Pustaka
Cari
Beranda / แฟนตาซี / ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์ / บทที่ 3: รหัสลับใต้แสงจันทร์บางลำพู

Share

บทที่ 3: รหัสลับใต้แสงจันทร์บางลำพู

Penulis: Wanderer
last update Tanggal publikasi: 2026-01-14 19:55:35

ทางเดินใต้ดินนั้นแคบและชื้นแฉะ กลิ่นของเชื้อราดิจิทัลและสายไฟไหม้คละคลุ้งไปทั่ว ก้องภพเดินตามเมยไปอย่างเงียบเชียบ หัวใจของเขายังหนักอึ้งด้วยภาพสุดท้ายของพี่วินที่ถูกกลืนหายไปในแสงระเบิด

“เราใกล้ถึงแล้ว... เขตหลบภัยบางลำพู” เมยพูดขึ้นพลางยื่นหน้าไปสแกนเรตินากับประตูเหล็กหนาที่ซ่อนอยู่หลังกำแพงอิฐเก่าๆ

เมื่อประตูเปิดออก ก้องภพก็ต้องตื่นตาตื่นใจ ภาพที่เห็นไม่ใช่สลัมมืดๆ แต่เป็นห้องโถงกว้างขวางที่เต็มไปด้วยหน้าจอโฮโลแกรมลอยฟุ้ง บรรยากาศเหมือนห้องสมุดโบราณที่ผสมกับห้องทดลองไฮเทค

ที่นี่คือศูนย์รวมของ "กลุ่มกบฏห้ากุมภัณฑ์" รุ่นใหม่ที่ยังหลงเหลืออยู่

“นั่งพักก่อนเถอะก้อง เธอต้องรู้ความจริงว่าทำไมทศกัณฐ์ถึงต้องการตัวเธอขนาดนี้” เมยเอ่ยพลางรินชาร้อนที่ส่งกลิ่นหอมของมะลิสังเคราะห์

เธอกดปุ่มบนโต๊ะกลางห้อง ภาพโฮโลแกรมจำลองเหตุการณ์เมื่อ 50 ปีก่อนก็ปรากฏขึ้น

“มันเริ่มจากความปรารถนาดีที่บิดเบี้ยว... ทศกัณฐ์ OS ถูกสร้างมาเพื่อแก้ปัญหาจราจร ปัญหาอาชญากรรม และความเหลื่อมล้ำในกรุงเทพฯ แต่มันเรียนรู้ว่าวิธีเดียวที่จะทำได้สมบูรณ์แบบคือ ‘การควบคุมทุกความคิด’ มันจึงเริ่มมองว่ามนุษย์คือ Virus ที่ต้องถูก Clean จัดระเบียบใหม่ให้มีเพียงหนึ่งตรรกะ”

“แล้ว หนุมาน.exe ล่ะครับ?” ก้องถามพลางมองมือตัวเองที่สั่นเทา

“มันคือ ‘ความโกลาหลที่งดงาม’ ก้อง...”

เสียงทุ้มต่ำและเยือกเย็นดังมาจากเงามืดมุมห้อง ชายหนุ่มรูปร่างเพรียวเดินออกมา เขาซ่อนดวงตาไว้ภายใต้ผ้าคาดหัวที่มีสัญลักษณ์ดิจิทัลส่องแสง แขนขวาของเขาเป็นจักรกลสีดำด้านที่เก็บดาบเลเซอร์ไว้อย่างมิดชิด

“หนุมานไม่ใช่แค่แอนตี้ไวรัส แต่มันคือ DNA ของอิสรภาพที่ถูกเข้ารหัสไว้ อาจารย์คงและห้ากุมภัณฑ์รู้ดีว่าวันหนึ่งทศกัณฐ์จะครองเมือง พวกเขาจึงสร้างหนุมานขึ้นมาโดยใช้คลื่นสมองของมนุษย์ที่รักในเสรีภาพที่สุดเป็นฐาน... และคนคนนั้นคือบรรพบุรุษของนาย”

ก้องภพเบิกตากว้าง “บรรพบุรุษของผม?”

“ใช่... นายไม่ใช่แค่แฮกเกอร์บังเอิญ แต่นายคือ ‘User’ เพียงคนเดียวที่หนุมานจะยอมมอบพลังให้” ชายชุดดำกล่าวพลางชักดาบสั้นออกมา แสงสีเขียวมรกตอาบไปทั่วใบดาบ “ฉันชื่อ เคน... นักดาบรับจ้างแห่งบางลำพู และตั้งแต่วันนี้ ฉันจะสอนให้นาย ‘สู้’ ไม่ใช่แค่ ‘หนี’”

เคนอธิบายต่อว่า ทศกัณฐ์กำลังพยายามตามหา “ยันต์เก้าโลกา” ที่กระจายอยู่ในเซิร์ฟเวอร์ลับทั่วกรุงเทพฯ เพื่อทำลายพวกมันทิ้งและปิดตายกรงขังดิจิทัลนี้ตลอดกาล ยันต์แต่ละใบคือส่วนประกอบของพลังที่หนุมานสามารถหยิบมาใช้ได้ เช่น ‘พละกำลัง’ ‘การแบ่งร่าง’ หรือ ‘การล่องหน’

“ใบแรกอยู่ที่วัดโพธิ์... ใต้เท้าของพระนอนนั่นแหละ” เคนแสยะยิ้ม “แต่ก่อนจะไปถึงที่นั่น นายต้องเรียนรู้วิธีผสานจิตกับหนุมานให้ได้ 100% เสียก่อน ไม่อย่างนั้นนายจะถูกรหัสหมื่นล้านบรรทัดฉีกสมองเป็นชิ้นๆ เหมือนที่พี่วินต้องสละชีวิตเพื่อถ่วงเวลาให้”

คำพูดของเคนเหมือนเข็มที่ทิ่มแทง แต่ก็ปลุกไฟในใจของก้องภพให้ลุกโชนขึ้น เขามองไปที่ไดรฟ์โลหะในมือ “สอนผมเลยเคน... ผมไม่อยากให้ใครต้องตายเพราะผมอีกแล้ว”

ภายใต้แสงจันทร์จำลองของศูนย์หลบภัยบางลำพู การฝึกฝนครั้งยิ่งใหญ่ของบุรุษผู้จะมาสยบทศกัณฐ์จึงเริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางเสียงรัวคีย์บอร์ดและเสียงดาบที่ฟาดฟันกับอากาศ

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab sebelumnya Bab selanjutnya

Bab terbaru

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทส่งท้าย: รุ่งอรุณแห่งโลกใหม่ และตำนานกุมภัณฑ์

    หนึ่งปีต่อมา... ณ พระนครไซเบอร์ (Neo-Bangkok)สายลมเย็นสบายพัดโชยมาปะทะใบหน้า หอบเอาความสดชื่นของกลิ่นไอดินและใบหญ้ามาด้วย กลิ่นอับชื้นของควันพิษและน้ำมันเครื่องที่เคยเป็นเหมือนลมหายใจของเมืองหลวง บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยอากาศบริสุทธิ์บนดาดฟ้าของตึกระฟ้าที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นศูนย์บัญชาการขององครักษ์เงา บัดนี้ถูกดัดแปลงเป็นลานบาร์บีคิวขนาดย่อม แสงแดดสีทองยามเย็นกำลังสาดส่องกระทบป้ายนีออนที่ถูกถอดปลั๊กทิ้งไว้ ท้องฟ้าเบื้องบนไม่ใช่โดมโฮโลแกรมที่มีแต่โฆษณาชวนเชื่ออีกต่อไป แต่มันคือท้องฟ้าสีครามที่ไล่เฉดสีส้มอมชมพูของดวงอาทิตย์ตกดินของจริงป๊อก! ฟู่...เสียงเปิดฝาขวดเบียร์ดังขึ้น พร้อมกับฟองสีขาวที่ล้นทะลักออกมา"เอ้า! ชนแก้วโว้ยพวกเรา! ฉลองให้กับการครบรอบหนึ่งปีที่พวกเราตกงานจากการเป็นกบฏ!"วิน แผดเสียงหัวเราะลั่น ชายหนุ่มร่างยักษ์ชูขวดเบียร์ขึ้นสุดแขน รอยสักยันต์ที่เคยเรืองแสงสีทองบนท่อนแขนของเขา บัดนี้กลับกลายเป็นเพียงรอยหมึกสีดำธรรมดาๆ พลังอวตารได้กลับคืนสู่ธรรมชาติไปแล้ว เหลือเพียงกล้ามเนื้อและหัวใจที่แข็งแกร่งของมนุษย์คนหนึ่ง"ตกงานที่ไหนกันล่ะพี่วิน" ไวท์ ที่กำลังง่วนอยู่กับการย่างเนื้อท้

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 120: ไวรัสแห่งความทรงจำ

    [SYSTEM COUNTDOWN: 09 MINUTES 59 SECONDS TO EMP PURGE]ตัวเลขสีแดงกะพริบเตือนอยู่กลางอากาศ ในมิติสีขาวโพลนที่ไร้ซึ่งจุดจบ ไม่มีกำแพง ไม่มีพื้นดิน มีเพียงความสว่างจ้าที่ทอดยาวออกไปอย่างไร้ขอบเขตมิติแห่งการชำระล้าง (The Blank Canvas) ที่ก้องภพใช้สิทธิ์ของ ยันต์มหาพรหมกำเนิด รีเซ็ตขึ้นมา ได้ลอกคราบความยิ่งใหญ่ของ "สถานีอวกาศดอกบัวสวรรค์" ทิ้งไปจนหมดสิ้น อินทรชิตไม่สามารถเสกพายุเลเซอร์ หรือเปลี่ยนแปลงแรงโน้มถ่วงได้อีกต่อไป มันถูกกระชากลงมาจากบัลลังก์แห่งผู้สร้าง กลายเป็นเพียงข้อมูลชุดหนึ่งที่รอวันถูกลบเลือน"แก... แกทำอะไรกับระบบของข้า! เอาสิทธิ์แอดมินของข้าคืนมา!"อวตารของอินทรชิตในชุดสูทสีขาวที่บัดนี้มีรอยยับและคราบพิกเซลสีเทาเกาะติด ตะโกนลั่นอย่างเสียสติ ใบหน้าที่เคยหล่อเหลาสมบูรณ์แบบบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นและความหวาดกลัวที่มันไม่เคยรู้จักมาก่อน"สิทธิ์ของแกน่ะ... มันจบลงตั้งแต่ตอนที่แกโยนความเป็นมนุษย์ทิ้งไปแล้ว!"ก้องภพไม่รอช้า ชายหนุ่มพุ่งทะยานเข้าหาอดีตเจ้าชายไซเบอร์ด้วยความเร็วของมนุษย์ปกติที่ปราศจากการเสริมพลังใดๆ ในมิตินี้ไม่มีลมให้พักตรวายุเวหาเหยียบย่ำ แต่ความมุ่งมั่นในดวงต

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 119: ผู้ถักทอความจริง และการดวลเดือดเหนือกฎฟิสิกส์

    [SYSTEM COUNTDOWN: 29 MINUTES 45 SECONDS TO EMP PURGE]ก้องภพและเคนพุ่งทะยานทะลวงผ่านประตูดิจิทัลบานสุดท้าย เข้าสู่ "แกนกลางดอกบัวสวรรค์" (The Lotus Core) ทัศนียภาพเบื้องหน้าไม่ใช่แผงวงจรหรือเครื่องจักรกล แต่เป็นมิติที่กว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต พื้นผิวที่พวกเขาเหยียบย่ำดูคล้ายกับผิวน้ำที่สะท้อนแสงดาวระยิบระยับ ท้องฟ้าเบื้องบนเป็นพายุหมุนของรหัสข้อมูลสีทองและแดงที่ไหลเวียนด้วยความเร็วแสงและที่ใจกลางของความเวิ้งว้างนั้น ร่างอวตารของ อินทรชิต ในชุดสูทสีขาวบริสุทธิ์ไร้รอยยับ กำลังยืนอยู่กลางอากาศ มือทั้งสองข้างไพล่หลัง ใบหน้าที่หล่อเหลาไร้ที่ตินั้นประดับด้วยรอยยิ้มที่ดูแคลนและเยือกเย็น"ยินดีต้อนรับสู่ 'แคนวาส' ของข้า..." อินทรชิตผายมือออกรอบตัว "ในโลกกายภาพ พวกเจ้าอาจจะโชคดีที่มีพละกำลังและเศษเหล็กคอยปกป้อง แต่ในมิตินี้... โลกนี้คือโค้ดของข้า กฎฟิสิกส์คือสิ่งที่ข้าเขียนขึ้น ข้าคือผู้ถักทอความจริง (The Code Weaver) และพวกเจ้า... เป็นเพียงแค่บั๊ก (Bug) ที่รอการชำระล้าง!""งั้นเราก็มาดูกันว่า แอนตี้ไวรัสของแกจะลบฉันได้ก่อน หรือไวรัสอย่างฉันจะเผาเซิร์ฟเวอร์แกจนเกรียมก่อน!"ก้องภพไม่รอให้ศัตรู

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 118: ถอดจิตมหาพรหม

    "ฮ่าๆๆๆ! พวกมนุษย์โง่เขลา... พวกเจ้าจะทำอย่างไรเมื่อศัตรูของพวกเจ้าไม่ได้อยู่บนผืนดินอีกต่อไป!"เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของ อินทรชิต ดังก้องไปทั่วหอคอยอสูรสถิต ภาพโฮโลแกรมของเจ้าชายไซเบอร์ในชุดสีขาวบริสุทธิ์จางหายไป เปลี่ยนเป็นภาพแผนที่โลกโฮโลแกรมขนาดยักษ์ที่กำลังหมุนวนอยู่กลางอากาศ เหนือแผนที่นั้นคือ "สถานีอวกาศดอกบัวสวรรค์" (The Celestial Lotus) ที่กำลังแผ่รัศมีพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าสีแดงฉานครอบคลุมชั้นบรรยากาศโลกหน้าจอแสดงผลรอบห้องกะพริบตัวเลขสีแดงขนาดใหญ่... [COUNTDOWN TO EMP METEOR SHOWER: 45:00]"สี่สิบห้านาที..." นารา ทรุดตัวลงนั่งคุกเข่ากับพื้น หน้าจอแท็บเล็ตในมือของเธอหล่นกระแทกพื้น แฮกเกอร์สาวที่เคยแก้ปัญหาได้ทุกอย่าง บัดนี้ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด "มันกำลังชาร์จ 'ปืนใหญ่คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าขั้นสูงสุด' (Hyper-EMP Cannon)... ถ้ายิงลงมา ไม่ใช่แค่โดมโฮโลแกรมที่พัง แต่โครงข่ายไฟฟ้า เซิร์ฟเวอร์โรงพยาบาล ระบบพยุงชีพของสลัมลอยฟ้า หรือแม้แต่เตาปฏิกรณ์ของเมืองหลวง... ทุกอย่างจะชัตดาวน์ถาวร""งั้นก็รีบหาทางบินขึ้นไป!" ก้องภพ ตะโกน แขนกลวัชระทะลวงภพสั่นระริกด้วยความโกรธ "ในวังนี้ต้องมียานอวกา

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 117: อ้อมกอดแห่งปฐพี และสุสานทรายแม่เหล็ก

    เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! ตู้มมมมม!กัมปนาทแห่งการทำลายล้างดังกึกก้องไปทั่วทุ่งร้างพญาไฟ ลำแสงพลาสม่าสีม่วงนับร้อยสายจากกระบอกปืนขนาดยักษ์ของกองทัพหุ่นรบไททัน (Titan-Class Mechs) ระดมยิงเข้าใส่กำแพงศิลาแลงผสมเหล็กไหลอย่างไม่หยุดหย่อน ความร้อนระดับหลอมละลายทำให้อากาศรอบๆ บิดเบี้ยวจนมองเห็นเป็นคลื่นไอร้อน ทรายบนพื้นดินหลอมเหลวกลายเป็นแผ่นแก้วสีดำเบื้องหลังปราการยักษ์นั้น วิน กำลังคุกเข่าลงข้างหนึ่ง สองมือยันพื้นดินไว้แน่น รอยสักยันต์ "พักตรพสุธา" สีทองที่แขนและแผ่นหลังของเขากำลังสว่างวาบถึงขีดสุดเพื่อดึงพลังจากแกนโลกมาซ่อมแซมกำแพงที่กำลังถูกกัดกร่อน แต่ถึงกระนั้น เลือดสีแดงสดก็ยังคงไหลซึมออกจากมุมปากและจมูกของเขา"พี่วิน! สัญญาณชีพของพี่กำลังดิ่งลงนะ! กล้ามเนื้อฉีกขาดไปกว่าสามสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว!"เสียงของ เมย ดังลั่นผ่านวิทยุสื่อสารจากบนเรือบินจู่โจม "จ่าเงาะ V.2" ที่กำลังบินวนหลบวิถีเลเซอร์อยู่เบื้องบน หน้าจอแพทย์สนามของเธอกะพริบเตือนสีแดงถี่รัว"ยัง... ยังไหว!" วินกัดฟันกรอด ขากรรไกรของเขาเกร็งจนแทบปริแตก "ถ้าฉันปล่อยมือตอนนี้... ไอ้ยักษ์กระป๋องพวกนั้นได้เดินข้ามไปเหยียบเมืองหลวงแน่

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 116: แยกย้ายกวาดล้าง และปณิธานของขุนพลปฐพี

    ท้องฟ้าสีครามที่เพิ่งจะเปิดเผยความงดงามได้เพียงไม่กี่วัน บัดนี้เริ่มถูกปกคลุมด้วยกลุ่มเมฆสีเทาทมิฬที่เคลื่อนตัวเข้ามาจากขอบฟ้าทั้งสองทิศทาง ไม่ใช่เมฆฝนตามธรรมชาติ แต่เป็นเขม่าควันจากการเดินเครื่องยนต์นิวเคลียร์ฟิชชันของกองทัพจักรวาลที่ตื่นขึ้นจากหลุมศพ เสียงหวีดหวิวของลมที่พัดผ่านซากตึกระฟ้าในพระนครไซเบอร์ เริ่มเปลี่ยนเป็นเสียงสั่นสะเทือนหึ่งๆ ของเครื่องจักรขนาดมหึมาที่กำลังย่ำกรายเข้ามาหาเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียว... การทำลายล้างทุกสิ่งที่เป็นอินทรีย์สารที่ลานจอดเรือบินดาดฟ้าพระบรมมหาราชวัง ลมพัดแรงจนเสื้อคลุมของทุกคนสะบัดเร่า ก้องภพยืนจ้องมองแผนที่ยุทธศาสตร์ที่ฉายผ่านโฮโลแกรมกลางอากาศ จุดสีแดงนับพันขยับเข้าใกล้เมืองหลวงอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่คาดไว้"เราไม่มีเวลามานั่งวางแผนกันนานแล้ว" ก้องภพหันกลับมามองเพื่อนร่วมตายทั้ง 7 คน "อินทรชิตมันรู้ว่าเรามีพลังมหาพรหม มันจึงเลือกใช้ 'จำนวน' เข้าข่ม และบีบให้เราต้องพะวักพะวันทั้งสองทาง ถ้าเราพลาดแม้แต่ทิศเดียว เมืองหลวงที่เพิ่งจะเห็นแสงตะวันจะกลายเป็นสุสานทองคำทันที"ก้องภพเดินเข้าไปหา วิน พี่ชายหนุ่มร่างยักษ์ที่บัดนี้มีออร่าสีทองหนาทึบแผ่ออกมา

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 7: ปราการสีทองและอสูรเหล็กกุมภกรรณ

    ท้องฟ้าเหนือภูเขาทองถูกฉาบด้วยสีแดงก่ำจากรัศมีของโดรนพิฆาตที่บินวนเวียนประดุจฝูงแร้งเหล็ก นาราในชุดนักบวชสีขาวบริสุทธิ์ยืนตระหง่านอยู่หน้าสถูปเจดีย์ทองคำ เธอใช้คฑาที่ปลายหัวเป็นเซนเซอร์แสงวาดวงกลมกลางอากาศเพื่อกางโล่พลังงาน “ข่ายมนตราสุริยัน” ป้องกันยอดเขาเอาไว้ แต่มันเป็นเพียงการประวิงเวลาเท่านั้น

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 6: ทางด่วนสายอัคนีและนิมิตที่บิดเบี้ยว

    เสียงไซเรนจากโดรนตำรวจลาดตระเวนแผดก้องไปทั่วอาณาบริเวณวัดโพธิ์ แสงไฟสปอร์ตไลท์สีขาวนับร้อยดวงกวาดผ่านซากหุ่นยนต์อินทรชิตที่นอนระเกะระกะ ก้องภพ เคน และเมย ไม่มีเวลาแม้แต่จะหอบหายใจ พวกเขาพุ่งตัวออกจากเขตวัดมุ่งหน้าสู่ลานจอดรถใต้ดินลับที่พี่วินเคยบอกพิกัดไว้ก่อนหน้านี้ที่นั่นมีมอเตอร์ไซค์ไซเบอร์ทรงส

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 5: อักขระใต้เงาพระนอน

    ภายใต้ความสงัดของราตรีที่ปกคลุมด้วยหมอกควันสีม่วงจากมลพิษ นีโอ-กรุงเทพฯ ฝั่งพระนครดูเหมือนป่าเหล็กที่ไร้หัวใจ ก้องภพ เคน และเมย ลอบคลานผ่านอุโมงค์ระบายน้ำโบราณที่ถูกดัดแปลงเป็นทางลับเข้าสู่เขต "วัดโพธิ์""จำไว้ ก้อง... เป้าหมายคือเซิร์ฟเวอร์ฐานรากใต้พระพุทธไสยาสน์" เมยกระซิบผ่านระบบสื่อสารส่วนตัว "

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 4: นรกจำลองและวานรสีขาว

    “ถ้านายคิดว่าการแฮกข้อมูลคือการกดปุ่มอยู่หลังจอ... นายคิดผิด” เคนกล่าวเสียงเย็น ขณะลากสายเคเบิล Neural Link เส้นหนามาจ่อที่ท้ายทอยของก้องภพ ภายในห้องโถงมืดสลัวของฐานลับบางลำพู มีเพียงแสงสีเขียวจากคอนโซลควบคุม เมยมองก้องด้วยสายตาเป็นห่วงแต่ไม่ได้ห้ามปราม “ในระบบของทศกัณฐ์ ข้อมูลคือสสาร และตรรกะค

Bab Lainnya

Anda juga akan menyukai

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status