หน้าหลัก / โรแมนติก / พ่ายรักแม่จัดสรร / บทที่36พี่ขอได้ไหม ไม่ไหวแล้ว 18++

แชร์

บทที่36พี่ขอได้ไหม ไม่ไหวแล้ว 18++

ผู้เขียน: รัญญา849
last update วันที่เผยแพร่: 2026-08-06 21:41:23

“สวัสดีครับคุณป้า”

“เรียกแม่ได้ละมั้ง”

“ครับคุณแม่”กระทิงเรียกเกษราว่าแม่ด้วยความเขินอายเล็กน้อยเพราะไม่ชิน ตั้งแต่เด็กจนโตก็เรียกคุณป้ามาตลอดไม่คิดว่าวันนี้จะได้เรียกคุณแม่

“มารับน้องหรือ น่าจะกำลังใกล้จะลงมาแล้ว เดี๋ยวแม่ไปเรียกให้แล้วกันเดี๋ยวจะเดินทางกันสายนะ”

“ไม่เป็นไรครับแม่ผมไม่รีบผมรอได้ครับ”

“จะเอาแบบนั้นหรือ แล้วนี่ทานข้าวเช้ามาหรือยัง”

“เรียบร้อยแล้วครับ”

“มาแล้วค่ะ”

“แล้วนี่ไม่เอากระเป๋าไปหรือกอหญ้า”

“ไม่เอาไปค่ะคุณแม่เดี๋ยวก็ต้องเก็บของกลับมาอยู่ดีที่โน่นก็มีเสื้อผ้าใช้ค่ะ”

“จริงด้วย”

“รีบเดินทางกันเถอะจ้ะเดี๋ยวไปถึงที่โน่นมืดค่ำเสียก่อน”

“ค่ะ” กระทิงเดินไปเปิด ประตูให้หญิงสาว

“ขอบคุณค่ะพี่กระทิง”

“เมื่อวานทำไมไม่ทำกับข้าวส่งให้พี่”

“ก็พี่กระทิงจะ ไปสั่งงานลูกน้องตามจุดต่างๆ ไม่ใช่หรือคะ กอหญ้าไม่อยากไปรบกวน และไม่อยากโทรถามด้วยว่าพี่กระทิงอยู่ที่ไหนของไร่ อย่าลืมสิว่าไร่ของพี่กระทิงกว้างขวางจะตาย”

“แต่พี่ก็อยากกินอาหารฝีมือของกอหญ้า”

“ไม่ต้องน้อยใจค่ะ นี่ค่ะวันนี้กอหญ้าทำ แซนด์วิชมาให้ทานระหว่างทางกลัวว่าพี่จะหิวด้วยค่ะ” หญิงสาวหยิบกล่องทัพเพอร์แวร์ออกมาให้กระทิงดู

“น่ารักแบบนี้ต้องมีรางวัลแล้วไหมคะ”

“รางวัลอะไรคะไม่ต้องให้ก็ได้กอหญ้าเต็มใจทำให้ค่ะ”

“แต่พี่อยากจะให้นะเอียงแก้มมาสิ”

“ไม่ค่ะนี่ไม่ใช่รางวัลแล้ว”

“พี่กระทิงจะขับรถไหวเหรอคะเมื่อวานทำงานมาทั้งวันแล้ว ถ้าไม่ไหวหรืออยากจะนอนให้กอหญ้าช่วยขับให้ก่อนก็ได้นะคะ”

“พี่เป็นผู้ชายจะให้กอหญ้าขับรถได้ยังไงพี่ขับไหวครับขอแค่กอหญ้านั่งข้างๆเป็นกำลังใจให้พี่ก็พอ”

“ค่ะ” นับวันที่ได้อยู่ด้วยกัน นานวันเข้า จากที่กระทิงเคยเป็นคนที่ดูเจ้าระเบียบและพูดน้อยตอนนี้เขากลายเป็นคนที่ทั้งพูดมากและชอบหาคำหยอดคำหวานมาพูดกับเธอได้ตลอดเวลาเล่นเอากอหญ้าเขินไม่รู้วันกี่รอบ เธอไม่คิดเลยว่าเธอจะได้เห็นมุมหวานๆ ของกระทิงด้วย หลังจากนั้นคนที่บอกว่าจะช่วยขับรถก็นอนตลอดทั้งทางจนรถแล่นผ่านเข้าไปในเมืองกรุงเธอถึงรู้สึกตื่นขึ้นมา

“เส้นนี้ขับผ่านตรงนี้ แล้วก็หอของกอหญ้าอยู่ทางซ้ายมือค่ะ”

“หอของกอหญ้าเป็นหอหญิงล้วนไหม"

“ไม่ค่ะ”

“งั้นก็เป็นหอรวม”

“ค่ะหอรวม แล้วอีกอย่างเพื่อนสนิทของกอหญ้าต้องมีแต่นนท์นี่ และกล้าหาญเพราะฉะนั้นหลังจากเรียนจบปีหนึ่งแล้วกอหญ้าจึงออกมาอยู่หอข้างนอกค่ะ”

“งั้นก็แสดงว่ากล้าหาญจะมาที่หอกอหญ้าเมื่อไหร่ก็ได้ใช่ไหม”

“ใช่ค่ะ แต่พี่กระทิงไม่ต้องคิดมากนะคะเพราะว่าทุกครั้งที่กล้าหาญจะมาก็จะพานนท์นี่มาด้วย กล้าหาญ ไม่กล้ามาคนเดียวหรอกค่ะ”

“ทำไมไม่กล้ามาคนเดียวเหรอครับ”

“ก็กล้าหาญเขาเป็นสุภาพบุรุษไงคะ เขาพูดทุกครั้งเลยนะว่าถ้ามาหาจะดูไม่เหมาะสม เพราะกอหญ้าเป็นผู้หญิง”

“ก็ดี”

“เชิญเข้าห้องไปพักผ่อนได้ค่ะถึงห้องแล้ว” ในขณะที่เดินเข้าห้องไปกระทิงก็มองไปรอบๆ ห้อง ทุกคนมักจะบอกว่าห้องนอนอาจจะบ่งบอกนิสัยความชอบมากที่สุด สรุปแล้วห้องที่กอหญ้าอยู่ที่บ้านของเขา บ้านของกอหญ้าและหอไม่มีความแตกต่างกันเลยสักที่ยังคงเป็นระเบียบเรียบร้อยและมีความหรูเพราะเตียงนอนยังปูไปด้วยสีขาวครีมอาจจะมีอะไร ตุ๊กตาวางบนเตียงเล็กๆ น้อยๆ พอดูน่ารักเข้ากับตัวเธอดี

“พี่กระทิงจะอาบน้ำ ก่อนไหมคะ”

“ทำไมเหรอถ้าพี่ไม่อาบน้ำอ่ะจะขึ้นเตียงของกอหญ้าได้ไหม”

“ได้ค่ะ ไม่เป็นไรเลยเพราะกอหญ้ารู้ว่าพี่เหนื่อย”

“อืมที่จริงอาบน้ำก่อนก็ดีเหมือนกันนะจ๊ะได้สดชื่นขึ้นมาบ้าง”กระทิงปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ด เริ่มเผยให้เห็นกล้ามเนื้อและขนมปังที่อยู่หน้าท้องเป็นชั้นๆ และเมื่อปลดกระดุมออกจนหมดและถอดเสื้อออกก็จะเห็นกล้ามมัดที่แขน ทำไมก็ไม่รู้ตอนนี้จิตใจของกอหญ้าเริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัวได้เห็นมัดกล้ามของชายที่อยู่ตรงหน้า ถึงแม้ว่าครั้งนี้จะไม่ใช่ครั้งแรกแต่มันก็ทำให้หัวใจดวงน้อยของกอหญ้าสั่นและเต้นไม่เป็นจังหวะทุกที และในขณะที่กระทิงกำลังปลดกระดุมกางเกงก่อนทำท่าจะดึงลง

“พี่กระทิงค่ะ”

“มีอะไร”

“พี่กระทิงได้เอาผ้าเช็ดตัวมาไหมคะเดี๋ยวกอหญ้าหยิบให้”

“น่าจะอยู่ในกระเป๋า”

“แต่กระเป๋าอยู่ข้างพี่กระทิงตอนนี้”

“ใช่ครับ”

“กอหญ้าว่าพี่กระทิงเอาผ้าเช็ดตัวมาพันตรงนั้นไว้ก่อนที่จะถอดกางเกงดีมั้ยคะ”

“ทำไม กลัวเห็นน้องชายพี่หรือ” กอหญ้ากัดปากของตัวเองเล็กน้อยหายใจไม่ทั่วท้องและรู้สึกใจสั่นๆ ยังบอกไม่ถูกและไม่รู้จะตอบคำถามของชายหนุ่มที่ถามออกมาแบบนั้นว่าอย่างไรดี

“อืม ไม่ได้กลัวแต่ก็ไม่ได้อยากเห็นตอนนี้นะคะ” ยิ่งเห็นสีหน้าที่หวาดหวั่นของกอหญ้า กระทิงก็ยิ่งอยากแกล้ง เขาจึงดึงกางเกงลงให้หมดในรอบเดียว

“พี่กระทิง”กอหญ้าเรียกชื่อก่อนจะหันหลังให้ชายหนุ่ม แต่มีหรือที่กระทิงจะยอมเมื่อเห็นว่า หญิงสาวตัวเล็ก ทั้งน่าแกล้ง และทำตัวน่ารักขนาดนี้ใครมันจะไปอดใจอยู่เฉยๆ กระทิงเดินไปกอดหญิงสาวจากทางด้านหลังโดยที่ทั้งเนื้อทั้งตัวของเขาตอนนี้ไม่มีเหลือเสื้อผ้าเลยสักชิ้น

“พี่กระทิง อย่าแกล้งกอหญ้าสิคะ”

“ทำไมถึงคิดว่าพี่แกล้งเราล่ะ พี่ถามจริงยังไม่ชินที่จะเห็นตรงนั้นของพี่อีกหรือ”กระทิงพูดไม่เปล่ายังลดสายตามองของรักของตัวเองอีกด้วย

“ใครมันจะไปชินกันคะจะบ้าเหรอ”

“งั้นถ้าเห็นยังไม่ชินแล้วจับล่ะ” กระทิงจับมือเร็วบางของกอหญ้าให้มาจับของรักของเขา ถึงแม้ว่าตอนนี้จะเป็นแค่ตัวนุ่มนิ่มไม่ได้ใหญ่โตเหมือนครั้งก่อน

“เป็นยังไงบ้างครับชินไหม”

“อืม ไม่ชินอยู่ดีค่ะนุ่มนิ่มแล้วก็เล็กนิดเดียว”

“งั้นกอหญ้าลองปลุกให้มันตื่นดูไหมครับ”

“เออ กอหญ้าว่าพี่กระทิงไปอาบน้ำก่อนเถอะค่ะ อีกอย่างพี่ก็ขับรถมาทั้งวันแล้วก็คงจะเหนื่อย กอหญ้าว่า พี่รีบไปอาบน้ำเถอะนะคะจะได้รีบนอนหลับพักผ่อน”

“พี่มีแรงเหลือ และเหลือที่จะทำเรื่องอย่างว่ากับกอหญ้า” เมื่อได้ยินคำต้องการของชายหนุ่มกอหญ้าก็ทำตัวไม่ถูกยิ่งเขินอายหนักขึ้นไปใหญ่ กระทิงจับมือของหญิงสาวให้มาจับที่ของ สงวนของเขาใหม่อีกครั้งนี้ ไม่ได้เป็นนุ่มนิ่มเหมือนที่เคยจับครั้งแรกแล้วกับแข็งใหญ่ปูดโปนและมีเส้นเลือดขึ้น

“พี่ต้องการกอหญ้า ตั้งแต่ที่กอหญ้ากลับบ้าน พี่ช่วยตัวเองเกือบทุกวันเลยนะ

“พี่กระทิง พี่ขอได้ไหม”

“ทำงานหนักขนาดนั้นยังทำได้อีกหรือคะ”กระทิงพยักหน้ารับ

“พี่คิดถึงหน้าและร่างกายของกอหญ้าตลอดเลยนะคิดถึงตอนที่ได้สัมผัสกายของกอหญ้ามือหนาค่อยๆ ลูบไล้แขน

“แต่กอหญ้ายังไม่ได้อาบน้ำเลยค่ะ กอหญ้ากลัวว่าตรงนั้นมันจะอับแล้วก็อาจจะมีกลิ่น”

“กลิ่นอะไรก็หอมสำหรับพี่หมดละค่ะ แต่ถ้าไม่มั่นใจเราเข้าไปอาบน้ำด้วยกันก็ได้นะ”

“ค่ะ อาบน้ำก่อน”ถึงจะตอบรับว่าอาบน้ำก่อนแต่กระทิงก็ช่วยหญิงสาวถอดเสื้อตรงนี้เลยตอนที่อยู่นอกห้องน้ำ เสื้อตัวจิ๋วปลิวลงกับพื้น มือหนากอบกุมทรงอกจากการโอบกอดจากทางด้านหลังก่อนจะเลื่อนมือหนาอีกข้างผ่านเอวและสอดมือหนาลงไปในกางเกงตัวเล็ก

“พี่กระทิง กอหญ้าว่า”

“แยกขาให้พี่อีกหน่อยได้ไหม”กอหญ้าก็แยกขาออกให้ชายหนุ่มอย่างตามใจ

“อ๊าาา”ยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อกระทิงก็สอดนิ้วหนาเข้าไปภายในกายสาวทันที

“รู้ไหมตอนที่กอหญ้ากลับไปอยู่บ้านพี่ก็นอนไม่เต็มอิ่มสักคืน”

“ทำไมหรือคะ”

“อ๊าา”

“ไม่รู้สิพี่น่าจะติดกายของกอหญ้าไปแล้ว ถ้ากลับจากที่นี่แล้วกลับไปอยู่กับพี่ได้ไหม”

“ติดกาย”

“ใช่ติดการสัมผัสไม่ทำอะไรก็ได้ขอแค่ได้นอนกอดก็พอ”

“อ๊าา” ในขณะที่กระทิงพูดมือหนาของเขาก็อยู่ไม่สุขยังคงวนเวียนอยู่ในถ้ำเข้าออกเป็นจังหวะเบาๆ

“พี่ว่าของหนูเริ่มแฉะแล้วนะ”

“...” กอหญ้าไม่ได้ตอบอะไรได้แต่หลับตาและอาขาให้กว้างขึ้นเพื่อรับมือกับสองนิ้วที่สอดเข้ามาภายในร่างกายของเธอเท่านั้น และตอนนี้ไม่รู้ว่ากางเกงที่เธอสวมใส่และกางเกงตัวจิ๋วของเธอหล่นไปอยู่ที่พื้นเมื่อไหร่

กระทิงรีบเร่งจังหวะของนิ้วมือให้เข้าออกเร็วขึ้นทำให้หญิงสาวต้องจับแขน ของกระทิงเอาไว้และจิกเล็บลงเพื่อบรรเทาอาการความเสียวซ่าน กอหญ้าหายใจเข้าออกอย่างยากลำบาก

“กอหญ้าว่าเรา อ๊าา เข้าไปอาบน้ำกันเถอะค่ะ อ๊าา”

“พี่อยากให้กอหญ้าเสร็จก่อนแล้วค่อยเข้าไปอาบน้ำ”

“กอหญ้าใกล้จะเสร็จแล้วค่ะ”แต่เมื่อกอหญ้าเริ่มจะเข้าใกล้จุดหมายปลายทางเข้าทุกที ทางด้านหลังของเธอก็เหมือนมีแท่งร้อนมาดันหลังและเริ่มมีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เธอรู้เพราะมันสัมผัสกับบั้นท้ายของเธอ

“พี่กระทิง อ๊ะ!!! กอหญ้าไม่ไหวแล้วค่ะ น้ำใสๆ ที่อยู่ภายในร่างกายของหญิงสาวถูกทะลักออกมาจนขาสั่นและยืนกระตุกอยู่นั้น กอหญ้ายังจับแขนกระทิงเพื่อยึดเอาให้แน่น

“ไปอาบน้ำกันค่ะเด็กดีของพี่” กระทิงอุ้มกอหญ้าเข้าไปภายในห้องน้ำในท่าเจ้าสาว

“ที่นี่ไม่มีอ่างค่ะ”

“แล้วกอหญ้ายังยืนไหวไหม”ร่างเล็กพยักหน้าตอบว่าไหว กระทิงจึงอุ้มหญิงสาวก่อนจะวางลงให้ยืนที่ใต้ฝักบัว ก่อนจะปิดประตูถึงแม้ว่าที่หอของกอหญ้าจะไม่มีอ่างอาบน้ำที่หรูหราแต่ก็มีฉากกั้นน้ำไม่ให้น้ำกระเด็นออกมาเลอะเปรอะเปื้อนบริเวณห้องน้ำส่วนอื่น

การที่เปลือยเปล่าอยู่ในห้องน้ำกันสองต่อสองและเห็นทุกสัดส่วนของกันและกันก็ทำให้กอหญ้าเขินอยู่ไม่น้อยถึงแม้ว่าจะเคยอาบน้ำมาด้วยกันกอหญ้าก็ยังเขินอยู่ดี

“ช่วยอาบน้ำให้พี่หน่อยได้ไหม”

“ได้ค่ะ” กอหญ้าหยิบฝักบัวก่อนที่จะเปิดน้ำและรดไปที่ร่างกายของชายหนุ่ม ก่อนจะกดสบู่เหลวลงบนมือและค่อยๆ ขยับมือเข้าไปสัมผัสร่างกายกำยำของชายหนุ่ม เบาๆ

“หันหลังค่ะ”

“แล้วด้านล่างละ”

“อืม พี่กระทิงก็ทำเองสิคะ”

“ใจร้าย”ไม่ได้พูดเปล่าแต่มือหนายื่นมือมาจับมือบางก่อนที่จะนำมือนั้นไปสัมผัสความใหญ่โตของแท่งร้อน

“ช่วยอาบน้ำให้มันหน่อยได้ไหมครับ”ฟองสบู่ที่ติดอยู่ที่มือของหญิงสาวถูกประคับประคองด้วยมือของชายหนุ่มรูดขึ้นรูดลงอย่างช้าๆ

“พี่ไม่ไหวแล้ว พี่ขอโทษนะที่รอจนเราอาบน้ำเสร็จไม่ได้” เมื่อพูดจบชายหนุ่มก็จับต้นคอของสาว ให้ขยับเข้ามาหาตนเพื่อจะกดจูบได้อย่างถนัด มือหนาลูบไล้ไปตามผิวนวลเนียนของหญิงสาว สัมผัส เต้าปทุมถันที่เต็มไม้เต็มมืออย่างชอบใจก่อนจะใช้นิ้วโป้ง หยอกล้อติ่งไตสีชมพูที่อยู่กลางเต้าที่สวยงามก่อนถอนจูบออกจากริมฝีปากของหญิงสาวที่ก่อนหน้านั้นแลกน้ำลายกันอย่างเมามัน ก่อนที่ชายหนุ่มจะยอมถอยริมฝีปากหนาออก และจูบไปยังร่างกายที่ขาวเนียนและฝากรอยแดงเอาไว้ทีละจุด ไม่ว่าจะเป็นต้นคอ

“พี่กระทิงค่ะอย่าทำรอยตรงนี้ได้ไหมเดี๋ยวพรุ่งนี้ไปมหาวิทยาลัยนนท์นี่จะล้อเอา”

“ได้สิตามใจกอหญ้าทุกอย่างเลยแต่กอหญ้าขอพี่ช้าไป เลยเป็นรอยนิดหน่อย”

“ไม่เป็นไรค่ะ”

“พี่ช่วยกอหญ้าแล้วให้กอหญ้าช่วยทำให้พี่ก่อนดีไหมคะ” มือวางสัมผัสไปที่อกแกร่ง มือบางรูปไล้ไปที่หน้าอกของชายหนุ่มก่อนจะจูบและดูดเลียเม็ดไตสีชมพูที่มีขนาดเล็กกว่าของเธอ

“ใครสอนให้ทำแบบนี้”

“ทำไมเหรอคะไม่ชอบหรือ”

“ชอบ” กอหญ้าไล่พรมจูบไปตามร่างกาย ของชายหนุ่มจนนั่งลงจ้องหน้ากับแท่งร้อนของชายหนุ่ม กระทิงใช้มือช้อนหน้าของหญิงสาวให้ขยับเข้ามาใกล้กับแท่งร้อน

“เอามันเข้าปากสิ” กระทิงจับแท่งร้อนของตัวเองก่อนจะประคอง ใบหน้าของหญิงสาวเข้าไปดูดกลืนกินแท่งร้อนแค่ ลิ้นสัมผัสแท่งร้อนก็ชวนให้หญิงสาวครุ่นคิดหนักใจว่ามันจะเข้าไปภายในปากของเธอหมดไหม ลิ้นแตะปลายดอกเห็ดก่อนจะรวบเข้าไปภายในปากจนหมด รูดขึ้นรูดลงอย่างเป็นจังหวะ จนทำให้ชายหนุ่มเสียวจนอดใจไม่ไหวที่จะกดท้ายทอยของหญิงสาว ให้แท่งร้อนเข้าไปในโพรงปากของสาวสุดลำ

“~อ๊อก~ พี่ กระ ทิง”

“ซี้ด~” น้ำขาวขุ่นของฝ่ายชายพุ่งทะลักเข้าไปในปากสาวจนเธอต้องเพ้อกลืนลงไปโดยไม่รู้ตัว

“พี่ขอโทษนะที่พี่รุนแรงไปหน่อย”ชายหนุ่มใช้นิ้วโป้งเช็ดน้ำกาม จากปากของหญิงสาวด้วยความเอ็นดู ก่อนจะดึงสาวขึ้นมาแนบชิดกับกระจกอาบน้ำ จูบลูบไล้และมือที่ลูบไปตามร่างกายนวลเนียนของหญิงสาว เสียงของทั้งสองหอบหายใจแรงไปทั่วห้อง

“พี่ไม่ไหวแล้วกอหญ้า พี่ขอนะ”มือหนาลูบไปตามลำตัว กระทิงยกขาของหญิงสาวขึ้นมาข้างหนึ่งก่อนจะสอดแท่งร้อนเข้าไปในกายสาว

“อ่ะ”มือบางจับบ่าของชายหนุ่มเอาไว้เพื่อหาที่ยึดเหนียวก่อนจะจิกเล็บลงไปที่ต้นแขนของกระทิงเมื่อเขาดันแท่งร้อนเข้าไปภายในกายสาวจนมิด

“เจ็บไหม” กอหญ้าส่ายหัวบอกกับชายหนุ่มว่าไม่เจ็บถึงแม้ว่าจะมีความเจ็บแสบอยู่บ้างถึงแม้ว่าจะไม่เท่ากับครั้งแรกและครั้งที่สอง แต่เธอก็ไม่อยากให้ชายหนุ่มไม่สบายใจ

“งั้นพี่จะเริ่มขยับแล้วนะ” กอหญ้าพยักหน้าก่อนจะขยับรับแท่งร้อนที่เข้ามาภายในร่างกาย จังหวะรักเริ่มขยับเร่งเร้าขึ้นเรื่อยๆ ไปตามอารมณ์ของชายหนุ่ม เมื่อกระทิงเห็นว่าขาของหญิงสาวเริ่มจะหมดแรง เขาจึงยกขาเรียวเล็กขึ้นอีกหนึ่งข้าง และท่านี้ทำให้ใจกลางของทั้งคู่แนบชิดมากกว่าเดิม

“อ๊ะ”

“พี่กระทิง หนูจะ”

“พี่เข้าใจแต่ช่วยอดทนรอพี่ก่อนนะ” กระทิงเปลี่ยนเป็นจังหวะ เนิบนาบและกระแทกให้แรงขึ้นจนทำให้ทั้งสองสุขสม ตัวเกร็งกระตุกและปล่อยน้ำขาวขุ่นออกมา

กระทิง ปล่อยให้เท้าของหญิงสาวลงกับพื้นแต่ก็กลัวว่าเธอจะยืนด้วยตนเองไม่ไหวเขาจึงช่วยประคับประคอง เพราะตอนนี้กระทิงรู้ดีว่าขาของตัวเล็กสั่นไปหมดแล้วเขาจึงรีบทำความสะอาด ทั้งส่วนล่างของตัวเองและส่วนล่างของหญิงสาว ก่อนจะอุ้มกอหญ้าออกไปจากห้องน้ำ ก่อนจะวางร่างบางลงบนเตียง และค้อมตัวร่างบางอีกครั้ง

“พี่กระทิง”พี่ขอโทษนะแต่แค่ครั้งเดียวพี่ไม่พอจริงๆ ทุกครั้งที่ส่งกอหญ้าเข้านอนพี่คิดถึงแต่กายของกอหญ้าตลอดและก็ไม่สามารถทำอะไรได้ ได้แต่กอดกับหอมเพราะเกรงใจคุณป้า หลังกลับจากกลับไป ไปอยู่บ้านกับพี่นะ เดี๋ยวพี่น่ะจะบอกแม่ให้หาฤกษ์แต่งานของเราให้เร็วที่สุด

“ค่ะ” แท่งร้อนถูกส่งเข้าไปภายในร่างกายของหญิงสาวอีกครั้งทำให้สาวต้องกอดรัลแน่นที่ต้นคอของชายหนุ่มเอาไว้เพื่อบรรเทาความเสียวซ่าน

“ทำไมกอหญ้าน่ารักจังน่ารักแบบนี้กับพี่ตลอดไปเลยได้ไหม”

“ค่ะ” ใบหน้าของหญิงสาวที่ตอบทั้งเสียวซ่านและเขินอายไปพร้อมกัน กอหญ้าไม่รู้ว่า บทรักในครั้งนี้จะไปจบลงที่ไหนเพราะดูแล้วชายหนุ่มมีแรงทำกับเธอได้ทั้งคืน แต่เมื่อชายหนุ่มขอมีหรือที่กอหญ้าจะปฏิเสธ

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • พ่ายรักแม่จัดสรร   บทที่38เข้าใจผิด

    “ใส่ชุดแบบนี้ไปจริงๆ หรือ”กระทิงมองคนรักตั้งแต่หัวจรดเท้าเขาไม่ชอบเลยที่เห็นกอหญ้าแต่งตัวแบบนี้ใส่ชุดเดรสสีดำเหนือเข่าแค่คืบเดียวแต่ด้านหลังเปิดจนถึงเอว“ใส่แบบนี้ไม่ได้หรือคะ”กอหญ้าหมุนตัวและก้มมองดูตัวเอง เธอคิดว่าชุดของเธอไม่เหมาะสมตรงไหนที่จะไปผับแบบนี้ใครๆ ก็ใส่กัน“เดรสสั้นไปแถมยังเปิดหลังลึกจนจะเห็นสะโพกอยู่แล้วแบบนี้พี่ไม่ให้ใส่”กอหญ้าทำหน้าสงสัยและงงปกติเธอก็ใส่แบบนี้แต่วันนี้วันที่เธอมีแฟนแล้วและแฟนของเธอกำลังทำหน้าบึ้งและไม่ชอบใจในชุดที่เธอใส่ตอนนี้ด้วย แต่เธอก็ไม่เข้าใจอยู่ดี“แบบนี้โป๊เหรอคะ กอหญ้าว่ามันไม่…”“ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า”“พี่กระทิงค่ะไปผับนะคะไม่ได้ไปวัดจะให้แต่งตัวมิดชิดได้ไงใครๆ เขาก็แต่งแบบนี้กัน กอหญ้าขอแต่งตัวแบบนี้แค่วันเดียวนะคะ”“ไม่ได้ค่ะไปเปลี่ยนเดี๋ยวนี้ ถ้าจะใส่ชุดแบบนี้ต้องมีพี่อยู่ด้วยตลอดเวลานี่พี่ไม่ได้ไปด้วย เปลี่ยนค่ะ จะไปเปลี่ยนหรือว่าจะไม่ไปดีคะ”“ไปเปลี่ยนก็ได้ค่ะ” กอหญ้าเดินออกจากห้องน้ำมาด้วยกางเกงคาร์โก้สีชมพูและเสื้อครอปสีขาวที่โชว์หน้าท้อง“เปลี่ยนเรียบร้อยแล้วไปกันได้ค่ะ”“เดี๋ยวจะโชว์ให้ได้ใช่มั้ย”“แค่พุงนิดเดียวเองค่ะไม่เป็

  • พ่ายรักแม่จัดสรร   บทที่37นำเสนองานถามทำไมให้เจ็บใจ

    “จะไปมหาวิทยาลัยใช่ไหมวันนี้”“ค่ะ”“แล้วไหวใช่ไหม”หลังจากที่ผ่านศึกรักมาอย่างหนักหน่วงกระทิงก็ได้ให้กอหญ้าพักผ่อนเต็มๆ หนึ่งวัน แต่ก็อดที่จะถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้“ไหวค่ะ”กระทิงมองหน้ากอหญ้าเพื่อหาคำตอบว่าเธอไหวจริงๆ หรือเปล่า“นำเสนองานใช่เวลานานไหม”“ไม่รู้เหมือนกันค่ะ น่าจะประมาณครึ่งวันก็น่าจะเสร็จแล้วนะคะ”“ครึ่งวัน”“ค่ะน่าจะประมาณนั้น”“งั้นเดี๋ยวถ้านำเสนองานเสร็จแล้วก็โทรมาบอกพี่แล้วกันเดี๋ยวพี่จะไปรับ ““ค่ะ แต่กอหญ้าขออยู่กินข้าวเที่ยงกับ นนท์นี่กับกล้าหาญ จะได้ไหมคะ” กอหญ้า พูดพร้อมกับทำเสียงเบาลงเพราะตนรู้ดีว่ากระทิงไม่ได้ชอบกล้าหาญ และถ้าหากว่ากระทิงมารู้ทีหลังว่าเธอแอบไปกินข้าวกับเพื่อนก็อาจจะงอนหรือโกรธได้“อืมได้ ““ได้จริงๆ หรือคะ”“ได้สิทำไมจะไม่ได้ แต่อนุญาตให้ขนาดนี้ต้องมีรางวัลให้พี่หน่อยไหม”“รางวัลอะไรคะ”กระทิงชี้นิ้วไปที่แก้มและแตะมันเบาเพื่อเป็นสัญญาณให้หญิงสาววางปากเล็กๆ ไว้ที่แก้ม เมื่อกอหญ้าเขย่งเท้าเล็กน้อยก่อนที่จะวางปากเล็กๆ ลงบนแก้มหนาของชายหนุ่ม“จูบ พี่กระทิง” กอหญ้าต้องทำหน้าอึ้งขึ้นมาทันทีเพราะสิ่งที่เธอจูบนั้น ไม่ใช่แก้มแต่เป็นปา

  • พ่ายรักแม่จัดสรร   บทที่36พี่ขอได้ไหม ไม่ไหวแล้ว 18++

    “สวัสดีครับคุณป้า”“เรียกแม่ได้ละมั้ง”“ครับคุณแม่”กระทิงเรียกเกษราว่าแม่ด้วยความเขินอายเล็กน้อยเพราะไม่ชิน ตั้งแต่เด็กจนโตก็เรียกคุณป้ามาตลอดไม่คิดว่าวันนี้จะได้เรียกคุณแม่“มารับน้องหรือ น่าจะกำลังใกล้จะลงมาแล้ว เดี๋ยวแม่ไปเรียกให้แล้วกันเดี๋ยวจะเดินทางกันสายนะ”“ไม่เป็นไรครับแม่ผมไม่รีบผมรอได้ครับ”“จะเอาแบบนั้นหรือ แล้วนี่ทานข้าวเช้ามาหรือยัง”“เรียบร้อยแล้วครับ”“มาแล้วค่ะ”“แล้วนี่ไม่เอากระเป๋าไปหรือกอหญ้า”“ไม่เอาไปค่ะคุณแม่เดี๋ยวก็ต้องเก็บของกลับมาอยู่ดีที่โน่นก็มีเสื้อผ้าใช้ค่ะ”“จริงด้วย”“รีบเดินทางกันเถอะจ้ะเดี๋ยวไปถึงที่โน่นมืดค่ำเสียก่อน”“ค่ะ” กระทิงเดินไปเปิด ประตูให้หญิงสาว“ขอบคุณค่ะพี่กระทิง”“เมื่อวานทำไมไม่ทำกับข้าวส่งให้พี่”“ก็พี่กระทิงจะ ไปสั่งงานลูกน้องตามจุดต่างๆ ไม่ใช่หรือคะ กอหญ้าไม่อยากไปรบกวน และไม่อยากโทรถามด้วยว่าพี่กระทิงอยู่ที่ไหนของไร่ อย่าลืมสิว่าไร่ของพี่กระทิงกว้างขวางจะตาย”“แต่พี่ก็อยากกินอาหารฝีมือของกอหญ้า”“ไม่ต้องน้อยใจค่ะ นี่ค่ะวันนี้กอหญ้าทำ แซนด์วิชมาให้ทานระหว่างทางกลัวว่าพี่จะหิวด้วยค่ะ” หญิงสาวหยิบกล่องทัพเพอร์แวร์ออก

  • พ่ายรักแม่จัดสรร   บทที่35นายหญิง

    วันนี้ก็ไม่ต่างจากวันไหน ที่กระทิงต้องขึ้นมาส่งกอหญ้าถึงบนห้องนอน“ไม่ได้โกรธพี่ใช่ไหมที่พี่ยังไม่ให้กอหญ้ากลับ”กอหญ้าทำหน้าเศร้าและไม่ได้ตอบคำถามของชายหนุ่มร่างโต ได้แต่ก้มหน้าและไม่เหลียวมามองหน้าชายหนุ่มเลย“อย่าโกรธพี่เลยนะคะคนเก่ง”กระทิงยกมือหนาของตัวเองลูบลงบนผมของหญิงสาวอย่างเบามือ“...”“เดี๋ยวพี่จะ ไปส่ง”“พี่จะไปส่ง”“ครับพี่จะไปส่ง”“พี่จะไปส่งหรือจะไปคุมประพฤติกอหญ้ากันแน่”หญิงสาวทำหน้างอนเล็กน้อย“ไม่ได้ไปคุมประพฤติหรอก มีธุระต้องลงไปกรุงเทพพอดีนะ ไปพร้อมพี่เถอะนะพี่ไม่ได้ไปกรุงเทพนานแล้วจะให้ไปคนเดียว ไม่กลัวพี่หลงทางหรือครับ”“มีธุระ”“ครับมีธุระ”“ธุระอะไรคะ”กอหญ้าพูดพร้อมกับหรี่ตาดูเล็กน้อยเพื่อดูปฏิกิริยาของชายหนุ่มว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นจริงไหม“พอดีพี่ต้องไปติดต่อซื้อหุ้นให้ไอ้สิงห์มันน่ะ นัดไว้แล้ว”เมื่อหญิงสาวร่างบางได้พินิจดูแล้วไม่มีพิรุธไม่มีสายตาว่อกแว่ก ไม่มีการหลบตา ก็คงเป็นความจริงตามที่เขาว่า“งั้นก็รอกลับกับพี่กระทิงก็ได้ค่ะ”“ดีแล้วเป็นเด็กต้องว่านอนสอนง่าย”“ไม่ได้เชื่อฟังนะคะแต่กลัวคนแก่หลงทางมากกว่า”ด้วยความมันเขี้ยวของกระทิงที่ได้ยินว่

  • พ่ายรักแม่จัดสรร   บทที่34ตามติด

    กระทิงยังตามติดชีวิตของกอหญ้าไม่ห่าง เมื่อรู้ว่าเพื่อนของกอหญ้ายังไม่กลับเขาก็ยิ่งตามติดชีวิตของกอหญ้าอยู่แบบนี้ไม่ให้ห่างกายไปไหน เพราะกระทิงรู้ดีและมองผู้ชายด้วยกันออก ว่าเพื่อนของกอหญ้าคนนี้คิดไม่ซื่อ ไม่ได้มองกอหญ้าเป็นแค่เพื่อนเท่านั้นแต่ยังแอบคิดมากกว่านั้น ดังนั้นกระทิงจะไม่ยอมให้คนที่แอบคิดไม่ซื่อกับผู้หญิงที่เขารักได้อยู่ใกล้กันโดยเด็ดขาด เพราะฉะนั้นตื่นเช้ามาสิ่งที่เขาต้องทำเป็นอย่างแรกนั่นก็คือไปหากอหญ้าที่บ้าน“นายครับวันนี้มีประชุม”“ยกเลิกการประชุมไปเลย”“ฮ่ะอะไรนะครับ ให้ยกเลิกการประชุมหรือครับ ทำไมละครับ นายไม่ได้มีธุระไปไหนไม่ใช่หรือครับ”“มี”“ไปไหนหรือครับผมยังไม่รู้เลย”“จะต้องรู้ไปหมดทุกเรื่องเลยหรือ”“ครับ”กระทิงเริ่มทำหน้าไม่พอใจที่ลูกน้องเขาทำตัวเหมือนเป็นเจ้ากำนายเวร คอยตามติดอยากรู้กิจวัตรประจำวันของเขาไปซะหมด“มึงเป็นลูกน้องมึงไม่ ต้องรู้เรื่องของกูหมดทุกเรื่องก็ได้”“ไม่ได้ครับเพราะว่าถ้านายแม่ถามมาผมก็ต้องตอบได้ว่านายไปไหนครับ”“ไปหาเมีย”“ฮ่ะไปหาเมีย ตั้งแต่ที่นายเริ่มมีเมียจะเกเรแล้วนะครับเริ่มไม่ทำการไม่ทำงานแล้ว” กระทิงทำท่าเอาตีนถีบสิงโต

  • พ่ายรักแม่จัดสรร   บทที่33ตามหึง

    กอหญ้า ต้องขอถอนคำพูดที่เคยพูดเอาไว้ว่ากระทิงหึงแบบมีสติและมีเหตุผลออก เพราะตอนนี้และในขณะนี้ที่กอหญ้ากำลังทำบทรายงานอยู่กับเพื่อนๆ อยู่นั้น ก็มีกระทิงคอยตามมาเฝ้าอยู่ไม่ห่างกาย ไม่ยอมไปไหนเลย ถ้าจะห่างคงเป็นที่นั่งเท่านั้นที่เว้นระยะให้หญิงสาวได้ทำงานบ้าง แต่ทางสายตากระทิงไม่ปล่อยให้กอหญ้าหายไปจากสายตาของเขาเลย หลังจากที่พูดคุยกับกอหญ้าและป้าเกษรา ตกลงกันเรียบร้อยว่าจะแต่งงาน กระทิงก็ทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของกอหญ้าอย่างเต็มตัว“นั่งเฝ้าไม่ห่างสายตาแบบนี้ก็คงจะได้เมาท์มอยกันหรอกนะ”“เมาท์มอยอะไร”“ก็เรื่องของแกกับพี่เขาไง”นนท์นี่พยายามพูดให้เบาที่สุดจนน้ำเสียงจะเหมือนกระซิบกันอยู่แล้วเพื่อที่จะไม่ให้คนที่ห่างออกไปไม่ไกลจากพวกเขาไม่มากนักแต่ก็ยังสามารถมองเห็นพวกเธอได้ชัดเจนว่าทำอะไรกันอยู่ กอหญ้าเลือกที่จะนั่งทำงานที่โต๊ะอาหารกลางบ้านเพราะว่าสะดวกสบายกับการทำงานเป็นกลุ่ม ส่วนกระทิงนั้นนั่งโซฟาอยู่ห้องรับแขก และเหมือนว่าจะนั่งทำงานของตัวเองกับ โน๊ตบุ๊คอีกหนึ่งเครื่องแต่ดูเหมือนว่าสายตาของกระทิงนั้นจะมองมาที่กอหญ้าอยู่ตลอดเวลา“มีอะไร”“ขอถามตรงๆ เลยนะสรุปว่าคืนที่เขาเล่าลือกันนะแกได

  • พ่ายรักแม่จัดสรร   บทที่22ผู้ชายอบอุ่น

    เวลาหนึ่งทุ่ม กอหญ้าได้ส่งข้อความไปหากระทิงว่าเขาสามารถมารับเธอได้ไหมตอนหนึ่งทุ่ม เพราะเขาได้บอกเธอเอาไว้ว่าเขาจะเป็นคนไปส่งเธอไปงานที่หน้าไร่ ถ้ากระทิงไม่ส่งรถของเธอกลับบ้านไปเธอก็คงไม่ต้องรบกวนให้ เขาไปส่ง“ได้ตอนทุ่มหนึ่งเดียวพี่ไปรับ”“ค่ะ”เมื่อได้ยินคำตอบรับของชายหนุ่มร่างโตแล้วกอหญ้าจึงบอก

  • พ่ายรักแม่จัดสรร   บทที่21 นอนยั่วขนาดนี้ถ้ายังไม่ตื่นอีกฉันจะปล้ำเธอแล้วนะ

    “ก๊อก ก๊อก ก๊อก”เสียงเคาะประตูดังขึ้น ทำให้หญิงสาวที่นอนหลับสบายรู้สึกตื่นขึ้นมา เมื่อเธอเหลียวมองดูนาฬิกาก็พบว่าตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงตรงแล้ว“เป็นยังไงบ้าง” ไม่ต้องเดาเลยว่าคนที่มาเคาะประตูนั้นเป็นใครเพียงแค่เคาะประตูสามครั้งเท่านั้นยังไม่รอให้กอหญ้าได้อนุญาตเลย กระทิงก็พรวดพราดเข้ามาในห้องทันที

  • พ่ายรักแม่จัดสรร   บทที่20พี่จะดูแลเธอ

    ตะวันพ้นขอบฟ้าแสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้องทำให้กอหญ้ารู้สึกตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงียตาของเธอยังไม่สามารถมองได้อย่างชัดเจน เพราะดวงตาของเธอนั้นกำลังปรับแสงให้เข้ากับแสงภายในห้อง มืออีกข้างหนึ่งของเธอก็ควานหานาฬิกาเพื่อจะหาดูเวลาว่าตอนนี้เป็นเวลาเท่าไหร่แล้ว“เอ๊ะ??? นาฬิกาหายไปไหน ทำไมมันหาไม่เจอมันไ

  • พ่ายรักแม่จัดสรร   บทที่19 ความต้องการของผู้ชาย18+++

    ปากเล็กๆ ที่กำลังกลืนกินกันไปมาต่างรับรส ในช่องปากของกันและกันอย่างหอมหวานถึงแม้ว่าฝ่ายหญิงจะดูไม่ประสีประสามากนักแต่ก็เหมือนกับว่า เธอกำลังคล้อยตามเขาและกำลังฝึกจากการกระทำของชายหนุ่ม หญิงสาวเธอเริ่มจะโต้ตอบอีกฝ่ายโดยการจูบตอบชายหนุ่มบ้างในบางครั้ง ทั้งสองต่างแลกน้ำลาย และถ่ายเทอากาศให้กันและกันไ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status