สะโพกงอนงามถูกดึงรั้งให้ตั้งขึ้นก่อนที่แผ่นหลังเนียนนุ่นจะถูกเขากดลงด้วยฝ่ามือใหญ่ แล้วเขาก็จึงค่อยๆสอดดันตัวเองเข้ามาภายในอีกครั้ง

"อ๊า คุณคีย์"

"ไหนว่าจะไม่คราง"

"ก็มัน.."

"เสียว พูดสิ"

เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้ายังคงดื้อด้านไม่ยอมพูดอีก คราวนี้คีตกานต์ก็ฉุดให้คนที่คลานคว่ำหน้าให้ลุกขึ้นมาใช้สองแขนดันไปที่ผนังหัวเตียง ส่วนตัวเขายังคงขยับชิดซ้อนอยู่ทางด้านหลัง ฝ่ามือใหญ่สอดเข้าไปด้านหน้าและบีบคลึงสองเต้าอวบไว้ ก่อนจะบังคับให้ใบหน้าหวานนั้นหันกลับมาประกบจูบ

"อื้อ สะ..เสียวค่ะ ซันเสียว"

"หึ ก็แค่นี้"