บทที่ 178

บทที่สามสิบสี่ วาสนาถูกถักทอ (2/2)

“ท่านรองเข้าใจผิด ไม่สิ มองผิดกระมัง” โจวเจินอวี่แสร้งหัวเราะเบา ๆ “เดินทางไกลคงอ่อนเพลียจนตาลาย วันนั้นข้าไม่ได้ไปต้อนรับขบวนเสียหน่อยจะเห็นได้อย่างไร”

“เป็นไปได้ว่าข้าอาจตาลาย แต่ผู้ที่เห็นคุณหนูมิได้มีแค่ข้าเท่านั้น น้องสามเองก็เห็น” เมื่อครู่หญิงสาวสามารถซ่อนแว