9.3 | บริการเสริมพิเศษ

แล้วจิตใต้สำนึกก็สั่งให้เธอเงยหน้าขึ้นมองสบตาเขาด้วยแววตาเป็นประกายเร่าร้อนเชิญชวน แต่พอเห็นเขาหรี่ตามองแบบงงๆ สติที่เตลิดไปไกลของเธอก็กลับมา

“บ้า! คิดอะไรแบบนี้เนี่ย” เอวารินส่ายหน้าแรงๆ สลัดความคิดวาบหวามออกจากหัวพร้อมบ่นงึมงำอยู่คนเดียว

“คิดอะไรเหรอ” เขาโน้มใบหน้าเข้ามาถามใกล้มากจนหน้าเกือบชิดกัน

               “ปะ...เปล่า...ไม่ได้คิดอะไร” เธอเอนหลังหนี

               “คุณกำลังแอบคิดมิดีมิร้ายกับผมอยู่ใช่มั้ย” เขามองตาอย่างรู้ทัน

               “เปล่านะ” เธอรีบปฏิเสธ

“เวลาที่คุณต้องการผมคุณจะมองผมด้วยสายตาแบบเมื่อกี้นี้”

“ฉันไม่ได้คิดอะไรกับคุณจริงจริ๊งงง ไม่ได้ต้องการคุณ แล้วก็ไม่ได้อยากให้คุณจูบด้วย…อุ๊ย…เอ่อ...” เอวารินชะงักกึก ปั้นหน้าไม่ถูกเมื่อหลุดปากพูดสิ่งที่แอบคิดอยู่ในใจออกไป

มาร์คัสยิ้มอย่างเข้าทางแล้วดึงตัวเธอเข้าไปจูบทันที เขาออกแรงกดช้าๆ ทว่าหนักแน่นไปตามขอบโค้งของกลีบปากอ่อนนุ่มทั้งบนและล่าง สัมผัสอ่อนโยนจากเขาทำให้มือเล็กที่คิดจะผลักไสในทีแรกเปลี่ยนเป็นเลื่อนขึ้นโอบคอแข็งแรงแล้วสอดมือข้างหนึ่งเข้าไปในเรือนผมแล้วรั้งศีรษะของเขาให้โน้มลงมาเพื่อจูบที่แนบแน่นและล้ำลึกมากยิ่งขึ้น

               หญิงสาวไม่รู้ว่าตัวเองเสียสติไปแล้วหรือเปล่าที่รู้สึกวาบหวามไปกับจูบของชายแปลกหน้าที่อ้างตัวว่าเป็นสามีจนยอมเผยอริมฝีปากให้เขาแทรกลิ้นเข้ามาลูบไล้บนลิ้นเธอ

               “อื้อ...” เอวารินครางฮือด้วยความซ่านสยิวเมื่อเขาดูดปลายลิ้นเธออย่างลึกซึ้ง ร่างกายร้อนผะผ่าวโดยเฉพาะที่จุดอ่อนไหวเบื้องล่าง ปลายยอดทรวงอกหดเกร็งเจ็บร้าวจนต้องแนบร่างบดเบียดกับอกกว้างเพื่อบรรเทาอาการ

               และเหมือนรู้ ฝ่ามือหนาถูกสอดเข้ามาใต้ชายเสื้อแล้วค่อยๆ ลากขึ้นมาตามแนวโค้งของเนินสะโพกด้านข้างขึ้นมาจนถึงทรวงออกแล้วนวดคลึงผ่านผ้าลูกไม้ด้วยน้ำหนักมือที่หนักแน่นอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเลื่อนไปด้านหลังเพื่อปลดตะขอเสื้อชั้นในแล้วเลื่อนกลับมาบดขยี้ยอดดอกอย่างร้อนแรงทั้งที่ริมฝีปากและลิ้นยังพัวพันกันอยู่

               “ผมมีบริการเสริมพิเศษให้คุณด้วยนะ”

               เธอได้ยินเสียงเขาพึมพำแนบชิดริมฝีปากก่อนที่จะละมือออกจากทรวงอกแล้วสอดเข้าไปใต้ชายกระโปรง ฝ่ามือร้อนผ่าววางแนบลงบนหัวเข่าแล้วค่อยๆ เลื่อนขึ้นมาตามแนวต้นขาด้านในอย่างเชื่องช้า

สัมผัสที่แผ่วเบาราวขนจากเขาทำให้ขนอ่อนเธอลุกชันทั่วทั้งร่าง กล้ามเนื้อในช่องท้องบิดเกร็ง ลมหายใจเริ่มติดขัด เธอรู้ว่าปลายทางที่เขาต้องการคือที่ไหนและมือของเขาก็กำลังคืบคลานใกล้เข้ามา...ใกล้เข้ามาจนเกือบจะถึง...

“หยุดนะ” เธอกลั้นใจบอกพร้อมกับหนีบขาเข้าหากันเพื่อปกป้องส่วนที่พึงสงวน ตราบใดที่เธอยังไม่มั่นใจว่าเขาเป็นสามีของเธอจริงๆ เธอจะปล่อยให้เขาเข้ามาแพ้เพียงปลายนิ้ว

“ผมหยุดก็ได้แต่คุณต้องปล่อยมือผมก่อน” มาร์คัสมองสบตาเธอด้วยรอยยิ้มขี้เล่น แรงหนีบจากต้นขาเธอไม่ได้มากถึงขนาดที่เขาจะดึงมือออกไม่ได้ เขาแค่อยากแกล้งภรรยาจอมยั่วที่ตอนนี้กลายเป็นสาวหวงเนื้อหวงตัวไปแล้วเท่านั้นเอง

เอวารินก้มมองหว่างขาตัวเองที่ตอนนี้ชายกระโปรงถูกตลบร่นขึ้นมากองที่โคนขาและมีมือใหญ่ของเขาก็ถูกหนีบอยู่ตรงกลางแนบชิดกับจุดอ่อนไหว ภาพที่เห็นทำให้หน้าที่แดงอยู่แล้วยิ่งแดงมากขึ้น เธอรีบดึงมือเขาออกแล้วดึงชายกระโปรงลงให้เรียบร้อย จากนั้นขยับตัวหนีออกมาหนึ่งคืบแล้วเอื้อมมือทั้งสองข้างไปด้านหลังเพื่อจะติดตะขอบราเซีย แต่เพราะความประหม่าและเขินอายทำให้มือไม้สั่นติดไม่ได้สักที

“ผมช่วย” มาร์คัสที่นั่งมองอยู่นานขยับตัวตามไปใกล้แล้วโอบแขนทั้งสองข้างไปด้านหลังกักตัวเธอไว้ในอ้อมกอดแล้วช่วยติดตะขอให้ เสร็จแล้วเลื่อนมือมาด้านหน้าจับสองเต้าอวบอิ่มให้เข้าที่เข้าทาง

การเคลื่อนไหวของเขาเป็นไปโดยธรรมชาติและรวดเร็วจนเอวา-รินที่อยากจะห้ามยังอ้าปากบอกไม่ทัน ได้แต่นั่งนิ่งเป็นตุ๊กตาให้เขาแต่งตัวให้

“เสร็จแล้วครับ” เขาบอกพลางจุ๊บที่ริมฝีปากเธอหนึ่งที นั่นแหละตุ๊กตาที่มีชีวิตถึงได้สติ ดวงตาที่เบิกกว้างค้างอยู่นานกะพริบปริบๆ อย่างเคอะเขินแล้วหลุบลงหลบสายตาเขาทันที “เราเป็นสามีภรรยากันนะ ไม่เห็นต้องเขินผมเลย”

“แต่ฉันจำไม่ได้นี่”

“มากกว่าใส่บราให้คุณผมก็เคยทำมาแล้ว”

“ทำอะไร?” เธอถามอึกอัก ทั้งที่อายแต่ก็อยากรู้ว่าตัวเองเคยปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้เขาไปมากขนาดไหน

“อาบน้ำให้คุณ สระผมให้คุณ ร่างกายคุณผมจับ-จูบ-ลูบ-คลำมาหมดแล้วทุกตารางนิ้ว ระหว่างเราไม่มีอะไรต้องเขินกันแล้ว” เขาพูดพลางไล้ฝ่ามือไปทั่วเรือนร่างบอบบางอย่างหลงใหล

เอวารินอยากจะกัดลิ้นตายอยู่ตรงนี้ ทำไมเธอจำเรื่องที่เขาพูดไม่ได้เลยสักอย่าง “ฉันไม่สนใจว่าก่อนหน้านี้ฉันยอมให้คุณทำอะไรฉันมากแค่ไหน แต่ตอนนี้ฉันไม่อนุญาตให้คุณทำแบบนั้นกับฉันอีก”

               “โอเค ถ้าคุณไม่ยินยอมผมก็จะไม่ฝืนใจคุณ” มาร์คัส ตอบตกลงอย่างว่าง่ายเพราะมั่นใจฝีมือตัวเองว่าจะทำให้เธอสมยอมได้ไม่ยาก และจากการจูบกันอย่างลึกซึ้งเมื่อสักครู่นี้เขาก็สัมผัสได้ถึงสายใยความผูกพันที่อยู่ในการตอบสนองของเธอ แม้จะบางเบาแต่มันก็ทำให้เขาใจชื้นขึ้นมาก

“ตกลงว่าคุณจะถามเรื่องน้องชายคุณมั้ย” เอวารินเปิดประเด็นสนทนาขึ้นมาใหม่เมื่อเห็นเขาเอาแต่นั่งมองหน้าเธอจนเธอเริ่มจะเขินขึ้นมาอีกครั้ง

“ถามสิครับ” น้ำเสียงของเขาจริงจังขึ้นโดยอัตโนมัติ “ก่อนตายเจสันพูดอะไรกับคุณบ้าง”

“เค้าบอกว่ามีคนจะฆ่าคุณ” พูดออกไปแล้วหญิงสาวก็ใจหายวาบ เงยหน้าขึ้นมองสบตากับชายหนุ่มตรงหน้านิ่งนานด้วยความเป็นห่วง...เป็นห่วงทั้งที่ยังไม่ยอมรับว่าเขาเป็นสามี

ความรู้สึกแบบนี้มันหมายความว่ายังไง!?