8.4 | ลองดมดูก่อน

               “โอเค” ชายหนุ่มยกมือยอมแพ้ “ถ้าคุณไม่เชื่อคำพูดผม คุณก็น่าจะเชื่อคำพูดตัวเอง” เขาจนปัญญาจะอธิบายจึงเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนหัวเตียงมาเปิดคลิปให้หญิงสาวความจำเสื่อมซ้ำซ้อนดู แต่ถ้าดูคลิปนี้แล้วเธอยังไม่ยอมเชื่อ คราวนี้เขาจะจับปล้ำจริงๆ เลย

               เอวารินดูคลิปจบแล้วนิ่งเงียบไปเกือบนาที การเห็นภาพตัวเองจูบกับเขาอย่างดูดดื่มแบบนั้นมันทำให้เธอใจสั่น ใบหน้าร้อนผ่าวและเผลอกัดริมฝีปากล่างของตัวเองอย่างวาบหวิว

“ทำไมฉันถึงจำเหตุการณ์เมื่อคืนนี้ไม่ได้เลย คุณมอมเหล้าฉันแล้วเอามีดจี้ให้ฉันพูดใช่มั้ย ฉันเห็นนะ ในคลิปมือคุณอยู่ข้างหลังฉัน” เธอมองหน้าเขาอย่างหวาดระแวง

               “โอ้ยคุณ!” เขาอยากเอาหัวโหม่งกำแพงตายให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย คนที่จินตนาการล้ำเลิศจนน่าจะไปเป็นนักเขียนคือเธอมากกว่า “มือผมอยู่ข้างหลังคุณเพราะผมกำลังกอดคุณอยู่ ไม่ได้เอามีดจี้ แล้วผมก็ไม่ได้มอมเหล้าคุณด้วย คุณก็เห็นช่วงสุดท้ายของคลิปแล้วไม่ใช่เหรอ ที่เราจูบกัน คุณไม่ได้ขัดขืนแล้วคุณก็จูบตอบผมด้วย”

               “ใช่...คุณจูบฉัน” เธอกัดฟันบอกเสียงเยียบเย็นอย่างน่ากลัวแล้วตวัดมือตบหน้าเขาอย่างแรง “คนทุเรศ! ไหนบอกว่าไม่ได้ข่มขืนฉัน แล้วทำกับฉันอย่างนี้ทำไม”

               “จูบกับข่มขืนมันคนละเรื่องกันเลยนะคุณ” เขาบอกพลางเอามือลูบแก้มป้อยๆ ครั้งนี้เธอตบหนักกว่าครั้งก่อนสักสิบเท่าเห็นจะได้ “แล้วผมก็ขอย้ำอีกครั้งว่าผมไม่ได้ข่มขืนคุณ อย่าพยายามยัดเยียดคุกให้ผม”

               “แล้วคุณมาจูบฉันทำไม”

               “ผมไม่ได้จูบคุณฝ่ายเดียว คุณก็จูบผมด้วย เรา-จูบ-กัน ฟังชัดๆ อีกครั้งนะว่า เรา-จูบ-กัน” เขาย้ำชัดทุกถ้อยคำ

               “ไม่ต้องย้ำชัดขนาดนี้ก็ได้!” เอวารินฟาดฝ่ามือลงบนซีกแก้มของเขาซ้ำรอยเดิมอีกทีอย่างสุดทน ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้ยียวนกวนประสาทได้ขนาดนี้ เธอไม่มีวันยอมรับผู้ชายแบบนี้เป็นสามีแน่นอน

               มาร์คัสขบกรามแน่น พยายามอดทนให้ถึงที่สุดแต่สุดท้ายก็สติแตก รั้งตัวเธอเข้ามาจูบ ผลักดันลิ้นเข้าไปพัวพัน ทั้งดูดและดึงลิ้นเล็กด้วยความสับสนและหวั่นไหว เขาไม่ได้โกรธที่ถูกตบ แต่กำลังกลัวการถูกคนที่รักลืม

มันเจ็บปวดเกินไป เขาทนไม่ได้

               “อื้อ...ปล่อยฉัน” เอวารินใช้สองมือดันอกเขาให้ออกห่างแต่เขาออกแรงต้านพร้อมกับประกบริมฝีปากแนบลงมาอีกครั้งอย่างเร่าร้อนยิ่งกว่าเดิมแล้วตวัดลิ้นลูบไล้ไปทั่วทุกซอกทุกมุม

สัมผัสจากเขาเร่าร้อนและออกจะรุนแรงไปสักนิดแต่มันไม่ได้น่ากลัวหรือป่าเถื่อน หากแต่มันทำให้เธอรู้สึกวาบหวิวจนเกือบเผลอจูบตอบเขาไปแล้วด้วยซ้ำถ้ายั้งสติตัวเองไว้ไม่ทันแล้วรวบรวมพลังทั้งหมดที่มีผลักเขาออก

“คุณไม่มีสิทธิ์ทำกับฉันแบบนี้!” ฝ่ามือเล็กยกขึ้นตบหน้าเขาอีกครั้งอย่างเต็มแรง

               “ผมมีสิทธิ์!” เขากัดกรามบอกเสียงนิ่งเรียบ ไม่ได้โกรธแต่เจ็บ เจ็บสุดๆ เจ็บจนหน้าชา “คุณเป็นเมียที่ถูกต้องตามกฎหมายของผม ผมมีทะเบียนสมรส ผมมีสิทธิ์ในตัวคุณ”

เขาดึงตัวเธอเข้ามาจูบอย่างเร่าร้อนดูดดื่มอีกครั้ง และทันทีที่ถอนจูบออกก็ถูกตบดังฉาดสองทีซ้อน

“คุณไม่มีสิทธิ์!” เธอกัดฟันบอกย้ำเสียงแข็ง ลมหายใจยังหอบสะท้านเพราะจูบกระชากวิญญาณ

“ผมมีสิทธิ์!”

เขาย้ำชัดพอกันแล้วประคองใบหน้าเธอเข้ามาจูบอีก แล้วก็โดนตบอีก เธอตบ...เขาจูบ...เธอตบ...เขาจูบอยู่อย่างนั้นเกือบสิบรอบจนต่างฝ่ายต่างหมดแรงและยอมหยุดไปเอง

เอวารินริมฝีปากแดงเจ่อเพราะจูบกระชากวิญญาณ!

มาร์คัสแก้มแดงช้ำทั้งสองข้างเพราะฝ่ามืออรหันต์!

               “ฉันจะไปจากที่นี่” เอวารินบอกด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบแล้วลุกพรวดขึ้นโดยไม่ลืมรวบผ้าห่มพันร่างกายเปลือยเปล่าไปด้วย

               “ผมไม่ให้คุณไปไหนทั้งนั้นจนกว่าคุณจะจำได้ว่าผมเป็นสามีของคุณ” มาร์คัสตวัดมือไปจับข้อมือเล็กเอาไว้แล้วออกแรงดึงร่างบางให้นั่งลงบนตักจากนั้นก็จับใบหน้าของเธอกดแนบกับแผงอก

               “ปล่อยฉัน ฉันหายใจไม่ออก นี่คุณจะฆ่าฉันหรือไง” เอวารินพูดอู้อี้พลางดิ้นไปมาแต่ก็ถูกเขากดศีรษะแนบกับอกกว้างไว้แน่น

               “คุณลองดมกลิ่นผมดูสิ คุณเคยบอกว่าคุณชอบกลิ่นน้ำหอมของผม ลองดมดูดีๆ เผื่อคุณจะจำเรื่องของเราได้”

               “ฉันไม่ใช่หมานะจะได้ดมพิสูจน์กลิ่น” เอวารินทั้งดิ้นทั้งผลักเพื่อจะดันตัวเองออกจนผ้าห่มหลุดออกจากร่างไม่รู้ตัว

               “คุณอย่าเพิ่งโวยวายสิ ลองดมดูก่อน” เขาทั้งกดศีรษะและกอดล็อกเอวบางเอาไว้ให้หยุดดิ้น “ผมขอร้อง คุณสงบนิ่งสักครึ่งนาทีแล้วลองดมกลิ่นผมก่อนนะ ถ้าดมแล้วยังจำไม่ได้ผมสัญญาว่าจะปล่อยคุณ”

               “แน่นะ” เธอถามอู้อี้ทั้งที่จมูกยังกดแนบอยู่กับแผงอกเปลือยเปล่าของเขา

               “แน่สิ” ชายหนุ่มกัดกรามบอกเสียงทุ้มต่ำ ลมหายใจเริ่มติดขัด ยอดอกหดเกร็งเนื่องจากถูกลมหายใจอบอุ่นเป่ารด และยิ่งเธอดิ้นขลุกลักไปมาก็ยิ่งทำให้ปลายถันของเธอเสียดสีกับกล้ามเนื้อหน้าท้องที่เปลือยเปล่าของเขา ส่งผลให้อุณหภูมิในร่างกายเริ่มร้อนขึ้นและความเป็นชายที่เพิ่งสงบก็เหยียดขยายเต็มตัวขึ้นมาอีกครั้ง

               “จะให้ฉันดมก็อยู่นิ่งๆ อย่าสะกิด” หญิงสาวบ่นพึมพำเมื่อถูกสะกิดที่สะโพกซึ่งกดแนบอยู่กับหน้าตักของเขา แต่พอตั้งสติคิดให้ดี มือข้างหนึ่งของเขายังกดศีรษะเธออยู่ ส่วนอีกข้างจับเอวเธอล็อกไว้ แล้วเขาจะเหลือนิ้วมือที่ไหนมาสะกิดเธอ

               เอวารินก้มมองสะโพกตัวเองจึงได้เห็นว่าสิ่งที่สะกิดเธออยู่นั้นไม่ใช่นิ้วมือ แต่มันคือท่อนเนื้อยาวใหญ่ซึ่งแข็งชันและแทงตัวเองออกมาจากขากางเกงบอกเซอร์ซึ่งร่นขึ้นไปกองอยู่ที่โคนขาของเขา

               “กรี๊ด!!!”

               หญิงสาวตกใจจนสติหลุด เงื้อมือขึ้นจะตบ...ไม่ใช่ตบหน้าเขา แต่จะตบเจ้ามังกรยักษ์ที่บังอาจมาสะกิดสะโพกเธอ แต่มือใหญ่คว้าหมับเข้าที่ข้อมือเล็กได้ทันเวลาพอดี

“ไม่นะที่รัก ถ้ามันเป็นอะไรไป คุณเองที่จะต้องเสียใจ” เขามองหน้าทำตาปริบๆ วอนขอความเมตตา