บทที่7 อาหารค่ำมื้อนี้

“เอาล่ะ เราไปกินข้าวกันได้แล้ว เสี่ยวเจี้ยน เอาเสื้อคลุมของฮูหยินมาให้ข้า”

เสี่ยวเจี้ยนรีบนำผ้าคลุมของผู้เป็นนาย ส่งให้แก่แม่ทัพหนุ่ม ก่อนจะถอยกลับไปยืนเคียงข้างพ่อบ้าน จ้านซือถงจัดแจงห่มผ้าคลุมให้แก่ภรรยาอย่างเบามือ

“ท่านพี่เราจะไปกินข้าวกันแค่เพียงห้องข้าง ๆ ไยต้องสวมผ้าคลุมเล่าเจ้าคะ”

“นี่คือฤดูหนาว เจ้าควรดูแลตัวเองให้มากสักหน่อย หากป่วยไข้มาจะเป็นอันตรายเอาได้”

ปากก็พูดกับภรรยา ทว่ามือนั้นยังพยายามที่จะดึงผ้าคลุม ให้ปกปิดเนินอกขาวเนียนนั้น ให้พ้นสายตาของผู้อื่น ด้วยใบหน้าเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด จนทุกคนที่อยู่ภายในห้องรับแขก ต่างพากันหันมองไปทางอื่น เพราะดูเหมือนว่าฮูหยินของบ้าน จะเริ่มมีใบหน้าแดงก่ำลามไปจนถึงลำคอแล้วในตอนนี้

มือบางจึงยกขึ้นช่วยสามีจัดการกับผ้าคลุม โดยการเบี่ยงไปด้านข้างเล็กน้อย ทำให้ชายผ้าปิดเนินอกอวบของนาง ฉีอิงจึงได้เห็นแววตาพึงพอใจของสามี ก่อนที่เขาจะคว้าเอวขอดของนาง พาเดินไปยังห้องอาหารที่อยู่ติดกัน

“ข้าว่าอีกไม่นาน พวกเจ้าคงมีงานเพิ่ม”

จ้านซือเถาหันไปเอ่ยกับพ่อบ้านของพี่ชาย และเสี่ยวเจี้ยน ที่ตอนนี้พากันยืนยิ้มจนตาปิดเลยทีเดียว

“หากเป็นเช่นนั้น ข้าน้อยจะยินดีทำอย่างยิ่งขอรับ”

พ่อบ้านชรา ดวงตาเป็นประกายอย่างมีความหวัง เมื่อเห็นอาการของผู้เป็นนาย เขาคิดว่าคงไม่นาน จะต้องได้รับข่าวดีอย่างแน่นอน

เมื่อจ้านซือเถาเดินออกจากห้องตามพี่ชายไป พ่อบ้านชรากับเสี่ยวเจี้ยน ก็เดินตามไปเพื่อปรนนิบัติเจ้านายทั้งสาม

อาหารค่ำมื้อนี้ดูจะมีสีสันยิ่งนัก จากคนที่ไม่เคยสนทนากับผู้ใดมากนัก แม้แต่กับคนในครอบครัว ทว่าคืนนี้แม่ทัพหนุ่ม กับมีเรื่องมากมายพูดคุยกับน้องชาย เสมือนผูกขาดการสนทนาแต่ผู้เดียวก็ว่าได้ เมื่อเสร็จจากมื้ออาหาร ทั้งสามคนก็ร่วมดื่มสุรากันต่ออีก

แน่นอนว่าฉีอิงนั้น เวลานี้ได้ซบอยู่กับอกของสามี นางไม่คิดว่าสุราที่มีรสชาติหอมหวาน จะมีฤทธิ์แรงได้ถึงขนาดนี้ นางดื่มไปเพียงไม่กี่จอก ทว่าโลกกลับหมุนคว้างเลยทีเดียว

เมื่อเห็นอาการของภรรยา แม่ทัพหนุ่มจึงเอ่ยขอตัวกับน้องชาย ก่อนช้อนอุ้มร่างบางของภรรยาขึ้นสู่อ้อมแขน เสียงพร่ำบ่นของชายหนุ่มมีขึ้นเป็นระยะ โดยตลอดเส้นทางนั้น มีเสี่ยวเจี้ยนเดินตามไปด้วย

เมื่อถึงหน้าเรือน จ้านซือถงขมวดคิ้วจนเป็นปม เมื่อเห็นเสี่ยวเตี๋ยยืนอยู่ ในชุดที่คล้ายกับภรรยาของเขา แม่ทัพหนุ่มอุ้มร่างภรรยาก้าวผ่านไป โดยไม่ได้สนใจสาวใช้อีกคนของภรรยาเลยแม้แต่น้อย มีหรือที่เขาจะไม่เข้าใจจุดประสงค์ของเสี่ยวเตี๋ย แต่มันมิใช่สิ่งที่เขาต้องนำมาใส่ใจ

เสี่ยวเจี้ยนจัดแจงเปิดประตูให้แก่ผู้เป็นนาย ก่อนจะได้รับคำสั่งให้กลับไปพักผ่อน ส่วนเจ้าของเรือนนั้น ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของแม่ทัพหนุ่มจัดการด้วยตนเอง

ฉีอิงไม่ได้ปัดป้องแม้แต่น้อย เมื่อสามีกำลังจัดการกับเสื้อผ้าของนาง ‘จะว่าไป เขาก็หน้าตาดีไม่น้อยเลย’ หญิงสาวคิดอยู่ในใจ พร้อมพยายามอย่างสุดความสามารถ ที่จะลืมตามองตอบ คนที่กำลังเช็ดเนื้อตัวให้แก่นาง

ผ้าชุบน้ำที่บิดจนหมาดแล้ว พาดผ่านช่วงเนินอกอิ่ม ทำให้ร่างงามถึงกับบิดกายเล็กน้อย ในความรู้สึกของหญิงสาวนั้น นางแค่ตกใจ ทว่าในความรู้สึกของชายหนุ่มนั้น แตกต่างออกไปมากทีเดียว

แม่ทัพหนุ่มยังคงเช็ดตัวให้ภรรยาอย่างเบามือ ร่างกายของนางนั้นเขาไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ก็มิเคยคิดจะใส่ใจ จนหลายเดือนให้หลัง นางแต่งกายตามสมัยนิยม จนทำให้เขาอยากจะเป็นคนออกแบบ และสั่งตัดเสื้อผ้าให้นางเสียใหม่

“ท่านพี่ มือท่านไยอบอุ่นเช่นนี้” ฉีอิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเบาหวิว

“เจ้าชอบมันเช่นนั้นรึ”

เสียงแหบพล่า เอ่ยกระซิบกับคนบนเตียง ที่นอนบิดกายเล็กน้อย จนอกอิ่มสัมผัสกับมือของชายหนุ่ม ที่ยังมีผ้าสำหรับเช็ดตัวของนางอยู่ในมือ

อืม! เสียงที่ออกมาจากลำคอของนาง ทำให้ซือถงห้ามใจตนเองไม่อยู่ มือหนาวางผ้าผืนเล็กลง ก่อนจะเปลี่ยนมาลูบไล้ยังเนินอกของภรรยา

จมูกคมฝังลงยังซอกคอขาวเนียน ที่มีกลิ่นหอมของดอกหลันฮวา มือบางของฉีอิง ลูบไล้ยังแผ่นหลังของชายหนุ่ม ด้วยฤทธิ์สุราหรือเพราะความต้องการระหว่างชายหญิง ทั้งคู่หาได้ใส่ใจไม่

ซือถงบดเบียดกายลงทาบทับร่างงาม ก่อนจะจูบซับซอกคอทั้งซ้ายขวา ก่อนจะเลื่อนลงมายังเนินอก ที่ดันเต้าเต่งตึงให้อวดต่อสายตาเขา ชายหนุ่มดึงรั้งเสื้อ ที่รัดทรวงอกเพียงหมิ่นเหม่ ออกอย่างขัดใจ ก่อนจะจูบซับเบา ๆ ยังยอดปทุมถันสีชมพู ที่กำลังแข็งชูชันท้าทายปลายลิ้นของเขา ชายหนุ่มตวัดปลายลิ้นสาก หยอกเย้ากับเม็ดเล็กสีชมพู ก่อนจะขบเม้ม และดูดดึงประหนึ่งทารกกระหายนมมารดา

เสียงครางเบา ๆ หลุดออกมาจากเรียวปากอวบอิ่มเป็นระยะ ยิ่งเพิ่มความต้องการกลั่นแกล้ง ของชายหนุ่มให้มีมากขึ้น มือหนายังคงบีบเค้นเต้างาม ที่เต่งตึงจนเขาไม่อยากที่จะละจาก

ต้นขาแกร่งแทรกระหว่างเรียวขางามของฉีอิง ทำให้มันสัมผัสกับกลีบอ่อนของดอกไม้ด้านล่างของนาง ยิ่งเป็นการเพิ่มอาการบิดเร้าของหญิงสาวให้มีมากขึ้น ชายหนุ่มลากลิ้นตามผิวเนียนนุ่ม กลับขึ้นไปยังริมฝีปากอวบอิ่ม ก่อนจะปิดมันลง พร้อมสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปาก ลิ้นเล็กกวัดตอบอย่างเราร้อนไม่แพ้กัน