LOGINShare
บทที่1 หาที่ฝึกงาน
publish date:
2026-05-07 17:36:24ชีวิตของเด็กมหาวิทยาลัยคณะวิศวกรรมเกษตรศาสตร์กำลังจะจบลง แต่มันกำลังจะจบแบบไม่สวยเพราะว่า
“ปีนี้นักศึกษาทุกคนจะต้องหาที่ฝึกงานด้วยตนเองนะจ๊ะ” “โห่” เสียงโห่ร้องดังขึ้นมาด้วยความไม่พอใจของนักศึกษาทั้งห้องเพราะปกติทุกปีทางมหาวิทยาลัยจะเป็นคนจัดหาให้แค่ลงชื่อว่าจะฝึกที่ไหนเท่านั้นแต่ปีนี้มันไม่เหมือนเดิม “จะโห่อะไรกัน อีกไม่กี่เดือนข้างหน้าพวกเธอก็ต้องออกไปหางานทำด้วยตัวเองอยู่แล้ว ลองไปหาที่ฝึกงานดูก่อน คงไม่ยากเกินไปสำหรับนักศึกษาทุกคนหรอกเนาะ ทุกคนเก่งจะตายไป ไปลองดูก่อน” “โหหหอาจารย์” “ไม่ต้องโห่เลยอาจารย์ยังพูดไม่จบ จะไปสถานที่ละกี่คนก็ได้ตามที่บริษัทนั้นๆ จะรับพวกเธอเข้าฝึกงาน” หลังจากที่นักศึกษาทุกคนไม่สามารถโวยวายหรือทำอะไรได้แล้วก็ได้แต่ส่ายหัวและรับฟังคำอธิบายของอาจารย์ “ที่สำคัญทุกคนต้องหาที่ฝึกงานให้ได้ภายในหนึ่งเดือนนี้นะจ้า” “โห่” เสียงโหดังกระหึ่มเต็มห้องขึ้นอีกครั้ง “โด้อาจารย์ ให้เวลาแค่หนึ่งเดือนเองหรือครับใครมันจะไปหาทัน” “แล้วถ้าหาไม่ได้ไม่ทันละค่ะอาจารย์” เจ๊นนนี่ที่เป็นเพื่อนที่รักที่สุดของกอหญ้ายกมือขึ้นถามและเพื่อนในห้องต่างก็เห็นด้วยและอยากลองถามคำถามนี้กับอาจารย์เหมือนกัน แต่ไม่กล้ายกมือที่จะถามเหมือนกับเจ๊นนท์ “หาไม่ได้ก็ต้องหาให้ได้จ้ะ ไม่งั้นพวกเธอต้องไปลงเรียนวิชานี้ใหม่ในเทอมหน้า และนั่นก็จะทำให้พวกเธอเรียนจบช้าไปอีกหนึ่งเทอม สู้ๆ นะจ๊ะทุกคนอาจารย์เป็นกำลังใจให้ เอาละวันนี้พอแค่นี้ก่อนนักศึกษาทุกคนจะได้มีเวลาไปคิดหรือไปค้นหาสถานที่ฝึกงานตามที่ตนเองชอบ อาจารย์ไปก่อนล่ะ บ๊ายบายนะจ๊ะนักศึกษาขอให้โชคดี “ “โห่ทุกปีทางคณะจะเป็นคนหาให้แค่ลงชื่อก็ได้ไปฝึกงานแล้ว นี่ต้องไปหาเองจะไปฝึกงานกันที่ไหนได้ แล้วให้เวลาหากันแค่หนึ่งเดือน ทำไมไม่เขียนบอกก่อนลงวิชาว่าให้หาที่ฝึกงานด้วยตนเองจะได้หาไว้ตั้งแต่ตอนต้นเทอมมาบอกเอาตอนนี้ใครจะไปหาที่ฝึกงานได้ทัน พวกเราจะไปหาที่ฝึกงานที่ไหนดี” กอหญ้าหันไปถามเพื่อนของเธออีกสองคนนั้นก็คือนนท์นี่และกล้าหาญ ทั้งสามมองหน้ากันด้วยความเครียดและวิตกเพราะไม่รู้ว่าจะไปหาที่ฝึกงานที่ไหนหรือจะเริ่มหาที่ฝึกงานจากที่ไหนก่อน “เครียดโว้ย” นนท์นี่ลูบหัวตัวเองไปมาจนผมเสียทรงไปหมดแล้ว “จะไปหาที่ฝึกงานได้ที่ไหนภายในหนึ่งเดือน เฮ้อ” กอหญ้าถอนหายใจออกมาด้วยความกลุ้มใจ “เอาเป็นว่าเราลองหาดูกันก่อนแล้วกัน” กล้าหาญพูดขึ้นมาเพราะเขารู้ดีว่ามัวแต่กลุ้มใจไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรสู้เอาเวลากลุ้มใจไปหาที่ฝึกงานจะดีกว่า “เจ๊อยากไปฝึกงานที่ไหน” “เอาที่มีชื่อเสียงจะได้รับเราเข้าทำงานต่อที่นั่นเลยดีไหม” ทั้งสองต่างพยักหน้าเห็นด้วยกับนนท์นี่ “ก็ดีนะเจ๊” “ก็ดีสำหรับฉันส่วนเธอสองคนมีกิจการที่บ้านจะต้องกลับไปดูแลอยู่ไม่ใช่หรือ” “รอบนี่เอาตามที่นนท์นี่อยากไปเลยนะ เพราะพวกเราต้องการหาประสบการณ์จากที่อื่นก่อนที่จะกลับไปทำงานที่บ้านของตัวเอง” “แล้วกล้าหาญละ อยากไปฝึกงานที่ไหนเป็นพิเศษไหม ก่อนที่จะไปรับตำแหน่งรองประธานบริษัทเต็มตัว” “ไม่รู้แต่อยากอยู่ในช่วงเวลาแบบนี้นานๆ ยังไม่อยากจากไปไหน” “กูยอมใจมึงจริงๆ นี่จะสามปีกว่าแล้วมึงไม่ยอมรับรักไอ้กล้ามันอีกหรอ” นนท์นี่ยิ้มถามด้วยความหมั่นไส้ แต่คำถามนั้นก็เหมือนทีเล่นทีจริงเพราะเขาสงสารกล้าหาญแต่เมื่อได้คำตอบต้องหุบยิ้มทันทีเมื่อเจอคำตอบของกอหญ้าแบบนี้ “อะไรนนท์นี้เพื่อนกัน” กอหญ้าตอบด้วยสีหน้าที่จริงจัง “จ้าเพื่อนกันไม่รู้หรือแกล้งไม่รู้กันแน่” “เรื่องสถานที่ฝึกงาน เราขอเลือกโรงงานของพ่อเราเป็นที่สุดท้ายนะ เพราะอย่างไงถ้าเราจบไปสุดท้ายแล้วก็ต้องไปทำงานที่นั่นอยู่ดี เราอยากเห็นระบบการจัดการและการทำงานของโรงงานที่อื่นบ้าง” “อ่า” โรงงานของที่บ้านของกล้าหาญเป็นโรงงานเกี่ยวกับเครื่องดื่มรวมทั้งน้ำหวานต่างๆ ที่วางขายในมินิหมาร์ทขนาดเล็กที่มีกว่าหลายพันสาขาในประเทศไทย “อืมจะไปฝึกงานที่ไหนดี เอาที่มีโรงงานน้ำ แล้วรับนนท์นี่เข้าทำงาน แล้วก็มีการผลิตแปรรูปผลไม้ในแบบที่กอหญ้าต้องการ” “ถ้าต้องการขนาดนั้นก็แยกกันฝึกงานเถอะ” “เฮ้อเอาไงดี” ทั้งสามคนเอามือเท้าคาง เอาไว้เพราะคิดหนักไม่รู้ว่าจะไปหาที่ฝึกงานที่ไหนได้ตรงตามที่เขาทั้งสามต้องการและให้ทันเวลาตามที่อาจารย์กำหนดไว้ภายในหนึ่งเดือน
Latest chapter
พ่ายรักแม่จัดสรร บทที่38เข้าใจผิด
“ใส่ชุดแบบนี้ไปจริงๆ หรือ”กระทิงมองคนรักตั้งแต่หัวจรดเท้าเขาไม่ชอบเลยที่เห็นกอหญ้าแต่งตัวแบบนี้ใส่ชุดเดรสสีดำเหนือเข่าแค่คืบเดียวแต่ด้านหลังเปิดจนถึงเอว“ใส่แบบนี้ไม่ได้หรือคะ”กอหญ้าหมุนตัวและก้มมองดูตัวเอง เธอคิดว่าชุดของเธอไม่เหมาะสมตรงไหนที่จะไปผับแบบนี้ใครๆ ก็ใส่กัน“เดรสสั้นไปแถมยังเปิดหลังลึกจนจะเห็นสะโพกอยู่แล้วแบบนี้พี่ไม่ให้ใส่”กอหญ้าทำหน้าสงสัยและงงปกติเธอก็ใส่แบบนี้แต่วันนี้วันที่เธอมีแฟนแล้วและแฟนของเธอกำลังทำหน้าบึ้งและไม่ชอบใจในชุดที่เธอใส่ตอนนี้ด้วย แต่เธอก็ไม่เข้าใจอยู่ดี“แบบนี้โป๊เหรอคะ กอหญ้าว่ามันไม่…”“ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า”“พี่กระทิงค่ะไปผับนะคะไม่ได้ไปวัดจะให้แต่งตัวมิดชิดได้ไงใครๆ เขาก็แต่งแบบนี้กัน กอหญ้าขอแต่งตัวแบบนี้แค่วันเดียวนะคะ”“ไม่ได้ค่ะไปเปลี่ยนเดี๋ยวนี้ ถ้าจะใส่ชุดแบบนี้ต้องมีพี่อยู่ด้วยตลอดเวลานี่พี่ไม่ได้ไปด้วย เปลี่ยนค่ะ จะไปเปลี่ยนหรือว่าจะไม่ไปดีคะ”“ไปเปลี่ยนก็ได้ค่ะ” กอหญ้าเดินออกจากห้องน้ำมาด้วยกางเกงคาร์โก้สีชมพูและเสื้อครอปสีขาวที่โชว์หน้าท้อง“เปลี่ยนเรียบร้อยแล้วไปกันได้ค่ะ”“เดี๋ยวจะโชว์ให้ได้ใช่มั้ย”“แค่พุงนิดเดียวเองค่ะไม่เป็
พ่ายรักแม่จัดสรร บทที่37นำเสนองานถามทำไมให้เจ็บใจ
“จะไปมหาวิทยาลัยใช่ไหมวันนี้”“ค่ะ”“แล้วไหวใช่ไหม”หลังจากที่ผ่านศึกรักมาอย่างหนักหน่วงกระทิงก็ได้ให้กอหญ้าพักผ่อนเต็มๆ หนึ่งวัน แต่ก็อดที่จะถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้“ไหวค่ะ”กระทิงมองหน้ากอหญ้าเพื่อหาคำตอบว่าเธอไหวจริงๆ หรือเปล่า“นำเสนองานใช่เวลานานไหม”“ไม่รู้เหมือนกันค่ะ น่าจะประมาณครึ่งวันก็น่าจะเสร็จแล้วนะคะ”“ครึ่งวัน”“ค่ะน่าจะประมาณนั้น”“งั้นเดี๋ยวถ้านำเสนองานเสร็จแล้วก็โทรมาบอกพี่แล้วกันเดี๋ยวพี่จะไปรับ ““ค่ะ แต่กอหญ้าขออยู่กินข้าวเที่ยงกับ นนท์นี่กับกล้าหาญ จะได้ไหมคะ” กอหญ้า พูดพร้อมกับทำเสียงเบาลงเพราะตนรู้ดีว่ากระทิงไม่ได้ชอบกล้าหาญ และถ้าหากว่ากระทิงมารู้ทีหลังว่าเธอแอบไปกินข้าวกับเพื่อนก็อาจจะงอนหรือโกรธได้“อืมได้ ““ได้จริงๆ หรือคะ”“ได้สิทำไมจะไม่ได้ แต่อนุญาตให้ขนาดนี้ต้องมีรางวัลให้พี่หน่อยไหม”“รางวัลอะไรคะ”กระทิงชี้นิ้วไปที่แก้มและแตะมันเบาเพื่อเป็นสัญญาณให้หญิงสาววางปากเล็กๆ ไว้ที่แก้ม เมื่อกอหญ้าเขย่งเท้าเล็กน้อยก่อนที่จะวางปากเล็กๆ ลงบนแก้มหนาของชายหนุ่ม“จูบ พี่กระทิง” กอหญ้าต้องทำหน้าอึ้งขึ้นมาทันทีเพราะสิ่งที่เธอจูบนั้น ไม่ใช่แก้มแต่เป็นปา
พ่ายรักแม่จัดสรร บทที่36พี่ขอได้ไหม ไม่ไหวแล้ว 18++
“สวัสดีครับคุณป้า”“เรียกแม่ได้ละมั้ง”“ครับคุณแม่”กระทิงเรียกเกษราว่าแม่ด้วยความเขินอายเล็กน้อยเพราะไม่ชิน ตั้งแต่เด็กจนโตก็เรียกคุณป้ามาตลอดไม่คิดว่าวันนี้จะได้เรียกคุณแม่“มารับน้องหรือ น่าจะกำลังใกล้จะลงมาแล้ว เดี๋ยวแม่ไปเรียกให้แล้วกันเดี๋ยวจะเดินทางกันสายนะ”“ไม่เป็นไรครับแม่ผมไม่รีบผมรอได้ครับ”“จะเอาแบบนั้นหรือ แล้วนี่ทานข้าวเช้ามาหรือยัง”“เรียบร้อยแล้วครับ”“มาแล้วค่ะ”“แล้วนี่ไม่เอากระเป๋าไปหรือกอหญ้า”“ไม่เอาไปค่ะคุณแม่เดี๋ยวก็ต้องเก็บของกลับมาอยู่ดีที่โน่นก็มีเสื้อผ้าใช้ค่ะ”“จริงด้วย”“รีบเดินทางกันเถอะจ้ะเดี๋ยวไปถึงที่โน่นมืดค่ำเสียก่อน”“ค่ะ” กระทิงเดินไปเปิด ประตูให้หญิงสาว“ขอบคุณค่ะพี่กระทิง”“เมื่อวานทำไมไม่ทำกับข้าวส่งให้พี่”“ก็พี่กระทิงจะ ไปสั่งงานลูกน้องตามจุดต่างๆ ไม่ใช่หรือคะ กอหญ้าไม่อยากไปรบกวน และไม่อยากโทรถามด้วยว่าพี่กระทิงอยู่ที่ไหนของไร่ อย่าลืมสิว่าไร่ของพี่กระทิงกว้างขวางจะตาย”“แต่พี่ก็อยากกินอาหารฝีมือของกอหญ้า”“ไม่ต้องน้อยใจค่ะ นี่ค่ะวันนี้กอหญ้าทำ แซนด์วิชมาให้ทานระหว่างทางกลัวว่าพี่จะหิวด้วยค่ะ” หญิงสาวหยิบกล่องทัพเพอร์แวร์ออก
พ่ายรักแม่จัดสรร บทที่35นายหญิง
วันนี้ก็ไม่ต่างจากวันไหน ที่กระทิงต้องขึ้นมาส่งกอหญ้าถึงบนห้องนอน“ไม่ได้โกรธพี่ใช่ไหมที่พี่ยังไม่ให้กอหญ้ากลับ”กอหญ้าทำหน้าเศร้าและไม่ได้ตอบคำถามของชายหนุ่มร่างโต ได้แต่ก้มหน้าและไม่เหลียวมามองหน้าชายหนุ่มเลย“อย่าโกรธพี่เลยนะคะคนเก่ง”กระทิงยกมือหนาของตัวเองลูบลงบนผมของหญิงสาวอย่างเบามือ“...”“เดี๋ยวพี่จะ ไปส่ง”“พี่จะไปส่ง”“ครับพี่จะไปส่ง”“พี่จะไปส่งหรือจะไปคุมประพฤติกอหญ้ากันแน่”หญิงสาวทำหน้างอนเล็กน้อย“ไม่ได้ไปคุมประพฤติหรอก มีธุระต้องลงไปกรุงเทพพอดีนะ ไปพร้อมพี่เถอะนะพี่ไม่ได้ไปกรุงเทพนานแล้วจะให้ไปคนเดียว ไม่กลัวพี่หลงทางหรือครับ”“มีธุระ”“ครับมีธุระ”“ธุระอะไรคะ”กอหญ้าพูดพร้อมกับหรี่ตาดูเล็กน้อยเพื่อดูปฏิกิริยาของชายหนุ่มว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นจริงไหม“พอดีพี่ต้องไปติดต่อซื้อหุ้นให้ไอ้สิงห์มันน่ะ นัดไว้แล้ว”เมื่อหญิงสาวร่างบางได้พินิจดูแล้วไม่มีพิรุธไม่มีสายตาว่อกแว่ก ไม่มีการหลบตา ก็คงเป็นความจริงตามที่เขาว่า“งั้นก็รอกลับกับพี่กระทิงก็ได้ค่ะ”“ดีแล้วเป็นเด็กต้องว่านอนสอนง่าย”“ไม่ได้เชื่อฟังนะคะแต่กลัวคนแก่หลงทางมากกว่า”ด้วยความมันเขี้ยวของกระทิงที่ได้ยินว่
พ่ายรักแม่จัดสรร บทที่34ตามติด
กระทิงยังตามติดชีวิตของกอหญ้าไม่ห่าง เมื่อรู้ว่าเพื่อนของกอหญ้ายังไม่กลับเขาก็ยิ่งตามติดชีวิตของกอหญ้าอยู่แบบนี้ไม่ให้ห่างกายไปไหน เพราะกระทิงรู้ดีและมองผู้ชายด้วยกันออก ว่าเพื่อนของกอหญ้าคนนี้คิดไม่ซื่อ ไม่ได้มองกอหญ้าเป็นแค่เพื่อนเท่านั้นแต่ยังแอบคิดมากกว่านั้น ดังนั้นกระทิงจะไม่ยอมให้คนที่แอบคิดไม่ซื่อกับผู้หญิงที่เขารักได้อยู่ใกล้กันโดยเด็ดขาด เพราะฉะนั้นตื่นเช้ามาสิ่งที่เขาต้องทำเป็นอย่างแรกนั่นก็คือไปหากอหญ้าที่บ้าน“นายครับวันนี้มีประชุม”“ยกเลิกการประชุมไปเลย”“ฮ่ะอะไรนะครับ ให้ยกเลิกการประชุมหรือครับ ทำไมละครับ นายไม่ได้มีธุระไปไหนไม่ใช่หรือครับ”“มี”“ไปไหนหรือครับผมยังไม่รู้เลย”“จะต้องรู้ไปหมดทุกเรื่องเลยหรือ”“ครับ”กระทิงเริ่มทำหน้าไม่พอใจที่ลูกน้องเขาทำตัวเหมือนเป็นเจ้ากำนายเวร คอยตามติดอยากรู้กิจวัตรประจำวันของเขาไปซะหมด“มึงเป็นลูกน้องมึงไม่ ต้องรู้เรื่องของกูหมดทุกเรื่องก็ได้”“ไม่ได้ครับเพราะว่าถ้านายแม่ถามมาผมก็ต้องตอบได้ว่านายไปไหนครับ”“ไปหาเมีย”“ฮ่ะไปหาเมีย ตั้งแต่ที่นายเริ่มมีเมียจะเกเรแล้วนะครับเริ่มไม่ทำการไม่ทำงานแล้ว” กระทิงทำท่าเอาตีนถีบสิงโต
พ่ายรักแม่จัดสรร บทที่33ตามหึง
กอหญ้า ต้องขอถอนคำพูดที่เคยพูดเอาไว้ว่ากระทิงหึงแบบมีสติและมีเหตุผลออก เพราะตอนนี้และในขณะนี้ที่กอหญ้ากำลังทำบทรายงานอยู่กับเพื่อนๆ อยู่นั้น ก็มีกระทิงคอยตามมาเฝ้าอยู่ไม่ห่างกาย ไม่ยอมไปไหนเลย ถ้าจะห่างคงเป็นที่นั่งเท่านั้นที่เว้นระยะให้หญิงสาวได้ทำงานบ้าง แต่ทางสายตากระทิงไม่ปล่อยให้กอหญ้าหายไปจากสายตาของเขาเลย หลังจากที่พูดคุยกับกอหญ้าและป้าเกษรา ตกลงกันเรียบร้อยว่าจะแต่งงาน กระทิงก็ทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของกอหญ้าอย่างเต็มตัว“นั่งเฝ้าไม่ห่างสายตาแบบนี้ก็คงจะได้เมาท์มอยกันหรอกนะ”“เมาท์มอยอะไร”“ก็เรื่องของแกกับพี่เขาไง”นนท์นี่พยายามพูดให้เบาที่สุดจนน้ำเสียงจะเหมือนกระซิบกันอยู่แล้วเพื่อที่จะไม่ให้คนที่ห่างออกไปไม่ไกลจากพวกเขาไม่มากนักแต่ก็ยังสามารถมองเห็นพวกเธอได้ชัดเจนว่าทำอะไรกันอยู่ กอหญ้าเลือกที่จะนั่งทำงานที่โต๊ะอาหารกลางบ้านเพราะว่าสะดวกสบายกับการทำงานเป็นกลุ่ม ส่วนกระทิงนั้นนั่งโซฟาอยู่ห้องรับแขก และเหมือนว่าจะนั่งทำงานของตัวเองกับ โน๊ตบุ๊คอีกหนึ่งเครื่องแต่ดูเหมือนว่าสายตาของกระทิงนั้นจะมองมาที่กอหญ้าอยู่ตลอดเวลา“มีอะไร”“ขอถามตรงๆ เลยนะสรุปว่าคืนที่เขาเล่าลือกันนะแกได
พ่ายรักแม่จัดสรร บทที่22ผู้ชายอบอุ่น
เวลาหนึ่งทุ่ม กอหญ้าได้ส่งข้อความไปหากระทิงว่าเขาสามารถมารับเธอได้ไหมตอนหนึ่งทุ่ม เพราะเขาได้บอกเธอเอาไว้ว่าเขาจะเป็นคนไปส่งเธอไปงานที่หน้าไร่ ถ้ากระทิงไม่ส่งรถของเธอกลับบ้านไปเธอก็คงไม่ต้องรบกวนให้ เขาไปส่ง“ได้ตอนทุ่มหนึ่งเดียวพี่ไปรับ”“ค่ะ”เมื่อได้ยินคำตอบรับของชายหนุ่มร่างโตแล้วกอหญ้าจึงบอก
พ่ายรักแม่จัดสรร บทที่21 นอนยั่วขนาดนี้ถ้ายังไม่ตื่นอีกฉันจะปล้ำเธอแล้วนะ
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก”เสียงเคาะประตูดังขึ้น ทำให้หญิงสาวที่นอนหลับสบายรู้สึกตื่นขึ้นมา เมื่อเธอเหลียวมองดูนาฬิกาก็พบว่าตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงตรงแล้ว“เป็นยังไงบ้าง” ไม่ต้องเดาเลยว่าคนที่มาเคาะประตูนั้นเป็นใครเพียงแค่เคาะประตูสามครั้งเท่านั้นยังไม่รอให้กอหญ้าได้อนุญาตเลย กระทิงก็พรวดพราดเข้ามาในห้องทันที
พ่ายรักแม่จัดสรร บทที่20พี่จะดูแลเธอ
ตะวันพ้นขอบฟ้าแสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้องทำให้กอหญ้ารู้สึกตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงียตาของเธอยังไม่สามารถมองได้อย่างชัดเจน เพราะดวงตาของเธอนั้นกำลังปรับแสงให้เข้ากับแสงภายในห้อง มืออีกข้างหนึ่งของเธอก็ควานหานาฬิกาเพื่อจะหาดูเวลาว่าตอนนี้เป็นเวลาเท่าไหร่แล้ว“เอ๊ะ??? นาฬิกาหายไปไหน ทำไมมันหาไม่เจอมันไ
พ่ายรักแม่จัดสรร บทที่19 ความต้องการของผู้ชาย18+++
ปากเล็กๆ ที่กำลังกลืนกินกันไปมาต่างรับรส ในช่องปากของกันและกันอย่างหอมหวานถึงแม้ว่าฝ่ายหญิงจะดูไม่ประสีประสามากนักแต่ก็เหมือนกับว่า เธอกำลังคล้อยตามเขาและกำลังฝึกจากการกระทำของชายหนุ่ม หญิงสาวเธอเริ่มจะโต้ตอบอีกฝ่ายโดยการจูบตอบชายหนุ่มบ้างในบางครั้ง ทั้งสองต่างแลกน้ำลาย และถ่ายเทอากาศให้กันและกันไ
You may also like
รวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 175.8K viewsเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้267.2K viewsเรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C112.1K viewsหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ88.3K viewsขย่มรักวิศวะร้าย
InTheStars291 viewsเพื่อนเกย์ที่แปลว่าสามี
Duangkwan502 viewsSET รักร้ายของนายหัว
MOONY MAY40 viewsไร่รักเรือนสวาท
ท้องฟ้าและทุ่งหญ้า112 views
