ตอนที่ 12 คืนนี้ใครคุม NC

เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้จนรู้สึกถึงลมหายใจอุ่น ๆ

"แล้วพี่รู้ไหม... ผู้หญิงมั่น ๆ ปากดี แล้วก็ชอบโชว์นมแบบพี่เนี่ย พี่เป้โคตรเกลียดเข้าไส้เลย สั่งห้ามไม่ให้ผมเข้าใกล้เด็ดขาด"

ฉันหลุดขำกับคำว่าชอบโชว์นม มองหน้าคนตรงข้ามอย่างรู้ทัน

"งั้นที่ลากพี่มานอนด้วยเนี่ย... แค่อยากเอาพี่มาเป็นเครื่องมือขัดใจพี่สาวตัวเองสินะ?"

คำถามดักคอทำเอาปราณชะงักไปนิด เขามองเข้ามาในตาฉัน รอยยิ้มกวนเมื่อกี้เปลี่ยนเป็นสายตาจริงจังขึ้นมาทันที

"อย่าดูถูกตัวเองขนาดนั้นสิครับ..."

เขาใช้นิ้วเกลี่ยปากฉันเบา ๆ 

"...พี่เป้จะห้ามหรือไม่ห้าม มันไม่มีผลอะไรกับผมหรอก ใครจะสั่งห้ามแตะ... ผมก็จะเอาพี่อยู่ดี" 

เขายิ้มมุมปาก ยื่นหน้ามากระซิบชิดปากฉัน 

"เรื่องขัดใจพี่สาว... มันแค่ของแถม แต่ที่อยากจนทนไม่ไหว เป็นเพราะพี่ล้วน ๆ ต่างหาก"

ลมหายใจอุ่น ๆ ที่รดอยู่ตรงปากกับคำพูดของเด็กตรงหน้า ทำเอาใจฉันเต้นผิดจังหวะไปแวบหนึ่ง 

ยอมรับว่าเขาหยอดได้ถูกจุด... แต่ถ้าคิดว่าคำพูดแค่นี้จะทำให้ฉันยอมง่าย ๆ ก็ประเมินกันต่ำไปหน่อย ฉันไม่หลบตา ไม่ถอยหนี แต่จ้องหน้าเขากลับ

"ปากดี… อยากได้น่ะ ใคร ๆ ก็อยากได้ทั้งนั้นแหละปราณ... แต่คนอย่างพี่ ไม่ใช่ของฟรีที่ใครนึกจะหยิบไปกินเมื่อไหร่ก็ได้"

ฉันยกมือขึ้นมาแตะที่หน้าอกเขา รู้สึกได้ว่าหัวใจเต้นแรงพอกัน ก่อนจะดันตัวเขาออกเบา ๆ ให้พอมีระยะห่าง

"อยากได้ขนาดนั้น... ก็คุมตัวเองให้ได้ อย่าเพิ่งลงแดงไปก่อนแล้วกัน"

ฉันหยิบแก้วกาแฟขึ้นมาดูดหน้าตาเฉย เหลือบมองคนที่ยังไม่ยอมขยับไปไหน

"และจำไว้ด้วย... คนที่จะเลือกว่าจะให้กินหรือไม่ให้กินคือพี่ไม่ใช่นาย"

ปากฉันก็พูดไปงั้น ทำเป็นเก่ง สุดท้ายเราก็กลับมาจบลงที่เตียง บรรยากาศคืนนี้ต่างจากคืนแรกชัดเจน คืนนั้นมีแต่ความดิบเถื่อน บ้าคลั่ง แต่คืนนี้พอทุกอย่างจบลง ห้องกลับเงียบ นิ่ง และช้าลงจนเริ่มหวิว

ฉันนอนพาดอยู่บนอกเปลือยของเขา แสงสลัวจากโคมไฟหัวเตียงส่องเงาเราสองคนทับกัน มือเขาไม่ได้บีบแรงเหมือนเคย แต่ลูบแผ่นหลังกับสะโพกฉันช้าลง สัมผัสแค่นั้นทำเอาหน้าร้อนวาบ

"พี่เคท..."

เขาเรียกชื่อฉันข้างซอกคอ ลมหายใจอุ่นทำเอาฉันขนลุก

"พี่รู้ป่ะ... ตอนหน้าสดโคตรน่ารักเลยว่ะ ผมพนันได้เลยว่าไม่มีใครที่ออฟฟิศ หรือแม้แต่บอสพี่... เคยเห็นมุมนี้แน่"

ปราณดันคางฉันขึ้น ให้มองหน้าเขา

"แต่มันก็น่ารักแค่แป๊บเดียวแหละ เพราะตัวจริงพี่แม่งทั้งแซ่บ ทั้งร้าย... จนผมหยุดไม่ได้"

ฉันมองหน้าเขา ไม่มีแววกวนตีน ไม่มีรอยยิ้มเยาะแบบที่ชอบใช้กวนประสาทพี่สาว มีแต่สายตาตรง ดิบ ที่บอกชัดเจนว่าเขากำลังมองฉันจริง มองทะลุเมคอัพ เสื้อผ้าแบรนด์เนม และความมั่นหน้าจอมปลอมที่ฉันปั้นไว้ทั้งวัน

ใจฉันเต้นแรงผิดจังหวะจนกลัวว่าคนที่นอนกอดอยู่จะรู้ตัว

‘...เชี่ยเอ๊ย’

สัญชาตญาณเริ่มเตือนทันที เซ็กส์ดุ ฉันรับมือได้สบาย แต่ความละมุนแบบนี้มันอันตรายเกินไป กฎที่ฉันตั้งไว้ว่ามีความรักมีแต่ขาดทุน กำลังเริ่มพังเพราะสายตาจริงจังของเด็กตรงหน้า

และที่แย่ที่สุดคือ... ฉันไม่รู้จะดึงสติตัวเองกลับมายังไง

เขาจูบฉันอีกรอบ ไม่ได้รุนแรงเหมือนเมื่อคืน แต่ค่อย ๆ จูบจนปากฉันชา

มือเขาเลื่อนลงมาบีบหน้าอก สัมผัสเบามือลงจนใจเต้นแรง เขาซุกหน้าลงตรงร่องอก ลากลิ้นอุ่นผ่านช้า ๆ จนฉันเผลอแอ่นตัวขึ้นรับ

"เมื่อคืนแค่หมั่นไส้..." เขาพึมพำ เสียงแหบพร่า 

"แต่ตอนนี้... อยากค่อย ๆ กินมากกว่า"

"ทำไม... กลัวพี่ไม่ติดใจเท่าเมื่อคืนเหรอ?" ฉันพยายามคุมเสียงไม่ให้สั่น

"หึ... ปากดีให้ตลอดนะพี่"

ปราณเลื่อนตัวลงต่ำ จับขาฉันแยกออกแล้วแทรกตัวเข้ามาตรงกลาง เขาเงยหน้ามองตาฉัน สายตานิ่งสนิทแต่ชัดเจนจนฉันหน้าร้อนวาบ

เขาก้มลงแตะลิ้นตรงนั้นทันที

"อ๊ะ... ปราณ!" ฉันสะดุ้ง ขยำผมเขาแน่น

เขาไม่รีบ แต่เน้นจังหวะทั้งเลียทั้งดูดจนตัวฉันกระตุก เสียงจูบชื้นแฉะในห้องยิ่งทำให้ฉันสติหลุด

"อื้อ... อย่าเล่นแบบนี้.."

ปราณเงยหน้าขึ้นมานิดเดียว สายตาเหมือนจะกินฉันทั้งตัว

"บอกสิครับ... ว่าชอบแบบไหนมากกว่า?" เขาหายใจร้อนรดผิว

"แบบเมื่อคืน... หรือแบบนี้?"

"อย่าเพิ่งพูด..."

ฉันจิกผ้าปูที่นอนแน่น พยายามยกสะโพกหนี ยิ่งเขาทำช้า ฉันยิ่งคุมตัวเองไม่อยู่... และฉันเกลียดตัวเองเวลาที่คุมอะไรไม่ได้แบบนี้

จังหวะที่ตัวฉันเกร็ง กำลังจะเสร็จ จู่ ๆ ปราณก็หยุด เขาละปากออกไปดื้อ ๆ ปล่อยให้ตรงที่เปียกโดนลมจนฉันเคว้ง สะโพกฉันกระตุกตามหาความอุ่นที่เพิ่งหายไป

"ปราณ..." ฉันลืมตามองทั้งที่ตายังเบลอ หอบจนแทบพูดไม่ออก

ปราณยันตัวขึ้นมาคร่อมฉันไว้ เขายกขาฉันขึ้นจนสะโพกลอยจากเตียง แล้วก้มลงมอง สายตาบอกชัดเจนว่ากำลังคุมเกม

"ไม่ไหวคืออะไรครับ?" เขาถาม ลมหายใจร้อนรดหน้าท้องฉัน

"ไม่ไหวจะให้หยุด... หรือไม่ไหวจะให้ทำต่อ?"

"อย่ากวน..." ฉันจิกผ้าปูที่นอนแน่น

"ทำต่อเร็ว ๆ"