บทที่ 19 ปิดทองหลังพระ 4

ต้นตาล : “มึงไม่เคยได้ยินสโลแกนตลาดหุ้นบ้านเรา…ลุกช้าโดนกินรอบวง มันก็จะมีพวกคนในที่รู้ข่าวบ้างก็หุ้นตัวนี้กำลังจะ IPO (Initial Public Offering) การเสนอขายหุ้นครั้งแรกแก่ประชาชนทั่วไป แล้วคนในก็เป็นฝ่ายลากให้ราคามันดีดขึ้น พอเม่าอย่างพวกเราเห็นโอกาสทำเงินก็ช้อนซื้อไงคะ สุดท้ายเจ้าก็ทุบโกยเงินเข้ากระเป๋า ราคาหุ้นก็ตก เม่าอย่างพวกเราบ้างก็ดอย บ้างก็หมดตัว”

มะเดี่ยว : “เหี้ยมาก”

ต้นตาล : “ไม่เหี้ยจะรวยเหรอคะ มึงดูฮีตอนนี้”

มะเดี่ยว : “ก.ล.ต. (สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์) ไม่ทำอะไรเหรอมึง”

ต้นตาลกลอกตาก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างแรง “มึงดูกรณีปั่นหุ้น ST ก.ล.ต. สำหรับกูย่อมาจาก เกินกำลังต้านค่ะ อย่างกรณีล่าสุดแบรนด์สาหร่ายปรับไม่เกิน 2 เท่าของผลประโยชน์ที่ได้รับ ปรับหลักสิบล้าน ห้ามเป็นกรรมการบริหาร หรือผู้บริหารเป็นเวลา 20 เดือน แต่ใช่ว่าจะสอดมือไปบริหารไม่ได้ ตัวไม่อยู่แต่อำนาจบริหารและการตัดสินใจยังอยู่อะแหละ” ทุกคนพยักหน้าเป็นอันว่าเข้าใจ

ต้นตาล : “กูว่าหุ้นบริษัทผัวมึงก็มีปัญหาจริง กำไรจริงแต่สวนทางกับความคาดหวังของตลาดหรือนักลงทุน พวกนี้แม่งจะได้กลิ่นตุ ๆ ก่อนใครถึงพากันเทขายหนีตาย แล้วกูคิดว่าผัวมึงก็กำลังตามสืบเรื่องนี้เหมือนกัน ฮีเลยถือโอกาสตอนอุบัติเหตุแกล้งทำเป็นอ๊องแฝงตัวเข้าไปหาตัวคนร้ายในบริษัท”

ทศวรรษ : “แต่ว่าไม่ได้อยู่สำนักงานใหญ่ไม่ใช่เหรอ”

ต้นตาล : “อีทศ คนทำผิดคงไม่กางบัญชีตัวจริงให้ผัวมึงตรวจสอบเจอง่าย ๆ บางทีจ้างนักบัญชีข้างนอกมาตรวจก็ยังไม่เจอเลย เงินดีดเข้าเบ้าตา พอเงินตกใส่หน้า ตัวเลขพวกนั้นก็พร่าเลือนไปหมด ไว้ใจใครไม่ได้ทั้งนั้น เพราะฉะนั้นเรื่องงบการเงินต้องไปงมหาจากสาขาเล็ก ๆ พวกนั้นก่อนแหละ ค่อย ๆ ดูย้อนหลังไปสัก 4-5 ปี”

มะเดี่ยว : “อีต้น เลือดพ่อมึงแรงมาก เป็นผู้กองฝ่ายสืบสวนได้เลยนะเนี่ย”

ต้นตาล : “ไม่เอาหรอก หัวโล้นแบบนั้นกูคงบ้าตาย ไม่ได้ใส่วิกไม่มีแรงเดิน” ต้นตาลพูดพร้อมกับสะบัดวิกผมบ๊อบสีทองใส่หน้าเพื่อนสาวด้วยสีหน้าสะดีดสะดิ้ง

ต้นตาล : “งานนี้ฮีเล่นแรงมาก อีทศมึงจะเอาไง”

ทศวรรษ : “ไม่เอาไง ก็ตามน้ำไป บางทีชีวิตคู่ของกูกะสืบอาจเดินมาถึงทางตันแล้วก็ได้” พอเห็นสีหน้าทศวรรษไม่สู้ดี มะเดี่ยวเลยเบี่ยงประเด็น

มะเดี่ยว : “ว่าแต่อีต้น ทำไมมึงรู้เยอะจัง…หรือว่า”

ต้นตาล : “หรือว่าอะไรของมึง”

ปลายฟ้าหรี่ตามองเพื่อนรักพลางยกนิ้วชี้ขึ้นมาชี้หน้า “อีต้นบอกพวกกูมา มึงไปทำอะไรมากันแน่”

มะเดี่ยวและทศวรรษพยักหน้าเห็นด้วย ต่างก็จ้องไปยังต้นตาลเป็นตาเดียว

ต้นตาล : “อะไร?”

มะเดี่ยว : “มึงมีพิรุธ!!!” ต้นตาลเลิ่กลั่กก่อนจะทำทีแสร้งทัดผมที่หู

ทศวรรษ : “ยิ่งทัดผมยิ่งเผยพิรุธ” ต้นตาลหันขวับไปทางทศวรรษก่อนจะแหวเสียงดัง

ต้นตาล : “อีพวกเวร เออ กูยอมรับก็ได้ว่าที่ไปมาเป็นวงในจริง ๆ”

มะเดี่ยว : “ที่เสาร์ อาทิตย์มึงหายหัวเพราะไปมั่วสุมอะเหรอ”

ต้นตาล : “เอ้าอีนี่ จะเรียกว่ามั่วสุมก็ไม่ถูกนัก แต่ละคนหน้าที่การงานดี ๆ ทั้งนั้น” ทั้งสามคนหรี่ตา

ปลายฟ้า : “หล่อนจะคายมาดี ๆ หรือต้องให้พวกกูทุบหลังมึงทีละคนฮะ”

ต้นตาล : “เออ ๆ เล่าก็ได้ แต่พวกมึงต้องเหยียบไว้สุดตีน โอเคมะ”

ทั้งสามคนตอบพร้อมกันอย่างพร้อมเพรียง “ได้!”

ต้นตาล : “คือมีคนชวนกูไปที่คลับ ๆ นึง ที่นั่นแบบว่า…สวิง”

สามสาว : “หา”

ต้นตาล : “พวกมึงอย่าพึ่งขัด…ที่นั่นแบบว่ารวมตัวแม่ตัวมัมแทบจะทุกวงการสายงานในบ้านเราเอาไว้เลยก็ว่าได้ มันไม่ใช่คลับที่เอาแต่เย แม้ว่าจะสวมหน้ากากปิดครึ่งหน้า แต่กูสัมผัสได้ว่าแต่ละคนที่อยู่ในนั้นทรงภูมิ ไม่ใช่เกย์ไก่กาอาราเล่ทั่วไป”

สีหน้าทุกคนที่ได้ฟังแตกต่างกันไป ต้นตาลเอ่ยต่อ : “พอมันสวิงใช่ปะ ลูบ คลำ ขยำ อม กูก็จับผลัดจับพลูได้ไอ้เด็กคนนึง”

มะเดี่ยว : “ล่อซื้อหรือเปล่า ระวังคุกนะอีต้น”

ต้นตาล : “อีห่า บรรลุนิติภาวะกันหมดแล้ว อีกอย่างไม่ใช่ว่าใครอยากเข้าก็เข้า ระบบสมาชิกที่เข้มงวด ป้องกันรสนิยมสุดติ่งกระดิ่งแมวหลุดไปในพื้นที่สาธารณะ อีกอย่างก่อนเข้าไปจะต้องเก็บมือถือไว้ที่ล็อกเกอร์ หากชอบพอก็นัดแนะต่อนอกรอบกันเอง ไอ้เด็กนี่แหละดันเป็นเพื่อนน้องพ้องพี่กับไอ้พี่โตมัน บ้านมันทำอสังหาอะไรสักอย่างนี่แหละ บริษัทที่บ้านเพิ่งจะเข้าตลาดหลักทรัพย์ ไอ้พี่โตมันมีลูกพี่ลูกน้องคนนึง แบบว่าลูกต่างแม่…ที่ทำงานในตลาดหลักทรัพย์” ท้ายประโยคต้นตาลพูดเสียงแบบแทบจะกระซิบ หัวคนทั้งสี่แทบจะชนกัน

ทศวรรษ : “หมายความว่า…”

ต้นตาล : “กูว่าเรื่องนี้มีเค้า แล้วคนที่พอจะมีศักยภาพปั่นตลาดได้มีแค่ไม่กี่คน” ทุกคนต่างเงียบ ต่างวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้รับมาจากเพื่อนสาว พลันเสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ต้นตาลดังติดต่อกันหลายครั้ง พอเห็นชื่อคนที่ทักมารอยยิ้มร้ายก็ฉายชัดขึ้นมาบนใบหน้า

มะเดี่ยว : “ยิ้มสยองมากอีห่า”

ปลายฟ้า : “มึงคิดแผนชั่วได้แล้วว่างั้น?”

ต้นตาล : “…ใช่”

มะเดี่ยว : “ถ้ามึงพลาดอีทศมีหวังไส้แตกแน่ ๆ มึงดูสภาพอีพี่โต”

ปลายฟ้า : “ฮีอาจเปลี่ยนใจไม่ชอบอีทศแล้วก็ได้ปะ”

ต้นตาล : “โน ๆ เด็กฮีแต่ละคนหน้าคล้ายอีทศกันทั้งนั้น โดยเฉพาะคนล่าสุดไม่รู้ไปหามาจากขุมไหน เหมือนอีทศยันเงา”

ทศวรรษ : “กูหน้าโหลขนาดนั้นเลย?”

ต้นตาลเบะปาก : “อีทศมึงช่างไม่รู้ตัวเลย ไม่งั้นพวกคณะวิศวะจะยกพวกมารุมอีพี่สืบทำไมคะ”

ทศวรรษ : “…”

มะเดี่ยว : “เอาล่ะ ๆ เหยื่อครบ คนครบ ลงมือกันเถอะ!”