เข้าสู่ระบบเมื่อเฮดว๊ากสุดโหดของวิศวะ มาตกหลุมรักเด็กน้อยแก้มกลมคณะเภสัช
ดูเพิ่มเติมJanessa POV
Habang tinatapunan ako ni Madam Imelda ng juice sa ulo ko ay biglang dumating sa loob ng bahay si Tita Merbella. Tanda ko ang mukha niya, siya ang kapatid ng Mama Maribel ko na sumalangit nawa ang kaluluwa.
“Hayop kayo! Hindi na kayo naawa sa pamangkin ko!” sigaw niya nang lapitan si Madam Imelda. Hinila niya ako palayo sa malditang kumupkop sa akin ng ilang taon para pahirapan, gawing alila at gawing katatawanan ako. “Ulilang lubos na ‘yang si Janessa, wala ng mga magulang tapos ginaganiyan mo pa!” sigaw pa rin niya. Naiiyak ang tiyahin ko sa nadatnan niya rito.
“Well, nabuhay naman siya rito. Pinakain ko, ayan, tumagal naman ang buhay niya rito, kaya anong sinisigaw-sigaw mo diyan, ale?!” mataray na wika sa kaniya ni Madam Imelda. Maldita rin talaga.
“Binuhay? Tignan mo nga ang pamangkin ko? Tignan mo ang itsura? Nakapang-housemaid na uniform! Akala ko nasa magandang buhay siya kasi mayaman ang kumupkop, pero nagkamali pala ako. Inalila at pinapahirapan niyo siya rito. Kung hindi pa makarating sa akin ang viral video ni Janessa na pinapahiya ng mga anak mo, hindi ko pa malalalaman na nasa impyerno pala ang buhay niya!”
Naiiyak ako, for the first time ay mayroon na ring nagtatanggol sa akin sa mga mang-aaping ito. Nasa likod ni Madam Imelda ang mga anak niyang sina Francis at Andrea. Sila ‘yung mas madalas akong apihin at ipahiya kapag nandito ang mga kaklase nila.
Sa totoo lang, dati ko pa gustong umalis rito. Hindi ko lang magawa kasi tinatakot ako nila Andrea at Francis na ikakalat daw nila ang video ko na walang saplot habang naliligo sa banyo. Kinuhanan kasi nila ako ng video nun. Sa takot kong mapahiya, heto, nagtagal ako rito at hindi makawala-wala sa kanila.
“Hindi sasama sa iyo si Janessa. Malakas ang kutob namin na mas pipiliin niya rito kaysa sumama sa iyo,” matapang pang sabat ni Andrea sa Tita Merbella ko. Wala talaga silang pinipiling tao na gagalangin.
“At bakit? Bakit hindi e, impyerno itong lugar na ito!” sigaw ni Tita sa kaniya. Galit na galit siya.
“Dahil hindi talaga. Tanungin mo siya Janessa kung sasama ba siya sa iyo?” tanong pa ni Francis na tinatawanan lang kami ni Tita Merbella.
“Tita, may hawak po kasi sila ng video ko na walang saplot habang naliligo sa banyo. Tinatakot nila ako na ilalabas iyon kapag lumayas ako rito,” matapang kong sumbong kay Tita Merbella para matapos na ito. May kakampi naman na ako kaya lulubusin ko na.
“Putang-ina ninyo pala! Sasampahan ko kayo ng kaso. Iyan pala ang panakot ninyo kaya hindi makaalis dito ang pamangkin ko!” sigaw ni Tita Merbella. Sobrang tapang niya talaga.
Maging si Madam Imelda ay nagulat sa mga anak niya. Alam niyang mali iyon kaya napatingin siya sa mga ito.
“Totoo ba iyon?” tanong pa ni Madam Imelda sa mga anak niya.
Hindi kumibo ang dalawa. Sa unang pagkakataon, nakita kong namutla ang mga mukha nila. Hindi siguro sila makapaniwalang magsusumbong na ako.
“Imelda, buburahin nila ang video na iyon o maghaharap tayo sa korte?” matapang na tanong ni Tita Merbella kay Madam Imelda.
Alam ni Madam Imelda na matatalo sila, kaya pinili nitong ipabura na lang ang video sa mga anak niya. Nung araw ding iyon, nagulat ako kasi parehong binasag ni Madam Imelda ang cellphone ng mga anak niya.
Sa wakas, nakalaya na rin ako sa kamay ng mga hayop na iyon. Tuluyan na akong sumama kay Tita Merbella papunta sa San Isidro del Monte Claro Town. Sabi niya, kukupkupin na niya ako at doon na patitirahin sa bahay nila.
Habang nakasakay kami sa jeep ay nag-iiyakan kaming magtiyahin. Awang-awa siya sa akin, lalo na nung makita pa niyang nakasuot ako kanina ng pang-katulong na damit.
Halos dalawang oras ang biyahe bago kami nakarating sa San Isidro del Monte Claro Town. Nandito na kami sa Viejo Street kung saan nakatayo ang up and down na bahay ni Tita Merbella.
“Sige na, Janessa, pumasok ka muna sa loob at may sasaglitin lang ako sa kabilang bayan. May meeting akong pupuntahan na sobrang mahalaga, hahabol ako, aabot pa naman kasi ako,” paalam niya kaya tumango ako at pumasok na sa loob.
Lumang style ang istura ng harap sa labas, pero pagdating sa loob, maganda at malawak naman. May sala, dining area, kusina, likod bahay na may mga tanim pang mga gulay.
Pagdating ko naman sa itaas, nakita kong may terrace tapos may dalawang kuwarto. Una kong pinuntahan ‘yung nabukas na pinto ng kuwarto. Malinis at maayos iyon, mukhang nilinis na ni Tita Merbella kasi alam niyang susunduin na niya ako.
Binaba ko doon ang mga gamit ko, pagkatapos ay sinubukan ko namang silipin ang isang kuwarto. Pero bago ako pumasok doon ay nagulat ako kasi may naririnig akong boses ng lalaki. Parang umuungöl. Nakaawang ang pinto kaya narinig ko rin talaga agad ang boses ng isang lalaki doon.
“AAHHHHHHH… SARAP…..”
“OOHHHHH…. PUTA!”
“UGH… UGGHH… OHHHH.”
Nanginig ang kamay ko nung pagsilip ko sa loob ay may nakita akong hubu’t hubad na lalaki. Pawisan ito, nakapikit, at nakanganga. Pero ang mas kinagulat ko ay ‘yung nakita kong ginagawa niya. Hawak-hawak nito at pinanggigilan ang napakalaking pagkalalakë nito. Kahit nasa malayo ako, kitang-kita ko kung gaano kapula ang ulo ng titë nito na for the first time ay nakakita na rin ako sa personal. Hindi ako makapaniwalang ang unang makikita ko na ganoon ay pagkalaki-laki at sobrang haba. Tila lagpas pusod pa iyon. Parang kasing haba ng talong. Halos kulang ang dalawang kamay niya para mahawakan ang katawan palang na titë nito.
Siya siguro ang sinasabi ni Tita Merbella na si Uncle River. Siya ang asawa ng tiyahin ko.
Nakakaloka, ito agad ang bumungad sa akin pagdating ko rito. Hindi ako makapaniwalang madadatnan ko pang ganoon ang asawa ni Tita.
Hanggang sa mas lumakas pa ang ungöl niya.
“AAAAAAHHHHHH!!!!”
“AAAAHHHHH!!!”
“SHIT, AYAN NA AHHHH!!!”
Napanganga ako lalo nung parang fountain na bumulusok mula sa butas ng ulo ng titë niya ang mga kạtas niya. Iyon na siguro ang tinatawag nilang tạmod ng mga lalaki. Ang dami, sobrang dami niyang nilabas. Nagsitapon iyon sa mga abs at galit na galit na dibdib ni Uncle River. Ang iba ay natulo na rin sa sapin ng kama niya.
Hindi ko maitatanggi na ang hot ng asawa pala ni Tita Merbella. Ang ganda ng katawan at ang laki pa nung…shit...ang laki ng titë ni uncle river.
Pero ang hindi ko maintindihan ay parang nag-enjoy akong panuorin siya.
Doon lang ako nahimasmasan at natakot na baka mahuli niya ako, kaya umalis na ako at bumalik sa ibaba ng bahay. Doon ako naghintay na bumaba siya para magpakilala.
Pagadating ko tuloy sa ibaba ay pinagpawisan ako. Hindi na maalis sa isipan ko ang istura niya habang nilalabasan ng tạmod.
Unang araw palang dito ay parang nagkasala na agad ako.
Sorry po, Tita Merbella kung nakita ko na ang halos lahat ng tinatago ni Uncle River.
“คะ?” เจ้าแก้มชะงักไปทันที แล้วหันมามองโซ่อย่างตั้งคำถามอีกครั้ง“...” เพียงแต่โซ่ไม่ตอบอะไร เขามองเธอนิ่ง “เจ้าแก้มไม่ได้โกรธค่ะ” เจ้าแก้มส่ายหน้าเบา ๆ และขบคิดด้วยความสับสน“แล้วเป็นอะไร?” โซ่จึงจี้ถาม แม้จะมั่นใจแล้วก็ตามว่าเธอเป็นอะไร“เจ้าแก้มก็ไม่รู้” เจ้าแก้มส่ายหน้าตอบกลับมา เพราะเธอไม่รู้จริง ๆ ว่าตัวเองเป็นอะไร มันอธิบายความรู้สึกไม่ได้ในตอนนี้“เห็นรูปนั้นใช่ไหม?” “ค่ะ” เมื่อถูกถามอย่างนั้น เจ้าแก้มยอมรับไปตรง ๆ แล้วก้มหน้าลงทันที“พี่ไม่รู้เรื่องด้วย ไม่รู้จัก ไม่เคยคุยกันเลยด้วยซ้ำ” โซ่อธิบายให้เธอฟังอย่างใจเย็น เขาไม่รู้จักรุ่นน้องคนนั้นมาก่อน และไม่มีความคิดที่จะนอกใจเจ้าแก้มเลยสักครั้ง“อีกอย่างรูปนั้นพี่สั่งให้ไอ้ลีนไปลบให้แล้ว” แล้วก็บอกเล่าว่าเขาสั่งให้เพื่อนไปลบรูปนั้นแล้ว“พี่ดีใจนะ”“ดีใจอะไรเหรอคะ?” เจ้าแก้มเงยหน้าขึ้นแล้วมองโซ่อย่างแปลกใจ ที่จู่ ๆ ก็พูดขึ้นว่าดีใจ“ก็ดีใจที่เจ้าแก้มหึงพี่” โซ่กล่าวแล้วยิ้มกรุ้มกริ่มออกมาอย่างอารมณ์ดี“บ้า ใครหึงกัน ไม่มีนะ” ทำให้เจ้าแก้มหน้าร้อนขึ้นมาแล้วรีบปฏิเสธทันที เธอไม่ได้หึงเขาเสียหน่อย แค่ไม่พอใจที่เห็นเขากับคนอื่นก็เ
เจ้าแก้มมึนตึงกับโซ่เป็นอย่างมาก จนกลายเป็นความอึดอัดใจ“วันนี้พี่ไปส่งนะ” เขาอาสาไปส่งเธอที่บ้านด้วยตัวเอง เพื่อที่จะได้คุยกัน“พี่กราฟจะมารับค่ะ” แต่เจ้าแก้มกลับปฏิเสธมาเสียอย่างนั้น“เดี๋ยวพี่จะโทรบอกพี่กราฟเอง” โซ่จึงอาสาโทรหากราฟเอง เพราะอย่างไรวันนี้ต้องได้คุยกันก่อนทำให้เจ้าแก้มไม่สามารถปฏิเสธได้“พี่ไปนะ” โซ่จำใจต้องลาเจ้าแก้ม เพื่อไปเรียน แต่ก็ยังคงมีความกังวลอยู่ไม่น้อย“แกตึงใส่เขาเกินไปหรือเปล่า?” เมื่อโซ่เดินออกไปแล้ว ชิงชิงก็หันมาถามเจ้าแก้มทันที“นั่นสิ” หนูดีเองก็เห็นด้วย ว่าเจ้าแก้มเฉยชากับแฟนหนุ่มของเธอมากไปจริง ๆ“เจ้าแก้มไม่รู้” คำพูดของเพื่อนทั้งสองทำให้เจ้าแก้มรู้สึกสับสน ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดีในตอนนี้“ถ้าแกไม่รู้ แกควรจะถาม หรือพูดคุยกับเขาไปนะเจ้าแก้ม ไม่ควรทำแบบนี้” ชิงชิงจึงค่อย ๆ พูดให้เจ้าแก้มคิด และเข้าใจ“เจ้าแก้มงี่เง่าไปเหรอ?” เข้าแก้มจึงถามกลับมา เธอไม่อยากเป็นอย่างนี้เลย เพียงแต่จัดการกับความรู้สึกของตัวเองไม่ได้จริง ๆ“ไม่ใช่หรอก แต่แกก็รู้ว่าพี่โซ่เขารักแกแค่ไหน”“ใช่ ตึงใส่เขาไปแบบนั้นจะเรียนรู้เรื่องไหมน่ะ” คำพูดของหนูดีทำให้เจ้าแก้มชะงัก แล
“พี่ไลอ้อน” เจ้าแก้มหยุดชะงักแล้วยกมือไหว้เพื่อนสนิทของแฟนหนุ่ม“ไม่เห็นไอ้โซ่บอกเลยว่าเราจะมา?” ไลอ้อนรับไหว้แล้วพึมพำขึ้น เพราะก่อนหน้านี้โซ่ไม่เห็นจะบอกพวกเขาเลยว่าเจ้าแก้มจะมากินข้าวที่โรงอาหารของพวกเขา“เจ้าแก้มไม่ได้บอกพี่โซ่น่ะค่ะ” เจ้าแก้มบอกกับเขาไปเสียงนิ่ง“อ้าว” นั่นทำให้ไลอ้อนขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ และไหนจะอาการมึนตึงของเจ้าแก้มอีก เขาไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่“ขอตัวไปสั่งข้าวก่อนนะคะ” เจ้าแก้มตัดบทแล้วขอตัวไปสั่งข้าวทันทีไลอ้อนมองตามหลังของเธอไปด้วยความงงงัน“น้องชิงชิง?” จากนั้นก็หันมามองชิงชิงอย่างตั้งคำถาม“ขอตัวนะคะ” แต่ชิงชิงไม่สามารถพูดอะไรได้เช่นกัน จึงค้อมหัวให้รุ่นพี่เล็กน้อย จากนั้นก็วิ่งตามหลังเจ้าแก้มไปติด ๆทิ้งให้ไลอ้อนได้แต่เกาหัวแกรก ๆ มองตามหลังไปทางด้านของโซ่ ในตอนนี้เขากำลังรอเจ้าแก้มตอบกลับข้อความ หลังจากที่เขาส่งไปหาเธอตั้งแต่สิบนาทีที่แล้ว“มึงเห็นนี่ยัง?” แล้วจู่ ๆ พายัพก็ยื่นโทรศัพท์ของเขาไปให้กับโซ่ซึ่งโซ่ก็มองด้วยความแปลกใจ และรับไปดูก็เห็นว่าเป็นรูปตอนที่เขาไปทำบุญเมื่อเช้านี้ และมีรุ่นน้องคนหนึ่ง มาอยู่ข้าง ๆ ซึ่งเขาไม่ได้รู้จัก หร
เช้าวันต่อมา ในวันนี้เจ้าแก้มมาเรียนโดยมีพี่ชายมาส่ง เพราะโซ่มีนัดกับรุ่นน้องแต่เช้า เพื่อมาทำบุญคณะกัน เจ้าแก้มจึงไม่ได้รบกวนเขาในขณะที่นั่งรอเรียนอยู่นั้น ก็มีเสียงฮือฮาดังขึ้นเป็นระยะ และเจ้าแก้มเองก็รู้สึกว่ามีสายตาของหลายคนมองมาที่เธอแปลก ๆเจ้าแก้มจึงเงยหน้าขึ้นมองด้วยความงงงัน จนหันมาเห็นสายตาของเพื่อนสนิททั้งสองนี่แหละ“มีอะไรเหรอ?” เจ้าแก้มถามขึ้นด้วยความสงสัย“ดูนี่สิ”“หือ?” เจ้าแก้มขมวดคิ้วด้วยความสงสัย จากนั้นก็รับโทรศัพท์จากมือของหนูดีมาดูซึ่งบนหน้าจอกำลังโชว์ภาพของโซ่และผู้หญิงคนหนึ่งกำลังทำบุญอยู่ข้างกัน พร้อมกับแคปชันหวานซึ้งเจ้าแก้มเลื่อนอ่านเม้นก็มีแต่คนพูดว่าเหมาะสมกัน และถามถึงเธอด้วย“โอเคนะ?” ชิงชิงถามขึ้นแล้วมองเจ้าแก้มด้วยสายตาเป็นกังวลเพราะสีหน้าเจ้าแก้มมีความเคร่งเครียดเป็นอย่างมาก อีกทั้งยังกำโทรศัพท์ในมือแน่นเจ้าแก้มได้สติเงยหน้าขึ้นมาเพื่อนสนิททั้งสองแล้วถามขึ้น“ใครเหรอ?”“เห็นบอกว่าเป็นรุ่นน้องปีหนึ่งน่ะ” หนูดีเป็นฝ่ายตอบ เพราะเธอได้ถามมาแล้วก่อนที่จะเอารูปให้เจ้าแก้มดู คนรู้จักของเธอบอกว่าเป็นรุ่นน้องปีหนึ่ง“อื้ม” เจ้าแก้มพยักหน้ารับรู้แล้วทำเป็น

















