ตอนที่ 10 แม่ยกเธอให้เขา

‘ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณแม่ของกีรติกรครับ’

‘ คุณมีธุระอะไรกับฉันคะ’ กมลเอ่ยถามด้วยสีหน้าเรียบนิ่งดั่งรู้คำตอบ

‘ ผมอยากให้คุณยกลูกสาวให้ผมครับ’

‘ หะ!’ เวลานั้นทั้งนุ่นและกมลต่างร้องออกมาด้วยความตกใจ ทำให้เอลิกต้องรีบยื่นมือมาสะกิดแขนบอสของเขาให้รีบเอะใจกับคำพูดตัวเอง

‘ อ่า เอ่อ! ผมหมายความว่าผมอยากได้ลูกสาวคุณไปทำงานด้วยนะ! วันก่อนผมไปหาเธอที่ตลาดแต่เธอไม่ยอมฟังผมเลย ผมก็เลยอยากจะมาขอให้คุณช่วยคุยกับเธอให้หน่อย’ เขารีบอธิบายซึ่งหญิงกลางคนทั้งสองก็มองที่เขาด้วยแววตาที่เหมือนจะเข้าใจ

‘ ลูกสาวฉันจบแค่มัธยม ความรู้ที่มีก็แค่ทำขนมขายเลี้ยงชีพไปวันๆ แล้วคุณจะอยากได้ลูกสาวฉันไปทำงานอะไรคะ’ กมลถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลพลางมองชายหนุ่มตั้งแต่หัวจรดเท้า

‘ คือ ผมจะเปิดรีสอร์ทที่เกาะเออร์นาร์ดอเมริกานะ แล้วก็มีแผนว่าจะเปิดห้องอาหารที่มีขนมโบราณแสนอร่อย แบบที่ลูกสาวของคุณทำขาย ไว้ให้ชาวต่างชาติไปลองชิม แล้วได้ยินมาว่า’ (ได้ยินมา ✖ ; สืบมา✔) ‘กีรติกรเธอทำขนมอร่อยมากแถมยังทำเป็นหลายอย่าง ผมก็เลยสนใจอยากจะได้เธอไปเป็นหัวหน้าห้องขนมที่รีสอร์ทของผมครับ’

‘แล้วฉันจะเชื่อคุณได้ยังไง ไม่ใช่ว่ามาหลอกเอาลูกฉันไปขายนะ’ กมลถามเพราะอยากดูปฏิกิริยาของชายหนุ่ม ซึ่งเจ้าไฟเขาก็ได้คิดเรื่องนี้เอาไว้แล้ว เขาหันไปมองหน้าของเอลิก เอลิกจึงยื่นเอกสารที่เป็นข้อมูลของเจ้านายเขาทั้งยังเปิดประวัติของอนาลาในเน็ตให้หญิงทั้งสองได้อ่านและพิจารณาดู

‘ อศิร ศิลาหัตร์ทัย’ กมลกับนุ่นอุทานชื่อนี้ขึ้นมาพร้อมกัน เนื่องจากอศิรเคยเป็นคนดังสมัยพวกเธอเป็นสาวแรกแย้ม แถมยังเป็นที่รู้จักในนามของเสี่ยโอมอีก และในปัจจุบันก็ยังไม่มีใครไม่รู้จักเขาในนามนักธุรกิจที่มีชื่อเสียง เห็นดั่งนั้นแล้วกมลจึงค่อยๆ เงยหน้ามองชายหนุ่มตรงหน้าพลางมีรอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นตอนที่ชายหนุ่มเฉลย

‘ อือ ผมเป็นลูกชายคนโตของเขาครับ คุณอศิร เขาเป็นคุณพ่อของผม’ กมลอมยิ้มด้วยท่าทีโล่งอก อย่างน้อยก็ปัดประเด็นที่ว่าเขาเป็นคนไม่ดีออกไป กมลเปิดดูหน้ากระดาษถัดไปก่อนที่เธอจะชะงัก

‘ นั่นคือเหล่าทีมงานที่จะไปอเมริกากับผมในครั้งนี้’ในรูปนั้นเป็นรูปถ่ายรวมกลุ่มมีคนไม่มากนักแต่ที่กมลจ้องมองไม่กระพริบคือในนั้นมีนีวาย ผู้ชายที่เธอถูกชะตายืนกอดคอกับนายอนาลาคนนี้อยู่อย่างสนิทชิดเชื่อ กมลปรายตาขึ้นมองหน้าชายหนุ่มตรงหน้าอีกครั้ง พลางเห็นถึงอะไรบางอย่างที่เด่นกว่านีวายเป็นไหนๆ เธอรีบส่ายหน้าเพื่อให้ตัวเองได้กลับมาอยู่กับความเป็นจริง

‘ แล้วถ้าฉันยอมให้ลูกสาวของฉันไปกับคุณ ลูกฉันจะได้อะไรบ้างล่ะ’ เจ้าไฟยิ้มหวานในทันทีพลันยื่นกระดาษอีกใบที่เขาถือไว้ให้กับกมล

‘ นั่นคือข้อตกลงทั้งหมดที่ผมมีให้แก่พนักงานของผม แล้วตรงที่เหลืออีกสองบรรทัดข้างล่าง ผมให้สิทธิพิเศษคุณจะเขียนอะไรตามที่คุณต้องการลงไปก็ได้ ถ้ามันอยู่ในส่วนที่ผมสามารถให้ได้ ผมจะให้’ กมลดูที่เอกสาร ในนั้นมีข้อมูลที่พนักงานทั่วไปจะต้องได้รับ และดูน่าเชื่อถือ

‘ ถ้าอย่างนั้น ฉันจะเพิ่มสองข้อในนั้น’

‘ คุณลองเสนอมาเลย’

‘ กมล’ นุ่นเอ่ยปรามเพื่อนเพราะไม่คิดว่ากมลจะยอมยกลูกสาวให้คนแปลกหน้าได้ง่ายขนาดนี้ กมลก็หันมาจ้องกลับ สายตาของเธอบ่งบอกว่าเธอคิดดีแล้ว เธอหันไปจ้องหน้าชายหนุ่มด้วยแววตาจริงจัง

‘ ฉันขอให้คุณปกป้องลูกสาวของฉันจากภัยอันตรายทุกอย่างดั่งว่าเธอเป็นคนในครอบครัวของคุณ และอย่าทิ้งขว้างตอนที่ลูกสาวของฉันไม่มีที่ไป ถ้าคุณรับปากฉันจะยอมยกลูกสาวให้กับคุณ’ นุ่นที่ฟังถึงกับกุมขมับเพื่อนของเธอมองเห็นอะไรในตัวพ่อหนุ่มคนนี้กัน ถึงได้ยอมยกลูกสาวที่เป็นเหมือนแก้วตาดวงใจให้ง่ายขนาดนี้ แม้ว่าที่ผ่านมาเพื่อนของเธอจะรู้เห็นอนาคตได้แม่นก็จริง แต่เธอก็อดห่วงแก้มขวัญที่รักดั่งหลานสาวไม่ได้อยู่ดี

‘ ผมตกลง ตกลงตามนั้นครับ คุณเขียนลงไปในนั้นได้เลย แล้วอย่าลืมลงลายเซ็นให้ด้วยนะ’ กมลทำตามที่เจ้าไฟบอก ก่อนที่เธอจะรู้สึกเจ็บหน้าอกเหมือนกับทุกๆ วัน แต่ครั้งนี้มันรุนแรงกว่าเดิม กมลรู้ได้ในทันทีว่าเวลาของเธอมาถึงแล้ว ตอนนี้เธอหมดห่วงเรื่องแก้มขวัญ ทำให้ร่างกายของเธอรับรู้แล้วกำลังจะเอาตัวเธอไป

‘ อะ’

‘ คุณเป็นอะไรหรือเปล่า’ เจ้าไฟถามเธอที่กำลังยกมือกุมอก กมลจึงยื่นมือไปกระชากแขนเสื้อของเขา

‘ ถ้าคุณผิดสัญญาฉันจะไปหักคอคุณ’ เจ้าไฟถึงกับยืนนิ่ง และยืนมองกมลร้องโอดครวญอย่างเจ็บปวดด้วยความไม่เข้าใจก่อนที่เขาจะรีบหันไปบอกเอลิก

‘ เอลิกพาคุณกมลไปส่งโรงพยาบาล!’

เมื่อคิดถึงเรื่องวันนั้นเจ้าไฟก็ยังแปลกใจไม่หาย เขาจ้องหน้าหญิงสาวที่กำลังรอเอาคำตอบจากเขาอยู่

“ ก็ไม่ได้คุยอะไรกันมากมายหรอก แค่พูดเรื่องการจ้างงานทั่วไป” แก้มขวัญเบือนหน้าหนีทันที ความจริงป้านุ่นเล่าเหตุการณ์ในวันนั้นให้เธอฟังหมดแล้ว เพียงแค่เธออยากลองฟังจากปากเขา คำถามที่เธอไม่เข้าใจผุดเข้ามาในหัว ทำไมแม่ต้องอยากยกเธอให้ผู้ชายคนนี้ แล้วทำไมหลังจากทำสัญญากับเขาเสร็จ แม่ถึงได้จากไป เธออยากโกรธเขาที่โผล่มา แต่ป้านุ่นกลับบอกว่าแม่สั่งให้เธอไปกับเขาเพราะเขาจะดูแลเธอแทนแม่ คิดไปปรายตาของเธอก็เหลือบมองหน้าเขาไป ทำไมกันนะ!ทำไมต้องเป็นเขาคนนี้

หลายวันต่อมาหลังจากเสร็จสิ้นงานของกมลหมดแล้ว วันนี้แก้มขวัญยืนถือกระเป๋าน้ำตาซึมอารัยอาวรณ์บ้านที่ตัวเองอยู่มาตั้งแต่จำความได้

“ ฉันจะได้กลับมาอยู่บ้านหลังนี้อีกไหมนะ” ระหว่างที่เธอกำลังหวนคิดถึงเรื่องราวต่างๆ ที่ได้มีความสุขกับมารดาในบ้าน รถหรูคันหนึ่งก็วิ่งเข้ามาจอดใกล้

“ กีรติกร” เธอหันไปมองตามเสียงจึงเห็นว่าตอนนี้เจ้าไฟได้มารับเธอแล้ว ตอนนี้ชายหนุ่มยืนกอดอกพิงรถหรูจ้องมองเธออยู่ สายตาของเขาแฝงความไม่พอใจน้อยๆ ที่เห็นเธอยืดยาด

“ มาขึ้นรถสิ ฉันไม่ได้ว่างจะอยู่ที่นี่ทั้งวันนะ ” แก้มขวัญหายใจแรง ถ้าเขาไม่ว่างแล้วจะมารับเธอเองทำไม หญิงสาวบ่นในใจก่อนเดินไปขึ้นรถ เมื่อรถขับออกมาได้ไม่ไกลนัก ชายหนุ่มที่เห็นว่าบรรยากาศเงียบๆ ราวกับว่าคนข้างกายกำลังเศร้า เขาจึงได้เอ่ยหาเรื่องคุยคลายความอึดอัด

“ ฉันไม่คิดเลยนะ ว่าเธอจะเก็บกระเป๋ามากับฉันง่ายขนาดนี้ นึกว่าจะขอผลัดไปอีกสัปดาห์ซะอีก” น้ำเสียงที่เขาพูดมานั้นแฝงความเย้ยหยันไม่น้อย แก้มขวัญที่ก้มหน้าอยู่จึงเอ่ยกับเขาเสียงเบา

“ เมื่อคืนแม่มาเข้าฝัน ว่าให้ฉันไปกับคุณวันนี้” คำพูดของหญิงสาวดูเรียบนิ่ง แต่กลับทำให้เจ้าไฟถึงกับชะงักไป ความจริงที่เขายอมขับรถมารับเธอเองก็เพราะกลัวกมลเหมือนกัน นี่ถ้าเขาผิดสัญญาพวกนั้นแล้วทำตามแผนแก้แค้นของตัวเอง กมลจะไม่มาหักคอเขาจริงๆ ใช่มั้ย คิดแล้วก็กลืนน้ำลายลงคอไปอย่างยากลำบาก ก่อนที่เขาจะพูดกับเธอด้วยคำพูดที่สวนกับความคิด

“ แม่เธอท่านคงเป็นห่วงนั่นแหละ” หลังจากนั้นก็ไม่ได้มีคำพูดใดๆ เอ่ยออกมาจากปากของทั้งสองอีก