บทที่ 20 ทอดแหล่าวาฬ

ทั้งห้าคนต่างก็แปลงโฉมในคอนโดของทศวรรษ สานฝันเจ้าภาพงานวันเกิดวันนี้ก็อยู่ที่นี่ด้วยเช่นกัน

มะเดี่ยว : “อีทศมึงปล่อยให้ตัวเองโทรมอย่างงี้ได้ไงอีห่า เสียของหมด มา…เดี๋ยวกูจะเสกเบ้าหน้าจากลูกเป็ดขี้เหร่ที่ร้องไห้เตร็ดเตร่ในทุ่งหญ้าสะวันนา กลายเป็นพญาหงส์ขาวที่นอนแช่ตัวอยู่ในอ่างบลูลากูน”

ทศวรรษ : “…หน้ากูเหี้ยขนาดนั้นเลย?”

มะเดี่ยว : “ขนาดนั้นเลยค่ะ” ทศวรรษหน้างอง้ำแต่ก็ไม่พูดอะไรออกไปอีก ทางด้านสานฝันหลังจากที่แต่งตัว แต่งหน้าเสร็จก็นั่งรอพลางมองดูนั่นนี่ในห้องนอนทศวรรษไปเรื่อยจนไปเจอเอกสารเที่ยวบินและแผนการท่องเที่ยวที่กำลังจะมาถึงนี้ ในหัวก็ผุดแผนการขึ้นมาเป็นฉาก ๆ

สานฝัน : “วันนี้พวกพี่ไม่ไลฟ์กันเหรอคะ”

ต้นตาลที่กำลังตบแป้งอยู่นั้นเป็นฝ่ายตอบ “ไลฟ์สิจ๊ะ แต่ว่าตอนนี้ต้องแปลงร่างซะก่อน เดี๋ยวบรรดา FC จะตกใจเอา” พูดเสร็จก็หัวเราะร่วน

ปลายฟ้าที่กำลังหาเสื้อผ้าอยู่ในกองที่วางเรี่ยราดบนพื้นเอ่ยขึ้นมา “มีวลีแสงและสีทำให้ผีกลายเป็นคน แต่กูว่าไม่จริง”

มะเดี่ยว : “ทำไม” มือที่กำลังสะบัดแปรงบรรจงแต่งแต้มเครื่องสำอางลงบนใบหน้าของเพื่อนรักอย่างขะมักเขม้น อดที่จะถามออกมาไม่ได้

ปลายฟ้า : “กูว่ารองพื้นที่ดี ที่เหมาะกับสภาพสีผิว ไหนจะโทนการแต่งหน้า อย่าพึ่งว่าตัวเองขี้เหร่ถ้ายังไม่แต่งแต้มเครื่องสำอาง คอต้องไม่ลอยแบบว่าหน้าฉันแต่คอใคร”

มะเดี่ยว : “ถูก…มึงดูสภาพอีทศตอนนี้” มะเดี่ยวจับใบหน้าของทศวรรษที่แต่งหน้าได้เพียงครึ่งเดียวหันไปให้บรรดาคนอื่น ๆ ดู แม้แต่สานฝันยังอดอุทานไม่ได้

ทอฝัน : “พี่ทศสวยมาก”

ปลายฟ้า : “เห็นมะ”

ทศวรรษ : “ฝันเองก็สวยเหมือนกัน”

สานฝัน : “ไม่เป็นไร งานนี้ฝันอยากให้พี่ทศเฉิดฉาย”

ต้นตาล : “จะว่าไปตั้งแต่อีทศมีผัวก็ไม่ค่อยได้ออกล่าราตรีกับพวกเราเลย”

มะเดี่ยว : “สมน้ำหน้ามัน ใครบอกให้มีผัวไว อยู่กับเหย้า เฝ้ากับเรือนเป็นไงละคะ”

ปลายฟ้า : “เพราะฉะนั้นคืนนี้อีทศมึงเฉิดฉายให้เต็มที่ พวกกูจะคอยถือสปอตไลต์ให้มึงเอง”

สานฝัน : “เต็มที่ไปเลยค่ะพี่ทศ มื้อนี้ฝันเป็นเจ้าภาพเอง”

ทศวรรษ : “…”

FISRT PARADISE

สถานที่จัดงานปาร์ตีวันเกิดของสานฝันเป็นผับย่านการค้าชื่อดัง สิบกว่าโต๊ะด้านหน้าเวทีต่างก็ถูกจับจ้องโดยเจ้าของงานวันเกิด ของขวัญวันเกิดต่างก็ถูกจัดส่งไปที่บ้านของเจ้าตัว งานนี้เป็นครั้งแรกที่สานฝันได้เปิดหูเปิดตาท่องราตรีอย่างแท้จริง ส่วนใหญ่เป็นเพื่อนของฝั่งทศวรรษ แต่งานนี้เองเช่นกันที่ทำให้สานฝันได้รู้จักกับความรักอีกครั้ง…

ในไลฟ์ช่องของบรรดาสามสาวต่างมีผู้ร่วมสนุกจำนวนมาก หนึ่งในนั้นก็คือเป้าหมาย เมื่อเหล้าเข้าปากความโศกเศร้าที่มีก็ถูกละลายไปพร้อมกับแอลกอฮอล์ในสายเลือด เราต่างก็รู้ว่าเป้าหมายในครั้งนี้คืออะไร และรู้ดีว่าวาฬตัวนั้นไม่ปรากฏตัวที่นี่ง่าย ๆ ถ้าไม่มีแรงจูงใจและแม่เหล็กดึงดูดความสนใจที่มากพอ

ตอนแรก ๆ ทศวรรษก็ยังคงไว้ตัว ไม่ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับแสงสีเหล่านั้น นานแล้วที่เขาไม่ได้ก้าวเข้ามาในสถานที่แห่งนี้ แต่ละครั้งที่มาก็จะมีสืบสานมาด้วยทุกครั้ง น้อยครั้งที่สืบสานจะปล่อยให้เขาไปกับเพื่อนฝูง ไม่ใช่ไม่ไว้ใจแต่เพราะทศวรรษไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองน่ะ…เย้ายวนและมีเสน่ห์ล่อสายตาเก้งกวางขนาดไหน พอเวลาล่วงเลยไปไม่รู้ว่าใครเป็นคนกรอกเหล้าเพียว ๆ การแสดงบนเวทีก็เร้าใจมากเช่นกัน แม้ว่าจะเป็นผับบาร์ทั่วไป ไม่ใช่บาร์เกย์ แต่ทว่าคืนนี้กลับมีโชว์พิเศษจากทางร้านที่ไม่รู้ว่าไปสรรหาบรรดานายแบบกล้ามโตพวกนี้มาจากไหน หน้าตาไม่ต้องถามถึง เทียบกับพวกดาราได้สบาย ดีเจเองก็บิ้วอารมณ์เหล่าผีเสื้อราตรีทุกคนต่างโยกย้ายส่ายสะโพกกันอย่างเมามัน โดยเฉพาะน้องใหม่อย่างสานฝันที่แดนซ์กระจายจนมะเดี่ยวต้องอ้าปากค้าง

ทศวรรษเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าไปทำอีท่าไหน มือที่ชูขึ้นโบกไปมาให้กับเหล่าบรรดาแดนซ์เซอร์ชายบนเวทีก็ถูกฉุดกระชากขึ้นไปบนเวที กลายเป็นควีนที่ผู้ชายเปลือยกล้ามสวมชั้นในตัวจิ๋วรายล้อม

ต้นตาลเองก็ส่งเสียงเชียร์ด้านหลัง “สู้เขาอีทศ อย่าไปยอม” เสียงโหวกเหวกโวยวายไม่รู้ใครเป็นใคร ต่างก็มารุมล้อมคนงาม บ้างจับมือขาวของทศวรรษมาลูบหน้าอกเปลือยเปล่าของตัวเอง บ้านก็ซ้อนหลังโอบเอว ทศวรรษที่ถูกพิษของแอลกอฮอล์เล่นงานยืนแทบไม่ไหว สีหน้าและท่าทางในตอนเมานั้นช่างยั่วยวน นัยน์ตาที่หวานเชื่อมยามช้อนสายตาจ้องมองฝ่ายตรงข้ามทำเอาคนถูกจ้องมองทำตัวไม่ถูก ทศวรรษถูกโอบกอดอยู่กลางเวทีที่เปลี่ยนสเต็ปโยกย้ายไปตามจังหวะ ไม่รู้จังหวะสุดท้ายผิดคิวหรืออย่างไร บวกกับหัวสมองที่มึนเบลอทศวรรษจึงเสียหลักเกือบตกเวทีแต่ทว่ามีอ้อมกอดแข็งแกร่งที่ไม่รู้ว่าโผล่มาจากกอดเอวเล็กไว้แน่นพร้อมดึงเข้าหาตัว ก่อนจะพลิกอุ้มในท่าเจ้าสาว เสียงกรีดร้องข้างล่างดังกระหึ่ม ทุกสายตาต่างก็โฟกัสไปในทางเดียวกันบนเวที ก่อนจะมีเสียงแปดหลอดของต้นตาล มะเดี่ยว ปลายฟ้า ดังขึ้นมา

“เพื่อนหนูค่ะ เพื่อนหนู ทางนี้” ทศวรรษจึงถูกอีกฝ่ายอุ้มลงทางเวทีไปยังหน้าโต๊ะที่สามสาวต่างโบกไม้โบกมือให้

“ขอบคุณครับ” ทศวรรษกระซิบข้างหูเพื่อขอบคุณอีกฝ่ายที่อุ้มเขาลงมาข้างล่างเวที อีกฝ่ายไม่พูดอะไรก่อนจะล่าถอยไป

ค่ำคืนนี้ต่างฝ่ายต่างเป็นที่จดจำ…