Home / โรแมนติก / รอยรักในเงามืด / ตอนที่ 3 ไม่มีทางให้เลือก  

Share

ตอนที่ 3 ไม่มีทางให้เลือก  

last update publish date: 2026-01-12 20:21:26

ตอนที่

3

ไม่มีทางให้เลือก

     

       หยาดน้ำตาที่ร่วงเผาะลงบนกระดาษสัญญายังไม่ทันเหือดแห้ง อนาวินก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาไม่ได้แสดงความเห็นใจต่อคราบน้ำตานั้นแม้แต่น้อย แต่กลับออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดที่เหมือนเป็นคำสั่งจากพระเจ้า

       “เก็บข้าวของที่จำเป็นของเธอซะ คืนนี้เธอต้องย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านของฉัน”

ณิชาภาเงยหน้าที่อาบไปด้วยคราบน้ำตาขึ้นมองเขาอย่างตกตะลึง ดวงตาคู่สวยสั่นระริก

“คืนนี้เลยเหรอคะ แต่คุณวินน์ ฉันยังมีงานที่ร้านและฉันยังไม่ได้ลาเพื่อนๆ หรือบอกพี่อรเลย อย่างน้อยขอเวลาให้ฉันได้ไปจัดการธุระที่นั่นให้เรียบร้อย และร่ำลาคนที่เขาดีกับฉันเถอะค่ะ”

อนาวินนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ดวงตาคมกริบกวาดมองสภาพบ้านไม้ที่ผุพังและข้าวของที่กระจัดกระจายราวกับจะย้ำเตือนเธอว่าไม่มีสิ่งใดที่นี่ควรค่าแก่การอาลัยอาวรณ์

“ฉันจะให้อาคิราห์ขับรถไปส่งเธอที่ผับ ฉันให้เวลาเธอแค่หนึ่งชั่วโมงในการตัดขาดจากอดีตสัปดนพวกนั้นและจำไว้ณิชาภา อย่าคิดจะตบตาฉันด้วยการหนี เพราะถ้าเธอหายไปแม้แต่นาทีเดียว หรือคิดจะตุกติก สัญญาของพ่อเธอจะกลายเป็นเพียงเศษกระดาษที่ไม่มีค่าอะไรทันที”

ณิชาภาเม้มริมฝีปากจนห่อเลือด ความกดดันมหาศาลบีบคั้นจนเธอแทบหายใจไม่ออก แต่เมื่อมองไปยังห้องนอนที่บิดานอนป่วยอยู่และนลินที่ยังคงนั่งกอดเข่าสะอื้นไห้ เธอจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพยักหน้ารับชะตากรรมที่เขายัดเยียดให้

“ฉันทราบแล้วค่ะ ฉันจะรีบจัดการทุกอย่างให้เร็วที่สุด”

อนาวินไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงแต่ปรายตาดูความโศกเศร้าของเธอเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะหมุนตัวก้าวออกจากบ้านไม้หลังเก่าไปด้วยท่าทีสง่างามทว่าเย็นชา ทิ้งไว้เพียงกลิ่นน้ำหอมจางๆ และความเงียบงันที่น่าอึดอัด

ค่ำวันนั้น ณ บาร์ราตรีลวง

แสงไฟนีออนหลากสีเริ่มสาดส่องสลับกับจังหวะดนตรีที่เริ่มดังขึ้นเพื่อต้อนรับเหล่านักท่องราตรี แต่สำหรับณิชาภาที่ก้าวเท้าเข้ามาในที่ทำงานเป็นวันสุดท้าย ความรู้สึกของเธอกลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เธอไม่ได้มาเพื่อสวมชุดพนักงานเสิร์ฟที่คุ้นเคย แต่มาเพื่อทิ้งตัวตนที่ชื่อเดียร์ไว้เบื้องหลัง

ภายในห้องพักพนักงานที่สว่างด้วยแสงไฟกะพริบถี่ นานาเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเธอเดินเข้ามาเห็นเข้าพอดี ทันทีที่เห็นณิชาภาในชุดลำลองและใบหน้าที่ดูอมทุกข์ นานาก็ถลาเข้ามากอดด้วยความตกใจ

“เดียร์ ยัยเดียร์แกไปไหนมาทั้งวัน ฉันโทรหาก็ไม่รับ แล้วนี่ทำไมแกแต่งตัวแบบนี้ล่ะ ยังไม่เปลี่ยนชุดอีกเหรอ” นานาถามด้วยความสงสัยพลางสำรวจใบหน้าเพื่อนที่ดูอิดโรยกว่าปกติ

“นานาฉันมาลาออก ฉันจะไม่ได้ทำงานที่นี่แล้วนะ” ณิชาภากลืนก้อนสะอื้นลงคอ พยายามอย่างยิ่งไม่ให้น้ำตาไหลออกมา

“ลาออกทำไมกะทันหันแบบนี้ล่ะเดียร์ หรือว่าเป็นเพราะไอ้แขก VIP สองคนเมื่อคืนนั่น” นานาถามด้วยน้ำเสียงโมโหพลางกุมมือเพื่อนไว้แน่น

“พวกเขาข่มขู่แกใช่ไหม”

“ไม่ใช่หรอก ฉันได้งานใหม่น่ะนานา งานบริษัทที่เงินเดือนสูงพอจะยื้อชีวิตพ่อไว้ได้” ณิชาภาเลือกที่จะบอกความจริงเพียงครึ่งเดียวเพื่อไม่ให้เพื่อนต้องเป็นห่วง

“ขอบใจแกมากนะที่อยู่ข้างฉันมาตลอด รักษาตัวด้วยนะนานา”

ในขณะที่สองเพื่อนรักกำลังร่ำลากัน อรจิรา หรือพี่อร ผู้จัดการร้านก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เธอเดินเข้ามาลูบไหล่ณิชาภาเบาๆ ด้วยความเอ็นดูที่แฝงไปด้วยความห่วงใย

“พี่เห็นอาคิราห์จอดรถรออยู่ที่ประตูหลัง พี่พอจะเดาออกว่าชีวิตเธอกำลังจะเปลี่ยนไปในทางที่ยากขึ้น” อรจิราถอนหายใจยาว

“ใช่ค่ะพี่อร เดียร์ขอบคุณพี่อรมากนะคะที่ช่วยเหลือเดียร์มาตลอด เดียร์ก็ไม่รู้หรอกนะคะว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นแต่เดียร์ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้วค่ะ”

“พี่ไม่รู้หรอกนะเดียร์ว่าเธอไปตกลงอะไรกับเขา แต่ถ้าวันไหนมันถึงที่สุดแล้วจริงๆ กลับมาหาพี่นะ ที่นี่มีที่ว่างสำหรับเธอเสมอ”

“เดียร์ไม่ลืมพี่อรและนานาแน่นอนค่ะ ไว้เจอกันข้านอกนะคะ ถ้าเดียร์มีโอกาส”

“อย่าพูดอย่างนั้นสิ เราต้องได้เจอกันแน่นอนเชื่อพี่สิ”

“ใช่ๆ เราค่อยนัดไปกินหมูกระทะกันนะเดียร์”

ณิชาภาก้มลงกราบลาพี่อรด้วยน้ำตาที่ไหลพราก พร้อมกับกอดนานาเพื่อร่ำลา เธอรับเงินค่าแรงงวดสุดท้ายมาด้วยมือที่สั่นเทา ทว่าในจังหวะที่เธอกำลังจะพ้นประตู วารีที่เพิ่งเดินเข้ามาก็แสยะยิ้มเยาะใส่เธอทันที

“แหมลาออกไปเป็นเลขาหรือไปเป็นเลขา บนเตียงกันแน่จ๊ะ เห็นคนขับรถมารอรับถึงที่ ท่าทางแขก VIP เมื่อคืนคงจะถูกใจสินค้าเกรดต่ำอย่างแกน่าดูนะ ยินดีด้วยที่ได้ขยับวิทยฐานะสักที”

ณิชาภาหยุดฝีเท้าเพียงครู่ เธอไม่ได้ตอบโต้ด้วยคำด่าทอ เพียงแค่จ้องมองวารีด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเวทนาจนอีกฝ่ายเป็นฝ่ายสะบัดหน้าหนีไปเอง ก่อนที่เธอจะเดินจากไปอย่างเงียบเชียบเข้าสู่รถสปอร์ตที่จอดรอรับเธอไปสู่กรงของอนาวิน

เวลาต่อมา

นนทกรก้าวเข้ามาในบาร์ด้วยมาดนักธุรกิจผู้สง่างาม เขาตรงไปที่โต๊ะประจำด้วยความหวังจะพบหญิงสาวที่เขาเฝ้าคะนึงหา แต่เมื่อไม่เห็นเธออยู่ในจุดที่ควรอยู่ เขาจึงเรียกพนักงานชายมาถามด้วยความแปลกใจ

“เรียกน้องเดียร์มาที่โต๊ะฉันที บอกว่าฉันมีธุระสำคัญจะคุยด้วย”

พนักงานคนนั้นทำท่าอึกอักก่อนจะตอบด้วยเสียงเบา

“เอ่อคุณนนท์ครับ พี่เดียร์เพิ่งลาออกไปครับคุณนนท์”

“ลาออก” นนทกรขมวดคิ้วแน่นจนแทบจะเป็นเส้นตรง ความหงุดหงิดพลุ่งพล่านขึ้นมาทันที เขาไม่รอช้ารีบเดินไปที่ห้องทำงานของผู้จัดการร้าน

“คุณอรมันเกิดอะไรขึ้น ทำไมเดียร์ถึงลาออกกะทันหันแบบนี้”

อรจิรามองหน้ามหาเศรษฐีหนุ่มคู่แข่งของอนาวินด้วยท่าทางลำลากใจ “คุณนนท์คะเดียร์เขาตัดสินใจไปทำหน้าที่อื่นที่จำเป็นต่อครอบครัวเขา พี่รั้งไว้ไม่ได้จริงๆ ค่ะ”

นนทกรกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโป่ง ภาพใบหน้าเย็นชาและคำพูดที่แฝงไปด้วยความเป็นเจ้าของของอนาวินเมื่อคืนก่อนผุดขึ้นมาในหัว

“อนาวินต้องเป็นแกแน่ๆ” นนทกรพึมพำลอดไรฟันด้วยความแค้นใจ

“ใช้วิธีสกปรกบีบบังคับผู้หญิงที่ไม่มีทางสู้ คิดจะขังนกน้อยไว้ในกรงของแกงั้นเหรออนาวิน ฉันไม่มีวันยอมให้แกได้ใจไปได้นานหรอก”

นนทกรเดินออกจากร้านด้วยไฟแห่งความมุ่งมั่น เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหาคนสนิททันที

“สืบให้ได้ว่าตอนนี้อนาวินมันกำลังคิดจะทำอะไรกับน้องเดียร์ของฉัน” นนทกรเอ่ยขึ้นมาแล้วก็วางสายไปอย่างอารมณ์เสียมากๆ ในตอนนี้

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • รอยรักในเงามืด   ตอนที่ 15.2 รสรักทาสบำเรอ

    ตอนที่ 15.2 รสรักทาสบำเรอ บรรยากาศภายในห้องนอนกว้างที่คละคลุ้งไปด้วยความตึงเครียดและกลิ่นอายของอารมณ์ดิบเถื่อนที่พุ่งทะยานถึงขีดสุด แรงอารมณ์โทสะและความหึงหวงบ้าคลั่งที่สะสมมาตลอดทั้งวันระเบิดออกอย่างไร้การควบคุม อนาวินในยามนี้ไม่ได้หลงเหลือมาดของนักธุรกิจหนุ่มผู้สุขุม เยือกเย็น และเด็ดขาดอีกต่อไปแล้ว ภาพลักษณ์ที่เหลืออยู่มีเพียงซาตานร้ายผู้ถูกความหวาดกลัวและการครอบครองเข้าครอบงำจิตใจจนสูญสิ้นสติสัมปชัญญะ ณิชาภานอนแผ่หลาอยู่บนเตียงนอนกว้างหลังใหญ่ สองข้อมือถูกตรึงแน่นไว้กับหัวเตียงด้วยพละกำลังมหาศาลของชายหนุ่มจนผิวเนื้อขาวเนียนขึ้นรอยแดงสลับม่วง เสื้อผ้าชุดทำงานที่เคยเรียบร้อยบัดนี้ขาดวิ่นไม่เหลือชิ้นดี เผยให้เห็นเรือนร่างระหงที่เต็มไปด้วยร่องรอยช้ำเขียวจางๆ จากค่ำคืนก่อนหน้า และหยาดน้ำตาที่เอ่อล้นทะลักไหลอาบสองแก้มเนียนอย่างน่าเวทนา แต่ว่าแม้ร่างกายจะบอบช้ำและอ่อนล้าจากพิษไข้มากเพียงใด ดวงตาคู่คมที่มองสบตากลับเต็มไปด้วยความรังเกียจ เดียดฉันท์ และความท้าทายที่ไม่เคยยอมสยบ “มองทำไม” อนาวินแค่นเสียงหัวเราะแหบพร่าในลำคอ ใบหน้าคมคายชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ หน้าอกแกร่งกระเพื่อมขึ้นลงอย่างร

  • รอยรักในเงามืด   ตอนที่ 15.1 ความคลุ้มคลั่ง

    ตอนที่ 15.1 ความคลุ้มคลั่ง ความเงียบงันและอึดอัดภายในห้องโดยสารของรถสปอร์ตคันหรูตลอดเส้นทางกลับคฤหาสน์เปรียบเสมือนบรรยากาศในห้องดับจิต อนาวินเหยียบคันเร่งพุ่งทะยานผ่านผืนถนนด้วยความเร็วสูงจนเข็มไมล์แทบจะชนขีดสุด แววตาสีนิลเข้มข้นดุดันแข็งกร้าว จ้องมองตรงไปเบื้องหน้าด้วยนัยน์ตาแดงก่ำที่เต็มไปด้วยเพลิงโทสะและไฟหึงหวงที่ลุกโชนแผดเผาทุกสิ่งจนมอดไหม้ ลมหายใจของเขาหอบกระชั้นถี่รัว หน้าอกแกร่งกระกระสนขึ้นลงอย่างรุนแรงตามแรงอารมณ์ดิบเถื่อนที่พยายามสะกดกลั้นมาตลอดทาง ส่วนณิชาภานั่งตัวสั่นเทาอยู่ที่เบาะข้างคนขับ พิษไข้ที่รุมสุมร่างกายมาตั้งแต่ช่วงบ่ายประกอบกับความอ่อนล้าทางจิตใจทำให้เธอแทบไม่มีเรี่ยวแรงจะขยับตัว ปลายเสื้อสูทและเส้นผมที่หลุดลุ่ยไม่เป็นทรงขับเน้นให้เห็นความน่าเวทนา ทว่าแววตาคู่คมที่มองตรงไปข้างหน้ากลับไม่ได้ฉายแววหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย มันมีแต่ความว่างเปล่า ความผิดหวัง และความเกลียดชังระคนสมเพชที่พุ่งทะยานขึ้นมาจุกอก ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอพยายามจะทำความเข้าใจเหตุผลของเขา พยายามอดทนกับความเย็นชาและหน้ากากที่เขาต้องสวมใส่ พยายามบอกตัวเองว่าแฟลชไดรฟ์แผ่นนั้นคือหลักฐานยืนยันว่าเขาร

  • รอยรักในเงามืด   ตอนที่ 14 น้ำผึ้งหยดเดียว (2)

    ตอนที่ 14 น้ำผึ้งหยดเดียวณิชาภารู้สึกเหมือนวิญญาณกำลังหลุดลอย ร่างกายของเธอไร้ซึ่งเรี่ยวแรงจะขัดขืนหรือพยุงตัวเอง ใบหน้าเนียนซีดเผือดจนไร้สีเลือด ซบลงกับลาดไหล่กว้างของอคิราห์อย่างหมดทางเลือก ลมหายใจของเธอหอบถี่และร้อนผ่าวด้วยพิษไข้ สองมือกำเสื้อสูทของอคิราห์เอาไว้แน่นเพื่อยึดเหนี่ยวร่างกายไม่ให้จมดิ่งลงสู่ความมืดมิด “อคิราห์ ณิชา... ณิชาเวียนหัว” เสียงหวานพึมพำแผ่วเบาราวกับกระซิบ สรรพนามที่เคยใช้เรียกขานพี่ชายที่แสนดีในอดีตหลุดรอดออกมาจากริมฝีปากบางโดยไม่รู้ตัวในยามที่สติสัมปชัญญะเลือนราง-“ใจเย็นๆ นะครับคุณณิชา หลับตาลงก่อน ไม่ต้องเกร็งนะครับ” อคิราห์ประคองหัวของเธอให้ซบลงกับไหล่ของเขาอย่างทะนุถนอม มือหนาลูบแผ่นหลังบางเบาๆ เพื่อช่วยผ่อนคลายอาการตื่นตระหนก “ผมอยู่ตรงนี้แล้ว ปลอดภัยแล้วครับ ค่อยๆ หายใจเข้าลึกๆ” ภาพของหญิงสาวผู้สูงศักดิ์ที่เคยเข้มแข็งทระนงตน บัดนี้กลับดูเปราะบางราวกับแก้วใสที่พร้อมจะแตกสลายได้ทุกเมื่อในอ้อมอกของเขา อคิราห์รู้สึกสงสารเธอจับใจ ลึกๆ ในใจเขาโกรธอนาวินเหลือเกินที่ทำร้ายผู้หญิงดีๆ คนนี้ได้ลงคอ โดยที่ทั้งสองคนไม่ทันตั้งตัว ท่ามกลาง

  • รอยรักในเงามืด   ตอนที่ 14 น้ำผึ้งหยดเดียว (1)

    ตอนที่ 14 น้ำผึ้งหยดเดียว สายลมร้อนระอุของบ่ายวันใหม่พัดผ่านลานกิจกรรมกึ่งกลางแจ้งของศูนย์การค้าหรูใจกลางเมือง สถานที่ซึ่งถูกเนรมิตให้เป็นพื้นที่จัดงานเปิดตัวโครงการมิกซ์ยูสแลนด์มาร์กแห่งใหม่ของบริษัทอัศวนนท์ เสียงค้อนกระทบเหล็กและเสียงตะโกนสั่งงานของทีมออแกไนเซอร์ดังสะท้อนก้องไปทั่วบริเวณ โครงสร้างเวทีเหล็กขนาดใหญ่เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง ทว่าบรรยากาศรอบตัวของณิชาภากลับเงียบงันและเย็นเยียบราวกับเธอหลุดไปอยู่อีกโลกหนึ่ง ร่างระหงในชุดสูททำงานสีกรมท่าเข้ารูปยังคงยืนนิ่ง มือบางจับบอร์ดเอกสารรายการตรวจสอบความเรียบร้อยเอาไว้แน่น ปลายนิ้วขยับขีดเขียนเช็กรายละเอียดบนกระดาษแผ่นแล้วแผ่นเล่าด้วยจังหวะที่มั่นคง ทว่าสม่ำเสมอจนดูเหมือนเครื่องจักรไร้ชีวิต ใบหน้าหวานที่แต่งแต้มเครื่องสำอางอย่างประณีตเพื่อกลบความอิดโรยยังคงเรียบเฉย ไร้ซึ่งรอยยิ้มหรือแววตาหยอกล้ออย่างที่เคยเป็น “คุณณิชาครับ ทานน้ำแดงเย็นๆ หน่อยไหมครับ ยืนตากแดดตรวจหน้างานมาเกือบสองชั่วโมงแล้วนะ” อคิราห์เลขาคนสนิทและเพื่อนพ่วงตำแหน่งมือขวาของอนาวิน เดินเข้ามายื่นแก้วน้ำหวานสีแดงสลักน้ำแข็งเย็นเฉ

  • รอยรักในเงามืด   ตอนที่ 13 กำแพงน้ำแข็ง (3)

    ตอนที่ 13 กำแพงน้ำแข็งภายในห้องประชุมส่วนตัว บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศทำงานอย่างแผ่วเบา โต๊ะประชุมไม้โอ๊กยาวเหยียดตัวอยู่กลางห้อง รอบด้านรายล้อมด้วยกระจกใสที่มองเห็นทัศนียภาพตึกสูงตระหง่านภายนอก อนาวินก้าวเข้ามานั่งที่ตำแหน่งประธานฝั่งหัวโต๊ะ ท่าทีของเขาเต็มไปด้วยความสง่างามทว่าแฝงกระแสรังสีความอำมหิตจนไม่มีใครกล้าสบตาโดยไม่จำเป็น นนทกรเดินตามเข้ามานั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามอย่างไม่ทุกขร้อน แววตาของเขายังคงทอดมองณิชาภาที่เดินตามเข้ามาเงียบๆ ในฐานะผู้บันทึกการประชุม ณิชาภานั่งลงที่เก้าอี้เยื้องจากอนาวินเล็กน้อย เธอเปิดแท็บเล็ตและเตรียมเอกสารสัญญาด้วยท่าทางที่นิ่งสงบ กำแพงน้ำแข็งในใจช่วยให้เธอตัดความประหม่าและความเจ็บระบมตามร่างกายออกไปจนหมดสิ้น มีเพียงสายตาคมกริบของอนาวินที่คอยตวัดมองเธอสลับกับคู่แข่งอยู่เป็นระยะ ราวกับจะเตือนว่าเรื่องระหว่างเธอกับเขาจะถูกสะสางทันทีที่จบงานนี้ “ในเมื่อมากันครบแล้ว ก็เริ่มคุยเรื่องเขตที่ดินทับซ้อนฝั่งตะวันออกกันเลยดีกว่า” อนาวินเปิดประเด็น น้ำเสียงของเขาเรียบนิ่งทว่าหนักแน่นดุดัน “ทางอัศวนนท์ได้ทำหนังส

  • รอยรักในเงามืด   ตอนที่ 13 กำแพงน้ำแข็ง (2)

    ตอนที่ 13 กำแพงน้ำแข็ง“ณิชาภา!” อนาวินเรียกชื่อเต็มของเธอเสียงดังลั่นห้องทำงาน หญิงสาวหยุดก้าวเท้า หมุนตัวกลับมามองเขา แววตายังคงว่างเปล่า “คะ คุณวินน์ มีอะไรเพิ่มเติมไหมคะ” “กาแฟของฉันทำไมยังไม่ได้ วันนี้เธอทำหน้าที่บกพร่องนะ” เขาแกล้งหาเรื่อง ทั้งที่ปกติอคิราห์จะเป็นคนจัดการเรื่องนี้ หรือไม่เขาก็ไม่ได้สั่งเธอเลยตั้งแต่เช้า เขาแค่อยากหาเรื่องให้เธอพูดกับเขามากกว่าประโยครายงานสั้นๆ “ขออภัยด้วยค่ะ ดิฉันจะไปชงมาให้เดี๋ยวนี้ค่ะ” ณิชาพูดแค่นั้นแล้วเดินออกจากห้องไปทันทีอนาวินเอนหลังพิงเก้าอี้ ยกรวมมือขึ้นกุมขมับลากยาวลงมาถึงคาง สบถคำหยาบคายออกมาเบาๆ ด้วยความหงุดหงิดใจความเย็นชาของเธอประท้วงเขาได้อย่างร้ายกาจที่สุด และความรู้สึกผิดที่ผสมปนเปกับความต้องการควบคุมมันกำลังทำให้เขาแทบบ้า ยิ่งเธอถอยห่าง สัญชาตญาณความอยากเอาชนะและความหึงหวงซ่อนเร้นในใจของเขาก็ยิ่งพลุ่งพล่านราวกับกองเพลิงที่พร้อมจะปะทุขึ้นมาอีกรอบเมื่อมีสิ่งกระตุ้น ช่วงบ่ายโมงครึ่ง บรรยากาศที่เคยตึงเครียดกลับยิ่งทวีความอึดอัดขึ้นเมื่อแขกผู้มาเยือนคนใหม่ก้าวเข้ามาในชั้นบริหารนนทกรทายาทธ

  • รอยรักในเงามืด   ตอนที่ 7 กลิ่นอายในรอยอดีต (2)

    ตอนที่7กลิ่นอายในรอยอดีตณิชาภาลืมตาขึ้นมาด้วยความงัวเงีย เธอไม่ได้ตอบโต้ทำเพียงเก็บรวบรวมงานวางไว้บนโต๊ะเขาอย่างเรียบร้อย ก่อนจะขอตัวออกมาด้วยท่าทางอ่อนเพลีย แต่อยู่ๆ แรงสั่นสะเทือนจากโทรศัพท์เครื่องเก่าที่ซ่อนไว้ในกระเป๋าก็ทำให้เธอสะดุ้งสุดตัว เธอรีบเข้าไปในห้องส่วนตัวของเธอทันทีชื่อ ‘ป้ามาลี

  • รอยรักในเงามืด   ตอนที่ 7 กลิ่นอายในรอยอดีต

    ตอนที่7กลิ่นอายในรอยอดีตภายในห้องอาหารที่ตกแต่งด้วยสไตล์โมเดิร์นคลาสสิก แสงไฟสีวอร์มไวท์จากโคมไฟระย้าเหนือโต๊ะหินอ่อนช่วยขับเน้นให้บรรยากาศดูนุ่มนวลขึ้นอย่างประหลาด กลิ่นหอมละมุนของน้ำซุปต้มจืดเต้าหู้หมูสับคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ เป็นกลิ่นอายของบ้านที่อนาวินไม่ได้สัมผัสมานานนับแต่เขาย้ายออกมาอยู่เพ

  • รอยรักในเงามืด   ตอนที่ 6 เสียงสะท้อนจากหัวใจ (2)

    ตอนที่6เสียงสะท้อนจากหัวใจ“ไอ้วินน์ นี่แกกล้าลำเลิกบุญคุณกับฉันเหรอ” คุณอนันต์ลุกขึ้นยืน ตัวสั่นด้วยความโกรธคุณหญิงนิศาผู้เป็นมารดา รีบเข้ามาห้ามทัพด้วยใบหน้าวิตกกังวล“วินน์ ยอมพ่อเขาเถอะนะลูก รินลดาเขาก็เพิ่งมาฟ้องแม่ว่าวินน์ปกป้องเด็กคนนั้นจนทำร้ายน้ำใจเขา วินน์แต่งงานกับรินลดาไปเรื่องก็จบนะ

  • รอยรักในเงามืด   ตอนที่ 6 เสียงสะท้อนจากหัวใจ

    ตอนที่6เสียงสะท้อนจากหัวใจบรรยากาศภายในรถตู้ลีมูซีนระหว่างทางกลับบ้านพักส่วนตัวเต็มไปด้วยความเงียบที่ชวนให้ใจสั่น ณิชาภาในชุดเดรสลูกไม้สีขาวสะอาดตานั่งตัวลีบติดประตูรถ เธอรู้สึกไม่คุ้นชินกับสัมผัสของเนื้อผ้าชั้นเลิศที่แนบไปกับผิวพรรณ ขณะที่อนาวินนั่งไขว่ห้างอยู่เบาะข้างๆ สายตาคมกริบของเขาแสร้งทำ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status