Chapter 3 เจ้าพ่อร้อนสวาท

“เห็นไหม... มันก็เหมือนๆ กับที่คุณเคยสัมผัส มันอาจจะใหญ่กว่าแต่ผมสัญญาว่าคุณกับมันจะเข้ากันได้ดี” ดิเอโกกระซิบปลอบประโลมดวงตา   สีสนิมจับจ้องดวงตาคู่หวานราวต้องการถ่ายทอดความอบอุ่นไปให้

“ดะ...ดิเอโก ฉันไม่” สุพิชญาพยายามทักท้วงว่าเขากำลังเข้าใจผิด แต่สติแทบหลุดเมื่ออีกฝ่ายจับกุมมือน้อยของเธอไว้มั่นไม่ยอมปล่อย ซ้ำยังบังคับให้ขยับเขยื้อนลูบคลำส่วนนั้นของร่างกายที่กำลังตื่นตัวตอบรับสัมผัสจากเธออย่างเริงร่า

“ปะ...ปล่อย! ได้โปรด... ” สุพิชญาพยายามวิงวอนอีกครั้ง ใจดวงน้อยทั้งหวาดหวั่นและหวามไหว ใจหนึ่งใคร่อยากรู้อยากเห็นอยากลิ้มลองสัมผัสแสนวาบหวามนี้ต่อไปไม่สิ้นสุด แต่ใจหนึ่งยื้อยุดให้ตระหนักถึงศีลธรรมอันดีงาม ยามนี้ไฟราคะกำลังปะทะกับสำนึกฝ่ายดีจนหญิงสาวแทบอยาก กรีดร้องระบายความอึดอัดที่แสนทรมานนั้นให้หมดไป

“มาถึงขั้นนี้แล้วจะให้ผมถอยง่ายๆ ได้ไงยาหยี” เจ้าพ่อใหญ่กระซิบด้วยเสียงแหบพร่า ปล่อยมือน้อยให้เป็นอิสระแล้วเปลี่ยนเป้าหมายลากไล้ทักทายจุดกระสันเพื่อสร้างความซาบซ่านให้อีกฝ่ายทันที

“ดะ...ดิเอโก อย่า... อื้อ!” เสียงหวานขยับจะทักท้วงแต่เพียงแค่เอ่ยห้ามปลายเสียงก็กลับกลายเป็นครวญครางเมื่อเจ้าพ่อใหญ่ตรงเข้าปลุกเร้าดอกบัวคู่งามพร้อมๆ กระตุ้นจุดกระสันเสียจนกายสาวบิดพล่านด้วยความซาบซ่านหวามไหว

ดิเอโกมองผลงานแสนรัญจวนใจนั้นจนเลือดหนุ่มพุ่งพล่านไปทั่วกาย ขืนเขาปล่อยตามคำขอนั้นเขาคงบ้าไปแล้ว ในเมื่อก้าวเดินต่อไปอีกเพียงไม่  กี่ก้าวเขาและเธอก็จะได้ลงไปแหวกว่ายในธารน้ำที่แสนชุ่มฉ่ำใจ 

“ไม่ต้องกลัวนะ ผมรับรองว่าคุณจะรักและหลงใหลมัน” เพียงจบคำเจ้าพ่อหนุ่มก็ดันกายลุกขึ้นนั่งคุกเข่า ท่อนขาแกร่งแยกออกห่างจากกันพอประมาณเพื่อรองรับน้ำหนักตัวและสะโพกกลมมนที่ถูกดึงรั้งเข้ามาแนบชิด ดวงตาสีสนิมวาววับอย่างพึงพอใจยามจับจ้องไปยังปากถ้ำที่มีธารน้ำล้นเอ่อ เรียวฟันงามขบกัดริมฝีปากล่างที่แสนบางมั่นสะกดกลั้นอารมณ์ปรารถนาที่พุ่งพล่านขึ้นยามส่งปลายนิ้วเข้าไปสำรวจตรวจตราในซอกหลืบก่อนที่จะส่งตัวตนที่แท้จริงเข้าไป

“พร้อมนะครับยาหยี” ดิเอโกเอ่ยด้วยเสียงสั่นพร่าราวต้องการให้อีกฝ่ายเตรียมพร้อมต้อนรับนักสำรวจตัวจริงที่เขากำลังจะส่งเข้าไปในซอกอันคับแคบนั้นเพื่อค้นหาแอ่งน้ำอันเป็นต้นน้ำของธารที่ไหลเอ่อล้นมาจนถึงปากถ้ำยามนี้

เจ้าพ่อหนุ่มสุดแสนตื่นตะลึงเมื่อเสียงหวานกรีดร้องราวเจ็บปวดแสนสาหัส แถมซอกหลืบที่คับแคบยังรึงรัดตัวตนเขาแน่นจนไม่อาจแทรกผ่านต่อไปได้ เจ้าพ่อใหญ่ตระหนักได้ในวินาทีนี้เองว่าไม่เคยมีนักสำรวจคนไหนผ่านเข้าช่องทางนี้นอกจากเขา เรียวคิ้วดกเข้มขมวดเข้าหากันอย่างงุนงง ในเมื่อสตรีแต่ละนางที่ถูกส่งมาให้เขาล้วนแล้วแต่เป็นหญิงสาวที่เคยผ่านการทำงานไซด์ไลน์มาแล้วทั้งนั้น แล้วครั้งนี้ข้อมูลที่ได้มาก็เป็นหญิงสาวที่เคยผ่านการทำงานแบบนี้เช่นกัน แต่ทำไมหญิงสาวที่อยู่ภายใต้พันธนาการตรงหน้าเขาถึงยังไม่เคยผ่านมือชายใด

“ดะ...ดิเอโก ฉะ...ฉัน ฉันเจ็บ”

“อยู่นิ่งๆ ก่อนครับยาหยี อย่างดิ้น” เจ้าพ่อใหญ่ก้มลงกระซิบเมื่อ ร่างน้อยกระสับกระส่ายขยับกายราวต้องการให้ชิ้นส่วนที่ยังฝังแน่นอยู่ในซอกหลืบหลุดออกไปเพื่อคลายความเจ็บปวด แต่ยามนี้เขาเหมือนกระทิงถึกที่คึกคะนองพร้อมปราบพยศของคู่ประลองให้สิ้นฤทธิ์ ยิ่งอีกฝ่ายขยับก็ราวยิ่งกระตุ้นให้อยากขับเคลื่อนเข้าไปให้ลึกสุดในซอกหลืบนั้น

“เชื่อผม! อยู่นิ่งๆ แล้วคุณจะรู้สึกดีขึ้นยาหยี” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นอย่างอ่อนโยนราวต้องการปลอบประโลมยามก้มลงจูบซับน้ำตาที่ไหลซึมเปียกชื้นเปลือกตาคู่บาง ริมฝีปากร้อนที่วนเวียนส่งมอบจุมพิตที่แสนอบอุ่นนั้นราวน้ำฝนที่พร่างพรมลงบนพื้นดินที่แข็งกระด้างให้อ่อนนุ่มลง หญิงสาวรู้สึกความรวดร้าวในกายลดลงจนแทบมลายหายไปสิ้น แต่ยังคงเหลือไว้ซึ่งความอึดอัดในเรือนกายที่มีชิ้นส่วนอันใหญ่โตของอีกฝ่ายฝากฝังไว้ไม่ยอมถอดถอย

“ดะ...ดิเอโก” เสียงหวานเรียกขานนามนั้นกระท่อนกระแท่นยามหยัดกายแอ่นอกขึ้นต้อนรับสัมผัสวาบหวามจากอุ้งปากที่เต็มไปด้วยธารน้ำอุ่นซ่านหลั่งไหลแต่งแต้มยอดดอกบัวยามเจ้าของอุ้งปากร้อนระอุดูดดื่มยอดดอกบัวงามคู่นั้นอย่างหลงใหลราวกำลังกัดกินก้อนไอศกรีมที่ราดด้วย คาราเมลหวานล้ำ

เสียงหวีดร้องดังก้องขึ้นอีกหนเมื่อเจ้าพ่อหนุ่มส่งนักสำรวจเข้าไปจนสุดตัวหลังจากที่หลอกล่อให้เจ้าของโพรงถ้ำดื่มด่ำไปกับสัมผัสแสนหวานจนหลงลืมและไม่ทันได้ต้านทาน ดวงตาสีสนิมจับจ้องดวงหน้าหวานล้ำที่ส่ายไปมาราวกำลังทุกข์ทรมาน เจ้าพ่อหนุ่มบังคับนักสำรวจให้หยุดนิ่งเมื่อเจ้าของถ้ำรู้ตัวว่าถูกล่วงล้ำไปจนถึงซอกหลืบลึกสุด ริมฝีปากร้อนระอุพรมจูบกลีบปากนุ่มอย่างหยอกเย้าให้หญิงสาวหลงระเริงไปกับเพลิงพิศวาสที่เขาเฝ้าเติมเชื้อไฟลงไปไม่หยุดหย่อน

เจ้าพ่อใหญ่ค่อยๆ บังคับนักสำรวจให้เริ่มตรวจตราซอกหลืบนั้นอีกครั้งทั้งถอยห่างออกมาจนเกือบสุดปากถ้ำแล้วล่วงล้ำเข้าไปจนลึกสุดครั้งแล้วครั้งเล่าราวต้องการเก็บเกี่ยวรายละเอียดให้ทั่วถึงทุกตารางนิ้ว เจ้าพ่อหนุ่มกระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจเมื่อหญิงสาวหยัดกายส่งสะโพกขึ้นตอบรับการขับเคลื่อนทุกช่วงจังหวะ ยามนี้กระทิงถึกออกอาการคึกคะนองเมื่อได้คู่ประลองที่แสนเร้าใจ ไม่ว่าจะจู่โจมด้วยกระบวนท่าใดอีกฝ่ายก็ตอบรับและเป็นฝ่ายจู่โจมกลับเสียจนฝ่ายช่ำชองแทบหลุดร้องครวญครางก้องกับการประลองที่ถึงใจ

เรือนกายที่แข็งแกร่งด้วยเจ้าของออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอเกิดอาการสั่นระริกเมื่ออีกฝ่ายตอบโต้อย่างถึงพริกถึงขิงจนเขาครางกระเส่าเสียหลายครั้ง เจ้าพ่อใหญ่สุดแสนปลาบปลื้มกับผลงานที่เฝ้าบรรจงสรรค์สร้างอย่างใจเย็น ใครจะรู้ว่าหญิงสาวผู้มีทีท่าขัดเขินสะเทิ้นอายจะกลายเป็นมาทาดอร์สาวที่พร่างพราวไปด้วยเสน่ห์จนกระทิงถึกเช่นเขาหลงใหลเสียจนไม่อยากห่างกาย

สองหนุ่มสาวต่างเพลิดเพลินกับการแหวกว่ายในธารน้ำที่แสนชุ่มฉ่ำจนแทบหลงลืมเวลา นานเท่านานกว่าการประลองจะสิ้นสุดลง กระทิงถึกที่คึกคะนองก็คำรามก้องอย่างลำพองใจยามเป็นฝ่ายควบคุมเกมสวาทครั้งแล้วครั้งเล่า ส่วนมาทาดอร์สาวก็ครวญครางกระเส่าอย่างหลงใหลมัวเมาในรสสวาทที่อีกฝ่ายคอยปรนเปรอให้ไม่หยุดหย่อน

สุพิชญาลืมไปแล้วว่าเธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร และเธอก็กำลังหลงระเริงไปกับชายแปลกหน้าที่กำลังต่อเติมเชื้อเพลิงให้ไฟพิศวาสลุกโชติช่วงสลับกับคอยสาดน้ำใส่เพื่อดับไฟราคะให้มอดไหม้ นับจากวินาทีที่เธอแปรเปลี่ยนจากขัดขืนเป็นยินยอมพร้อมใจไปกับเขาเนิ่นนานเท่าไรสุพิชญาไม่ใส่ใจเสียแล้ว หญิงสาวรู้แค่เพียงว่ายามนี้เธอต้องการให้เขาสัมผัสแนบแน่นมากขึ้น ...มากขึ้น จนไม่อยากถอยห่างแม้เสี้ยววินาที