เกิดเรื่องแล้ว

อีกด้านของหมู่บ้านเป่าหนิงหลังจากที่พวกของเหอฟ่านชิงเดินทางเข้าเมือง เหอชงอี้ก็ได้นำไก่ป่ากับกระต่ายป่าบางส่วนที่ผู้เป็นน้องสาวล่ามาได้เดินกลับไปยังบ้านของตัวเองด้วยความสบายใจโดยไม่ได้รับรู้เลยว่า

เมื่อครู่นี้ในตอนที่หยางฉีกับเหอฟ่านชิงเดินออกมาจากป่าด้วยกันนั้นไม่ได้มีเพียงแค่พวกเขาสามคนที่พบเห็น 

แต่ยังมีสองสามีภรรยาบ้านจวงที่ออกมาหาผักป่าตั้งแต่เช้าพบเห็นเข้าเช่นกัน นางจวงที่เป็นพวกปากตลาดอยู่แล้วจึงได้นำเรื่องที่เห็นเมื่อช่วงเช้าไปพูดต่อกับเหล่าแม่บ้านภายในหมู่บ้านจนกลายเป็นเรื่องราวใหญ่โตในเวลาต่อมา

ข่าวลือว่าบุตรสาวคนเล็กของบ้านเหอนั้นแอบไปนอนค้างอ้างแรมกับชายหนุ่มในป่าจนถึงเช้า ไม่รู้ว่าบิดามารดาจะรู้เห็นเรื่องนี้หรือไม่ อีกทั้งตอนที่ออกมายังอยู่ในสภาพเสื้อผ้าไม่เรียบร้อย

ทำเอาเหล่าแม่บ้านทั้งหลายที่ได้ฟังคำบอกเล่าที่ใส่สีตีไข่เข้าไปอีกนั้นถึงกับรับไม่ได้กับพฤติกรรมไร้ยางอายของเด็กสาวจนต้องนำเรื่องนี้ไปเอ่ยบอกแก่นางจางผู้เป็นท่านย่าของเหอฟ่านชิง

"ท่านป้าจางอยู่หรือไม่เจ้าคะ"

หนึ่งในแม่บ้านที่ได้ยินข่าวลือของเหอฟ่านชิงมาที่ต้องการเห็นสกุลเหอที่ชอบอวดเบ่งได้รับความอับอายจึงรีบเร่งนำข่าวนี่มาแจ้งแก่นางจางผู้เป็นใหญ่ในบ้านในทันที

"ใครมาหาท่านแม่ของข้าแต่เช้าเช่นนี้กัน"

แต่ผู้ที่ออกมาดูกลับกลายเป็นนางจูซือสะใภ้ใหญ่ของนางจางแทน เมื่อนางจวงซือเห็นว่าเป็นสตรีที่นางไม่ชอบขี้หน้าก็ถึงกลับลอบเบะปากด้วยความหมั่นไส้

ก่อนที่นางจวงจะรีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นตึงเครียดแล้วรีบเอ่ยเล่าเรื่องราวที่ตนเองพบเจอมาเมื่อเช้าให้กับนางจูซือได้รับรู้อย่างไม่ตกหล่นแม้คำเดียว

"โอ้วนี่นางจู เมื่อเช้านี้ข้ากับสามีขึ้นเขาไปหาผักป่ามา แต่พอตอนจะกลับออกมาข้ากับสามีกลับพบเข้ากับนังหนูเหอฟ่านชิงของบ้านเล็กกำลังเดินออกมาจากชายป่าทางขึ้นเขากับชายหนุ่มบ้านหยาง แถมสภาพยังดูไม่ค่อยจะดีเสียเท่าไหร่"

"ข้าเกรงว่าพวกเขาทั้งสองคงจะไปนอนค้างกันบนเขาตั้งแต่เมื่อวานเป็นแน่เพราะเมื่อคืนนี้ฝนตกหนักเสียขนาดนั้น พวกเขาจึงได้กลับลงมาในตอนเช้า"

"แต่ข้าคิดว่าเรื่องงามหน้าเช่นนี้จะปล่อยให้มันเลยตามเลยก็คงจะไม่ดีเป็นแน่ ข้าจึงคิดว่าควรมาบอกกับท่านป้าจางให้ท่านอบรมหลานสาวให้มีความเป็นสตรีที่ดีมากกว่านี้เสียหน่อยน่ะ"

นางจวงซือยังคงพล่ามเรื่องราวที่ตนเองพบเห็นและจินตนาการไปเองอีกทั้งยังแต่งเติมเพิ่มเข้าไปอีก 

จนกลายเป็นว่าในคำพูดของนางจวงนั้นคือเหอฟ่านชิงแอบนัดพบกับบุรุษไปทำเรื่องไม่งามกันบนเขาแต่เกิดติดฝนจนต้องลงมาในตอนเช้านั่นเอง

"เพ้ย! นี่นางจวงเจ้าจะมาพูดจาพล่อย ๆ เช่นนี้ไม่ได้นะ จะทำให้สกุลของข้าเสื่อมเสียชื่อเสียงไปกันหมด หรือเป็นเพราะเจ้านั้นไร้บุตรชายหญิงมีเพียงสามีจนทำให้เกิดอิจฉาบ้านของพวกข้าที่มีบุตรชายหญิงมากมายจงได้กุเรื่องเหลวไหลเช่นนี้ขึ้นมานะหะ!"

นางจูซือที่หลังจากฟังคำบอกเล่าจากปากนางจวงก็รู้สึกสาแก่ใจเป็นอย่างมากที่นังเด็กสารเลวนั้นได้สร้างเรื่องราวใหญ่โตให้กับตนเองเสียแล้ว

แต่ในภายนอกนางจูซือกลับแสร้งเป็นไม่พอใจเอ่ยต่อว่าหญิงรุ่นราวคราวเดียวกับตนเองด้วยน้ำเสียงที่ดังอย่างไม่พอใจ

จากที่ในตอนแรกมีเพียงนางจวงกับนางจูยืนพูดคุยกันอยู่บริเวณหน้าบ้านใหญ่สกุลเหอ แต่หลังจากจบคำพูดที่เสียงดังของนางจูซือพวกชาวบ้านที่อยู่ใกล้ ๆ ก็ได้เดินออกมาดูเหตุการณ์ว่าเกิดเรื่องราวอะไรขึ้นกัน

แม้กระทั่งคนสกุลเหอบ้านใหญ่เองก็ได้เดินออกมาที่หน้าบ้านของพวกเขาเพื่อสอบถามถึงเหตุการณ์ทะเลาะกันตรงหน้าบ้านในทันที

"สะใภ้ใหญ่เกิดเรื่องอันใดขึ้นทำไมถึงได้ทะเลาะกันเสียงดังไปสามบ้านแปดบ้านเช่นนี้"

คำถามนี้มาจากผู้เฒ่าเหอหานตงที่เอ่ยถามลูกสะใภ้คนโตของตนเอง

"ท่านพ่อ..ก็นางจวงนะสิเจ้าคะ นางมาพูดจาใส่ร้ายหลานสาวคนเล็กของท่านว่าไปนอนค้างอ้างแรมกับบุรุษบนเขาจนถึงรุ่งเช้าค่อยพากันลงมาเจ้าค่ะ"

นางจูซือแสร้งทำเป็นไม่พอใจหญิงวัยเดียวกันตรงหน้า ก่อนจะทำเป็นเอ่ยบอกเล่าเรื่องราวที่ได้รับฟังมาด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างดังเพื่อหวังให้ชาวบ้านคนอื่น ๆ ได้ยินโดยทั่วกัน

"อะไรนะ! เจ้าหมายความว่าอย่างไรนางจวง"

น้ำเสียงเกรี้ยวกราดดังมาจากนางจางที่หลังจากฟังคำพูดของผู้เป็นสะใภ้ใหญ่จบก็โมโหจนแทบจะเป็นลมเอ่ยถามหญิงวัยกลางคนที่อายุน้อยกว่าตัวเองมากอย่างไม่อยากจะเชื่อ

ซึ่งทางด้านเหอหานตงเองก็ถึงกับมีสีหน้ามืดครึ้มขึ้นมาด้วยความไม่พอใจ เขาเป็นปู่ของเหอฟ่านชิงมีหรือจะไม่รู้จักนิสัยของหลานสาวคนเล็กของตัวเอง นางไม่มีทางที่จะไปทำเรื่องเสื่อมเสียเช่นนั้นได้อย่างแน่นอน แต่ที่นางจวงมาพูดจาใส่ร้ายหลานสาวของเขาเช่นนี้เพื่อสิ่งใดกัน

"ท่านป้าจาง ข้ากับสามีเห็นนังหนูเหอที่ชายป่าเมื่อเช้าจริง ๆ นะเจ้าคะ อีกทั้งนางยังเดินออกมาจากทางขึ้นเขากับเจ้าเด็กหนุ่มบ้านหยางด้วยสภาพเสื้อผ้าดูยับไม่เรียบร้อย ไหนจะพี่ชายทั้งสองของนางยังมายืนรอรับอยู่ที่ชายป่าอีกเล่า"

"น้องสาวบ้านหยางเองก็มายืนรอรับพี่ชายของนางเช่นเดียวกัน ถ้าท่านไม่เชื่อก็ไปดูที่บ้านเหอหลวนซานก็ได้ ตอนนี้นังหนูกับพี่ชายของนางไม่อยู่บ้านเพราะเดินทางเข้าเมืองไปพร้อมกับสองพี่น้องสกุลหยางอย่างไรเล่า ถ้าข้าพูดปดจะรู้เรื่องนี้ได้เช่นใดกัน"

นางจวงเมื่อเห็นว่าพวกสกุลเหอนั้นไม่เชื่อคำพูดของตัวเองจึงได้เอ่ยบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดอีกทั้งยังให้ไปพิสูจน์ความจริงที่บ้านสกุลเหอบ้านเล็กอีกด้วย

"ได้! แต่ถ้าเรื่องที่เจ้าว่ามาไม่เป็นความจริงแล้วละก็ ข้าจะเรียกค่าเสียหายจากพวกเจ้าสองสามีภรรยาเสียให้หมดตัวเชียว"

นางจางเอ่ยตอบรับคำอีกทั้งนางยังสามารถคิดหาหนทางให้ได้ตำลึงเงินจากเรื่องดังกล่าวได้อย่างน่าเลื่อมใส ทำเอาเหล่าชาวบ้านถึงกับส่ายหัวด้วยความระอากับความหน้าเงินของหญิงชรา

 ทางด้านบ้านของเหอหลวนซานที่ยังไม่ได้รับรู้เรื่องราวใหญ่โตที่กำลังเดินทางมาหาพวกเขาถึงหน้าบ้านก็กำลังนั่งทานข้าวเช้ากันไปเงียบ ๆ อีกทั้งยังมีการพูดคุยกันบ้างตามประสาครอบครัว

แต่แล้วจู่ ๆ ก็มีเสียงเรียกดังขึ้นจากหน้าบ้านจนพวกเขาทั้งสามต้องเดินออกมาดูว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นทำไมถึงได้ร้องเรียกเสียงดังถึงเพียงนี้

"เจ้าเล็ก! แกรีบไสหัวออกมาหาข้าเดี๋ยวนี้นะ!"

เจ้าของเสียงเรียกบาดแก้วหูไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นนางจางมารดาของเหอหลวนซานนั่นเองที่เดินนำหน้าพวกชาวบ้านอีกเกือบยี่สิบคนมายืนร้องเรียกเขาเสียงดังอย่างมีโทสะ

"ท่านแม่ ท่านพ่อ พวกท่านมาหาข้าถึงที่นี่ด้วยเรื่องอันใดหรือขอรับ"

เหอหลวนซานที่รู้สึกมึนงงอยู่ไม่น้อยแต่ก็ยังเอ่ยถามมารดากับบิดที่ยืนอยู่หน้าบ้านด้วยความเคารพเช่นเดิม

"เจ้าลูกอกตัญญู แกเลี้ยงลูกประสาอะไรถึงได้ทำเรื่องเสื่อมเสียมาถึงสกุลของข้าแบบนี้กันหะ!"

นางจางตะคอกใส่หน้าบุตรชายคนเล็กของตนเองด้วยความโมโหที่ทำให้นางและครอบครัวต้องตกเป็นขี้ปากชาวบ้านเช่นนี้

"ท่านแม่ขอรับ ข้าไม่เข้าใจว่าท่านหมายถึงเรื่องอะไร ท่านช่วยอธิบายให้ข้ารู้ทีขอรับ"

เหอหลวนซานที่ยังคงไม่รู้เรื่องเอ่ยบอกกับมารดาของตนอย่างใจเย็น

"ก็จะเรื่องอะไรเสียอีก เมื่อคืนนี้นังเด็กสารเลวนั้นไปนอนค้างบนเขากับบุรุษมาใช่หรือไม่!"

"!!!"

จบคำพูดของนางจางสีหน้าของคนบ้านเหอทั้งสามก็ถึงกับตกใจด้วยพวกเขาไม่คิดว่าจะมีใครมาพบเห็นว่าบุตรสาวของเขาได้ลงมาจากเขาพร้อมกับหยางฉีแต่นี่มีคนพบเห็นอีกทั้งยังเอาไปนินทาจนทำให้คนจากบ้านใหญ่มาหาความจริงกับพวกเขาถึงที่บ้าน 

****************************************************************************************************

นั่นปะไร เกิดเรื่องขึ้นจนได้ อิป้าข้างบ้านนี้มีกันทุกยุคเลยไหมเนี่ย ขออนุญาตตบป้าข้างบ้านได้ไหมนะ