مكتبة
بحث
بيت / แฟนตาซี / ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์ / บทที่ 18: พสุธากัมปนาทและรหัสลับแห่งสายใย

مشاركة

บทที่ 18: พสุธากัมปนาทและรหัสลับแห่งสายใย

مؤلف: Wanderer
last update تاريخ النشر: 2026-01-23 08:53:29

ภายใต้เพดานสูงระยับที่ส่องแสงนีออนเย็นเฉียบของห้องปฏิบัติการชั้นสูงสุดในโรงพยาบาลศิริราชไซเบอร์ การ
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل السابق الفصل التالي
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทส่งท้าย: รุ่งอรุณแห่งโลกใหม่ และตำนานกุมภัณฑ์

    หนึ่งปีต่อมา... ณ พระนครไซเบอร์ (Neo-Bangkok)สายลมเย็นสบายพัดโชยมาปะทะใบหน้า หอบเอาความสดชื่นของกลิ่นไอดินและใบหญ้ามาด้วย กลิ่นอับชื้นของควันพิษและน้ำมันเครื่องที่เคยเป็นเหมือนลมหายใจของเมืองหลวง บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยอากาศบริสุทธิ์บนดาดฟ้าของตึกระฟ้าที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นศูนย์บัญชาการขององครักษ์เงา บัดนี้ถูกดัดแปลงเป็นลานบาร์บีคิวขนาดย่อม แสงแดดสีทองยามเย็นกำลังสาดส่องกระทบป้ายนีออนที่ถูกถอดปลั๊กทิ้งไว้ ท้องฟ้าเบื้องบนไม่ใช่โดมโฮโลแกรมที่มีแต่โฆษณาชวนเชื่ออีกต่อไป แต่มันคือท้องฟ้าสีครามที่ไล่เฉดสีส้มอมชมพูของดวงอาทิตย์ตกดินของจริงป๊อก! ฟู่...เสียงเปิดฝาขวดเบียร์ดังขึ้น พร้อมกับฟองสีขาวที่ล้นทะลักออกมา"เอ้า! ชนแก้วโว้ยพวกเรา! ฉลองให้กับการครบรอบหนึ่งปีที่พวกเราตกงานจากการเป็นกบฏ!"วิน แผดเสียงหัวเราะลั่น ชายหนุ่มร่างยักษ์ชูขวดเบียร์ขึ้นสุดแขน รอยสักยันต์ที่เคยเรืองแสงสีทองบนท่อนแขนของเขา บัดนี้กลับกลายเป็นเพียงรอยหมึกสีดำธรรมดาๆ พลังอวตารได้กลับคืนสู่ธรรมชาติไปแล้ว เหลือเพียงกล้ามเนื้อและหัวใจที่แข็งแกร่งของมนุษย์คนหนึ่ง"ตกงานที่ไหนกันล่ะพี่วิน" ไวท์ ที่กำลังง่วนอยู่กับการย่างเนื้อท้

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 120: ไวรัสแห่งความทรงจำ

    [SYSTEM COUNTDOWN: 09 MINUTES 59 SECONDS TO EMP PURGE]ตัวเลขสีแดงกะพริบเตือนอยู่กลางอากาศ ในมิติสีขาวโพลนที่ไร้ซึ่งจุดจบ ไม่มีกำแพง ไม่มีพื้นดิน มีเพียงความสว่างจ้าที่ทอดยาวออกไปอย่างไร้ขอบเขตมิติแห่งการชำระล้าง (The Blank Canvas) ที่ก้องภพใช้สิทธิ์ของ ยันต์มหาพรหมกำเนิด รีเซ็ตขึ้นมา ได้ลอกคราบความยิ่งใหญ่ของ "สถานีอวกาศดอกบัวสวรรค์" ทิ้งไปจนหมดสิ้น อินทรชิตไม่สามารถเสกพายุเลเซอร์ หรือเปลี่ยนแปลงแรงโน้มถ่วงได้อีกต่อไป มันถูกกระชากลงมาจากบัลลังก์แห่งผู้สร้าง กลายเป็นเพียงข้อมูลชุดหนึ่งที่รอวันถูกลบเลือน"แก... แกทำอะไรกับระบบของข้า! เอาสิทธิ์แอดมินของข้าคืนมา!"อวตารของอินทรชิตในชุดสูทสีขาวที่บัดนี้มีรอยยับและคราบพิกเซลสีเทาเกาะติด ตะโกนลั่นอย่างเสียสติ ใบหน้าที่เคยหล่อเหลาสมบูรณ์แบบบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นและความหวาดกลัวที่มันไม่เคยรู้จักมาก่อน"สิทธิ์ของแกน่ะ... มันจบลงตั้งแต่ตอนที่แกโยนความเป็นมนุษย์ทิ้งไปแล้ว!"ก้องภพไม่รอช้า ชายหนุ่มพุ่งทะยานเข้าหาอดีตเจ้าชายไซเบอร์ด้วยความเร็วของมนุษย์ปกติที่ปราศจากการเสริมพลังใดๆ ในมิตินี้ไม่มีลมให้พักตรวายุเวหาเหยียบย่ำ แต่ความมุ่งมั่นในดวงต

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 119: ผู้ถักทอความจริง และการดวลเดือดเหนือกฎฟิสิกส์

    [SYSTEM COUNTDOWN: 29 MINUTES 45 SECONDS TO EMP PURGE]ก้องภพและเคนพุ่งทะยานทะลวงผ่านประตูดิจิทัลบานสุดท้าย เข้าสู่ "แกนกลางดอกบัวสวรรค์" (The Lotus Core) ทัศนียภาพเบื้องหน้าไม่ใช่แผงวงจรหรือเครื่องจักรกล แต่เป็นมิติที่กว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต พื้นผิวที่พวกเขาเหยียบย่ำดูคล้ายกับผิวน้ำที่สะท้อนแสงดาวระยิบระยับ ท้องฟ้าเบื้องบนเป็นพายุหมุนของรหัสข้อมูลสีทองและแดงที่ไหลเวียนด้วยความเร็วแสงและที่ใจกลางของความเวิ้งว้างนั้น ร่างอวตารของ อินทรชิต ในชุดสูทสีขาวบริสุทธิ์ไร้รอยยับ กำลังยืนอยู่กลางอากาศ มือทั้งสองข้างไพล่หลัง ใบหน้าที่หล่อเหลาไร้ที่ตินั้นประดับด้วยรอยยิ้มที่ดูแคลนและเยือกเย็น"ยินดีต้อนรับสู่ 'แคนวาส' ของข้า..." อินทรชิตผายมือออกรอบตัว "ในโลกกายภาพ พวกเจ้าอาจจะโชคดีที่มีพละกำลังและเศษเหล็กคอยปกป้อง แต่ในมิตินี้... โลกนี้คือโค้ดของข้า กฎฟิสิกส์คือสิ่งที่ข้าเขียนขึ้น ข้าคือผู้ถักทอความจริง (The Code Weaver) และพวกเจ้า... เป็นเพียงแค่บั๊ก (Bug) ที่รอการชำระล้าง!""งั้นเราก็มาดูกันว่า แอนตี้ไวรัสของแกจะลบฉันได้ก่อน หรือไวรัสอย่างฉันจะเผาเซิร์ฟเวอร์แกจนเกรียมก่อน!"ก้องภพไม่รอให้ศัตรู

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 118: ถอดจิตมหาพรหม

    "ฮ่าๆๆๆ! พวกมนุษย์โง่เขลา... พวกเจ้าจะทำอย่างไรเมื่อศัตรูของพวกเจ้าไม่ได้อยู่บนผืนดินอีกต่อไป!"เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของ อินทรชิต ดังก้องไปทั่วหอคอยอสูรสถิต ภาพโฮโลแกรมของเจ้าชายไซเบอร์ในชุดสีขาวบริสุทธิ์จางหายไป เปลี่ยนเป็นภาพแผนที่โลกโฮโลแกรมขนาดยักษ์ที่กำลังหมุนวนอยู่กลางอากาศ เหนือแผนที่นั้นคือ "สถานีอวกาศดอกบัวสวรรค์" (The Celestial Lotus) ที่กำลังแผ่รัศมีพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าสีแดงฉานครอบคลุมชั้นบรรยากาศโลกหน้าจอแสดงผลรอบห้องกะพริบตัวเลขสีแดงขนาดใหญ่... [COUNTDOWN TO EMP METEOR SHOWER: 45:00]"สี่สิบห้านาที..." นารา ทรุดตัวลงนั่งคุกเข่ากับพื้น หน้าจอแท็บเล็ตในมือของเธอหล่นกระแทกพื้น แฮกเกอร์สาวที่เคยแก้ปัญหาได้ทุกอย่าง บัดนี้ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด "มันกำลังชาร์จ 'ปืนใหญ่คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าขั้นสูงสุด' (Hyper-EMP Cannon)... ถ้ายิงลงมา ไม่ใช่แค่โดมโฮโลแกรมที่พัง แต่โครงข่ายไฟฟ้า เซิร์ฟเวอร์โรงพยาบาล ระบบพยุงชีพของสลัมลอยฟ้า หรือแม้แต่เตาปฏิกรณ์ของเมืองหลวง... ทุกอย่างจะชัตดาวน์ถาวร""งั้นก็รีบหาทางบินขึ้นไป!" ก้องภพ ตะโกน แขนกลวัชระทะลวงภพสั่นระริกด้วยความโกรธ "ในวังนี้ต้องมียานอวกา

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 117: อ้อมกอดแห่งปฐพี และสุสานทรายแม่เหล็ก

    เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! ตู้มมมมม!กัมปนาทแห่งการทำลายล้างดังกึกก้องไปทั่วทุ่งร้างพญาไฟ ลำแสงพลาสม่าสีม่วงนับร้อยสายจากกระบอกปืนขนาดยักษ์ของกองทัพหุ่นรบไททัน (Titan-Class Mechs) ระดมยิงเข้าใส่กำแพงศิลาแลงผสมเหล็กไหลอย่างไม่หยุดหย่อน ความร้อนระดับหลอมละลายทำให้อากาศรอบๆ บิดเบี้ยวจนมองเห็นเป็นคลื่นไอร้อน ทรายบนพื้นดินหลอมเหลวกลายเป็นแผ่นแก้วสีดำเบื้องหลังปราการยักษ์นั้น วิน กำลังคุกเข่าลงข้างหนึ่ง สองมือยันพื้นดินไว้แน่น รอยสักยันต์ "พักตรพสุธา" สีทองที่แขนและแผ่นหลังของเขากำลังสว่างวาบถึงขีดสุดเพื่อดึงพลังจากแกนโลกมาซ่อมแซมกำแพงที่กำลังถูกกัดกร่อน แต่ถึงกระนั้น เลือดสีแดงสดก็ยังคงไหลซึมออกจากมุมปากและจมูกของเขา"พี่วิน! สัญญาณชีพของพี่กำลังดิ่งลงนะ! กล้ามเนื้อฉีกขาดไปกว่าสามสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว!"เสียงของ เมย ดังลั่นผ่านวิทยุสื่อสารจากบนเรือบินจู่โจม "จ่าเงาะ V.2" ที่กำลังบินวนหลบวิถีเลเซอร์อยู่เบื้องบน หน้าจอแพทย์สนามของเธอกะพริบเตือนสีแดงถี่รัว"ยัง... ยังไหว!" วินกัดฟันกรอด ขากรรไกรของเขาเกร็งจนแทบปริแตก "ถ้าฉันปล่อยมือตอนนี้... ไอ้ยักษ์กระป๋องพวกนั้นได้เดินข้ามไปเหยียบเมืองหลวงแน่

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 116: แยกย้ายกวาดล้าง และปณิธานของขุนพลปฐพี

    ท้องฟ้าสีครามที่เพิ่งจะเปิดเผยความงดงามได้เพียงไม่กี่วัน บัดนี้เริ่มถูกปกคลุมด้วยกลุ่มเมฆสีเทาทมิฬที่เคลื่อนตัวเข้ามาจากขอบฟ้าทั้งสองทิศทาง ไม่ใช่เมฆฝนตามธรรมชาติ แต่เป็นเขม่าควันจากการเดินเครื่องยนต์นิวเคลียร์ฟิชชันของกองทัพจักรวาลที่ตื่นขึ้นจากหลุมศพ เสียงหวีดหวิวของลมที่พัดผ่านซากตึกระฟ้าในพระนครไซเบอร์ เริ่มเปลี่ยนเป็นเสียงสั่นสะเทือนหึ่งๆ ของเครื่องจักรขนาดมหึมาที่กำลังย่ำกรายเข้ามาหาเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียว... การทำลายล้างทุกสิ่งที่เป็นอินทรีย์สารที่ลานจอดเรือบินดาดฟ้าพระบรมมหาราชวัง ลมพัดแรงจนเสื้อคลุมของทุกคนสะบัดเร่า ก้องภพยืนจ้องมองแผนที่ยุทธศาสตร์ที่ฉายผ่านโฮโลแกรมกลางอากาศ จุดสีแดงนับพันขยับเข้าใกล้เมืองหลวงอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่คาดไว้"เราไม่มีเวลามานั่งวางแผนกันนานแล้ว" ก้องภพหันกลับมามองเพื่อนร่วมตายทั้ง 7 คน "อินทรชิตมันรู้ว่าเรามีพลังมหาพรหม มันจึงเลือกใช้ 'จำนวน' เข้าข่ม และบีบให้เราต้องพะวักพะวันทั้งสองทาง ถ้าเราพลาดแม้แต่ทิศเดียว เมืองหลวงที่เพิ่งจะเห็นแสงตะวันจะกลายเป็นสุสานทองคำทันที"ก้องภพเดินเข้าไปหา วิน พี่ชายหนุ่มร่างยักษ์ที่บัดนี้มีออร่าสีทองหนาทึบแผ่ออกมา

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 41: มหันตภัยคู่ขนาน - เพลิงแค้นวานร และเงาหัวใจวิบัติ

    นาฬิกานับถอยหลังบนหน้าจอโฮโลแกรมในดวงตาของ ก้องภพ เริ่มทำงาน ตัวเลขสีแดงฉานกระพริบเตือนอย่างไร้ความปรานี: [29:59... 29:58...] ทุกวินาทีที่ผ่านไปหมายถึงชีวิตของเพื่อนพ้องที่กำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย สายฝนในอุโมงค์ระบายน้ำทิ้งเบื้องหลังเขาจางหายไปแล้ว แทนที่ด้วยความเงียบสงัดและเย็นเยียบของโซนอุตสาหกรรม

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 22: อักขระวานรสดับและเสียงเพรียกจากเงามืด

    แสงจากธูปในศาลาน้ำเย็นมอดไหม้ลงจนเกือบจะถึงก้านสุดท้าย ควันสีขาวที่เคยนิ่งสงบกลับเริ่มหมุนวนเป็นพายุขนาดเล็กอยู่รอบร่างของก้องภพและวิน ภายนอกศาลา เสียงคมดาบเลเซอร์ของเคนปะทะกับดาบความถี่สูงของเหล่า "เงาพญานาค" ยังคงดังสนั่น แต่สถานการณ์เริ่มเข้าขั้นวิกฤต เมื่อนักฆ่าเงาพญานาคอีกสองตนอาศัยจังหวะความม

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 17: รหัสรักษาและหน้ากากของพาลี

    ภายใต้กระแสน้ำวนที่ขุ่นมัวของแม่น้ำเจ้าพระยา เรือหางยาวไซเบอร์ของกลุ่ม Data Rats กำลังเคลื่อนตัวประดุจเงาปีศาจที่ล่องลอยอยู่ใต้ก้นแม่น้ำ เครื่องยนต์ไฮดรอลิกที่ถูกดัดแปลงพิเศษครางแผ่แววเบาจนแทบไม่ได้ยินแม้แต่เสียงสั่นสะเทือน ก้องภพนั่งนิ่งอยู่ที่หัวเรือ สองมือประสานกันแน่น แสงสีเขียวมรกตจากยันต์พสุธา

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 9: อารามใต้สมุทรและรหัสที่ถูกบิดเบือน

    ความมืดมิดและกลิ่นอับชื้นของอุโมงค์ระบายน้ำโบราณใต้ลานวัดระฆังโฆสิตาราม คือสิ่งแรกที่ก้องภพสัมผัสได้หลังจากทิ้งร่างลงจากขอบสะพานพุทธ นาราใช้พลังเฮือกสุดท้ายกางสนามพลังพยุงร่างกายทุกคนให้พ้นจากแรงกระแทกของผิวน้ำเจ้าพระยาที่ลุกเป็นไฟด้วยระเบิด แรงสั่นสะเทือนจากด้านบนค่อยๆ จางหายไป เหลือเพียงเสียงน้ำ

فصول أخرى

قد تعجبك أيضًا

استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status