مشاركة

5

مؤلف: Sitha
last update تاريخ النشر: 2026-02-02 15:04:24

พิชญะเดินนำเธอออกมาที่ห้องสต็อคผ้าที่มีในตอนนี้  เขาเปิดแคตตาล็อกลายให้เธอดู  อุษมาพลิกดูไปเรื่อยๆ และสะดุดตากับผ้าไหมยกดอกลำพูน  และผ้าสีพื้นเป็นฝ้ายหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์

“สีม่วงสวยนะ  พี่ชอบแบบนี้” เธอเลือกมาสองสามแบบไว้ก่อน  พิชญะรับมาดูและเช็คของที่มี

“พวกผ้ายกดอกพอมีครับ  แต่เอื้อจะต้องใช้เท่าไหร่  ถ้าไม่พอต้องบอกเร็วๆ หน่อย เพราะว่าการทอค่อนข้างยาก  ส่วนผ้าพื้นนี่สบายๆ สต็อคแน่น” 

อุษมานิ่งคิด  “เรื่องแบบกำลังให้ทีมคิดอยู่  พี่ต้องกลับไปประชุมกับทีมงาน ขอเวลาสักสองวันเดี๋ยวให้คำตอบนะ”

เพราะว่าถ้ายังไม่ตกลงแบบ เธอก็ยังคำนวณไม่ได้เช่นกันว่าจะต้องใช้ผ้าเท่าไหร่  ต้องได้แบบและเสนอไปที่เทศบาลถ้าทุกส่วนโอเคเธอจะคำนวณผ้าที่ต้องใช้จริงได้

“ครับ แล้วตกลงเอื้อไปค้างบ้านน้าฟ้าเหรอ”  พิชญะถามในตอนที่เดินมาส่งเธอที่รถ 

“ใช่”  เธอตอบสั้นๆ ขณะที่เปิดประตูรถและก้าวขึ้นไปนั่ง กำลังจะดึงประตูปิดก็ถูกฝ่ามือใหญ่ยกมือกันไว้ 

“เดี๋ยวครับ  แล้วเอื้อได้ช่างหรือยัง” 

อุษมากลอกตามองบน  “ยังไม่มีเวลาหาเลย”

“งั้นเดี๋ยวผมหาให้เอง  เย็นนี้ผมไปหาเอื้อที่ร้านนะจะได้คุยเรื่องนี้อีกที” 

เขาว่าแล้วปิดประตูรถให้  อุษมาทำท่าจะโวยวายแต่ก็เงียบเพราะคิดว่าเด็กบ้านี่คงไม่ฟังหรอก  เธอค้อนใส่ก่อนจะสตาร์ทรถและขับออกไปอย่างรวดเร็ว

เธอกลับเข้าร้านและออกแบบงานต่อ  เธอสั่งเลขาให้เรียกประชุมทีมงานในวันรุ่งขึ้น

“พี่แอน  พรุ่งนี้เรียกประชุมทีมโรงงานกับออกแบบแล้วก็จัดซื้อให้ด้วยนะคะ  เอื้อจะคุยสรุปเรื่องงานเทศบาลที่เราไปรับมา” 

“ได้ค่ะน้องเอื้อ  ประชุมที่นี่ตอนเก้าโมงนะคะ”  อนิตารับปากและลงมือร่างอีเมลทันที

“ค่ะพี่ เก้าโมง”  อุษมากะในใจว่าถ้าประชุมเช้า เที่ยงน่าจะได้ข้อสรุป ส่งให้นายกเทศมนตรีพิจารณาตอนบ่าย เย็นๆ เธอน่าจะคำตอบและวันรุ่งขึ้นเธอจะได้ทำสรุปแบบส่งให้เทศบาลแนบไปเพื่อทำสัญญาจัดซื้อจัดจ้าง

“น้องเอื้อคะ  คุณพีร์ลูกชายพ่อเลี้ยงช้างมาขอพบค่ะ” เลขาสาวโผล่หน้ามาแจ้งในตอนเย็น 

อุษมาเหลือบตามองเวลา เธอเพลินจนลืมไปเลยว่าตอนนี้เลยห้าโมงเย็นแล้ว

“ขอบคุณค่ะพี่แอน  จะกลับเลยก็ได้นะคะเดี๋ยวเอื้อก็จะกลับแล้วเหมือนกัน”  เธอขยับตัวลุกคล้องกระเป๋าใส่แขนเดินตัวปลิวออกจากห้องไปเจอพิชญะที่กำลังรอในส่วนหน้าร้าน

“ไหนช่าง”  เธอถามทันที

พิชญะกระพริบตา  “ใจเย็นสิเอื้อ  แล้วจะคุยกันที่ไหน”

“ที่นี่แหล่ะ  เธอจะคุยอะไรว่ามา” 

แต่ชายหนุ่มไม่เห็นด้วย  “ผมหิว  เราไปหาข้าวกินไปคุยไปดีกว่า” 

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • รักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)   79 (จบ)

    ธิบดีอยู่คุยต่ออีกครู่ จนกระทั่งการสนทนามาถึง “แล้ว คลินิกที่ลำพูนเป็นยังไงบ้างครับกิจการ”อุษมาเลิกคิ้วเล็กน้อย “คนแน่นค่ะ…เอื้อยังตกใจอยู่เลย ตอนเปิดใหม่ ๆ ก็คิดว่าคงค่อยเป็นค่อยไป”ธิบดีพยักหน้าแบบไม่คิดอะไร แต่เป็นอุษมาเองที่มองหน้าเขา แล้วคิดอะไรออกพอดี“เอ้อ… พูดถึงคลินิก เอื้อเจอพนักงานของคุณบีที่นั่นด้วยนะคะ”ธิบดีขมวดคิ้ว “ใครครับ”“น้องพลอยที่เป็นเลขาคุณไงคะ” อุษมาพูดช้า ๆ “เขามาตรวจครรภ์ค่ะ… พูดถึงตั้งแต่วันนั้นก็ไม่ได้เจออีก แล้วน้องเขาใกล้คลอดหรือยังคะนี่” ธิบดีมีสีหน้าช็อกทันที “พลอยนรา เขาลาออกไปสักพักแล้ว เมื่อกี้คุณเอื้อบอกผมว่าพลอยท้องเหรอ”เขาหยุดเหมือนได้สติ เปลี่ยนท่าทีฉับพลับ “ผมเพิ่งนึกออกว่ามีธุระต้องไปทำ ยินดีด้วยอีกครั้งขอตัวก่อนนะครับ”“ค่ะ” อุษมายิ้มแม้จะงงๆ “ขอบคุณที่มานะคะ”ประตูปิดลงหลังจากที่เขาออกไปอย่างรีบร้อน ทำให้สองหนุ่มสาวหันมามองหน้ากัน“เห็นไหมเอื้อ” เขาพูด “ผมว่าไม่ใช่ลูกน้องกับเจ้านายแล้วแหละ”อุษมาหัวเราะ “พีร์อย่าพูดดัง เดี๋ยวเขากลับมาได้ยินว่าเรานินทา”“รีบขนาดนั้นคงกลับมาหรอก” พิชญะหัวเราะแล้วทำหน้าจริงจัง “เอื้อ

  • รักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)   78

    อุษมามองเขานิ่ง ดวงตาเต็มไปด้วยความรู้สึกจนพูดไม่ออก ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ เธอสูดลมหายใจลึก แล้วเงยหน้ามองพิชญะ“เอื้อเข้าไปเองได้ พีร์อยู่รอข้างนอกนะคะ”พิชญะกำมือเธอแน่นขึ้นโดยไม่พูดอะไร เขาพยักหน้าเพียงครั้งเดียว “ผมอยู่ตรงนี้ครับ เอื้อไม่ต้องห่วง”เจ้าหน้าที่เข็นเตียงเข้าห้อง พิชญะเดินตามได้เพียงถึงเส้นสีแดงหน้าประตูห้องผ่าตัดเขาก้มลงหอมหน้าผากเธอเบา ๆ ก่อนที่เตียงจะถูกเข็นผ่านประตูนั้นไป“เดี๋ยวเจอกันนะครับ…”อุษมายิ้มให้เขาก่อนที่ประตูจะค่อย ๆ ปิดลง พิชญะยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น เหมือนโลกทั้งใบถูกปิดทิ้งไว้ข้างในพีรยาเดินเร็ว ๆ เข้ามาหาอวิกา “อ้อม… เอื้อเป็นยังไงบ้างตอนนี้”“กำลังเข้าห้องคลอดแล้วล่ะมด” อวิกาตอบยิ้มทั้งน้ำตา “ตาพีร์ก็ไปส่งเอื้อที่หน้าห้องผ่าตัด”พีรยาพยักหน้าเหมือนโล่งใจ แล้วหันไปมองคิมหันต์ “หมอคิม… สวัสดีค่ะ”คิมหันต์พยักหน้ารับอย่างสุภาพ “สวัสดีครับ ผมว่าเราไปหาที่นั่งรอกันดีกว่า”ไอยเรศเดินตามภรรยามาถึงพอดี เขามองคิมหันต์นิดหนึ่ง ก่อนจะยิ้มบาง ๆ “เดี๋ยววันนี้เราคงได้เป็นคุณปู่คุณตาพร้อมกันนะครับหมอคิม”คิมหันต์หัวเราะ “ครับ… มันคงต้องเป็นแบบนั้น”เวลาผ่า

  • รักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)   77

    ชายหนุ่มหัวเราะ “ผมพูดเล่นแต่เอื้อจะเอาจริงเหรอ”“จริงสิ” เธอยิ้ม “คนมาหาหมอ ต้องมีอะไรให้เดินดูรอเวลา ของสวยๆ งามๆ”เขามองเธออย่างเอ็นดูผู้หญิงที่ผ่านเรื่องเสียใจมามาก ผ่านช่วงเวลาเจ็บปวดทั้งทางร่างกายและจิตใจมาไม่น้อย แต่เธอยังคิดถึงคนอื่นได้เสมอระหว่างที่อุษมาเดินดูความเรียบร้อยรอบคลินิก สายตาเธอสะดุดกับหญิงสาวคนหนึ่งในชุดทำงานเรียบ ๆใบหน้าคุ้นตาอย่างบอกไม่ถูก อุษมาชะลอฝีเท้าภาพในหัวค่อย ๆ ปะติดปะต่อกัน นึกได้ว่าเธอคนนี้เป็นเลขาของธิบดี“น้องคะ…” เธอเอ่ยทักอย่างสุภาพ “เราเคยเจอกันที่ออฟฟิศคุณธิบดีใช่ไหมคะ พี่คุ้นหน้าน้องจัง”หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อยสีหน้าที่ตกใจเกินเหตุ ทำให้อุษมางง“ค่ะ… ใช่ค่ะ คุณเอื้อ” อีกฝ่ายตอบเร็วเกินไป มือกำกระเป๋าแน่น“คุณเอื้อ… จำพลอยได้ด้วยเหรอคะ”อุษมายิ้ม “จำได้สิคะ วันนั้นน้องพลอยมาส่งเอกสารให้คุณธิบดี”หญิงสาวพยักหน้าแต่สายตาเลิ่กลั่ก เหมือนกำลังกลัวบางอย่างที่อุษมายังมองไม่เห็น“น้องพลอยมาฝากท้องที่นี่เหรอคะ” อุษมาถามตามประสาคนท้องเหมือนกันหญิงสาวชะงักก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ “ใช่ค่ะ…”อุษมายิ้มให้อีกครั้งอย่างเป็นมิตร “ยินดีต้อนรับนะคะ ถ้ามีปั

  • รักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)   76

    ที่ดินขนาดสองไร่ติดถนนใหญ่ของลำพูน เคยเป็นเพียงผืนดินโล่งที่ถมทิ้งไว้นานเกือบสามปี แต่วันนี้มันไม่ว่างเปล่าอีกต่อไปอาคารสองชั้นเดียวพื้นที่ประมาณสามร้อยตารางเมตร การออกแบบดูเรียบสะอาดตาแต่ถูกต้องตามมาตรฐาน มีป้ายคลีนิกเวชกรรมเฉพาะทางสูติ–นรีเวช ในเครือของรพ.วิชชเวช เด่นอยู่ด้านหน้าท่ามกลางผู้คนที่มากันมากมายในวันเปิดคลินิก มีทั้งบรรดาผู้บริหารและเจ้าของ บุคลากรทางการแพทย์ เจ้าหน้าที่ของคลีนิกและลูกค้าที่รอมาใช้บริการนั้น ไอยเรศยืนมองจากอีกฝั่งถนน เขามองอาคารตรงหน้าอย่างพอใจ“เร็วกว่าที่คิดนะครับคุณหมอ” เขาพูดเบา ๆคิมหันต์ยืนข้าง ๆ พยักหน้า “ที่ดินพร้อม ทีมพร้อม ทุกอย่างเดินพร้อมกันครับ”การก่อสร้างดำเนินไปอย่างราบรื่นอย่างน่าประหลาด ส่วนพวกเอกสาร ขออนุญาต ออกแบบ จัดหาเครื่องมือ ทุกอย่างถูกจัดการอย่างเป็นระบบอย่างรวดเร็วคิมหันต์ไม่ได้ทำในฐานะ “พ่อของคนท้อง” แต่เขาทำในฐานะแพทย์ที่รู้ดีว่าการตั้งครรภ์ที่ปลอดภัย ต้องอาศัยมากกว่าแค่ความรักและคนไข้คนแรกของคลินิกก็ไม่ใช่ใครอื่น อุษมา นั่นเองวันนี้ตรงกับวันที่อายุครรภ์ได้หกเดือนพอดี หญิงสาวสวมชุดกระโปรงคนท้องสีอ่อน รูปร่างเริ่

  • รักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)   75

    ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง เหมือนหยุดคิดอะไรก่อนที่พ่อของเธอจะพูดออกมา“งั้นพ่อจะเปิดคลินิกเอง” เขาพูดเหมือนเป็นการชวนไปกินข้าว “เปิดที่ลำพูนนั่นล่ะลูกให้อยู่ในเครือวิชชเวช ดูแลเอื้อกับหลานพ่อโดยเฉพาะ”อุษมาหัวเราะทั้งน้ำตา “พ่อไม่ต้องทำขนาดนั้นก็ได้ค่ะ”“ต้องทำ” คิมหันต์ตอบสั้น ๆ แต่หนักแน่น “พ่ออยากดูแลลูกสาวกับหลานตาให้ดีที่สุด”คืนนั้นอุษมานอนตะแคงมือวางบนท้องที่ยังไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลย พิชญะขยับเข้ามาใกล้วางมือทับมือเธอเบา ๆ“ผมไม่รู้ว่าลูกจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายหรือจะหน้าตาเหมือนใคร” เขาพูดเบา ๆ “แต่ยังไงผมรู้ว่าแกเกิดมาพร้อมกับคนที่รักรอบๆ ตัว”อุษมายิ้มหลับตาลงอย่างสบายใจสองปีที่ผ่านมา… เธอไม่ได้แค่หายป่วย แต่เธอได้ชีวิตกลับมาอย่างสมบูรณ์อีกครั้งหลายวันต่อมาห้องรับแขกในบ้านของไอยเรศเงียบสนิท มีเพียงเสียงแก้วกระทบกับโต๊ะ“เชิญครับคุณหมอคิม” ไอยเรศเชิญคิมหันต์นั่ง ก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้าม“หมอคิมตั้งใจจะเปิดคลีนิกที่ลำพูนจริง ๆ เหรอ” ไอยเรศเปิดประเด็นแต่เต็มไปด้วยความอยากรู้คิมหันต์พยักหน้าเล็กน้อย“ใช่พ่อเลี้ยง ผมห่วงลูกสาวผมน่ะ ยายเอื้อไม่ยอมย้ายไปอยู่กรุงเทพฯ แล้ว

  • รักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)   74

    สองปีผ่านไป ชีวิตของพวกเขาก็ยังดำเนินต่อไปตามปกติ ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงอะไรมากมาย แต่ทุกอย่างค่อย ๆ กลับเข้าที่เหมือนร่างกายที่ฟื้นตัวช้า ๆ หลังจากผ่านการเจ็บป่วยหนักวันนี้อุษมามีนัดตรวจติดตามอาการตามปกติ ที่หมอจะนัดห่างลงเรื่อยๆ เพราะเนื้องอกของเธอสงบมาได้ระยะหนึ่งแล้ว หญิงสาวนั่งฟังหมอพูดอย่างมีความหวัง หวังว่าสักวันจะได้ยินหมอบอกว่าเธอหายขาดแล้วมือประสานกันอยู่บนตัก ขณะผลตรวจวางอยู่ตรงหน้าคุณหมอ “เนื้องอกสงบดีนะคะ ไม่มีจุดใหม่ขึ้นมาเลย”หมอยิ้มให้เธอ “ตอนนี้สามารถหยุดยาคุมได้แล้วค่ะ”อุษมาพยักหน้าเบาๆ เหมือนใจยังไม่อยากเชื่อทั้งที่เป็นสิ่งที่รอฟังมาตลอด“แต่…” หมอพูดต่ออย่างรอบคอบ “ร่างกายคนไข้ ยังเข้าข่ายมีบุตรยากอยู่นะคะ ไม่ได้หมายความว่าห้ามมีเพียงแต่อาจจะต้องใช้เวลา หรืออาจจะมีได้ยากกว่าคนทั่วไป”คำว่ามีบุตรยากไม่ได้ทำให้เธอสะเทือนใจเหมือนในอดีต มันแค่ผ่านเข้ามา… แล้วผ่านไป หญิงสาวทำใจยอมรับเรื่องนี้ได้นานแล้วเธอออกจากโรงพยาบาลในวันนั้นด้วยความรู้สึกโล่งในรอบหลายปี เพราะร่างกายของเธอ… ไม่ต้องต่อสู้กับอะไรอีกแล้วคืนนั้นเธอเล่าให้พิชญะฟังทางโทรศัพท์ เขาไม่ได

  • รักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)   64

    ความเงียบหนักจนได้ยินเสียงแอร์ ณพัชชาหลับตาเหมือนตัดสินใจอะไรบางอย่าง แล้วเมื่อเธอลืมตาอีกครั้ง รอยยิ้มของเธอหายไป“ก็ได้ค่ะ” เธอพูดเสียงแข็ง “ฉันโกหก”พีรยาสะอึก “นี่เธอ…”ณพัชชาหัวเราะทั้งน้ำตา “ฉันรักเขา ฉันรักพีร์ รู้ไหมว่าฉันพยายามมานานแค่ไหนกว่าจะได้อยู่ข้างเขา”เธอหันไปมองอุษมา สายตาเต็ม

    last updateآخر تحديث : 2026-03-31
  • รักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)   61

    อุษมารู้สึกมือสั่น ความโกรธ ความเจ็บ ความเย็นชาที่เธอแบกมาทั้งปี เหมือนถูกลมหนาวพัดกระจาย จนตอนนี้เหลือแค่ความจริงตรงหน้า เขาเลือดออกที่หน้าผากและขาของเขาบิดผิดมุมเล็กน้อย เธอกลืนน้ำลายพยายามตั้งสติแบบที่พ่อสอนมาตั้งแต่เด็ก“คุณขยับไม่ได้ใช่ไหม” เธอถามพิชญะส่ายหน้าเล็กน้อย “เจ็บมาก…เหมือนกระดูก

    last updateآخر تحديث : 2026-03-30
  • รักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)   56

    แต่แม้เขาพูดแบบนั้น เท้าของเขากลับพาเขาเดินไปยังจุดแขวนโคมที่วัดเปิดให้ประชาชนแขวน ใกล้จุดแขวนโคมหลักของปีนี้ที่ถูกจัดอย่างอลังการโครงไม้ไผ่ขนาดใหญ่ตั้งเป็นซุ้มยาว มีเส้นลวดและเชือกขึงเป็นตาข่ายให้แขวนโคมได้แน่นหนา ผู้คนต่อแถวกันยาวเพื่ออธิษฐานก่อนแขวนและเหนือหัวขึ้นไปโคมจำนวนมหาศาลกำลังไหวเบา

    last updateآخر تحديث : 2026-03-29
  • รักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)   50

    วันหนึ่งเขาขับรถไปจอดหน้าร้านอุษมาในช่วงสาย ร้านยังเปิดตามปกติ พนักงานต้อนรับเขาอย่างสุภาพ แต่สายตาแต่ละคู่เต็มไปด้วยความระแวดระวัง เพราะข่าวหย่ากันในเมืองเล็กๆ ไม่ใช่เรื่องที่ปิดได้“พี่เอื้ออยู่ไหมครับ” เขาถามยังคงเรียกเธอด้วยสรรพนามเดิมที่แทนฐานะพี่สาวเพื่อนพนักงานลังเลก่อนจะตอบ “คุณเอื้ออยู่

    last updateآخر تحديث : 2026-03-27
فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status