เป็นนางร้ายอยู่ดี ๆ ก็มีคนมาแย่งชิงตำแหน่ง

เป็นนางร้ายอยู่ดี ๆ ก็มีคนมาแย่งชิงตำแหน่ง

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-20
Oleh:  รอรีวันTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
10
3 Peringkat. 3 Ulasan-ulasan
98Bab
7.9KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ก่อนหน้านั้นพานเยี่ยนซินได้ชื่อว่าคือนางร้ายอันดับหนึ่งของแผ่นดิน แต่ในวันนี้ดูเหมือนว่าจะมีคนมาแย่งชิงตำแหน่งนางร้ายของนางไปเสียแล้ว

Lihat lebih banyak

Bab 1

1 สกุลพาน

私が自分のチケットの予約をするのを見て、蒼介の眉間の皺がふっと緩んだ。

彼は葵の頭を撫でてから、私の手を取りに来た。

「じゃあ、水着を買いに行こうか。葵と陽向は最近、付け焼き刃でサーフィンを習ったんだ。蒼碧島に着いたら早速実践できるな」

陽向が葵の脚に擦り寄り、甘えた声を出す。

「その時は、葵さんが一番きれいな景色になるんだろうね」

陽向がお世辞を言うことなど、滅多にない。私にはいつもよそよそしくて、視線は常に私に微妙な蔑みを感じさせた。

息子との距離を縮めたくて、私は陽向がフォローしているグルメ系インフルエンサーを探し出し、彼が「いいね」した料理を真似て作った。

けれど、期待を込めて「美味しい?」と聞くたびに、陽向は眉をひそめて食べ物をゴミ箱に吐き出し、えずいてみせた。

「ママの料理、本当にまずい」

味は悪くなかったはずだ。最初は、単に陽向の好みに合わないだけだと思っていた。

でも今ならわかる。彼は私自身が嫌いで、だから私が作るもの全てを嫌っていたのだ。

助手席に座った私は、バックミラー越しに、陽向が大人しく葵の腕の中に収まっているのを見た。

私が見ているのに気づくと、陽向はおどけた顔をしてこちらに唾を吐く真似をした。

葵が口元を押さえて笑いながら口を挟む。

「お姉ちゃん、陽向と前世で何かあったんじゃない?私が今まで見た中で一番いい子なのに、なぜかお姉ちゃんとだけは相性が悪いのよね」

ハンドルを握る蒼介が、相槌を打つように言う。

「陽向は確かに葵の方が好きみたいだな。毎年の誕生日の願い事の時に、明るくて元気な葵さんがママだったらいいのに、って言ってるくらいだし」

言い終わるか終わらないかのうちに、葵の顔がぱっと赤く染まった。恥ずかしそうに蒼介をちらりと見てから、陽向のわき腹をくすぐる。

「もう陽向、変なこと言わないで。ママが悲しむでしょ」

車内に響く笑い声が、針のように私の心に突き刺さった。

自分が腹を痛めて産んだ息子を見つめる。葵が家に越してきてから、陽向は一度も私に懐かなくなった。

心の中に苦みが広がる。蒼介が身を屈めて、私のシートベルトを外してくれた。私の沈んだ気持ちに気づいたのか、彼は慰めるように額にキスを落とした。

「子供の冗談だ、気にするな」

水着ショップに入ると、それまで私と並んで歩いていた蒼介は、いつの間にか葵の隣へと寄っていった。

葵が陽向の手を引き、陽向が蒼介の手を引く。

店員が愛想よく声をかけてきた。

「ご家族お三人とも、本当に仲がよろしいんですね」

後ろに取り残された私に気づく者は誰もおらず、本当の家族は私の方だと訂正する者もいなかった。

目の奥が熱くなるのを堪えながら、陽向が葵に水着を選んでやる姿を眺めた。

不意に、陽向は淡い黄色の水着を手に私の方へ歩み寄ってきた。その目は期待に満ちている。

「ママ、これ着たら絶対似合うよ」

蒼介が言葉を継ぎ、私の背を押して試着室へ向かわせる。

「早く試着してこい、陽向のセンスを見せてもらおうか」

心にじんわりと温かいものが広がった。着替え終えた後も、鏡の前でしわを何度も直した。

ドアを開ければ褒め言葉が待っていると思っていたのに、開けた瞬間に浴びせられたのは、カメラのフラッシュだった。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Nira Ho
Nira Ho
ตอนที่ 71 คืออ่ะไร โผล่มายังวไงไม่สัมพันธ์กับตอนที่ 70 เลย อยู่ก็โผล่มา แบบงง
2026-05-01 01:03:05
0
0
Tor Lae
Tor Lae
สนุกมาก เดินเรื่องได้งดงาม ไม่ยืดเยื้อ
2026-04-28 00:02:46
0
0
Nira Ho
Nira Ho
สงสารนางเอกมาก
2026-04-14 20:39:26
3
0
98 Bab
1 สกุลพาน
“เตรียมตัวพร้อมแล้วหรือยัง”เสียงของสตรีวัยกลางคนเอ่ยถามขึ้นหลังจากเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าเรือนของบุตรสาว“เสร็จเรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ”สาวใช้คนสนิทของหญิงสาวเปิดประตูยื่นหน้าออกมารายงานความคืบหน้า“เสร็จแล้วก็ออกเดินทางได้แล้ว”หานอิงผู้เป็นมารดากล่าวเพียงชั่วอึดใจหญิงสาวผู้หนึ่งก็เปิดประตูเยื้องย่างออกมาด้วยท่วงท่าสง่างามใบหน้าของนางงดงามและบริสุทธิ์ เส้นผมสีดำขลับถูกเกล้าขึ้นเป็นทรงสูง ประดับด้วยปิ่นเข้ากับชุดสีเหลืองอ่อนตัดสลับกับสีขาว ริมฝีปากอวบอิ่มแต้มสีชาดแดงระเรื่อ ดวงตาของนางเป็นสีน้ำตาลคล้ายดวงตาของลูกกวางที่ไร้เดียงสา นั่นคือจุดเด่นที่สุดที่หานอิงภาคภูมิใจในตัวบุตรสาว นับเป็นดวงตาที่สามารถทำให้เหล่าบุรุษแทบหยุดหายใจเมื่อได้สบตากัน“ลูกพร้อมแล้วเจ้าค่ะท่านแม่”พานเยี่ยนซินก้าวช้า ๆ ออกมาทำความเคารพมารดาตนสายตาของผู้เป็นมารดาสำรวจความเรียบร้อยบนกายของนาง เมื่อทุกอย่างไร้ที่ติแล้ว หานอิงก็มิได้คิดตำหนิเรื่องใดอีก“ไปกันเถอะ ชักช้าจะมิทันกาล”“...”พานเยี่ยนซินผงกศีรษะเล็กน้อยแล้วเดินตามมารดาไปอย่างว่าง่ายนับเป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่มารดาไม่ตำหนิเรื่องการแต่งกายของนาง ไม่เสียแ
Baca selengkapnya
2 ดวงตามงดงามที่สวรรค์มอบให้
เป็นแน่ว่าสิ่งที่พานเยี่ยนซินต้องทำเป็นอันดับแรก คือนางต้องโดดเด่นและดึงดูดความสนพระทัยจากพระพันปีและรัชทายาทให้ได้ ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าอย่างไรเสียพวกเขาก็มิคิดจะมองมาที่นาง พานเยี่ยนซินนึกไม่ออกเลยว่าถ้าหากนางได้แต่งงานกับซูลิ่งอี้ขึ้นมาจริง ๆ ชีวิตของนางจะเป็นเช่นไรเมื่อเดินไปจนถึงอุทยานหลวง อันเป็นสถานที่จัดงานเลี้ยงชมดอกเบญจมาศ พานเยี่ยนซินและมารดาของนาง จึงก้าวเข้าไปถวายความเคารพฮองเฮาและพระพันปีอย่างรักษามารยาท“ถวายพระพรพระพันปีเพคะ ถวายพระพรองค์รัชทายาทเพคะ”พระพันปีทอดพระเนตรไปยังสตรีสองแม่ลูกจากจวนสกุลพาน แม้จะมิโปรดคนบ้านนี้ แต่อย่างไรก็ต้องรักษามารยาทและวางองค์ให้เป็นกลาง“ลุกขึ้นเถิดพานฮูหยิน คุณหนูห้า”ทั้งแม่และลูก ย่อกายแล้วลุกขึ้นพร้อมกัน พานเยี่ยนซินมองไปยังซูลิ่งอี้ นางเห็นแล้วว่าสายพระเนตรของเขากำลังจับจ้องไปยังที่แห่งใด“วันนี้อากาศดีเหลือเกินนะเพคะ พระพักตร์ของพระพันปียังคงงดงามเหมือนแต่กาลก่อนไม่มีเปลี่ยน” หานอิงประจบสอพลอครั้นได้ยินคำกล่าวชม พระพักตร์ของพระพันปีก็ดูแจ่มใสขึ้น “หานอิง เจ้านี่เองปากหวานไม่มีเปลี่ยน”“ปากหวานอะไรกันเพคะ หม่อมฉันเพียงพูดไปตามควา
Baca selengkapnya
3 กล้าดีอย่างไร
เขาทิ้งนางอย่างไม่เหลือเยื่อใยไว้ที่สวนดอกเบญจมาศท่ามกลางสายตาของชนชั้นสูงที่มาร่วมงานเลี้ยงชมดอกเบญจมาศในวันนี้ พานเยี่ยนซินไม่อยากรู้สึกชินชา แต่เป็นเพราะสถานการณ์และหลายสิ่งหลายอย่างบีบบังคับให้นางต้องรู้สึกเช่นนั้นชนชั้นสูงเหล่านั้นคาดหวังให้นางยืนร้องไห้สะอึกสะอื้นที่ถูกรัชทายาททอดทิ้ง แต่เปล่าเลย นางแข็งแกร่งกว่านั้น หญิงสาวยังคงเดินชื่นชมดอกเบญจมาศอย่างทำทีว่าอารมณ์ดี โดยมิได้แสดงท่าทีของคนพ่ายแพ้ออกไปให้พวกเขาเห็นไม่เพียงเท่านั้น นางยังส่งรอยยิ้มเย็นยะเยือกไปให้แก่พวกเขา เป็นการแสดงให้พวกเขาเห็นว่า นางรู้และเห็นว่าพวกเขากำลังมองมาที่นางเช่นไร นางคือสตรีสกุลพาน เป็นบุตรสาวภรรยาเอกแห่งจวนกั๋วกง พวกบุตรสาวขุนนางระดับล่างมีสิทธิอันใดมาใช้สายตามองนางอย่างเหยียดหยามครั้นทุกคนเห็นสายตาของนางเช่นนั้นก็รีบหลบไปทางอื่นเมื่อชื่นชมดอกเบญจมาศจนเบื่อ พานเยี่ยนซินก็ปลีกตัวเดินเลี่ยงออกไปตั้งใจหาที่สงบ ๆ นั่งพักผ่อน สักชั่วครู่เท่านั้น แต่เมื่อก้าวเท้าไปได้เพียงไม่กี่ก้าว สายตาของนางก็เห็นซูลิ่งอี้นั่งหัวเราะคิกคักอย่างรื่นรมย์อยู่กับไป๋ซูเอ๋อ พวกเขากระซิบกระซาบสนทนาสิ่งใดกันบางอย่าง ซูลิ
Baca selengkapnya
4 คุณหนูไป๋ทำถูกแล้ว
หากมิได้เห็นด้วยตาของตนเอง เหยียนเหวินจิ้งก็มิอาจเชื่อว่าคุณหนูไป๋จะตบหน้าตนเองจริง ๆ หากมองกันผิวเผินคงจะคิดว่าคุณหนูพานห้าเป็นผู้ที่หาเรื่องก่อน เพราะนางเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหาและเปิดช่องให้อีกฝ่ายต่อว่า แต่ใครจะไปรู้ นางเพียงเดินเข้าไป แต่อีกฝ่ายยังไม่ทันพูดอะไรก็ทักทายด้วยวาจาที่ไม่สู้ดีนักจนสุดท้ายคุณหนูพานห้า ตอบโต้ด้วยวาจาเชือดเฉือนที่ไร้คำหยาบ จนอีกฝ่ายยืนตัวชาทนไม่ไหว แล้วต้องแสดงละครฉากใหญ่ต่อหน้ารัชทายาทและคนอื่น ๆ แต่กระนั้นเหยียนเหวินจิ้งเองก็ยังคิดเข้าข้างไป๋ซูเอ๋อ นั่นเป็นเพราะที่ผ่านมา คุณหนูพานห้ามักจะเป็นผู้ที่เข้าไปหาเรื่องทะเลาะวิวาทกับผู้อื่นก่อน สิ่งที่เกิดขึ้นนั่นเป็นเพราะคุณหนูไป๋ต้องปกป้องตนเองต่างหากแต่เดิมนิสัยของคุณหนูไป๋มิได้เป็นเช่นนี้ แต่เพราะถูกกระตุ้นจากพานเยี่ยนซิน นางจึงเป็นเช่นนั้น หากนางไม่เป็นฝ่ายเริ่มก่อนก็คงหนีไม่พ้นถูกคุณหนูพานห้ารังแกเหมือนทุก ๆ ครั้ง คุณหนูไป๋ช่างดียิ่งนัก ประสบการณ์ที่ผ่านมาคงสอนให้นางรู้จักสู้คนสินะในคราวแรกเขาจะออกไปช่วยคุณหนูไป๋เป็นพยานเท็จให้ แต่กลายเป็นว่าพานเยี่ยนซินนั้นฉลาดนักมองจุดอ่อนได้ทะลุปรุโปร่ง อัครเสนาบดีหนุ่
Baca selengkapnya
5 การกลั่นแกล้ง
พานเยี่ยนซินตั้งใจวาดภาพอย่างสุดฝีมือ ปรากฏเป็นภาพของนกยูงรำแพนท่ามกลางต้นดอกเหมยสีชมพูสดใส ภาพนกยูงสองตัวเคียงข้างกันวิจิตรงดงามยิ่งนัก ราวกับมีชีวิต อีกทั้งสีสันที่ใช้ก็สวยงามเข้ากันเป็นอย่างดี“ตายจริงคุณหนูห้า ภาพของท่านงดงามเหลือเกิน” ท่านหญิงตานอิง ธิดาจวนอ๋องที่นั่งอยู่โต๊ะไม่ห่างกันนัก มองภาพของตนเองแล้วเปรียบเทียบกับภาพของคุณหนูห้าก็หดหู่ใจนัก“ขอบคุณท่านหญิงตานอิงเจ้าค่ะ” คนตัวเล็กยืดตัวขึ้นเล็กน้อยเพื่อจะได้มองภาพของท่านหญิงตานอิงได้ชัดเจน “ของท่านหญิงก็งดงามเช่นกันเจ้าค่ะ”“เฮ้อ... อย่าพูดเลย” ซูตานอิงมองไปยังเสด็จย่าของตนเอง ครั้นเมื่ออีกฝ่ายผินพระพักตร์ไปทางอื่น นางก็แกล้งทำน้ำชาหกใส่ภาพของตนเอง “ตายแล้วจวงกงกง ผลงานของข้าคงส่งให้พระพันปีทอดพระเนตรไม่ได้แล้ว”“พ่ะย่ะค่ะ” จวงกงกงเดินมาถึง น่าเสียดายที่จับมิได้คาหนังคาเขา ท่านหญิงผู้นี้เจ้าเล่ห์ยิ่งนักซูตานอิงส่งยิ้มให้จวงกงกงแล้วหันกลับมาชื่นชมภาพของคุณหนูพานต่อ“คุณหนูพาน... ภาพนั้น...”“ได้เจ้าค่ะ... หากประกวดเสร็จแล้วข้าจะขายให้ท่าน” พานเยี่ยนซินรู้ดีว่านางต้องการสิ่งใด“ดี!”ในอีกฟากหนึ่ง ผู้คนก็ชื่นชมภาพของไป๋ซูเอ๋อ
Baca selengkapnya
6 ยุติธรรม
ภาพของเหล่าคุณหนูถูกนำไปที่พระที่นั่ง จวงกงกงค่อย ๆ แสดงให้พระพันปีทอดพระเนตรทีละภาพผลงานของทุกคนนั้นล้วนแล้วแต่โดดเด่น“ของตานเอ๋อล่ะ”“ท่านหญิงตานอิงทำกระดาษเปื้อนน้ำชาไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ” จวงกงกงทูล“เด็กคนนี้ช่างจับไม่ได้ไล่ไม่ทันเสียจริง ๆ” พระพันปีแย้มพระสรวลอย่างรู้สึกเอ็นดูหลานสาวจนกระทั่งไปถึงภาพของคุณหนูไป๋และคุณหนูพานที่อยู่ในลำดับท้ายที่สุดเนื่องจากเกิดปัญหาขึ้น“ของคุณหนูพาน นับว่างดงามและมีฝีมือยิ่งนัก”พระนางตรัสพลางทรงเอื้อมพระหัตถ์ขึ้นไปแตะปิ่นปักผมของตนเอง“แล้วภาพของคุณหนูไป๋ เหตุใดจึงกลายมาเป็นเช่นนี้” รัชทายาททรงตรัสถามกับจวงกงกงจวงกงกงนิ่งเงียบไป ถอนหายใจแล้วเริ่มทูลให้องค์รัชทายาทฟัง“คือเรื่องเป็นเช่นนี้พ่ะย่ะค่ะ เดิมทีคุณหนูไป๋วาดนางแอ่นที่เกาะอยู่บนกิ่งหลิว นางใช้สีเพียงสองสี ให้ความรู้สึกอ่อนโยนและงดงามในเวลาเดียวกัน แต่น่าจะเป็นเพราะคุณหนูพานกลัวว่าคุณหนูไป๋จะชนะ นางจึงกลั่นแกล้งคุณหนูไป๋พ่ะย่ะค่ะ”“ภาพของซูเอ๋อจึงออกมาเช่นนี้อย่างนั้นหรือ” รัชทายาทตกพระทัย“เป็นความจริงอย่างนั้นหรือจวงกงกง” เมื่อพระพันปีได้สดับฟังก็เป็นฝ่ายตรัสถามบ้าง“จากการพิจารณาของกระหม
Baca selengkapnya
7 นางเป็นสิ่งใดกันแน่
เมื่อจวงกงกงให้แยกย้าย ก็ถึงเวลาที่งานเลี้ยงเลิกราพอดี พานเยี่ยนซินรู้สึกหวาดกลัวจนแผ่นหลังของนางเวลานี้เปียกชื้นไปด้วยเหงื่อเย็น สายตาของมารดามองมาที่นางโดยไร้อารมณ์และความรู้สึก เมื่อกลับไปถึงจวนกั๋วกงแล้วไม่รู้เลยว่า นางจะต้องพบกับอะไรบ้างตลอดการเดินทางตั้งแต่ก้าวเท้าเดินออกจากพระตำหนัก เดินไปตามทางเดินของวังหลวง ขึ้นรถม้ามุ่งหน้าจนกระทั่งมาถึงจวนกั๋วกง หานอิงนิ่งเงียบไม่เอ่ยสิ่งใดทั้งสิ้นในที่สุดรถม้าก็หยุดอยู่ที่หน้าจวน“ตามไปพบข้าที่ห้อง” หานอิงออกคำสั่ง“เจ้าค่ะ”แม้นางอยากจะหนีแต่คืนนี้ก็คงจะหนีไม่พ้น ต้องยอมรับชะตากรรมของตนอย่างเงียบ ๆอาเสว่นั้นเป็นเพียงหญิงรับใช้จึงมิอาจพูดสิ่งใดมากได้ นางมิได้เดินตามเจ้านายของตนเองไป แต่รีบกลับไปเตรียมน้ำอุ่นและยาทาแผลเอาไว้ให้คุณหนูของนางพานเยี่ยนซินก้าวเดินอย่างช้า ๆ ตามหลังมารดาไปเงียบ ๆ ไม่นานก็ไปถึงที่เรือนของท่าน ทันทีที่นางก้าวเท้าเข้าไปในห้องที่ลับสายตาคน ฝ่ามือของมารดาก็ฟาดลงบนใบหน้างดงามของนางในทันที“ข้าสั่งแล้วใช่หรือไม่ว่าการประชันในวันนี้เจ้าจะต้องชนะเท่านั้น” หานอิงแผดเสียงดังลั่น และออกแรงลงไม้ลงมือกับบุตรสาวสิ่งที่นาง
Baca selengkapnya
8 วันธรรมดาวันหนึ่ง
อาเสว่ยืนอยู่หน้าเรือนรอรับคุณหนูของนาง จนกระทั่งเห็นเจ้านายเดินโซซัดโซเซมาก็รีบวิ่งเข้าไปประคอง บ่าวคนอื่น ๆ เองก็รู้สถานการณ์ดี และรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น พวกนางเห็นแล้วก็รู้สึกสงสารจับใจ รีบเข้าไปจัดเตรียมเสื้อผ้า น้ำอุ่น ยาสมานแผล และยาสมุนไพรต้มเพื่อบรรเทาอาการบาดเจ็บและช่วยให้นางผ่อนคลาย พานเยี่ยนซินเหนื่อยและเศร้าเกินไป ตอนนี้นางเองก็ไร้เรี่ยวแรงจะดิ้นรนจึงปล่อยให้บ่าวไพร่ปรนนิบัตินางตามใจชอบ“คุณหนู...” อาเสว่ถอดเสื้อผ้าของเจ้านายออก บนร่างกายมีแต่รอยหยิก รอยทุบตี ใบหน้าก็มีบาดแผลอย่างน่าสงสาร“พวกเจ้าร้องไห้ทำไมกัน” พานเยี่ยนซินยิ้ม“เหตุใดฮูหยินจึงลงมือหนักเช่นนี้” อาเสว่ค่อย ๆ ประคองคุณหนูลงในถังอาบน้ำ“เอาเถิดอย่าพูดอีกเลย” พานเยี่ยนซินไม่อยากฟังแล้ว พรุ่งนี้ยังมีหลายเรื่องให้ต้องทำ นางง่วงนอนเหลือเกินอาเสว่และสาวใช้คนอื่น ๆ เห็นเช่นนั้นก็มิได้เอ่ยสิ่งใดอีก เพียงช่วยอาบน้ำทายาแก้ฟกช้ำให้นางเงียบ ๆ เท่านั้นคุณหนูของพวกนางเป็นสตรีที่งดงาม มักจะแต่งกายหรูหราอยู่เสมอ แต่ใครจะไปรู้ว่าการที่นางทำเช่นนั้นก็เพื่อปกปิดร่างกายที่เต็มไปด้วยร่องรอยเช่นนี้ นางใจดีกับบ่าวไพร่ ไม่เคยทำร้า
Baca selengkapnya
9 ต้องการแค่สักคน
เหยียนเหวินจิ้งได้ยินว่ารัชทายาทออกล่าสัตว์ และยังได้ยินอีกว่าเขาจะพาคุณหนูไป๋มาร่วมด้วย กำลังคิดอยู่ว่าจะหาวันที่โอกาสเหมาะสมเช่นนี้ได้เมื่อไร เมื่อตัดสินใจแล้ว ก็รีบลงมือทันที อัครเสนาบดีหนุ่มไปรออยู่ที่วัด ที่อยู่ใกล้กับพื้นที่ล่าสัตว์อย่างเงียบ ๆ“ดูเหมือนว่าวันนี้เราจะมีแขกไม่ได้รับเชิญนะขอรับ” กงหยุนเข้ามารายงาน เพราะเมื่อสักครู่นี้เห็นรถม้าของจวนกั๋วกงมุ่งหน้าเข้ามาที่นี่ รอดูสักพักจึงได้เห็นว่าเป็นคุณหนูห้าแห่งจวนกั๋วกง “ใคร”“คุณหนูห้า จากจวนพานกั๋วกงขอรับ”คุณหนูพานห้างั้นเหรอ แค่ได้ยินชื่อนางเหยียนเหวินจิ้งก็พลันรู้สึกหงุดหงิด“นางมาที่นี่ทำไม หรือว่านางมีแผนการอะไร” อัครเสนาบดีหนุ่ม เกรงว่านางอาจจะกำลังวางแผนอะไรสักอย่าง เขาไม่ต้องการให้เรื่องของนางมาส่งผลกระทบต่อแผนการของเขา“ข้าน้อยก็ไม่ทราบขอรับ ร้อยวันพันปีนางไม่เคยเข้าวัดไหว้พระ แต่วันนี้เกิดอยากจะทำบุญ นางจะต้องมีแผนการร้ายอย่างแน่นอนขอรับ ไม่แน่ว่านางอาจจะกำลังคิดแผนการเข้าหาองค์รัชทายาทก็ได้” กงหยุนคิดเช่นนั้นสิ่งที่กงหยุนเอ่ยออกมานับว่ามีน้ำหนักพอสมควร เขาคาดเดาว่าน่าจะเป็นเช่นนั้น“งั้นข้าจะออกไปดูเสียหน่อยว่าน
Baca selengkapnya
10 เหมือนลูกกวาง
ตอนที่เหยียนเหวินจิ้งเปิดประตูห้องออกมา ก็เป็นช่วงเวลาเดียวกันกับที่พานเยี่ยนซินเปิดออกมาพร้อมกัน เขามองหน้านางครู่หนึ่งแล้วเดินเลยนางไป ราวกับมิได้สนใจว่านางเป็นใคร นับว่าเป็นบุรุษที่มีรูปโฉมงดงามนัก ตัวสูงกว่านางหลายเท่า บนตัวเขามีกลิ่นหมึกฮุ่ยโม่จาง ๆ เดาว่าเขามาที่นี่คงจะมาศึกษาพระคัมภีร์พานเยี่ยนซิน คลับคล้ายคลับคลาเหมือนกับจะเคยพบหน้าเขาที่ใดมาก่อน แต่ก็นึกไม่ออก อาจเป็นบุตรชายขุนนางสักคน ว่าแต่เขาอยู่ห้องนั้นอย่างนั้นหรือ เช่นนั้นเขาก็อาจจะได้ยินที่นางอธิษฐานใช่หรือไม่คิดได้เช่นนั้นพานเยี่ยนซิน รีบเดินไปดักหน้าอีกฝ่าย“คุณชาย...”คุณชาย? นางไม่รู้จักเขาอย่างนั้นหรือ? เหยียนเหวินจิ้งสีหน้าเรียบเฉย ก้มหน้าลงไปมองสตรีที่ตัวเล็กกว่า“คุณหนูมีธุระอันใดหรือเปล่า”ริมฝีปากของพานเยี่ยนซินเม้มเข้าหากัน อยากจะพูดออกไปแต่ก็ไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไรดี“...”เมื่อได้อยู่ใกล้ ๆ จึงเพิ่งจะเห็นว่าดวงตาของนางเป็นสีน้ำตาล ดูอ่อนโยนน่าทะนุถนอมราวกับลูกกวางตัวน้อย ๆ กลิ่นกายแทนที่จะเป็นกลิ่นเครื่องหอมอย่างที่สตรีในเมืองหลวงนิยมใช้กัน แต่กลับเป็นกลิ่นหอมสะอาดของสมุนไพร ริมฝีปากอวบอิ่มเป็นสีแดงระเร
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status